Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк және Нью-Джерсидегі порт
Harbor in New York and New Jersey
Нью-Йорк порты Гудзон өзенінің аузында, ол Ист-Ривердің таяздықтары жанында Нью-Йорк шығанағына құяды, содан кейін АҚШ-тың Шығыс жағалауында Атлант мұхитына құяды. Нью-Йорк порты сондай-ақ Жоғарғы Нью-Йорк шығанағы деп те аталады, ол Нью-Йорк қаласының Манхэттен, Бруклин және Стейтен-Айленд аудандарымен және Нью-Джерси штатының Гудзон округіндегі Джерси-Сити және Байонн қалаларымен шектелген. Бұл атау Нью-Йорк шығанағының толық бөлігіне, соның ішінде Төменгі Нью-Йорк шығанағына да қатысты болуы мүмкін.
New York Harbor is at the mouth of the Hudson River where it empties into New York Bay near the East River tidal estuary, and then into the Atlantic Ocean on the East Coast of the United States. New York Harbor is also known as Upper New York Bay, which is enclosed by the New York City boroughs of Manhattan, Brooklyn, and Staten Island and the Hudson County, New Jersey municipalities of Jersey City and Bayonne. The name may also refer to the entirety of New York Bay including Lower New York Bay.
Шолу
Гудзон өзенінің суларымен (тарихи тұрғыдан Манхэттен арқылы өтетін Солтүстік өзен деп аталады), сондай-ақ Гоуанус каналымен толықтырылады. Ол төменгі Нью-Йорк шығанағына Нароуз арқылы, Ньюарк шығанағына Килл Ван Кулл арқылы және Лонг-Айленд сауынына Ист-Ривер арқылы жалғанады, ол атына қарамастан, құбылмалы бұғаз болып табылады. Ол Гудзон өзенінің сулары Нароуз арқылы төгілгендегі басты жолды қамтамасыз етеді. Гудзонның порт арқылы өтетін арнасы Анкоридж каналы деп аталады және порттың орта тұсында шамамен 50 фут тереңдікте. 2012 жылдың сәуір айында Бруклин мен Стейтен аралы арасындағы екі су құбырын ауыстыру жобасы басталды, бұл арнаны шамамен 100 футқа (30 метр) дейін тереңдетуге мүмкіндік береді. Портқа бірнеше аралдар кіреді, оның ішінде Ист-Ривердің аузына жақын орналасқан Губернатор аралы, сондай-ақ Эллис аралы, Либерти аралы және Роббинс рифі, олар порттың Нью-Джерси жағындағы үлкен су асты рифімен тіреледі. Риф тарихи тұрғыдан әлемдегі ең ірі острақтардың бірі болған және 19-ғасырдың соңына дейін жергілікті және аймақтық тұрғындардың барлық топтары үшін негізгі тағам болды, содан кейін ластанудан зардап шекті. Тарихи тұрғыдан, Нью-Йорк қалалық аймағының саудасында маңызды рөл атқарды. "Еркіндік мүсіні" ұлттық ескерткіші 19-ғасырдың соңы мен 20-ғасырдың басындағы иммигранттардың өмірін еске салады. 1950 жылдан бері контейнерлік кемелердің көп бөлігі Килл Ван Кулл арқылы Порт-Ньюарк Элизабет теңіз терминалына бағытталды, онда олар құрлыққа оңай автоматтандырылған тасымалдау үшін біріктіріледі. Осының салдарынан, порттың жағалаудағы өнеркәсіптері құлдырады, жандандырудың әртүрлі жоспарларына әкелді, бірақ маңызды теңіздік пайдаланулар Ред-Хукта, Порт-Джерсиде, MOTBY, Констебль-Хукта және Стейтен-Айленд жағалауының кейбір бөліктерінде сақталды. Либерти штаттық паркі 1976 жылы ашылды. Соңғы жылдары ол демалыс кемелерімен және каноэмен жүзуге танымал орынға айналды. Порт арқылы Стейтен-Айленд паром қатынайды, ол Манхэттеннің ең оңтүстік нүктесіндегі Уайтхолл көшесі мен Сент-Джордж паром терминалы арасында, Баттери Парк (Солтүстік паром) және Ричмонд Террасасындағы Ричмонд округі әкімшілік ғимараты мен Ричмонд округі жоғарғы сотының жанындағы Сент-Джордж паром терминалы арасында жүреді. NY Waterway шығанақтың арғы жағына және The Narrows арқылы Сэнди-Хук маңындағы жерлерге бағыттарды ұсынады. Портта теңіз түрлерінің алуан түрлі популяциясы бар, бұл демалыс балық аулауға мүмкіндік береді, ең көп кездесетіні – жолақты бас және көк балық.
