Кіріспе
Финляндия генерал-губернаторы (фин. generalguvernör över Finland; генерал губернатор Финляндии) – 17-шы ғасырдан 1917 жылға дейін Финляндияның әскери қолбасшысы және жоғары әкімшісі. Ол 17 және 18 ғасырларда Швеция үстемдігі кезінде, сондай-ақ 1809 жылдан 1917 жылға дейін автономиялы Финляндия Ұлы Герцогтығында Финляндияның әскери қолбасшысы және жоғары әкімшісі болып табылды.
The governor general of Finland (; generalguvernör över Finland; генерал губернатор Финляндии) was the military commander and the highest administrator of Finland sporadically under Swedish rule in the 17th and 18th centuries and continuously in the autonomous Grand Duchy of Finland between 1809 and 1917.
Швед патшалығы
16 ғасырдың соңында Финляндия герцогтігі мен оған байланысты феодалдық жеңілдіктер толығымен жойылғаннан кейін, Швеция королі Финляндияның көп бөлігін немесе барлығын арнайы тағайындалған генерал-губернаторға берді. Ол елдің шығыс бөлігіндегі мәселелерді көбінесе өз қалауынша шешті. Осы лауазымдағы ең белгілі тұлға – граф Пер Браге, оның үкім ету кезеңі Финляндияда әлі күнге дейін «графтың күндері» (kreivin aikaan) деп аталады, бұл уақтылы орын алған жақсы жағдайды білдіреді.
Финляндия Ұлы Герцогтығы
Финляндия Ресей империясының автономиялық мемлекеті болған кезде генерал-губернатор лауазымы тұрақты болды. Ол Хельсинкиде жеке қатыспайтын, Санкт-Петербургте тұратын императордың өкілі болды, қала Финляндия шекарасының сыртында орналасқан. Конституция бойынша генерал-губернатор автономиялы Ұлы Герцогтықтың үкіметі – Финляндия Сенатының төрағасы еді. Ол Сенатта екі дауысқа ие болды, бұл төрағалық Финляндияның Ұлы Князіна тиесілі болды, ал бұл титул Ресей императорының қолында болды. Генерал-губернатор императордың ең жоғары өкілі болып саналды және тікелей Санкт-Петербургтегі император үкіметінен нұсқаулар алды. Сенаторлар мен министр-мемлекеттік хатшылар сияқты басқа барлық жоғары лауазымдардан айырмашылығы, генерал-губернаторға Финляндия азаматтығы талап етілмеді. Көптеген генерал-губернаторлар императордың Финляндиядағы сепаратизмге қарсы тұру үшін сенімін арнаған адамдары болды. Алайда, барон Рокасовскийге дейінгі көптеген адамдарға Финляндия дворяндық титулы беріліп, олар Финляндияның азаматы атанды. Көптеген генерал-губернаторлар Финляндия халқынан ұнатпады. Бұл лауазымға алғаш тағайындалған Георг Магнус Спренггпортен бір жылдан кейін отставкаға кетті. Ал 1904 жылы фин ұлтшылы Евгений Шауман Николай Бобриковты өлтірді. Екінші жағынан, бірнеше генерал-губернаторлар император сарайы министрлерінің мүдделеріне қарамастан, Финляндияның автономиясын сақтау үшін жұмыс істеді. 1831 және 1855 жылдар аралығында генерал-губернатор болған ханзада Меншиков өзінің өкілеттігінің барлық кезеңін Санкт-Петербургте өткізді, сонымен бірге Ресейдің Әскери-теңіз министрі қызметін атқарды. Хельсинкидегі губернаторлық міндеттерді генерал-губернатордың орынбасары атқарды. Бұл лауазымда көп бөлігінде генерал-лейтенант Александр Аматус Теслефф болды.