Кіріспе

Тұщы және теңіз суы арасындағы тұздылығы бар су

Бракты су, кейде "брак су" деп те аталады, табиғи ортада кездесетін, тұщы судан артық, бірақ теңіз суынан кем тұздылығы бар су. Ол теңіз суының (тұзды судың) және тұщы судың араласуынан, мысалы, эстуарийлерде пайда болуы мүмкін, немесе бракты қазба сулы горизонттарда кездесуі мүмкін. Бұл сөз орта голланд тіліндегі "brak" түбірінен шыққан. Кейбір адам қызметі бракты суды тудыруы мүмкін, атап айтқанда, дикалар және тұщы су шағасын өндіру үшін жағалау батпақтарын су басу сияқты инженерлік жобалар. Бракты су тұздылық градиенті энергиясын өндіру процесінің негізгі қалдық өнімі болып табылады. Бракты су көптеген құрлық өсімдік түрлерінің өсуіне қолайсыз болғандықтан, тиісті басқарусыз қоршаған ортаға зиян келтіруі мүмкін (шаға шаруашылықтары туралы мақаланы қараңыз). Техникалық тұрғыдан алғанда, бракты судың бір литрінде 0,5-ден 30 грамға дейін тұз болады, көбінесе мыңнан 0,5-тен 30 бөлік (‰) ретінде көрсетіледі, бұл 1,0004-тен 1,0226-ға дейінгі нақты салмаққа тең. Осылайша, бракты су тұздылық режимдерінің кең ауқымын қамтиды және нақты анықталған жағдай ретінде қарастырылмайды. Көптеген бракты жер бетіндегі сулардың ерекшелігі – олардың тұздылығы кеңістікте немесе уақыт өте қанағаттанарлық түрде өзгеруі мүмкін. Тұз концентрациясы 30‰-ден жоғары су тұзды деп есептеледі. Wikipedia-дағы тұздылық туралы мақаладан тұздылық кестесін қараңыз.

Су бұғаздары

Құрғақ су жағдайы көбінесе тұщы су мен теңіз суының араласуынан пайда болады. Шындығында, әлемдегі ең кең таралған құрғақ сулы орталар – өзендердің теңізге құятын жерлері, яғни эстуарийлер. Лондон арқылы ағатын Темза өзені – классикалық өзен эстуарийі. Лондоннан батысқа қарай бірнеше шақырым жердегі Теддингтон қаласы Темзаның толқынды және толқынсыз бөліктерінің арасындағы шекараны белгілейді, бірақ орташа тұздылығы өте төмен болғандықтан және балық фаунасы негізінен таран, даке, сазан, мүрде және шұбар сияқты тұщы су түрлерінен тұратындықтан, ол әлі де Баттерсиге дейін тұщы сулы өзен болып саналады. Темза эстуарийі Баттерси мен Грейвсенд арасында құрғақ болады, ал тұщы су балықтарының түрлері азаяды, негізінен таран мен даке басым; флаундер, еуропалық теңіз басы, мулет және майшабақ сияқты еврихалинді теңіз түрлері көбірек кездеседі. Шығысқа қарай тұздылық артады және тұщы су балықтары толығымен еврихалинді теңіз балықтарымен ауыстырылады, өзен Грейвсендке жеткенге дейін, бұл кезде жағдай толығымен теңіздік болады және балық фаунасы көршілес Солтүстік теңіздікіне ұқсас, еврихалинді де, стенохалинді де теңіз түрлерін қамтиды. Өзенде тіршілік ететін су өсімдіктері мен омыртқасыз жануарлардың да осыған ұқсас ауысуын байқауға болады. Таза судан теңіз экожүйесіне экологиялық сабақтастықтың осы түрі өзен эстуарийлеріне тән. Өзен эстуарийлері лосось, шортан және егіз сияқты анадромды және катадромды балық түрлерінің көшіп-қону кезінде маңызды тоқтау орны болып табылады, оларға әлеуметтік топтар құруға және тұздылықтың өзгеруіне бейімделуге уақыт береді. Лосось – анадромды, яғни олар теңізде өмір сүреді, бірақ шағылысу үшін өзендерге көтеріледі; егіздер – катадромды, өзендерде және ағындарда өмір сүреді, бірақ көбейту үшін теңізге қайта оралады. Эстуарийлер арқылы көшіп өтетін түрлерден басқа, оларды "балапандық орталар" ретінде пайдаланатын көптеген балықтар бар, олардың жас балықтары басқа жерге көшуден бұрын тамақтанып, өсе алады. Селдянка мен камбала – осы мақсатта Темза эстуарийін пайдаланатын екі маңызды коммерциялық түр. Эстуарийлер сондай-ақ балық аулау орындары ретінде және балық шаруашылығы немесе балық өсіру үшін қолданылады. Мысалы, Атлант мұхитының лосось шаруашылықтары көбінесе эстуарийлерде орналасқан, бірақ бұл дау тудырды, себебі осылай істеу арқылы балық шаруашылары көшіп бара жатқан жабайы балықтарды шаруашылыққа алынған балықтардан шығып кететін теңіз биттері сияқты сыртқы паразиттердің көп санына ұшыратады.