The harbor is fed by the waters of the Hudson River (historically called the North River as it passes Manhattan), as well as the Gowanus Canal. It is connected to Lower New York Bay by the Narrows, to Newark Bay by the Kill Van Kull, and to Long Island Sound by the East River, which, despite its name, is actually a tidal strait. It provides the main passage for the waters of the Hudson River as it empties through the Narrows. The channel of the Hudson as it passes through the harbor is called the Anchorage Channel and is approximately 50 feet deep in the midpoint of the harbor. A project to replace two water mains between Brooklyn and Staten Island, which will eventually allow for dredging of the channel to nearly 100 feet (30 m), was begun in April 2012. The harbor contains several islands including Governors Island, near the mouth of the East River, as well Ellis Island, Liberty Island, and Robbins Reef which are supported by a large underwater reef on the New Jersey side of the harbor. The reef was historically one of the largest oyster beds in the world and provided a staple for the diet of all classes of citizens both locally and regionally until the end of the 19th century, when the beds succumbed to pollution. Historically, it has played an extremely important role in the commerce of the New York metropolitan area. The Statue of Liberty National Monument recalls the immigrant experience during the late 19th and early 20th century. Since the 1950s, container ship traffic has been primarily routed through the Kill Van Kull to Port Newark Elizabeth Marine Terminal, where it is consolidated for easier automated transfer to land conveyance. As a consequence, the waterfront industries of the Harbor experienced a decline leading to diverse plans for revitalization, though important maritime uses remain at Red Hook, Port Jersey, MOTBY, Constable Hook, and parts of the Staten Island shore. Liberty State Park opened in 1976. In recent years, it has become a popular site for recreation sailing and kayaking. The harbor is traversed by the Staten Island Ferry, which runs between Whitehall Street at the southernmost tip of Manhattan near Battery Park (South Ferry) and St. George Ferry Terminal on Richmond Terrace in Staten Island near Richmond County Borough Hall and Richmond County Supreme Court. NY Waterway operates routes across the bay and through The Narrows to locations near Sandy Hook. The harbor supports a very diverse population of marine species, allowing for recreational fishing, most commonly for striped bass and bluefish.
Колониялық дәуір
Нью-Йорк портының 16 ғасырдағы алғашқы тұрғындары, ленапи тайпасы, су жолдарын балық аулау және саяхат үшін пайдаланды. 1524 жылы Джованни да Вераццано қазір «Шалғай» деп аталатын жерге – Статен аралы мен Лонг аралының арасындағы, Жоғарғы және Төменгі Нью-Йорк шығанағын байланыстыратын бұғазға – тоқтады, онда ол ленапилердің каноэ тобын қарсы алды. Оның теңізшілерінің бір бөлігі Стейтен аралындағы «су ішу орны» деп аталған бұлақтан таза су алған болуы мүмкін. Бай көшесі мен Жеңіс бульварының қиылысындағы шағын саябақта сол орынды көрсететін ескерткіш орнатылған, бірақ Вераццаноның аймақтың географиясы туралы сипаттамалары біршама күмәнді. Тарихшылар оның кемесі қазіргі Верраццано тар көпірінің Бруклиндегі кіріспе виадугінің орналасқан жеріне шамамен жақын тоқтағанын сенімді түрде айтады. Сондай-ақ ол солтүстікке қарай (көрініп тұрғандай, Жоғарғы Нью-Йорк шығанағы) үлкен тұщы сулы көл деп ойлаған жерді байқады. Ол Гудзон өзенінің бар екенін анықтау үшін солтүстікке бармады. 1609 жылы Генри Хадсон портына кіріп, кейін оның атымен аталатын өзеннің бір бөлігін зерттеді. Оның саяхаты басқаларды да аймақты зерттеуге және жергілікті халықпен сауда жасауға ынталандырды. 1624 жылы Губернатор аралында алғашқы тұрақты еуропалық қоныс құрылды, ал сегіз жылдан кейін Бруклинде де қоныс пайда болды; олар көп ұзамай паром арқылы байланыстырылды. Жаңа Нидерландтың отарлық бас директоры Питер Стьювесант 1648 жылы жел мен мұздан қорғалған Манхэттеннің төменгі Ист-Ривер жағалауында бірінші кемежай салуға бұйрық берді, ол «Шрейерс Хук догы» деп аталды (қазіргі Перл және Броуд көшелерінің жанында). Бұл Нью-Йоркті британдық колониялар үшін, содан кейін тәуелсіз Америка Құрама Штаттары үшін маңызды портқа айналдыруға дайындады. 1686 жылы британдық колониялық шенеуніктер қала әкімшілігіне жағалауды басқару құқығын берді.
