Кіріспе

Гулангю, Гуланг немесе Кулангсу – Қытайдың оңтүстік-шығысындағы Фуцзянь провинциясының Сямынь қаласының жағалауында орналасқан, тек жаяу жүргіншілерге арналған арал. ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мәдени мұра тізіміне енген бұл аралдың ауданы шамамен 1.91 шаршы километр (0.74 шаршы миль) және Сямынь қаласының орталығынан 8 минуттық пароммен жетуге болады. Аралда 20 000-ға жуық адам тұрса да, Гулангю – Қытайдағы маңызды туристік орын, жыл сайын 10 миллионнан астам келушіні тартады және оны Қытайдың ең танымал туристік мекемелерінің біріне айналдырады. Гулангюде автомобильдерге де, велосипедтерге де тыйым салынған. Рұқсат етілгендер – тек кішкентай электрлік көліктер мен мемлекеттік қызметтерге арналған электрлік көліктер ғана. Келушілер Сямыньдегі паром терминалынан пароммен Гулангюге жете алады. Жергілікті тұрғындар Лун Ду паром терминалынан/ағын 5 минуттық қысқа пароммен жүруге құқылы. Күндіз (қыс және көктемде сағат 7:10-нан 17:30-ға дейін, жаз және күзде сағат 7:10-нан 18:30-ға дейін, әр 20 минут сайын) туристер мен жергілікті емес адамдар Донгду халықаралық круиздік терминалынан Сан Цю Тиан терминалына немесе Кулангсу қаласындағы Ней Куо Ао терминалына 20 минуттық пароммен барады. Билет құны – 35 юань. Кешкі сағат 18:00-ден кейін Лунду терминалының 2-ші қабатынан Сан Цю Тиан терминалына (Кулангсу қаласы) қолайлы паром бар. Бұл қызмет түні бойы жұмыс істейді және құны да 35 юань. Гулангю аралы өз жағажайларымен, қиялы жолдарымен және бай сәулетімен әйгілі. Арал Қытайдың Ұлттық Көрікті Орындары тізіміне енген және Қытай Ұлттық Туризм Администрациясы (CNTA) оны 5A деңгейлі туристік орын деп санайды. Ол провинцияның ең әдемі он аймағының тізімінде бірінші орында тұр. Гулангюдің ауданы 1,91 шаршы километрді құрайды, ал тұрғын үйлерде 15 373 адам тұрады. Әкімшілік жағынан арал Сямыньнің Симин ауданына қарасты Гулангю кіші ауданы болып табылады.

Халықаралық келісім

Бір кезде Гулангю, Шанхай халықаралық қонысынан басқа Қытай жеріндегі жалғыз халықаралық қоныс болды. 1842 жылы Қытайдың Бірінші опиум соғысында жеңілісінен және Нанкин шартынан кейін Сямэнь келісім портына айналғаннан кейін, аралдағы шетелдік тұрғындар бейресми ұйым құрды, ол бірнеше онжылдықтан соң Қытай үкіметінің (Цин әулеті) 1902 жылдың мамырында бекіткен Жер ережелерінен кейін ресми түрде ұйымдастырылды. Ақырында Ұлыбритания, Франция, Нидерланды және Жапония сияқты 13 ел ондағы экстерриториялық құқықтарға ие болды және қонысты басқарған Кулангсу қалалық кеңесіне қатысты. Шанхай халықаралық қонысында болғандай, британдықтар әкімшілікте басым рөл атқарды, ал британдық Үндістаннан келген сикх полиция қызметкерлері Кулангсу қалалық полициясының бақылауында қонысты күзетуге жауапты болды. Осы шетелдік қауымдастықтар салған консулдықтар, шіркеулер, ауруханалар, мектептер, полиция бөлімдері сияқты ғимараттар Гулангюде әлі де көрінетін Виктория дәуірінің сәулет стилін түсіндіреді. Жапонияның аралды басып алуы 1942 жылы басталды және Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін, Қытайға қайтарылғанға дейін жалғасты. Хакка диалектісі Сямэньдегідей, аралда да қолданылады.

Қытай Халық Республикасы

ҚХР құрылғаннан кейін Гулангю Сямен қаласының ауданы болды, 2003 жылға дейін Сямен аралында орналасқан төрт ауданның бірі еді. Сол жылдың мамыр айында Гулангю ауданы Симин ауданына біріктірілді және содан бері Люцзян өзенінен арғы жағындағы Сямен аралынан басқарылып, күзетіліп, сот істері қарастырылады.

Көлік

Гулангю Қытайда "көлік жоқ арал" ретінде бірегей. Ол Сяменнің негізгі аралымен паром арқылы байланысқан. Өзен арғы жағындағы Сямен аралынан өзгеше, онда көліктер мен велосипедтерге рұқсат берілмейді. Жақында электрлік туристік көліктер енгізілді. Жүкті көбінесе тік көшелерде күшті адамдар дөңгелекті ағаш арбалармен тартады.

Мәдениет

20 ғасырда христиан дінінің таралуы аралға батыс музыкасын әкелді. Шіркеулер мен мұражайлар салынды, және адамдар музыкалық залдарға концерттерді тыңдауға барып рахаттанды. Осыдан бері аралдың жергілікті мәдени ортасы келген шетелдік музыка мен өнермен бірігіп, Гулангюдің мәдени өмірі Қытайдың басқа аймақтарынан ерекшеленеді.

Классикалық музыка

Қытайдың ең танымал классикалық музыканттарының көптегені Гюлангю аралынан шыққан, олардың ішінде пианист Инь Чэнцзонг, альтшы Цзинь Ян және пианист Сюй Фэйпин бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, Шуань Чжоу, Джунджи Лин және Зуохуан Чен де осы аралдан шыққан белгілі классикалық музыканттар. Гулангю аралындағы жан басына шаққандағы фортепиано саны елімізде бірінші орында тұрады, ал 2002 жылы Қытай Музыканттар қауымдастығы Гулангю аралына "Музыка аралы" деген атақ берді. Фортепиано көрме залдары мен мұражайлары, сондай-ақ жалпы көркемдік атмосфера көптеген музыканттарды ел ішінде және халықаралық деңгейде қызықтырады. 580 орындық Гулангю концерт залы Фуцзянь провинциясының ең танымал акустикалық классикалық музыка орындарының бірі болып есептеледі.

Марапаттар

2005 жылы Гулангю аралы Қытай Ұлттық география журналымен Қытайдың ең әдемі ауданы деп танылды. 2007 жылдың мамыр айында Сямынь Гулангю аралы Қытайдың Ұлттық туризм басқармасымен ресми түрде 5А деңгейлі ұлттық туристік тартымдылығы ретінде аккредиттелді. 2017 жылдың 8 шілдесінде Гулангю ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді.