Тектің герцогі Фрэнсис: Өмірбаяны мен британ әскери қызметі
Francis, Duke of Teck
Францис Текский: австрийский дворянин, муж принцессы Марии Аделаиды Кембриджской, отец королевы Марии. Родственник королевы Виктории, титулы и биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франциск, Тек герцогы (Франциск Пол Чарльз Луис Александр; 28 тамыз 1837 – 21 қаңтар 1900), 1863 жылға дейін граф Франциск фон Хогенштейн деп аталған, британдық патша отбасына үйленген австриялық дворян. Оның әйелі, Кембридж ханшайымы Мэри Аделаида, королева Викторияның бірінші туысы болды. Ол король Георг V-нің жұбайы, королева Мэридің әкесі болды. Франциск Австрияның Гогенштейн графы (Граф фон Гогенштейн) атағын, сондай-ақ князь (Фюрст) және кейін Тек герцогы (Герцог фон Тек) неміс атақтарын алды. 1863 жылы оған "Серенес Биіктігі" (Serene Highness) мәртебесі берілді. 1887 жылы ол Ұлыбританияның "Ең Көкем" (Highness) мәртебесіне ие болды.
Francis, Duke of Teck (Francis Paul Charles Louis Alexander; 28 August 1837 – 21 January 1900), known as Count Francis von Hohenstein until 1863, was an Austrian born nobleman who married into the British royal family. His wife, Princess Mary Adelaide of Cambridge, was a first cousin of Queen Victoria. He was the father of Queen Mary, the consort of King George V. Francis held the Austrian title of Count of Hohenstein (Graf von Hohenstein), and the German titles of Prince (Fürst) and later Duke of Teck (Herzog von Teck), and was given the style of Serene Highness in 1863. He was granted the British style of Highness in 1887.
Түпнұсқасы және әскери мансабының алғашқы жылдары
Франциск 1837 жылғы 28 тамызда Славониядағы Эссег қаласында (қазіргі Осиек, Хорватия) дүниеге келді және Франц Пауль Карл Людвиг Александр деп крещение алды. Оның әкесі – Вюртемберг герцогы Людвиктің ұлы, Вюртемберг герцогы Александр. Анасы – венгр графесі Клаудин Редей фон Кис Реде. Неке морганаттық болғандықтан, Франциск Вюртемберг корольдігіне мұрагерлік құқығына ие болған жоқ. Оның туғандағы титулы – анасы Австрия императоры Фердинанд I-нің жарлығымен графша фон Хогенштейн атанғаннан кейін, Францис фон Хогенштейн графы болды. Ол 1849 жылдан 1853 жылға дейін Императорлық және Корольдік техникалық әскери академияда оқыды, ал 1854 жылы 1-ші улан полкіне лейтенант болып Императорлық австриялық армияға қатысты. 1858 жылы гвардиялық эскадрильяға ауысты, кейін 7-ші гусар полкінде капитан (ритмейстер) болды. Ол Италиядағы граф фон Уимпфеннің жетекшілігімен Австрия-Сардиния соғысында офицер болып қызмет етті және Солферино шайқасындағы ерен еңбегі үшін алтын медальмен, ал 1859 жылы қола соғыс медалімен марапатталды. 1863 жылы Франциск Вюртемберг корольдігінде «Жоғарылық» атағымен Тек князі атанды. Ол Австрия-Пруссия соғысында қызмет етті және 1866 жылы үйленген соң Англияға көшіп келген кезде австриялық армиядан зейнетке шықты.
Francis was born on 28 August 1837 in Esseg, Slavonia (now Osijek, Croatia), and christened Franz Paul Karl Ludwig Alexander. His father was Duke Alexander of Württemberg, the son of Duke Louis of Württemberg. His mother was Hungarian Countess Claudine Rhédey von Kis Rhéde. The marriage was morganatic, meaning that Francis had no succession rights to the Kingdom of Württemberg. His title at birth was Count Francis von Hohenstein, after his mother was created Countess von Hohenstein in her own right by Emperor Ferdinand I of Austria. He was educated at the Imperial and Royal Technical Military Academy from 1849 to 1853 and joined the Imperial Austrian Army as a lieutenant in the 1st Lancers in 1854. He transferred to the Guard Squadron in 1858 and later became a Captain (Rittmeister) in the 7th Hussars. He served as Orderly Officer under Count von Wimpffen in Italy during the Austro Sardinian War and was awarded the gold medal for distinguished service at the Battle of Solferino and the bronze war medal, 1859. In 1863, Francis was created Prince of Teck, with the style of Serene Highness, in the Kingdom of Württemberg. He served during the Austro Prussian War and retired from the Austrian Army when he married and moved to England in 1866.
