Лорн Калверт – 13-шы Саскачеван премьері (2001-2007). Саскачеван Жаңа Демократиялық партиясының басшысы, әлеуметтік демократ, сайлауда жеңіске жеткен саясаткер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саскачеванның 13-ші премьер-министрі (2001–2007)
13th Premier of Saskatchewan (2001–2007)
Лорн Альберт Калверт (24 желтоқсан 1952 жылы туған) – 2001 жылдан 2007 жылға дейін Саскачеванның 13-ші премьер-министрі қызметін атқарған канадалық саясаткер. Калверт Саскачеван Жаңа демократиялық партиясының лидері және 2001 жылдан 2009 жылға дейін Саскатун Риверсдейл сайлау округінен заң шығарушы жиналыстың депутаты болды, содан кейін ол саяси мансабынан кетті. Бұрын ол 1986 жылдан 1999 жылға дейін Мус-Жоу Вакамоу сайлау округінен депутаты болып сайланған. Калверт 2001 жылы Рой Романов зейнетке шыққаннан кейін НДП лидері болып сайланғанда премьер-министр болды. Партияның әлеуметтік-демократиялық дәстүліне сүйене отырып, Калверт партияны 2003 жылғы провинциялық сайлауда көпшілік дауыспен үкімет құруға жетектеді. Оның партиясы 2007 жылғы сайлауда Брэд Уоллдың Саскачеван партиясына жеңіліп қалды. Калверттің премьер-министрлік қызметінің соңында провинция экономикасы табиғи ресурстар бағасының күрт өсуіне байланысты айтарлықтай жақсаруды бастан кешірді.
Lorne Albert Calvert (born December 24, 1952) is a Canadian politician who served as the 13th premier of Saskatchewan, from 2001 to 2007. Calvert served as leader of the Saskatchewan New Democratic Party and Member of the Legislative Assembly for Saskatoon Riversdale from 2001 to 2009, when he retired. He also served as the MLA for Moose Jaw Wakamow from 1986 to 1999. Calvert became premier when he was elected NDP leader in 2001 after the retirement of Roy Romanow. Campaigning on the party's social democratic legacy, Calvert led the party to a majority government in the 2003 provincial election. His party was defeated in the 2007 election by Brad Wall's Saskatchewan Party. Late in Calvert's tenure as premier, the provincial economy—buoyed by rapidly rising natural resource prices—began a significant upturn.
Ерте өмір және мансап
Калверт Саскачеван провинциясының Мус-Джоу қаласында дүниеге келген. Ол Регина университетінде экономика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Бастапқыда заң оқуды жоспарлаған Калверт ақырында теологияны оқып, Канада Біріккен шіркеуінде дін қызметкері болуға шешім қабылдады. Саскатундағы Сент-Эндрю колледжі семинариясын бітіргеннен кейін, 1976 жылы Біріккен шіркеудің пасторы болып тағайындалды және бірнеше ауылдық қауымдарда қызмет етті. 1979 жылдан 1986 жылға дейін Калверт Мус-Джодағы Сион Біріккен шіркеуінің пасторлық қызметін атқарды.
Calvert was born in Moose Jaw, Saskatchewan. He received his undergraduate degree in economics at the University of Regina. Initially planning to study law, Calvert ultimately decided to study theology and pursue the ministry within the United Church of Canada. After attending St. Andrew's College seminary in Saskatoon, he was ordained as minister of the United Church in 1976 and served as minister of several rural congregations. From 1979 to 1986, Calvert was the minister of the pastoral charge of Zion United Church in Moose Jaw.
