Кіріспе

Америкалық бокс жаттықтырушысы Луи Ингбер (1887–1969), көбінесе Лу Стиллман деп танылды, Нью-Йорк қаласында спорт залы болған, бірақ оның даңқы Нью-Йорктен асып, бокс ортасында барлық жерде кеңінен таралды. Бокс жаттықтырушысы болып жұмыс істемес бұрын ол жеке детектив болған. 1919 жылы миллионерлер Альфеус Гир мен Хирам Маллисон Ингберді Стиллманның спорт залын басқаруға шақырды. Ингбер келгенде, спорт залы «Маршалл Стиллман» атлетика клубы деп аталды. 1920 жылдардың соңында спорт залы атын өзгертті. Келушілер Ингбердің тегі Стиллман деп ойлағандықтан, оны мырза Стиллман деп күтіп алды. Бокс тарихшылары мен жазушылары Стиллманды көңілсіз және тілі өткір деп сипаттады, ол әркімді «мырза Стиллман» деп атағанда түзетуге мәжбүр болуын ұнатпады, сондықтан ол заң жүзінде өз атын Луи Ингберден Лу Стиллманға өзгертті. Стиллман спорт залын мүмкіндігінше санитарлық емес күйде ұстағанымен танымал болды: ол жабық терезелерде темекі шегуге рұқсат берді және спорт залының еденін кейде жылдар бойы тазаламады. Ол былай деді: «Жүлделі жекпе-жектің алтын ғасыры – нашар тағам, нашар ауа, нашар санитария және күн сәулесі жоқ заман еді. Мен осы орынды жауынгерлердің денсаулығы үшін осылай ұстап тұрамын. Егер мен тазаласам, олар тазалықтан суық тиеді». Стиллман спорт залында белдігіне тапанша тағып жүрді. Ол есікті екі күзетшіге қарау тапсырды, олардың әркім боксшылардың жаттығуларын көру үшін 25 цент төлегенін тексерді. Оның ілгішінде: «Ұрлық жасағандар өмір бойына кіргізілмейді» деп жазылған. 1922 жылы француз бишісі Жанна Ламар Стиллманның спорт залына жаттығу үшін келгенде, Стиллман оған спорт залында «қыздарға арналған жабдық жоқ» деді, бірақ ол айнала тұрып, спорт залын қалыпқа келтіру үшін пайдаланды. Көптеген танымал адамдар, негізінен боксшылар, онда жаттықты: Джек Демпси, Жорж Карпентье, Примо Карнера, Фред Апостоли, Джо Луис және Рокки Марчиано Стиллманның спорт залында жаттыққан әйгілі әлем чемпиондарының кейбірі болды. Джин Тунни осы жерде жаттығудан бас тартқандардың бірі болды, өйткені ол осы жердің санитарлық жағдайына наразылық білдірді, егер терезелер ашылмаса, ол ешқашан жаттығудан өтпейтінін айтты. Стиллман терезелерді ашудан бас тартты. Стиллман 1959 жылы ғимаратты сатқаннан кейін зейнетке шықты және Калифорниядағы қызымен бірге тұрды. Ол сурет салуды ұнататын, және өмірінің соңғы жылдары Санта-Барбарадағы қарттар үйінде майлы бояумен сурет салуда шеберлікке жетті. Ол 1969 жылдың 19 тамызында қайтыс болды.

Танымал мәдениетте

Stillman's Gym бірнеше фильмде көрсетілді, оның ішінде Рокки Грацианоның өмірбаянына арналған "Somebody Up There Likes Me" (1956) және "It's Always Fair Weather" (1955) фильмдері бар. Соңғысында спорт залында түсірілген "Baby You Knock Me Out" атты музыкалық номері бар, онда Сид Шарисс өнер көрсетеді.