The original population of the 16th century New York Harbor, the Lenape, used the waterways for fishing and travel. In 1524 Giovanni da Verrazzano anchored in what is now called the Narrows, the strait between Staten Island and Long Island that connects the Upper and Lower New York Bay, where he received a canoe party of Lenape. A party of his sailors may have taken on fresh water at a spring called "the watering place" on Staten Island—a monument stands in a tiny park on the corner of Bay Street and Victory Boulevard at the approximate spot—but Verrazzano's descriptions of the geography of the area are a bit ambiguous. It is fairly firmly held by historians that his ship anchored at the approximate location of the modern Verrazzano Narrows Bridge's approach viaduct in Brooklyn. He also observed what he believed to be a large freshwater lake to the north (apparently Upper New York Bay). He apparently did not travel north to observe the existence of the Hudson River. In 1609 Henry Hudson entered the Harbor and explored a stretch of the river that now bears his name. His journey prompted others to explore the region and engage in trade with the local population. The first permanent European settlement was started on Governors Island in 1624, and in Brooklyn eight years after that; soon these were connected by ferry operation. The colonial Dutch Director General of New Netherland, Peter Stuyvesant, ordered construction of the first wharf on the Manhattan bank of the lower East River sheltered from winds and ice, which was completed late in 1648 and called Schreyers Hook Dock (near what is now Pearl and Broad Streets). This prepared New York as a leading port for the British colonies and then within the newly independent United States. In 1686, the British colonial officials gave the municipality control over the waterfront.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін 1919 жылы Нью-Йорк қаласының теңіз жұмысшылары одағының ұйымдастырған теңіз портының ереуілі бірнеше аптаға созылды. Ереуіл 9 қаңтарда басталды және 13 қаңтарда төрелікке тоқтатылды. Жұмысшылар соғыс кеңесінің еңбек туралы шешімін қабылдамағаннан кейін 4 наурызда ереуіл қайта басталды және 1919 жылғы 20 сәуірде мемлекеттік және жеке порт жұмыс берушілері жаңа талаптар ұсынғаннан кейін аяқталды. Қаланың жарқыраған шамдары неміс суасты қайықтарына түнде нысаналарды анықтауға көмектесті, бірақ жергілікті билік жағалау қалаларының шамдарын Лондонның үлгісімен сөндіру туралы ұсыныстарға қарсылық көрсетті. Дегенмен, кейбір шамдар өшірілді, оның ішінде Бруклиндегі Кони-Айлендтегі ойын-сауық парктерінің шамдары, Кони-Айленд шамдары және Сэнди-Хук маяғы. Порт 1943 жылғы наурыз айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ең жоғары белсенділікке жетті, 543 кеме конвойға немесе тоқтауға күтіп тұрды (соның ішінде 750 пирс немесе доктардың бірінде 426 теңіз кемесі болды). 1,5 шаршы миль (4 км²) жабық кеңістігі бар 1100-ге жуық қойма, 575 буксир және 39 кеме құрылыс орны, оның ішінде ең ірісі – Бруклин теңіз кеме жасаушылығы жұмыс істеді. Ауыр жабдықтардың көп қорымен Нью-Йорк порты әлемдегі ең жұқты портына айналды.
