Сан-Карлос әуежайының тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Сан-Карлос қалалық әуежайы – Сан-Карлос қаласының солтүстік-шығысында 3 шақырым (2 миль) қашықтықта, Сан-Матео округінде орналасқан, Сан-Франциско шығанағы аймағына қызмет ететін мемлекеттік әуежай. Әуежай АҚШ 101 тас жолының жанында жатыр. Бұл әуежайда Азаматтық әуе патрулінің Батыс шығанағы толық құрамының 192-ші эскадрильясы орналасқан. Әуежайдың іргесінде Хиллер авиация мұражайы бар.

Тарих

Сан-Карлос ұшу алаңы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дж. Полдинг Эдвардс Кордильерас сағасының солтүстігінде және қазіргі Олд-Конти-Роудтың шығысындағы алаңда құрылған. Терминал жолының батыс жағында 91 метрлік ангар орналасқан. Сан-Карлос әуежайының алғашқы ұшқыш куәлігі 1917 жылдың 10 шілдесінде лейтенант Принске берілді. 1923 жылы әуеайлақты Кули отбасы иеленді. Чарльз П. Кули негізгі ұшу нұсқаушысы болды, ал оның әкесі Фрэнк С. Кули ұшу алаңын басқарды. 1940 жылдың 12 шілдесінде өрт басты ангар мен он екі ұшақты жойды. Операциялар бүгінгі Британ даңғылы, Вашингтон көшесі, Олд-Конти-роуд және Индустриал-роудпен шектелген ұшу-қону жолағында жалғасты. 1935 жыл шамасында Кули отбасы Сан-Карлостағы қазіргі Твин-Делфин-Драйвтің табанына жақын жерде тағы бір әуеайлақ құрды. Бұл нысанда ұшу-қону жолағы және түрлі өндірістік қызметтерді орналастырған ғимарат болды. Кули отбасы ақырында әуежайды көшіру қажеттігіне келді, себебі оның Фелпс және Штайнбергер шығанақтарына жақын орналасуы ұшу-қону жолағының ұзындығын шектеді. Кулилер 1948 жылы Сан-Карлос әуежайының қазіргі орнында тағы бір әуеайлақ ашты. 1952 жылы меншік құқығы Фрэнсис Мишоға берілді, ол оны Сан-Карлос Белмонт әуежайы деп атады. Жөндеу және әкімшілік ғимараттар салынды, сондай-ақ ұшу-қону жолағын 7000 футқа (2134 м) дейін ұзарту жоспарлары жасалды. 1957 жылы алаң San Mateo County Airport, Inc. деп аталды. Меншік Мишо, Пьомбо құрылыс компаниясы және тағы алты тарап арасында бөлісті. Сан-Матео округі 1964 жылы мүлікті сатып алды. Бүгінде әуежай толығымен пайдаланушылар мен бизнес-жұмыстар есебінен қаржыландырылады және округтің жалпы қорынан қаржы алмайды. 1999 жылы ұшу-қону жолағын әуежайдың оңтүстігіндегі Бейр аралының жанындағы батпақты аймаққа қарай 122 метрге ұзарту туралы ұсыныс жасалды. Бұл ұсынысқа Редвуд-Шорс және Фостер-Ситидің көршілес тұрғындары қарсылық білдірді, олар шудың күшеюінен қаушады. Қарсыластар ұзын ұшу-қону жолағының нәтижесінде үлкен және шулы ұшақтар пайда болады, әсіресе жеңіл реактивті ұшақтардың көбеюіне әкелетінін сезінді. Нәтижесінде ұшу-қону жолағын кеңейту жоспары іске аспады. 2017 жылы тұрғындар Surf Air (қазір Southern Airways Express) компаниясы жүзеге асырған рейстерден туындаған әуежайдағы шамадан тыс шуға шағымданып, Calm The Skies тобын құрды. Сан-Матео округі Surf Air компаниясының тудырған шу мәселесін мойындады. Округ шешімінің бір бөлігі 2016 жылы сынақтан өткен "Бейсайд визуалды тәсіл" деп аталатын келу процедурасын енгізу болды, ол ұшуларды және шуды Сан-Матео округінен көрші Санта-Клара округінің Саннивейл қаласына ауыстырды. Сонымен қатар, шуды азайту мақсатында басқа да шаралармен қатар, коменданттық сағатты енгізу де талқыланды.

