Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкада туған британдық қоғамдық өмірге белсенді қатысушы (1854–1921)
American born British socialite (1854–1921)
Жанет Спенсер Черчилль (9 қаңтар 1854 – 29 маусым 1921), леди Рэндольф Спенсер Черчилль ретінде танымал, Америкада туған британдық қоғамдық өмірге белсенді қатысушы, лорд Рэндольф Черчилльдің әйелі және британ премьер-министрі Уинстон Черчилльдің анасы.
Jeanette Spencer Churchill (; 9 January 1854 – 29 June 1921), known as Lady Randolph Spencer Churchill, was an American born British socialite, the wife of Lord Randolph Churchill, and the mother of British prime minister Winston Churchill.
Ерте өмір
Дженни Джером 1854 жылы Бруклиндегі Коббл-Хилл ауданында дүниеге келді. Ол қаржыгер, спортшы және спекулянт Леонард Джером мен оның әйелі Кларисаның (әрқашан Клара деп аталатын) төрт қызының екіншісі (біреуі бала кезінде қайтыс болды), Амброз Холлдың қызы, жер иесі. Джеромның әкесі гугеноттардан шыққан, оның ата-бабалары 1710 жылы Уайт аралынан Америкаға көшіп келген. Холл отбасының әңгімелерінде Женнидің анасының әжесі арқылы ирокез тегі бар екендігі айтылады; алайда, мұны растайтын зерттеулер немесе дәлелдер жоқ. Ол Бруклинде, Парижде және Нью-Йорк қаласында өсті. Оның екі ағасы бар: Кларита (1851–1935) және Леони (1859–1943). Тағы бір әпкесі, Камилл (1855–1863) Дженни тоғыз жасында қайтыс болды. Оның қай жерде және қашан туылғаны туралы әртүрлі пікірлер бар. 426 Генри көшесіндегі тақтада оның туған жылы 1854 емес, 1850 жыл деп көрсетілген. Дегенмен, 9 қаңтар 1854 жылы Джером отбасы жақын жердегі 8 Amity Street үйінде тұрған (кейін 197 болып қайта нөмірленген). Джеромдар Леонардтың ағасы Аддисонға тиесілі Генри көшесіндегі мекенжайда уақытша тұрған және Дженни қарлы боран кезінде сол жерде дүниеге келген деп есептеледі. Ол өте әдемі болған; оның бір әзілкесі, Лорд д'Абернон, оның сыртқы келбетінде "әйелге қарағанда пантераның көрінісі көбірек" деді.
Jennie Jerome was born in the Cobble Hill section of Brooklyn in 1854, the second of four daughters (one died in childhood) of financier, sportsman, and speculator Leonard Jerome and his wife Clarissa (always called Clara), daughter of Ambrose Hall, a landowner. Jerome's father was of Huguenot extraction, his forebears having emigrated to America from the Isle of Wight in 1710. Hall family lore insists that Jennie had Iroquois ancestry through her maternal grandmother; however, there is no research or evidence to corroborate this. She was raised in Brooklyn, Paris, and New York City. She had two surviving sisters, Clarita (1851–1935) and Leonie (1859–1943). Another sister, Camille (1855–1863) died when Jennie was nine. There is some disagreement regarding the time and place of her birth. A plaque at 426 Henry St. gives her year of birth as 1850, not 1854. However, on 9 January 1854, the Jeromes lived nearby at number 8 Amity Street (since renumbered as 197). It is believed that the Jeromes were temporarily staying at the Henry Street address, which was owned by Leonard's brother Addison, and that Jennie was born there during a snowstorm. She was a noted beauty; an admirer, Lord d'Abernon, said that there was "more of the panther than of the woman in her look."
Жеке өмір
Дженни талантты әуесқой пианист еді, оны Шопеннің досы Стивен Хеллер қыз кезінде оқытқан. Хеллер өзінің жас шәкірті қажетті "қиын еңбекпен" "концерттік деңгейге" жете алады деп сенді, бірақ автор Мэри С. Ловеллдің сөзіне қарағанда, ол оның мұндайға қабілетті екеніне күмәнданды. 1909 жылы американдық импресарио Чарльз Фроман «Глобус» театрының жалғыз директоры болғанда, алғашқы қойылым Дженни жазған «Қаржыланған қауырсындары» болды. Патрик Кэмпбелл ханым пьесаны қойылымға дайындап, басты рөлді ойнағанына қарамастан, ол коммерциялық тұрғыдан сәтсіз аяқталды. Осы кезде Кэмпбелл Дженнидің сол кездегі күйеуі Джордж Корнуоллис Уэстпен махаббатқа түсті. Дженни 1914 жылдан бастап Американдық әйелдер соғыс жәрдем қорының аурухана комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Бұл ұйым Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі аурухананы қаржыландырып, персоналмен қамтамасыз етті.
