Foo Fighters тоқсан бесінші жылғы дебюттік альбомы

Кіріспе

1995 жылы шыққан Foo Fighters дебют альбомы – американдық рок-тобы Foo Fighters-тің 1995 жылғы 4 шілдеде Roswell және Capitol Records лейблдары арқылы шыққан тұңғыш студиялық альбомы. Альбомның барлық әндерін Nirvana тобының бұрынғы барабаншысы Дэйв Грол жазған. Ол 1994 жылы Сиэтлдегі Роберт Ланг студиясында продюсер Баррет Джонстың көмегімен алты күн ішінде жаздырған. Грол бұл альбомды әуесқойлықпен жазғанын, ал оны Nirvana тобының мүшесі Курт Кобейннің өлімінен кейін рухани жаңғыруға көмектесетін тәжірибе ретінде сипаттады. Альбом пост-гранж жанрының бастауы деп есептеледі. Жазбаны аяқтағаннан кейін Грол өзінің кім екенін жасыру үшін жобаға "Foo Fighters" деген ат қойды және жазбалардың кассеталық нұсқаларын жақын достарына таратты. Кассеталарға лейблдардың қызығушылығы оянғаннан кейін Грол Capitol Records компаниясымен келісімшарт жасасып, әндерді тікелей орындау үшін толық топ құрды. Альбом кең ауқымды гастрольдер мен алты сингл арқылы насихатталды, олардың екеуіне музыкалық бейнеклиптер түсірілді. Шығарылысымен бірге Foo Fighters альбом жағымды пікірлерге ие болды, оның әндері мен орындалуы жоғары бағаланды, сонымен қатар коммерциялық сәттілікке қол жеткізіп, АҚШ-тағы топтың ең көп сатылған екінші альбомы атанды. Бұдан өзге, ол Ұлыбритания, Канада, Австралия және Жаңа Зеландиядағы чарттардың алғашқы бес сапына енді.

Өмірбаян

1990 жылы Дейв Гроль Nirvana гранж тобының барабаншысы болды. Гастрольдер кезінде ол өзімен бірге гитара алып, әндер жазды, бірақ топпен бөлісуге қорқып, фронтмен Курт Кобейннің жазған әндеріне тәнті болды. Гроль кейде демо-жазбалар мен каверлерді жазу үшін студияға уақыт алып, 1992 жылы "Late!" псевдонимімен демо-жазбалар альбомын шығарды. 1994 жылдың сәуір айында Кобейннің өзіне қол жұмсауынан кейін Гроль депрессияға түсіп, музыка тыңдау және аспаптарда ойнау қиын болды. Нирвана тобының тарауынан кейін Грольдің алғашқы музыкалық өнері 1994 жылдың маусым айында MTV Movie Awards-та The Backbeat Band тобымен болды. Содан кейін Майк Уотт Грольді өзінің "Ball Hog or Tugboat?" альбомында барабан ойнауға шақырды (1995). Гроль осы тәжірибелерден ләззат алып, өз музыкалық жобасымен айналысуға шешім қабылдады, ол "кейбір жағдайда емдік терапия" болып табылуы мүмкін деп ойлады. Гроль альбомдағы барлық аспаптарды өзі орындаса да, оны Стюарт Коплендтің 1980 жылғы Klark Kent EP-і сияқты, толық топтың жұмысы деп ойлату үшін басқа атпен шығаруды жоспарлады.