The San Carlos Flying Field was established during World War I by J. Paulding Edwards on a field north of Cordilleras Creek and east of today's Old County Road. A 300 feet (91 m) hangar was situated along the western end of Terminal Way. San Carlos' first pilot's license was issued on July 10, 1917 to Lieutenant Prince. In 1923, the airfield was taken over by the Cooley family. Charles P. Cooley was the primary flight instructor and his father, Frank S. Cooley, operated the field. On July 12, 1940, a fire destroyed the main hangar and twelve aircraft. Operations were maintained on an airstrip bounded by today's Brittan Avenue, Washington Street, Old County Road, and Industrial Road. Sometime around 1935 the Cooley family established a different airfield near the foot of today's Twin Dolphin Drive in San Carlos. That facility had a runway and a building that housed various industrial activities. The Cooley family eventually determined that the airport needed to be moved because its proximity to the Phelps and Steinberger Sloughs limited the length of the runway. The Cooleys opened another airfield at the present location of the San Carlos airport in 1948. In 1952, ownership was transferred to Francis Michaud, who renamed it San Carlos Belmont Airport. Repair and administrative buildings were added, and plans were developed to lengthen the runway to 7000 feet (2134 m). In 1957, the field was renamed San Mateo County Airport, Inc. Ownership was split between Michaud, the Piombo Construction Company, and six other parties. San Mateo County purchased the property in 1964. Today the airport is completely funded with user and business fees and receives no money from the County's General Fund. In 1999, a proposal was given to extend the runway by 400 feet (122 m) into the marshy area near Bair Island south of the airport. The proposal encountered opposition among the adjacent residents in Redwood Shores and Foster City, who complained about the potential for increased noise. Opponents felt a longer runway would lead to bigger and noisier planes, in particular, more corporate aircraft of the light jet category. As a result, the runway was not extended. In 2017, residents complained of excessive noise at the airport caused by flights operated by Surf Air (now operated by Southern Airways Express). They formed a group named Calm The Skies. San Mateo County acknowledged the noise issue caused by Surf Air. Part of the County solution was to introduce an arrival procedure called "Bayside Visual Approach" that underwent testing in 2016 which shifts flights and noise from San Mateo County to the city of Sunnyvale in neighboring Santa Clara County. A curfew has also been discussed in addition to other measures to mitigate the noise.

Мекемелер

Сан-Карлос әуежайы 5 фут (2 метр) биіктікте орналасқан. Оның 12/30 нөміріндегі бір ұшу-қону жолағы асфальтпен жабылған. Жалпы салмағы белгілі бір шектен асатын ұшақтарға тыйым салынады. JATO Aviation, Rabbit Aviation Services, Surf Air, Zanette Aviation Insurance, West Valley Flying Club, Diamond Aviation Charter және Сан-Карлос ұшу орталығы осы әуежайда орналасқан. Сан-Карлос әуежайында Эксперименталды ұшақтар қауымдастығының (EAA) бөлімшесі бар. 2010 жылы EAA 20-бөлімшесінде 50-ге жуық мүше болды. Әдетте, әуежайдағы ұшу мектебі әр айдың екінші сенбісінде ай сайынғы жиналыстар өткізеді. 2020 жылдың 31 мамырына дейінгі кезеңде әуежайда 75 243 ұшақ операциясы тіркелді, күніне орташа 206 операция жасалды: жалпы авиация – 84%, әуе таксисі – 16% және әскери авиация – 1%-дан кем. Осы әуежайда 323 ұшақ тұрақты түрде орналасқан: 287 бір моторлы, 23 көп моторлы, төрт реактивті және тоғыз тікұшақ.

SQL әуежай кодының шығу тегі

Кейбіреулер SQL әуежай кодының Oracle Corporation компаниясының жақын орналасқан бас кеңсесіне жасалған әзілдегі сілтеме болуы мүмкін деп болжайды, бұл компания деректер базасы бағдарламалық жасақтамасын шығарады. Деректер базаларында SQL, немесе Құрылымдық сұраныс тілі, құрылымдалған деректерді басқару үшін қолданылады. Дегенмен, бұл әуежай 1972 жылы Федералдық авиация басқармасы жариялаған Әуешінің ақпараттық нұсқаулығында тіркелгендей, Oracle-дың алдындағы Software Development Laboratories 1977 жылғы маусымда тіркелгенге дейін SQL кодын пайдаланған.

Апаттар мен оқиғалар

2010 жылдың 2 қыркүйегінде Beechcraft Queen Air ұшағы 30-шы ұшу-қону жолағынан ұшып шыққаннан кейін дереу Oracle штаб-пәтерінің жанындағы лагунаға құлап, үш адам қаза тапты. 2017 жылдың 20 қазанында Cirrus SR 22 ұшағы ұшу кезінде 30-шы ұшу-қону жолағының соңынан шығып, қоршауды бұзып, Skyway Road тас жолына соқты. Екі адам жеңіл жарақат алды.