Неке және герцогтық
Морганаттық некеден туған және таққа мұрагерлік құқығы болмағандықтан, Франциск Еуропаның көптеген патша үйлерінде ханшайымдарға күйеу ретінде қолайлы емес еді. Бұған қоса, Франциск басқа еуропалық ханзадалармен салыстырғанда аз кіріс көрінетін. Сондықтан ол бай отбасыға үйленді, атасының үшінші туысы (Ұлыбританияның II Георгінің ұрпағы), Кембридж ханшайымы Мэри Аделаидаға, Кембридж герцогы принц Адольфтің кіші қызы, король III Георгтің жетінші және ең кіші ұлына үйленді. Олар 1866 жылдың 12 маусымында Суррейдегі Кьюдегі Сент-Анн шіркеуінде неке қиды. Олардың бір қызы мен үш ұлы болды:
As the product of a morganatic marriage, and without succession rights to the throne, Francis was not acceptable as a husband for princesses in most of the European royal houses. Further, Francis had little income in comparison with other European princes. He thus married into a richer family, by marrying his father's third cousin (in descent from George II of Great Britain) Princess Mary Adelaide of Cambridge, the younger daughter of Prince Adolphus, Duke of Cambridge, the 7th and youngest son of King George III. The couple married on 12 June 1866 at St Anne's Church, Kew, in Surrey. They had one daughter and three sons:
Кейінгі әскери мансап
Тек 1867 жылғы 15 маусымда 1-ші Суррей артиллериясы еріктілерінің құрметті полковнигі аталды және 1883 жылы бөлімдер біріккеннен кейін 1-ші Лондон қаласы артиллериясының штаттан тыс құрметті полковнигі қызметін жалғастырды. Ол 1882 жылғы Египет жорығында британдық генерал сэр Гарнет Вулслинің штабында болды. Тель-эль-Кебир шайқасы үшін күміс медаль, Хедив жұлдызы және бірінші дәрежелі Осман орденімен марапатталды. Тек герцогы 25-ші (1-ші Вюртемберг) драгун полкі "Каралева Ольга" полкінің полковнигі (оберст) аталды. 1893 жылғы шілдеде Британ армиясында генерал-майор, ал 1895 жылғы 18 сәуірде Германия армиясында генерал-лейтенант шеніне ие болды. ), оның анасы Кембридж герцогинясынан түскен табыспен толықтырылды. Мэри Аделаиданың өзінің туысы, королева Викториядан қосымша қаржы сұрауына бас тартылды; алайда, оларға Лондонның Кенсингтон сарайындағы және Ричмонд саябағындағы бұрынғы корольдік аң аулау үйі – Уайт Лодждағы пәтер берілді. Герцог пен герцогиня өз қаражатынан артық шығын жасады, нәтижесінде үлкен қарыздар жинақталды. 1883 жылы Тектер Ұлыбританиядан континенттік Еуропаға қашып, Флоренция мен Германиядағы туыстарымен бірге тұрды. 1885 жылы олар Ұлыбританияға қайта оралды.
Teck was made Honorary Colonel of the 1st Surrey Artillery Volunteers on 15 June 1867 and continued as supernumerary Honorary Colonel of the 1st City of London Artillery after the units merged in 1883. He was attached to the staff of British General Sir Garnet Wolseley during the Egyptian campaign of 1882. He received the silver medal for the Battle of Tel el Kebir, the Khedive's Star, and the Order of Osmanieh, first class. The Duke of Teck was made Colonel (Oberst) à la suite of the 25th (1st Württemberg) Dragoons "Queen Olga" He was made a supernumerary Major General in the British Army in July 1893 and a Generalleutnant in the German Army on 18 April 1895. ), supplemented by income from her mother, the Duchess of Cambridge. Mary Adelaide's requests to her cousin, Queen Victoria, for more funds were met with refusal; however, they were granted a grace and favour apartment in Kensington Palace, London, and a country house, White Lodge, the former Royal deer hunting lodge in Richmond Park, Southwest London. The Duke and Duchess lived beyond their means, leading to the build up of large debts. In 1883, the Tecks fled the UK to continental Europe, where they stayed with relatives in Florence and Germany. They eventually returned to the UK in 1885.