Жазу

Грол мен Джонс 1994 жылдың қазан айында бір апта ішінде альбомды жазды, онда Грол вокалда болды және барлық аспаптарды өзі орындады. Екеуі де таңертең Роберт Лэнг студиясына келіп, түскі уақытта жазу процесін бастап, күніне төрт ән жазатын. Әр әнді аяқтауға шамамен 45 минут кетті, ал композициялар альбом трек-лисіндегі ретпен жазылды. "I'll Stick Around" әнін аяқтау үшін екі рет қайта жазу қажет болды. Бұл өте жай ғана релиз болды, сессиялар аяқталғаннан кейін барлығы 100 LP пластинкасы басылды. Эдди Веддер 1995 жылдың 8 қаңтарында Self Pollution радио бағдарламасында жазылған екі әнді алғаш рет орындады. Альбомның микстеу сессиялары Роберт Лэнг студиясында басталды (Грол осы студияда 100 таспаны қолданды), бірақ кейіннен осы микстерлер қабылданбады және сессиялар Роб Шнапф пен Том Ротроктың "The Shop" студиясына, Калифорния штатының Арката қаласына көшірілді. Микстеу Фрэнк ДеМедионың 1972 жылы Уолли Хайдер Recording-тің 'Studio 4' үшін жасаған 32 каналды API DeMedio консолінде жасалды. Ойнату үшін Стивеннің 24 тректік 2 дюймдік таспа машинасы қолданылды. Миксте қолданылған процессорлардың ішінде вокал мен гитара сололары үшін Eventide Omnipressor компрессоры, барабандарды "қысып" оларды қайта араластыру үшін Alan Smart стерео компрессоры болды, сондай-ақ микстің барлық бөлігінде қолданылды. Басқа процессорларға UREI 1176 және LA3A компрессорлары, сонымен қатар кешіктірулер үшін Echoplex және "сапасыз цифрлық реверб" жатты. Роб микстерді "ешқандай ерекшелік жоқ" деп сипаттады, сондай-ақ "Big Me" әнін 20 минутта микстегенін қосты. Сессиялар кезінде Том Петти Гролды бір айдан кейін Saturday Night Live бағдарламасында The Heartbreakers тобымен бірге өнер көрсетуге шақырды. Осы өнер көрсетуден кейін Гролға Heartbreakers тобының толыққанды мүшесі болуға шақыру келді, бірақ Петти Foo Fighters туралы естігеннен кейін, оған осы жеке жобасын жалғастыруға кеңес берді. Кобейн қайтыс болғаннан кейін жазылған әндер "This Is a Call", "I'll Stick Around", "X Static" және "Wattershed" болды. Альбомның дыбысы көбінесе панк-рок, альтернативті рок, мелодикалық хардкор және пост-гранж деп сипатталды. AllMusic-тің Стивен Томас Эрлевин альбомды "90-шы жылдардың ортасында жанр толығымен клишеге айналмағанын көрсететін бірнеше панк-поп жұлдыздары" деп атады, егер дұрыс музыканттар мен әншілер болса. Грол кейіннен: "Менде он бес әнді жазуға жеті күнім болды. Мен барлық нәрсенің мүмкіндігінше үйлесімді болуына, әрбір нотаның синхронды болуына назар аудардым. Отырып ойлауға көп уақыт болмады" деді. Нирвананың агрессивті және бүлікшіл тақырыптарынан өзгеше, Грол "This Is a Call" сияқты оң және көңілді әндер жазды, оны Гролдың өмірінде маңызды рөл атқарғандарға арналған "сәлем" және "рахмет" деп атады. Кейбір сыншылар альбом мұқабасындағы тапаншаны Курт Кобейннің өзіне-өзі қол жұмсауына байланысты сезімсіз деп санайды, бірақ Грол оны жай ғана сәйкессіздік деп есептеді. Грол мен Веддер өзінің жеке тобымен өнер көрсетуден басқа, тур кезінде Ватттың қосалқы тобының мүшелері ретінде барабан мен гитарада ойнады. 1995 жылдың мамырында KROQ FM және KNDD радиостанциялары Capitol компаниясынан тоқтату талабын алғанға дейін, әлі шығарылмаған альбомнан кейбір әндерді ойнай бастады. Сол маусымда "Exhausted" және "This Is a Call" әндері университеттер мен заманауи рок радиостанцияларына жіберілді. "I'll Stick Around" әні 1995 жылдың 4 қыркүйегінде екінші сингл ретінде шығарылды және бұл Foo Fighters музыкалық видеосының дебюті болды, оны Джеральд Касале түсірді. Сол күзде топ кеңінен гастрольдік сапарлар жасады, Жапония, Австралия және Жаңа Зеландияны аралады. "Big Me" және "Alone + Easy Target" әндері 1996 жылы жарық көрді. "Big Me" әні АҚШ-та сатылымға шығарылған топтың алғашқы коммерциялық синглы болды, сонымен қатар бұл альбомдағы екінші ән, үшін музыкалық видео түсірілді. Джесси Перетц түсірген музыкалық видео Mentos таңдайырын жарнамалау үшін қолданылатын ерекше жарнамаларды пародиалайды.

