Жон Фостер МакКрайт: Британдық Колумбияның алғашқы премьер-министрі

Кіріспе

Канадалық саясаткер Джон Фостер МакКрейт (1827 – 18 қараша, 1913) – заңгер және Британдық Колумбияның тұңғыш премьер-министрі.

Ерте өмір

МакКрейт Ирландияның Тайрон графтығындағы Каледон қаласында беделді және байланыстары жақсы отбасында дүниеге келді. Даблиндегі Тринити колледжінде заң білімін аяқтағаннан кейін, 1852 жылы адвокаттыққа қабылданды. Одан көп ұзамай МакКрейт Ирландияны тастап, Австралияның Мельбурн қаласында практика ашты. 1859 жылы МакКрейт Австралиядан кетіп, алдымен Сан-Францискоға, содан кейін Британдық Колумбияның Виктория қаласына сапарлады.

Британ Колумбиясындағы өмірі мен қызметі

МакКрейт 1860 жылы Викторияға келген кезде, бұл Ванкувер аралы колониясының астанасы болды, сол кезде Гудзон шығанағы компаниясының күшті және авторитарлық бас факторы сэр Джеймс Дуглас басқарды. 1862 жылы МакКрейт Британдық Колумбияның адвокатурасына қабылданды және Викторияда жеке практика ашты. Ол қалада тыныш және усақтап айтқанда, жалғыз өмір сүрді, жұмысынан тыс негізгі қызығушылықтары жергілікті масондық ложаға қатысуы және жергілікті англикан соборының қауымында белсенді мүше ретінде болуы болды. 1866 жылға қарай Ванкувер аралы мен Британдық Колумбия колониялары бірікті. Бірлескен колония 1867 жылы жасалған Канада конфедерациясына бірден қосылмаса да, алаңдатарлық экономикалық және стратегиялық жағдай мұндай келісімді тартымды етті. Британдық Колумбия 1871 жылдың 20 шілдесінде конфедерацияға қосылды, ал МакКрейт уақытша кезеңдік кабинетке Бас прокурор ретінде кірді. Қазан айындағы алғашқы провинциялық жалпы сайлауда МакКрейт Виктория қаласынан заң шығарушы органға сайланды, ал лейтенант-губернатор сэр Джозеф Тратч оны Британдық Колумбияның бірінші премьер-министрі етіп тағайындады. Ол сонымен қатар Бас прокурор лауазымын да сақтап қалды. Барлық есептер бойынша, МакКрейт мінезі қоғамдық өмірге сай болмады. Оның әріптесі Генри Перинг Пеллев Криз премьерді "жаман мінезді және кейде ерекше, өте сенімді және өте күдікшіл, дұрыс емес жерлерде тым жақын және тыныш [және] саясаттан мүлдем хабарсыз" деп сипаттады. Дегенмен, МакКрейттің басшылығы жемісті болды, бір жылдың ішінде үш ондаған заң қабылдады. Оның одақ құруға және заң шығарушылардың кейде тар және топтық мүдделерін жұмсартуға қабілетсіздігі қолдаудың жоғалтуына әкелді, содан кейін 1872 жылы ол Тақтан жасалған үндеуден кейін сенімсіздік білдіру туралы ұсыныс жеңілгеннен кейін отставкаға кетті. Ол 1874 жылдан 1880 жылға дейін Британдық Колумбияның Біріккен Заңгерлер Қоғамының алғашқы қазынашысы (бас сайланған лауазым иесі) қызметін атқарды.

At the time of McCreight's arrival in Victoria in 1860, it was the capital of the Colony of Vancouver Island, which at the time was governed by the powerful and autocratic Chief Factor of the Hudson's Bay Company, Sir James Douglas. In 1862, McCreight was called to the British Columbia bar and opened a practice in Victoria. By all accounts, he led a quiet and solitary life in the city, his main occupations outside of his work being his involvement in the local Masonic Lodge and as an active layperson in the congregation of the local Anglican cathedral. By 1866, the colonies of Vancouver Island and British Columbia had merged. Although the united colony did not join the Canadian confederation when it was effected in 1867, the worrisome economic and strategic situation soon made such an arrangement attractive. British Columbia joined confederation on July 20, 1871, and McCreight joined the interim transitional cabinet as Attorney General. During the first provincial general election that October, McCreight won a seat for Victoria City in the legislature, and Sir Joseph Trutch, the Lieutenant Governor, chose him to be British Columbia's first premier. He continued to hold the attorney generalship as well. By all accounts, McCreight was temperamentally ill suited to public life. His colleague, Henry Pering Pellew Crease, described the Premier as "bad tempered and queer by fits & turns extremely credulous & extremely suspicious excessively obstinate in the wrong places close and reserved in his daily life [and] utterly ignorant of politics". Nonetheless, McCreight's administration was a productive one, passing three dozen pieces of legislation in less than a year. His inability to form alliances and mollify the sometimes narrow and sectional interests of MLAs led to a loss of support, however, and in 1872, he resigned after losing a motion of no confidence following the Speech from the Throne. He served as the first Treasurer (chief elected officer) of the incorporated Law Society of British Columbia from 1874 to 1880.

Жоғарғы Сот судьясы және зейнеткерлік

МакКрейт 1875 жылға дейін заң шығарушы органда қызмет етті, содан кейін патшаның кеңесшісі ретінде заң практикасына қайта оралды. Бес жыл өткен соң, ол Британ Колумбиясы Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды. Осы лауазымда ол Карибу, Виктория және, ақыры 1883 жылы Нью-Вестминстерде жұмыс істеді, 1897 жылы 70 жасында зейнетке шықты. 1880-жылдардың бір кезеңінде ол сенім дағдарысын бастан өткерді және 1883 жылы Рим католик дініне ауысты. МакКрейт Ұлыбританияға оралып, 86 жасында Шығыс Суссекс қаласындағы Гастингсте қайтыс болды.

Мұра

Британдық Колумбияның Кэмпбелл-Ривер қаласының солтүстік-батысындағы МакКрейт көлі оның құрметіне аталған.