ҰКП АДМ (1986-1999)
Калверт 1986 жылғы провинциялық сайлауға дейін провинциялық саясатқа қатысты, Моуз-Джоуда жоспарланған казино құрылысын тоқтату платформасымен Жаңа Демократ партиясынан сайлауға түсті. Ол Саскачеван заңнамалық ассамблеясына Моуз-Джоу-Оңтүстік сайлау округінің депутаты (МЛА) болып сайланды, Грант Девайннің Прогрессивті консервативтік үкіметіне қарсы оппозицияда қызмет етті. Калверт 1991 және 1995 жылғы сайлауларда қайта сайланды, осы кезде Рой Романовтың басшылығымен НДП екі рет көпшілік дауыспен үкімет құрды. Калверт 1999 жылғы сайлауда қатыспауға шешім қабылдады, нәтижесінде НДП азшылық үкімет құрды, ал Моуз-Жау округінде оның орнын Деб Хиггинс басты.
Calvert entered provincial politics ahead of the 1986 provincial election, running as a New Democrat on a platform of prohibiting the construction of a proposed casino in Moose Jaw. He was elected to the Legislative Assembly of Saskatchewan as the Member (MLA) for the constituency of Moose Jaw South, serving in the Official Opposition to Grant Devine's Progressive Conservative government. Calvert was re elected in the 1991 and 1995 elections, when the NDP was both times elected to majority governments under the leadership of Roy Romanow. Calvert decided not to run in the 1999 election—which resulted in a minority NDP government—and was succeeded by Deb Higgins in the Moose Jaw riding.
Саскачеванның премьер-министрі (2001-2007)
2000 жылдың соңында Романов саясаттан қанағаттанғанын жариялап, партия басшылығына, тікелей премьер-министрлік лауазымына жол ашты – Вудро Ллойдтың 1961 жылы Томми Дугластың орнын басып, НДП басшысы және премьер-министр болғаннан бергі бірінші мұндай жарыс. 2001 жылғы сайысқа жеті үміткер қатысып, өте бәсекелі болды, бұл оны тарихындағы ең ірі НДП басшылығы сайлауына айналдырды. Бұл сондай-ақ, делегаттық сайлаудың орнына, «бір мүше – бір дауыс» қағидатын қолданған алғашқы сайлау болды. Калверт бұрынғы НДП депутаты, содан кейін провинциялық әділет министрі болған Крис Аксуорти, Бакли Белангер, Джоан Кроффорд және Мейнард Соннег сияқты үш қазіргі кабинет министрі, Ұлттық фермерлер одағының бұрынғы президенті Нетти Вибе және бұрынғы «Жас жаңа демократтар» президенті Скотт Бандамен бірге сайысқа қосылды. Аксуорти Романовтың мұрасын жалғастыруға үміткер болды, ал Калверт пен Вибе неолибералдыққа қарсы күшті науқандар жүргізді. Вибе ашық түрде неолибералдыққа қарсы науқан жүргізсе, Калверт дәстүрлі әлеуметтік-демократиялық науқанды қолдады, әлеуметтік бағдарламаларға, әсіресе денсаулық сақтау және білім беру салаларына көбірек назар аударуды ұсынды. Вибе үшінші орынды иеленді, ал Калверт барлық дауыс беру кезеңінде көш бастап, соңғы кезеңде 18 мыңға жуық дауыстың 58 пайызын алып Аксуортиді жеңді. Калверт НДП-ны басқарған кезде Саскачеван партиясы – 1997 жылы құрылған жаңа консервативтік саяси партия – 1999 жылы НДП-ны азшылық үкіметке дейін төмендетіп, Саскачеванның ауылдық аймақтарында сәтті өнер көрсеткеннен кейін үлкен жетістікке қол жеткізуге жақын болды. Саскачеван партиясы 2003 жылғы провинциялық сайлау алдындағы сауалнамаларда көш бастады. Алайда, Калверт әлеуметтік шығыстарды, әсіресе білім беру және денсаулық сақтау салаларын айтарлықтай арттыру туралы уәдесін орындады және өз партиясының провинцияның маңызды мемлекеттік кәсіпорындарын қолдауы мен Саскачеван партиясының басшысы Элвин Германсонның жекешелендіруге дайындығы арасында күрт контраст жасады. 