Grohl and Jones produced the record across a period of one week in October 1994, with Grohl on vocals and all instruments. Both would arrive in the morning at Robert Lang Studios, start production by noon and do four songs a day. Each song took about 45 minutes to be completed, and the compositions were recorded in the same order that became the album's track listing. The only song that required two run throughs before completion was "I'll Stick Around". It would be a very low key release, with only 100 LP records being pressed after the sessions were finished. Eddie Vedder premiered two songs from the recording on January 8, 1995, during his Self Pollution radio broadcast. The mixing sessions of the album began in Robert Lang Studios (which were used on the 100 tapes Grohl gave away) but eventually those mixes were discarded and the sessions moved to Rob Schnapf and Tom Rothrock's "The Shop" studio in Arcata, California. Mixes were done on a 32 channel API DeMedio console, custom built by Frank DeMedio in 1972 for Wally Heider Recording's 'Studio 4'. A Stephen's 24 track 2" tape machine was used for playback. Processors used in the mixes included an Eventide Omnipressor compressor for vocals and guitar solos, an Alan Smart stereo compressor for "squashing" the drums and mixing them back in as well as being used over the entire mix. Other processors included UREI 1176 and LA3A compressors as well as an Echoplex for delays and a "crappy digital reverb". Mixes were "nothing that crazy" Rob described, adding that he "mixed 'Big Me' in 20 minutes". During the sessions, Grohl was invited by Tom Petty to perform with The Heartbreakers on Saturday Night Live one month later. The performance was followed by an invitation to be a full time member of the Heartbreakers, but once Petty heard about the Foo Fighters, he instead encouraged Grohl to move on with this solo project. The only compositions done after Cobain's death were "This Is a Call", "I'll Stick Around", "X Static" and "Wattershed". The album's sound has been primarily described as punk rock, alternative rock, melodic hardcore, and post grunge. Stephen Thomas Erlewine of AllMusic stated that the album was a "handful of punk pop gems that show, given the right musicians and songwriters, the genre had not entirely become a cliché by the middle of the '90s." As Grohl later explained, "I had seven days to record fifteen songs. I was just concentrating on everything being as together as possible, having everything be tight and in sync. There wasn't too much time spent sitting in a chair thinking." Contrasting with the aggressive and rebellious themes of Nirvana, Grohl had positive and cheery tunes such as "This Is a Call", defined as "a 'hello' and a 'thank you'" to everyone that had played a key role in Grohl's life; Some reviewers considered the gun on the cover as insensitive, given Kurt Cobain died by shooting himself, but Grohl dutifully disregarded it as just a coincidence. As well as performing with their own bands, Grohl and Vedder each picked up a role as a member of Watt's backing band throughout the tour, supplying drums and guitar respectively. In May 1995, radio stations KROQ FM and KNDD started playing some tracks of the then unreleased album before receiving a cease and desist from Capitol. That June, "Exhausted" and "This Is a Call" were sent to college and modern rock radio stations. "I'll Stick Around" was issued as the second single on September 4, 1995, and would also mark Foo Fighters' music video debut, directed by Gerald Casale. That fall, the band continued to tour extensively, and visits to Japan, Australia and New Zealand. and both "Big Me" and "Alone + Easy Target" in 1996. "Big Me" was the band's first commercial single to be made available in the US; it was also the second song on the album to receive a music video. Directed by Jesse Peretz, the music video parodies the distinctive commercials used to advertise Mentos candy.