After the war, the 1919 New York City Harbor Strike by the Marine Workers Union shut down the port for weeks. It started on January 9 and was paused on January 13 for arbitration. The strike resumed March 4 after workers rejected the War Board labor ruling and ended on April 20, 1919 after new terms had been offered by both public and private port employers. Bright city lights made it easier for German U boats to spot targets at night, but local officials resisted suggestions that they follow London's lead and blackout the lights of coastal cities. However, some lights were darkened, including those of the amusement parks in Coney Island, Brooklyn, and the Coney Island Light, and Sandy Hook Lighthouse. The Harbor reached its peak activity in March 1943 during World War II, with 543 ships at anchor awaiting assignment to convoy or berthing (with as many as 426 seagoing vessel already at one of the 750 piers or docks). Eleven hundred warehouses with nearly 1.5 square miles (4 km2) of enclosed space served freight along with 575 tugboats and 39 active shipyards, the largest being Brooklyn Navy Yard. With a large inventory of heavy equipment, this made New York Harbor the busiest in the world.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Қылмыстық әрекеттерді, әсіресе ұйымдасқан қылмысқа қатысты қылмыстардың алдын алу және тергеу екі штаттық Су жағалау комиссиясының міндеті болып табылады. Комиссия 1953 жылы (On the Waterfront фильмінен бір жыл бұрын) жұмысшылар арасындағы рэкетке қарсы күрес үшін құрылды. Гамбино қылмыстық отбасы Нью-Йорк жағалауын, ал Генуэзе қылмыстық отбасы Нью-Джерси жағын бақылаған деп саналады. 1984 жылы Teamsters ұйымының жергілікті бөлімі Рэкетке ықпал ететін және Сыбайлас жемқорлық ұйымдар туралы заңға (RICO) бағындырылды, ал 2005 жылы Халықаралық порт жұмысшылары қауымдастығына қарсы ұқсас сот процесі басталды. 2006 жылдың наурыз айында жолаушылар терминалы Дубай порттары әлеміне берілуге тиіс болды. АҚШ портына шетелдік, әсіресе араб корпорациясының иелігіне қатысты маңызды қауіпсіздік дауы туды, бұл қазіргі оператор британдық P&O Ports болғанына және Қытай коммунистік партиясының өкілі басымдыққа ие Orient Overseas Investment Limited компаниясының Howland Hook Marine Terminal операциялық келісімшартын иеленгеніне қарамастан. Сонымен қатар, АҚШ кеденінің "жасыл жол" бағдарламасы да алаңдатуда, онда сенімді жүк тасымалдаушылар контрабандалық заттарды оңай өткізу үшін аз контейнерлерді тексеріп отырады.
Deterrence and investigation of criminal activity, especially relating to organized crime, is the responsibility of the bi state Waterfront Commission. The commission was set up in 1953 (a year before the movie On the Waterfront), to combat labor racketeering. It is held that the Gambino crime family controlled the New York waterfront and the Genovese crime family controlled the New Jersey side. In 1984 the Teamsters local was put under Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act (RICO) trusteeship, and in 2005 a similar suit was brought against the International Longshoremen's Association local. In March 2006, the Port passenger facility was to be transferred to Dubai Ports World. There was considerable security controversy over the ownership by a foreign corporation, particularly Arabic, of a U. S. port operation, this in spite of the fact the current operator was the British based P&O Ports, and the fact that Orient Overseas Investment Limited, a company dominated by a Chinese Communist official, has the operating contract for Howland Hook Marine Terminal. An additional concern is the U. S. Customs "green lane" program, in which trusted shippers have fewer containers inspected, providing easier access for contraband material.
Су сапасы
Нью-Йорк портындағы су сапасына ғасырлар бойы кемелердің қатынысы, өнеркәсіптік даму және қала құрылысы әсер еткен. Бұл көздерден туындаған судың ластануы үнемі байқалып келді, бірақ 20-шы ғасырдың соңы мен 21-шы ғасырдың басында порт кешенінің кейбір аймақтарында жақсарулар орын алды. 2019 жылғы зерттеу 1996-2017 жылдар аралығында жиналған деректерді пайдалана отырып, порттың тоғыз аймағындағы су сапасының өзгеру тенденцияларын анықтады. Атлант мұхитымен судың жиі алмасуының нәтижесінде Төменгі Нью-Йорк шығанағы аймағы ең жоғары сапаға ие. Су ағыны шектеулі болғандықтан, Ньютаун-Крик, Флашинг-Бей және Ямайка-Бей аймақтары ең нашар жағдайда. Порттың түрлі аймақтарында азот пен фосфор сияқты қоректік заттардың ластану деңгейі жоғары болды, бірақ жалпы азоттың төмендеуі байқалды және басқа да көрсеткіштердің жақсарғаны көрінді. Таза су туралы заң мен оған байланысты ластануды бақылау заңдарының қабылдануы, сондай-ақ аймақ бойынша жүргізілген тазалау бағдарламалары мен қорғау шаралары 1970 жылдан бері жақсаруға мүмкіндік берді. Зерттеу авторлары «Нью-Йорк портының экожүйесі 30 жыл бұрынғыдан гөрі әлдеқайда сау» деген тұжырым жасады.