2003 жылдың қарашасында НДП 58 орынның 30-ын жеңіп, көпшілік үкіметке ие болды. Өзінің толық өкілеттігі кезеңінде Калверт балаларға баулыудағы орындарды кеңейтіп, бірнеше мақсатты әлеуметтік бағдарламаларды енгізді. Үкімет сондай-ақ иммиграциялық жүйелерді реформалауды, көбірек иммигранттарды тартуды және жаңартылатын энергия мен энергияны үнемдеуге инвестицияларды арттыруды бастады. Калверттің шығыс жоспарларын тауар бағасының жаңаруы қолдады, бұл провинцияның ресурстық кірісін едәуір арттырды. Калверт салықтық тексеру комиссиясын құрды, ол провинцияны көршілерімен үйлестіру үшін корпоративтік салықты төмендетуге әкелді. Бұл, табыс салығы мен ресурстық роялтилерді түзетумен қатар, провинциялық экономиканың жылдам өсу кезеңін бастады. НДП провинциялық сату салығын 5 пайызға дейін төмендетті, оқу ақысын тоқтатты және жолдарды жаңартуға инвестициялады. Өкімет мерзімінің соңында Калверт федералды үкіметпен, Стивен Харпердің консерваторлары басқаратын азшылық парламентімен күшті қақтығысқа түсті. 2007 жылдың наурыз айында Калверт 2007 жылғы федералды бюджетте енгізілген теңестіру формуласынан жаңартылмайтын ресурстардан түсетін кірістерді қайтару Саскачеванның уәде етілгеннен гөрі әлдеқайда аз соманы алатынын мәлімдеді. Калверт өз үкіметіне федералды үкіметке қарсы сотқа шағымдануға дайындалуды тапсырды, бірақ бұл әрекет көктемгі провинциялық сайлаумен тоқтатылды. Калверт пен оның үкіметі 2007 жылғы провинциялық сайлауда жеңілді, онда провинцияның өркендеген экономикасын және денсаулық сақтауды басқару мәселелері басты назарда болды. НДП-ның басты сайлау уәдесі – рецепт бойынша дәрі-дәрмек бағасын 15 долларға дейін шектеуді көздейтін жалпыға бірдей дәрі-дәрмек жоспары болды. Нәтижесінде НДП 21 орынға дейін төмендеді, ал Уоллдың партиясы көпшілік үкіметке ие болды.
In late 2000, Romanow announced that he would be retiring from politics, setting the stage for a party leadership race leading directly to the premier's office—the first such race since Woodrow Lloyd succeeded Tommy Douglas as NDP leader and premier in 1961. The 2001 contest was highly contested, with seven candidates making it the biggest NDP leadership race in history. It was also the first such election to employ a one member, one vote policy, rather than a delegated election. Calvert joined the race, alongside former NDP MP and then provincial justice minister Chris Axworthy, three sitting cabinet ministers in Buckley Belanger, Joanne Crofford, and Maynard Sonntag, former National Farmers Union president Nettie Wiebe, and former Young New Democrats president Scott Banda. Axworthy was the perceived frontrunner, expected to continue Romanow's legacy; Calvert and Wiebe, meanwhile, ran more leftwing campaigns, with Wiebe running an explicitly anti neoliberal campaign, and Calvert a more traditional social democratic one, advocating for a greater focus on social programs, especially in healthcare and education. Wiebe finished third, and Calvert—who led on every ballot—defeated Axworthy on the final ballot with 58% of nearly 18,000 votes. Calvert took the helm of the NDP at a time when the Saskatchewan Party—a new unified conservative political party established in 1997—appeared on the cusp of a breakthrough after reducing the NDP to a minority government in 1999 with a strong performance in rural Saskatchewan. The Saskatchewan Party led polling ahead of the 2003 provincial election. However, Calvert followed through on his promise to significantly increase social spending, particularly in education and healthcare, and persistently drew a stark contrast between his party's support for the province's major remaining crown corporations and Saskatchewan Party leader Elwin Hermanson's willingness to pursue privatization. In November 2003, the NDP narrowly regained a majority government, winning 30 of 58 seats. During his full term in office, Calvert expanded child care spaces and introduced a number of targeted welfare programs. The government also began reforming immigration systems to attract more immigrants, and expanded investment in renewable energy and energy conservation. Calvert's spending