Jennie was a talented amateur pianist, having been tutored as a girl by Stephen Heller, a friend of Chopin. Heller believed that his young pupil was good enough to attain "concert standard" with the necessary "hard work", of which, according to author Mary S. Lovell, he was not confident she was capable. In 1909, when American impresario Charles Frohman became sole manager of The Globe Theatre, the first production was His Borrowed Plumes, written by Jennie. Although Mrs Patrick Campbell produced and took the lead role in the play, it was a commercial failure. It was at this point that Campbell began an affair with Jennie’s then husband, George Cornwallis West. Jennie served as the chair of the hospital committee for the American Women's War Relief Fund starting in 1914. This organization helped fund and staff two hospitals during World War I.
Бірінші неке
Дженни Джером 15 сәуірде 1874 жылы 20 жасында Париждегі британ елшілігінде Джон Уинстон Спенсер Черчилльдің үшінші ұлы, Марлбороның 7-ші герцогы және леди Фрэнсис Энн Вэйннің ұлы Лорд Рэндольф Черчилльге тұрмысқа шықты. Жұбайлар 1873 жылдың тамызында Уайт аралында өткен желкендік регатада танысып, болашақ король Эдуард VII, Уэльс ханзадасының ұсынуымен жақын болды. Олар алғашқы кездесуден үш күн өткен соң құдаланып, ата-аналарының келісімдері бойынша дауларға байланысты неке бірнеше айға кешіктірілді. Осы неке арқылы ол леди Рэндольф Черчилль деп танылды және сөйлескенде леди Рэндольф деп аталатын. Черчилльдердің екі ұлы болды: Уинстон (1874–1965) және Джон (1880–1947). Болашақ премьер-министр Уинстон некеден кейін сегіз айдан аспайтын уақытта дүниеге келді. Оның өмірбаяушылары арасында оның некеге дейін (әсіресе Уильям Манчестердің пікірінше) немесе леди Рэндольф "құлағаннан" кейін екі айға ерте дүниеге келгені туралы әртүрлі пікірлер бар. Уинстон Черчилль туған күнінің жағдайлары туралы сұраққа: «Мен сол кезде қатысқан болсам да, оған дейін болған оқиғаларды анық есімде ұстамаймын» деді. Бірақ бұл пікір ұлдардың Рэндольф Черчилльге және бір-біріне өте ұқсас болуына байланысты күмәнді болды. Леди Рэндольф некеде көптеген махаббаттастарға ие болған деп есептеледі, олардың ішінде Уэльс ханзадасы, Сербияның Милан I, князь Карл Кински және Герберт фон Бисмарк болды. Сол заманғы әлеуметтік топтағы әдет-ғұрыпқа сәйкес, леди Рэндольф ұлдарының тәрбиесіне көп араласпады, көбінесе бала күтушілерге, әсіресе Элизабет Эверестке сенді. Уинстон анасына сыйынды, мектепте оқып жүргенде оған көптеген хаттар жазып, кездесуге шақырып, бірақ ол сирек келді. Ол туралы «Менің ерте өмірімде» былай деп жазды: «Ол мен үшін кешкі жұлдыз сияқты жарқырады. Мен оны терең жақсы көрдім, бірақ алыстан». Ол ересек болғаннан кейін олар жақын досқа айналып, мықты одақтас болды, тіпті Уинстон оны саяси кеңесші ретінде қарастырып, «тең дәрежеде, ана мен ұл емес, ағайын-қарындас сияқты» қарым-қатынаста болды.
Jennie Jerome was married for the first time on 15 April 1874, aged 20, at the British Embassy in Paris, to Lord Randolph Churchill, the third son of John Winston Spencer Churchill, 7th Duke of Marlborough and Lady Frances Anne Vane. The couple had met at a sailing regatta on the Isle of Wight in August 1873, having been introduced by the Prince of Wales, the future King Edward VII. Although they became engaged within three days of this initial meeting, the marriage was delayed for months while their parents argued over settlements. By this marriage, she was properly known as Lady Randolph Churchill and would have been addressed in conversation as Lady Randolph. The Churchills had two sons: Winston (1874–1965), and John (1880–1947). Winston, the future prime minister, was born less than eight months after the marriage. Amongst his biographers, there are varied opinions on whether he was conceived before the marriage (notably William Manchester), or born two months prematurely after Lady Randolph "had a fall." When asked about the circumstances of his birth, Winston Churchill replied: "Although present on the occasion, I have no clear recollection of the events leading up to it." although that was mostly discredited due to the boys' striking likeness to Randolph Churchill and to each other. Lady Randolph is believed to have had numerous lovers during her marriage, including the Prince of Wales, Milan I of Serbia, Prince Karl Kinsky, and Herbert von Bismarck. As was the custom of the day in her social class, Lady Randolph played a limited role in her sons' upbringing, relying largely upon nannies, especially Elizabeth Everest. Winston worshipped his mother, writing her numerous letters during his time at school and begging her to visit him, which she rarely did. He wrote about her in My Early Life: "She shone for me like the evening star. I loved her dearly – but at a distance." After he became an adult, they became good friends and strong allies, to the point where Winston regarded her almost as a political mentor, and “on even terms, more like brother and sister than mother and son.”