The water quality in New York Harbor has been affected by centuries of shipping activity, industrial development and urbanization. Water pollution from these sources has been a constant phenomenon, although there have been improvements in some areas of the harbor complex in the late 20th and early 21st centuries. A 2019 study of the harbor identifies water quality trends in nine regions of the harbor, using data collected during 1996 to 2017. The Lower New York Bay region has the highest quality, due to frequent exchange of water with the Atlantic Ocean. The poorest regions are those with limited exchange of water flows: Newtown Creek, Flushing Bay and Jamaica Bay. High levels of nutrient pollution (nitrogen and phosphorus) were observed throughout the various harbor regions, although there has been a general lowering trend in total nitrogen, and some other indicator parameters show improvements. The implementation of the Clean Water Act and related pollution control laws, along with cleanup programs and conservation measures throughout the region, have begun to yield some improvements since the 1970s. The study authors state that "the New York Harbor ecosystem is much healthier than it was 30 years ago."
Контейнерлік кеме қатынасы және әуе қатынасы
Нью-Йорк және Нью-Джерси порты – елдегі ең ірі мұнай импорттау порты және үшінші ірі контейнерлік порт. Нью-Йорк қаласы портының, соның ішінде Нью-Джерсидегі бес ауданның және жақын орналасқан қалалардың жағалау аймақтарының коммерциялық қызметі 1921 жылдан бері Нью-Йорк және Нью-Джерси екі штаттық Порт басқармасының аясында ресімделген. 1950 жылдардан бастап Нью-Йорк және Бруклин сауда порты, Неварк шығанағындағы Порт-Ньюарк Элизабет теңіз терминалындағы контейнерлік кемелермен жұмыс істейтін ірі кешенмен салыстырғанда маңыздылығын жоғалтты, ол Шығыс жағалаудағы ең үлкен порт болып табылады. Порттың жолаушылар тасымалындағы маңызы азайды, бірақ Порт басқармасы Нью-Йорктегі Ла Гвардия (1939 жылы салынған), JFK/Idlewild (1948 жылы салынған) және Нью-Джерсидегі Ньюарк (1928 жылы салынған) үш ірі әуежайды басқарады.
The Port of New York and New Jersey is the largest oil importing port and third largest container port in the nation. The commercial activity of the port of New York City, including the waterfronts of the five boroughs and nearby cities in New Jersey, since 1921 has been formalized under a single bi state Port Authority of New York and New Jersey. Since the 1950s, the New York and Brooklyn commercial port has been almost completely eclipsed by the container ship facility at nearby Port Newark Elizabeth Marine Terminal in Newark Bay, which is the largest such port on the Eastern Seaboard. The port has diminished in importance to passenger travel, but the Port Authority operates all three major airports, La Guardia (built 1939) and JFK/Idlewild (built 1948) in New York, and Newark (built 1928) in New Jersey.
Паромдар мен круиздік кемелер
Порт әлі де круиздік кемелермен, қалалық паромдармен және туристік саяхаттық қайықтармен қызмет көрсетеді. Көптеген паромдық қызметтер жекеменшік болғанымен, Стейтен-Айленд паромдары Нью-Йорк қаласының көлік департаменті басқаруында. Жолаушылар кемелеріне арналған нысандар – Нью-Йорк жолаушылар кемесі терминалы, Ред-Хуктегі Бруклин круиздік терминалы және Байондағы MOTBY.
The harbor is still served by cruise lines, commuter ferries, and tourist excursion boats. Although most ferry service is private, the Staten Island Ferry is operated by the New York City Department of Transportation. Passenger ship facilities are New York Passenger Ship Terminal, the Brooklyn Cruise Terminal at Red Hook, and MOTBY at Bayonne.