Кейінгі өмірі
1887 жылы 1 шілдеде Кеңес бұйрығымен королева Виктория Франциске Алтын юбилейін мерекелеу үшін сыйлық ретінде «Ұлылық» атағын берді. Дегенмен, тектер әлі де маңызды емес, бай емес туыстар ретінде қарастырылды. Олардың жалғыз қызы, принцесса Виктория Мэри Текк (отбасында «Мэй» деп аталған) британ тағына екінші кезектегі мұрагер, Кларенс және Авондейл герцогы Альберт Виктормен кездесіп, олардың жағдайы жақсарды. Кларенс герцогының ата-анасы, Уэльс ханзадасы мен ханшайымы бастапқыда бұл одаққа қарсы болды: Артур Балфур 1890 жылы лорд Солсбериге былай деп жазды: «Тектердің қызын қабылдамайды, себебі олар Текті жек көреді, ал Марлборо Хаусын кезіктіретін принцесса Мэридің көрінісі Уэльс ханзадасын ауыртады». Бірақ алты аптадан кейін Кларенс герцогының қазасы ауыр соққы болды. Дегенмен, принцесса Мэй, Кларенс герцогының інісі (және мұрагерлік тізбегіндегі келесі) Йорк герцогы Джорджтың ұсынысын қабылдады. 1897 жылы Тек герцогинясы қайтыс болды, Францис жесір қалды. Ол Ричмондтағы Уайт-Лоджда тұруын жалғастырды, бірақ ешқандай патшалық міндеттерді атқармады. «Кім кім?» анықтамалығында Тек герцогы өз хоббилерін «әртүрлінің аз-кемі» деп көрсетті. Ол Корольдік ботаникалық қоғамның президенті және көптеген клубтардың мүшесі болды, олардың ішінде Уайтс, Марлборо клубы, Бакалаврлар клубы, Армия және теңіз күштері клубы, Біріккен қызмет клубы, Кавалерия клубы, Әскери-теңіз клубы, Саяхатшылар клубы, Хёрлингхэм клубы, Рэнелаг клубы және Жокей клубы, сондай-ақ Венадағы Адельс казиносы және Штутгарттағы Херрен казиносы бар. Ол әйелімен бірге Виндзор сарайындағы Сент-Джордж капелласындағы Корольдік мазарда жерленді. Лондонның Эрлс-Корт ауданында «Принц оф Тек» аталған паб бар.
With an Order in Council on 1 July 1887, Queen Victoria granted Francis the style of Highness, as a gift to celebrate her Golden Jubilee. Despite this, the Tecks were still seen as minor relatives, with little status or wealth. Their fortunes improved when their only daughter, Princess Victoria Mary of Teck (known as "May" to her family) became engaged to the second in line to the British throne, Prince Albert Victor, Duke of Clarence and Avondale. There was initial opposition to the match from the Duke of Clarence's parents, the Prince and Princess of Wales: Arthur Balfour wrote to Lord Salisbury in 1890 that "(t)he Teck girl they won't have because they hate Teck and because the vision of Princess Mary haunting Marlborough House makes the Prince of Wales ill." Nevertheless, the Queen gave her official consent to the engagement on 12 December 1891. The death of the Duke of Clarence only six weeks later was a cruel blow. However, Princess May consented when the Duke of Clarence's brother (and next in the line of succession), Prince George, Duke of York, proposed to her instead. In 1897, the Duchess of Teck died, leaving Francis a widower. He continued to live at White Lodge, Richmond, but did not carry out any royal duties. In Who's Who, the Duke of Teck listed his recreations as "a little of all". He was President of the Royal Botanic Society and a member of numerous clubs, including White's, the Marlborough Club, the Bachelors' Club, the Army and Navy Club, the United Service Club, the Cavalry Club, the Naval and Military Club, the Travellers Club, The Hurlingham Club, the Ranelagh Club, and the Jockey Club, as well as the Adels Casino in Vienna and the Herren Casino in Stuttgart. He was buried next to his wife in the Royal Vault at St George's Chapel, Windsor Castle. There is a pub in Earls Court, London, called the Prince of Teck.