Леди Рэндольф британдық жоғары қоғам мен саяси айналымдарда өте құрметті және ықпалды болды. Ол ақылды, өткір тілді және оңай күлетін адам ретінде танымал болды. Королева Александра оның компаниясын әсіресе ұнатқан, бірақ леди Рэндольф оның күйеуі, корольмен қарым-қатынаста болғаны Александраға жақсы белгілі болды. Отбасылық байланыстары мен некеден тыс романтикалық қарым-қатынастары арқылы леди Рэндольф күйеуінің мансабының бастапқы кезеңдеріне, сондай-ақ ұлы Уинстонның мансабына үлкен көмек көрсетті.
Lady Randolph was well respected and influential in the highest British social and political circles. She was said to be intelligent, witty, and quick to laughter. It was said that Queen Alexandra especially enjoyed her company, although Lady Randolph had been involved in an affair with her husband the king, which was well known to Alexandra. Through her family contacts and her extramarital romantic relationships, Lady Randolph greatly helped her husband's early career, as well as that of her son Winston.
Кейінгі некелері
Лорд Рэндольф 1895 жылы 45 жасында қайтыс болды. Оның өлімі Дженниге, ақшасы жетпесе де, оңайлықпен өмір сүруге мүмкіндік берді; ол Лондонның жоғарғы қабаттарымен араласты. 1898 жылғы шілдеде Дэйзи Уорвик ұйымдастырған демалыс күндері Дженни Шотландия гвардиясының капитаны Джордж Корнуоллис Уэстпен танысты, ол оның ұлы Уинстоннан 16 күн ғана үлкен еді. Ол бірден ғашық болды, олар көп уақыт бірге өткізді. Джордж мен Дженни 1900 жылғы 28 шілдеде Найтсбридждегі Сент-Пол шіркеуінде үйленді. Осы кезде Дженни Екінші Бур соғысында жараланғандарды емдеу үшін «Майн» госпитальдық кемесін жалдағаны үшін танымал болды. Осы еңбегі үшін Черчилль 1902 жылғы 26 маусымда жарияланған Оңтүстік Африканың құрметті тізімінде Корольдік Қызыл Крест орденімен марапатталды. Черчилль 1902 жылғы 2 қазанда Балморал сарайына сапар барысында король Эдуард VII-ден орденді жеке алды. 1908 жылы ол «Леди Рэндольф Черчилльдің естеліктері» атты мемуарларын жазды. Джордж Дженниге қатты әуестеніп, оны лақап атайтын – «мысықша». Бірақ олар біртінде суықтап қалды. Черчилльдер әдебиетке берілген отбасыға айналды, ал Джордж, Ситиде қаржылық жағынан сәтсіздікке ұшыраған, әйеліне деген махаббатын жоғалтты, ол одан анасы сияқты үлкен еді. Ақша тапшылығынан Дженни Гертфордширдегі отбасылық үйін сатуды және Пикадиллидегі Риц қонақүйіне көшуді ойлады. Джорджтың денсаулығы нашарлап, ол швейцариялық Санкт-Мориц шаңғы курортында емделді. Дженни Вест-Эндте пьесалар жазуға кірісті, олардың көпшілігінде бас рөлде миссис Патрик Кэмпбелл ойнады. 1912 жылы Дженни Джорджтан ажырасып, 1914 жылғы сәуірде олар ресми түрде ажырасты, содан кейін Корнуоллис Вест миссис Кэмпбеллға үйленді. Дженни Корнуоллис Вест тегін тастап, заңды түрде Леди Рэндольф Черчилль есімін қайта алды. Оның үшінші некесі 1918 жылғы 1 маусымда Нигериядағы британдық мемлекеттік қызметкері Монтегю Фиппен Порчқа (1877–1964) құрылды, ол оның ұлы Уинстоннан үш жас кіші еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Порч отарлық қызметтен кетті. Дженни қайтыс болғаннан кейін ол Батыс Африкаға оралды, онда оның бизнес инвестициялары табысты болды.