Мангролар

Тағы бір маңызды тұзды-тұщы сулы мекен – мангроу батпағы немесе мангал. Көптеген, бірақ барлық емес, мангроу батпақтары судың тұздылығы әр толқынмен өзгеретін сағалар мен лагуналардың жиегінде орналасқан. Мангроу орманды мекендейтін ерекше жануарлардың ішінде – құрлықта азық іздейтін балықтар, сондай-ақ, ағаштарда тіршілік ететін жәндіктер мен кішкентай жануарларды "тұмсықтап" суға түсіріп жейтін, шағала тәрізді жебе балықтары бар. Мангроу батпақтары, сағалар сияқты, көптеген балық түрлері үшін өте маңызды көбейетін жерлер болып табылады. Мысалы, лақ балықтары, жарты мүңкілдер және тарапон балықтары олардың арасында шағылысады немесе жетіледі. Балықтан басқа, мангроуларды көптеген басқа жануарлар пайдаланады, олардың ішінде тұз су крокодилі, американдық крокодил, сопақ мұрынды маймыл, ромбылы қалқанды тасбақа және шабақ жейтін бақа (Fejervarya cancrivora, бұрын Rana cancrivora) сияқты түрлер бар. Мангроу батпақтары – қасқырлар, лелектер, қалақ мүңкілдер, қазаншорлар, балықшылдар және теңіз құстары сияқты көптеген құс түрлері үшін маңызды ұялау орындары болып табылады. Адамдар үшін көбінесе масалар мен басқа да жәндіктердің көп болуынан жағымсыз болса да, мангроу батпақтары құрлық пен теңіз арасындағы маңызды қорғаныш аймақтар болып табылады және әсіресе дауылдар мен цунамилердің зиянын азайтуға көмектеседі. Сундарбан мен Бхитарканика мангролары – Бенгал шығанағының жағалауында орналасқан әлемдегі екі ірі мангро орманның бірі.

Құрғақ теңіздер мен көлдер

Кейбір теңіздер мен көлдер тұщылауат. Балтық теңізі – Солтүстік теңізге іргелес жатқан тұщылауат теңіз. Бастапқыда Плейстоценге дейін Эриданос өзен жүйесі болған, содан бері Солтүстік теңіз суға батқан, бірақ жақын жерлерден көп мөлшерде тұщы су алып, суын тұщылауат етіп сақтап тұр. Теңіз суының тығыздығы жоғары болғандықтан, Балтық теңізінің суы қабатталған, түбінде теңіз суы, ал үстінде тұщы су орналасқан. Судың жағалаудағы толқындар мен дауылдардың аздығынан араласу шектеулі, нәтижесінде беткі судың балық фаунасы тұщы су балықтарынан, ал төменгі қабатта теңіз балықтарынан тұрады. Треска – Балтық теңізінің терең суларында ғана кездесетін түр, ал шұбар балықтар тұздылығы аз беткі суларда ғана таралған. Каспий теңізі – әлемдегі ең үлкен көл және тұздылығы қалыпты теңіз суынан үш еседей төмен тұщылауат суға ие. Каспий теңізі ерекше жануарлар дүниесімен, соның ішінде теңізде өмір сүрмейтін сиыр мүжілдердің (каспий мүжілі) бірімен және икраның маңызды көзі болып табылатын үлкен бекірелермен әйгілі. Гудзон шығанағы – Арктика мұхитының тұщылауат шеткі теңізі. Оның тұщылауат болуының себебі – ашық мұхитпен байланысының шектеулі болуы, үлкен Гудзон шығанағының су жинау алабынан келетін тұщы судың көп мөлшері және жылдың жартысынан астам уақыты мұзбен жабылып, буланудың төмен деңгейде болуы. Қара теңіздің беткі суы тұщылауат, тұздылығы шамамен 17–18 промиль, ал мұхиттарда 30–40 промиль. Қара теңіздің терең, оттегісіз суы Жерорта теңізінің жылы, тұзды суынан пайда болады. Техас және Оклахома штаттарының шекарасында орналасқан Техома көлі – эндореликті алапқа жатпайтын және тікелей теңіздің бір бөлігі емес, тұщылауат көлдің сирек мысалы. Бірақ оның тұздылығы мұнда аталған басқа су объектілеріне қарағанда едәуір төмен. Су қоймасы Оңтүстік Қызыл өзенге бөгет салу арқылы құрылған, ол (бірнеше салаларымен бірге) өзеннің жоғары ағысынан жасырылған кен орындарынан табиғи сіңу арқылы көп мөлшерде тұз алады. Тұздылығы соншалық, жоғары тұзды суларда ғана кездесетін жолақты бас балығы көлде өздігінен көбейіп, тұрақты популяция құрады.

Адамға қолдану

Адамдар кермек суды көптеген салаларда пайдаланады. Ол көбінесе электр энергиясын өндіру үшін салқындату суы ретінде, сондай-ақ тау-кен, мұнай және газ өнеркәсібінде түрлі мақсаттарда қолданылады. Тұзсыздандырылғаннан кейін оны ауыл шаруашылығында, мал шаруашылығында және қалалық тұрғындардың қажеттіліктері үшін де пайдалануға болады. Кермек суды кері осмоз, электродиализ және басқа да сүзгілеу процестері арқылы тазалауға болады.