plans were buoyed by a renewed boom in commodity prices, which led to significant increases in resource revenue for the province. Calvert instigated a tax review committee that led to corporate tax cuts, designed to bring the province more in line with its neighbours. Along with tweaks to income taxes and resource royalties, this has been credited with instigating a period of rapid growth in the provincial economy. The NDP cut the provincial sales tax down to five percent, froze tuition, and invested in highway renewal. Late in the term, Calvert became increasingly antagonistic with the federal government, a minority parliament led by Stephen Harper's Conservatives. In March 2007, Calvert argued that the clawback of non renewable resource revenues from the equalization formula as implemented in the 2007 federal budget would leave Saskatchewan getting significantly less than had been promised. Calvert instructed his government to prepare a lawsuit against the federal government, a tactic that was interrupted by the fall provincial election. Calvert and his government were defeated in the 2007 provincial election, in which management of the province's booming economy and health care became focal points. The NDP's central campaign commitment was a universal drug plan capping prescription drug costs at $15. The result was a drop to 21 seats for the NDP while Wall's party won a majority government.
Зейнеткерлік
2007 жылғы сайлаудан екі апта өткен соң, федералды НДП өкілі Брэд Лавин журналистерге Джек Лейтонның кеңсесі Кальверттен 2008 жылғы федералды сайлауда кандидат болу мүмкіндігін қарастыруды сұрағанын растады. Кальверт кандидаттыққа түсуден бас тартты, бірақ партияның федералды кандидаттарын қолдайтынын мәлімдеді. Кальверт 2008 жылдың 16 қазанында партия басшысы лауазымынан кететінін жариялады, соның нәтижесінде басшылыққа сайлау жарысы басталды. Романов пен Аллан Блейкени үкіметтерінде бұрынғы министр болған Дуэйн Лингенфелтер 2009 жылдың 6 маусымында төрт үміткердің ішінде партияның жаңа басшысы болып сайланды. 2009 жылдың мамыр айындағы көктемгі сессияның соңында Кальверт үкіметінің экономикалық жетістіктерін атап өтті және Біріккен шіркеуге оралуды жоспарлап отырғанын мәлімдеді.
Just two weeks after the 2007 election, federal NDP spokesman Brad Lavigne confirmed to reporters that Jack Layton's office had asked Calvert to consider standing as a candidate in the 2008 federal election. Calvert declined to run, but stated that he would support the party's federal candidates. Calvert announced on October 16, 2008 that he would be stepping down as party leader, triggering a leadership race. Dwain Lingenfelter, a former cabinet minister in the government's of Romanow and Allan Blakeney, was elected the party's new leader in a four person contest on June 6, 2009. At the end of the Spring session in May 2009, Calvert touted the economic progress his government had made, and revealed that he planned to return to the United Church.
Зейнеткерлікке шыққаннан кейінгі және құрметтер
2009 жылдан 2018 жылға дейін Калверт Саскатун қаласындағы Сент-Эндрю колледжінің директоры қызметін атқарды. 2019 жылы Сент-Эндрю колледжі Калвертке құрметті дінтану докторы атағын берді.
From 2009 to 2018, Calvert was the principal at St. Andrew's College in Saskatoon. In 2019, St. Andrew's awarded Calvert with an honorary Doctor of Divinity degree.
Жеке өмір
Калверт Бетти Калвертке үйленген; олардың екі баласы бар. Калверттің көп жылдан бері айналысатын хоббилерінің бірі – ескі мектептік және қалалық автобустарды кемпингке арналған көліктерге айналдыру еді.
Calvert is married to Betty Calvert; they have two children. One of Calvert's longstanding hobbies was renovating vintage school and highway buses into camping vehicles.