Lord Randolph died in 1895, aged 45. His death freed Jennie to move on effortlessly despite her lack of money; she mixed in the highest London society circles. Attending a weekend party in July 1898 hosted by Daisy Warwick, Jennie was introduced to George Cornwallis West, a captain in the Scots Guards who was just 16 days older than her own son Winston; he was instantly smitten, and they spent much time together. George and Jennie were married on 28 July 1900 at St Paul's Church, Knightsbridge. Around this time, Jennie became well known for chartering the hospital ship Maine to care for those wounded in the Second Boer War. For this work, Churchill was awarded the decoration of the Royal Red Cross (RRC) in the South Africa Honours list published on 26 June 1902. Churchill received the decoration in person from King Edward VII on 2 October 1902 during a visit to Balmoral Castle. In 1908, she wrote her memoirs, The Reminiscences of Lady Randolph Churchill. George doted on Jennie, amorously nicknaming her "pussycat". However, they drifted apart. The Churchills were becoming a dedicated literary family, and George, who was a financial failure in the City, slowly fell out of love with his wife, who was old enough to be his mother. Short of money, Jennie contemplated selling the family home in Hertfordshire to move into the Ritz Hotel in Piccadilly. George was in fragile health, and recuperated at the Swiss skiing resort of St Moritz. Jennie took to writing plays for the West End, in many of which the star was Mrs. Patrick Campbell. Jennie separated from George in 1912, and they were divorced in April 1914, whereupon Cornwallis West married Mrs. Campbell. Jennie dropped the surname Cornwallis West, and resumed, by deed poll, the name Lady Randolph Churchill. Her third marriage, on 1 June 1918, was to Montagu Phippen Porch (1877–1964), a member of the British Civil Service in Nigeria, who was younger than her son Winston by three years. At the end of World War I, Porch resigned from the colonial service. After Jennie's death, he returned to West Africa, where his business investments had proven successful.
Өлім
1921 жылы мамыр айында Монтегю Порч Африкада болған кезде, Дженни жаңа биік өкшелі туфлі киіп, досының баспалдағынан түсіп келе жатып сынып, білезігін жарақаттады. Оған гангрена ұстап, 10 маусымда сол аяғы тізеден жоғары ампутацияланды. 67 жасында ол 29 маусымда Лондонның Вестборн көшесіндегі 8-үйінде ампутация салдарынан жамбас артериясының қан кетуінен көз жұмды. Ол Оксфордширдегі Бладон қаласындағы Сент-Мартин шіркеуіндегі Черчилльтер отбасының қабірстанына, алғашқы күйеуінің қасына жерленді.
In May 1921, while Montagu Porch was away in Africa, Jennie slipped while coming down a friend's staircase wearing new high heeled shoes, breaking her ankle. Gangrene set in, and her left leg was amputated above the knee on 10 June. At age 67, she died at her home at 8 Westbourne Street in London on 29 June, following a haemorrhage of an artery in her thigh resulting from the amputation. She was buried in the Churchill family plot at St Martin's Church, Bladon, Oxfordshire, next to her first husband.
Коктейльді қате атау
Манхэттен коктейлінің туындауы кейде Дженни Черчилльге қате атрибуцияланады, ол барменнен 1874 жылы Нью-Йорк губернаторы Самуэль Дж. Тильденнің сайлануын тойлау үшін ерекше сусын дайындауын сұраған деген болжам бар. Алайда, бұл сусынды Манхэттен клубы (Нью-Йорк демократтарының қауымдастығы) сол оқиғаға байланысты ойлап тапқан деп саналады, бірақ Дженни сол кезде Еуропада болғандықтан, сол айдың соңында ұлы Уинстонды дүниеге әкелуге дайын тұрғандықтан, бұл оқиғаға қатыса алмады.
The invention of the Manhattan cocktail is sometimes erroneously attributed to Jennie Churchill, who supposedly asked a bartender to make a special drink to celebrate the election of Samuel J. Tilden to the New York governorship in 1874. However, though the drink is believed to have been invented by the Manhattan Club (an association of New York Democrats) on that occasion, Jennie could not have been involved as she was in Europe at the time, about to give birth to her son Winston later that month.
Портреттер
Дженни Черчилльді Анн Банкрофт "Жас Уинстон" (1972) фильмінде, ал Ли Ремик "Дженни: Леди Рэндольф Черчилль" (1974) британдық телесериалында сомдады.
Jennie Churchill was portrayed by Anne Bancroft in the film Young Winston (1972) and by Lee Remick in the British television series Jennie: Lady Randolph Churchill (1974).