Александр Константинопольский: Византияның және Константинопольдің алғашқы архиепископы. Өмірі, діни көзқарастары, және тарихи аңыздары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Византия епископы және Константинопольдің бірінші архиепископы Александр Константинопольдік (; шамамен 237/245 – 337) – Византия епископы және Константинопольдің бірінші архиепископы (қала оның епископтық қызметі кезінде аты өзгертілді). Ғалымдар Александр туралы қолда бар ақпараттың көп бөлігін аңызға жатқызады.
Bishop of Byzantium and the first bishop of Constantinople
Alexander of Constantinople (; c. 237/245 – 337) was a bishop of Byzantium and the first Archbishop of Constantinople (the city was renamed during his episcopacy). Scholars consider most of the available information on Alexander to be legendary.
Туған жері және ерте өмір
Синахарионның айтуынша, Александр Италиядағы Калабриядан шыққан, оның ата-анасы Георгий мен Вряйн аталды. Кішкентай кезінен-ақ ол Құдайға арналды, монастырда тұрып, жақсылықты өсірді және Құдайдың бұйрықтарын орындауға адалды. Ол рухани көрістерге ие болды, жиырма күн бойы толық ораза ұстады. Бірақ ол төрт жыл бойы жалаңаш жүріп, сарациндердің шабуылдарынан мыңдаған қиындықтарға тап болды. Осылайша, ол шәкірттері Виталий мен Никеформен бірге көп жылдар бойы Грекияны аралап сапарлады. Александр Византияның қартайған епископы Митрофанға көмекші болу үшін викарий болып сайланды. Осының нәтижесінде, Александр мен Митрофан екеуі де Константинополдің алғашқы епискобы деп есептеледі (кейде екеуі де Константинополдің алғашқы "патриархы" деп аталса да, епископтық тақ әлі осы дәрежеге көтерілмеген). Александр шамамен 23 жыл бойы епископ қызметін атқарды, 337 жылы қайтыс болды. Митрофанның қайтысымен, ол өсиетінде Константинополь тағына өз орынбасарын сайлау туралы нұсқау қалдырды. Епископтық қызметі кезінде Александр түрлі дін философымен пікір таластырып, адалсыздыққа қарсы күресті. Оны Григорий Назианз және Кипрлік Эпифаний жоғары бағалады. Теодорет оны "апостолдық" епископ деп атады.
According to the Synaxarion, Alexander was originally from Calabria in Italy and his parents were called George and Vryaine. From a very young age he was given to God and stayed in a monastery, where he cultivated virtue and became a good labourer of God's commands. He was granted divine visions, while for twenty days he stayed completely fasting. But he also stayed naked for four years and fell into thousands of problems because of attacks of the Saracens. In this way, he lived many years travelling around Greece with his pupils Vitalius and Nicephorus. Alexander was elected as a vicar to assist the aged bishop Saint Metrophanes of Byzantium. As a result, both Alexander and Metrophanes are reported as the first Bishop of Constantinople (both are also sometimes listed as first "Patriarch" of Constantinople, though the episcopal see had not yet been elevated to that rank). Alexander served as bishop for about 23 years, until his death in 337. At the time of Metrophanes' death, he left instructions in his will to elect his vicar to the throne of Constantinople. During his episcopacy, Alexander engaged in debate with pagan philosophers and opposed heresies. He was highly praised by Gregory Nazianzus and Epiphanius of Cyprus. Theodoret called him an "apostolic" bishop.
Ариандық дау
Ариандық дау басталғанда, Александрия патриархы Александр, өзінің қателік деп есептеген нәрсеге қарсы күресте оның көмегін сұрады. Көптеген деректерге сәйкес, Константинопольдің Александр I, Метрофанның өкілі ретінде Никеяның бірінші соборында болды, бірақ кейбір деректерде Метрофан (сол кезде 117 жаста болған) кеңеске жеке қатысқан делінеді. Соборда Арий және оның үйретіктері айыпталып, сотталды. Кейіннен Арий шіркеу қауымдастығына қайта қабылдануды тіледі. Рим императоры Константин I, Евсевийлерді тыңдағаннан кейін, Александрға Арийді ресми түрде қайтарып алуға бұйрық берді. Сократ Сколастик айтуынша, Арий өзінің қателігіне шын ниетпен өкінген жоқ, керісінше, алдап айтқан, ал епископ Александр мұны білген. Евсевийлер Александрға қызметтен алынып, жер аударылатыны туралы ескерткенімен, ол Арийді шіркеуге қайтарудан бас тартты. Ол Агия Ирен шіркеуінде (сол кезде Константинополь соборы) ыстық дұғалар етіп, Құдай оны осы дүниеден алып кетсін деп тіледі, себебі тек өкінгендей көрінетін адамды қауымға қайтаруға мәжбүр болудан гөрі. Оқиғаға орай, Арий шіркеуге бара жатқанда қайтыс болды, сондықтан оны қайта қабылдау мүмкін болмады.
When the Arian controversy began, Alexander, the Patriarch of Alexandria, requested his cooperation in combatting what he perceived to be heresy. According to most sources, Alexander of Constantinople was present at the First Council of Nicaea as Metrophanes' deputy, although some sources state that Metrophanes (who would have been 117 years of age at the time) attended the council personally. At the council, Arius and his teachings were condemned. Later, Arius desired to be received back into the communion of the Church. The Roman Emperor Constantine I, having been convinced by the Eusebians, commanded Alexander to formally receive Arius back. According to Socrates Scholasticus, Arius did not in fact repent of his heresy, but was equivocating, and Bishop Alexander was aware of this. Alexander, though threatened by the Eusebians with deposition and banishment, persisted in his refusal to admit Arius back into the Church, and shut himself up in the Church of Hagia Irene (which at that time was the cathedral of Constantinople) in fervent prayer that God would take him from this world rather than be forced to restore someone to communion who he feared was only feigning repentance. As it happened, Arius died on his way to the church, before he could be received back into communion.
Өлім
Александр Арийден көп өмір сүрмеді. Өлім төсегінде ол өзінің викарийі Павелді ізбасары етіп тағайындады дегенді айтады, сондай-ақ 342 жылы Константинополь епископы болған және оның ілімдері македониялықтыққа негіз болған Македониусқа қарсы дін қызметкерлерін ескертті. Оның қайтысынан кейін Александр шіркеудің қасиеттісі ретінде есептелді. Оның құрметіне арналған қызмет 1771 жылы Венецияда жарияланды. Кейбір ежелгі қолжазбаларға сәйкес, қасиетті Александрдың мерекесі маусымның 2-сі күні еске алынған. Бүгінде оның мерекесі жыл сайын 30 тамызда Константинопольдің патриархтары Иоанн Жылдам (582–595, сондай-ақ 2 қыркүйекте еске алынады) және Павел Жаңа (780–784) еске алумен бірге аталып өтеді.
Alexander did not long survive Arius. On his deathbed he was said to have nominated his vicar, Paul, as his successor, and to have warned his clergy against Macedonius, who became bishop of Constantinople in 342 and whose teachings inspired Macedonianism. After his death, Alexander came to be regarded as a saint of the Church. The service in his honor was printed in Venice in 1771. According to some ancient manuscripts, the feast of St Alexander was commemorated on June 2. Today, his feast day is celebrated annually on August 30, in a common commemoration with his fellow Patriarchs of Constantinople John the Faster (582–595, also commemorated on September 2) and Paul the New (780 784).