Герцог Альфред Саксен-Кобург-Готский (1844-1900): биография, годы правления (1893-1900), второй сын королевы Виктории. История британской королевской семьи.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саксен-Кобург және Гота герцогы 1893-1900 жылдары
Duke of Saxe Coburg and Gotha from 1893 to 1900
Альфред (Альфред Эрнест Альберт; 6 тамыз 1844 – 30 шілде 1900) – 1893 жылдан 1900 жылға дейін Саксен-Кобург және Готаның тәуелсіз герцогы болды. Ол королева Виктория мен принц Альберттің екінші ұлы және төртінші баласы еді. 1866 жылдан бастап, әкесінің інісі Эрнест II-нің орнына отырып, Германия империясында Саксен-Кобург және Гота герцогы болып тағайындалғанға дейін ол Эдинбург герцогы ретінде танымал болды.
Alfred (Alfred Ernest Albert; 6 August 184430 July 1900) was sovereign Duke of Saxe Coburg and Gotha from 1893 to 1900. He was the second son and fourth child of Queen Victoria and Prince Albert. He was known as the Duke of Edinburgh from 1866 until he succeeded his paternal uncle Ernest II as the reigning Duke of Saxe Coburg and Gotha in the German Empire.
Ерте өмір
Принц Альфред 1844 жылғы 6 тамызда Уиндзор сарайында Ұлыбританияның биліктегі монархы, королева Виктория және оның күйеуі, принц Альберттың, Саксен-Кобург және Гота герцогы Эрнест I-нің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол «Аффи» деген лақап атымен танымал болды және ағасы Альберт Эдуард, Уэльс принцінен кейін Ұлыбритания тағына мұрагерлікте екінші орында тұрды. Альфредті Кантербери архиепископы Уильям Хаули 1844 жылғы 6 қыркүйекте Уиндзор сарайындағы жеке капеллада крещение рәсімінен өткізді. Оның крест атасы/шешесі – анасының бірінші туысы, Кембридж принці Джордж (оның әкесі, Кембридж герцогы арқылы өкілдік етті); әкесінің қарындасы, Саксен-Кобург және Гота герцогинясы (Альфредтің анасының әжесі, Кент герцогинясы арқылы өкілдік етті); және анасының інісі, Лейнинген принці (Лордтар палатасының консервативті көшбасшысы, Веллингтон герцогы арқылы өкілдік етті). Альфред 1864 жылдың қаңтарына дейін Ұлыбритания тағына мұрагерлікте екінші орында болды, сол кезде оның ағасы Альберт Эдуард пен оның әйелі Александраның тұңғыш баласы, принц Альберт Виктор дүниеге келді. Альфред таққа отыру кезегінде үшінші орынға түсті, ал Альберт Эдуард пен Александраның балаларының саны арта келе, Альфред мұрагерлік реті бойынша одан да төменге түсті.
Prince Alfred was born on 6 August 1844 at Windsor Castle to the reigning British monarch, Queen Victoria, and her husband, Prince Albert, the second son of Ernest I, Duke of Saxe Coburg and Gotha. Nicknamed Affie, he was second in the line of succession to the British throne behind his elder brother, Albert Edward, Prince of Wales. Alfred was baptised by the Archbishop of Canterbury, William Howley, at the Private Chapel in Windsor Castle on 6 September 1844. His godparents were his mother's first cousin, Prince George of Cambridge (represented by his father, the Duke of Cambridge); his paternal aunt, the Duchess of Saxe Coburg and Gotha (represented by Alfred's maternal grandmother, the Duchess of Kent); and his maternal uncle, the Prince of Leiningen (represented by the Duke of Wellington, Conservative Leader in the Lords). Alfred remained second in line to the British throne from his birth until January 1864, when his older brother Albert Edward and sister in law Alexandra had their first child, Prince Albert Victor. Alfred became third in line to the throne and, as Albert Edward and Alexandra continued to have children, Alfred was further demoted in the order of succession.
Корольдік әскери-теңіз флотына кіру
1856 жылы ол 12 жасқа толғанда, принц Альфред өзінің тілегіне сәйкес Корольдік теңіз флотына қабылдануы шешілді. Оған жекелеген мекеме берілді, және лейтенант Джей. Си. Кауэлл, RE, оның қамқоршысы болып тағайындалды. 1858 жылдың шілдесінде ол арнайы емтиханды сәтті тапсырып, 14 жасында теңіз курсанты болып бекітілді. 1860 жылдың шілдесінде осы кемеде жүрген кезде ол Кап колониясына ресми сапар жасады, бұл отарлаушылар мен жергілікті басшыларға өте жағымды әсер қалдырды. Ол Хартебист Хоукте аң ауына қатысып, көптеген жануарлардың қырқылуына себеп болды. 1862 жылы Грекия королі Отто тақтан басқаннан кейін, принц Альфред оның орнын басуға таңдалды, бірақ британ үкіметі королеваның осы идеяға қарсылығына байланысты оның грек тағына отыру жоспарларын тоқтатты. Ол және оның қайтыс болған күйеуі оның Саксен-Кобург герцогтығына мұрагер болуын жоспарлаған еді. Принц Альфред теңіз флотында қызметін жалғастырды және 1863 жылдың 24 ақпанында лейтенант болып жоғарылатылды, ол өзінің жартылай туысы граф Глейхеннің басшылығымен корветте қызмет етті. Глейхеннің ұлы әкесі туралы былай деп есіне алды: "Принц теңізші ретінде жақсы дамыған болса да, сол кезде өте еркін мінезді болды, және оның жоғары көтеріңкілігі бірнеше рет билік өкілдерімен ұсақ-түйек дауларға себеп болды". 1866 жылдың 23 ақпанында капитан болып тағайындалып, 1867 жылдың қаңтарында фрегаттың командалық құрамына бекітілді.
In 1856, when he reached age 12, it was decided that Prince Alfred, in accordance with his own wishes, should enter the Royal Navy. A separate establishment was assigned to him, with Lieutenant J. C. Cowell, RE, as governor. He passed a special entrance examination in July 1858, and was appointed as a naval cadet in at the age of 14. In July 1860, while on this ship, he paid an official visit to the Cape Colony, and made a very favourable impression both on the colonials and on the native chiefs. He took part in a hunt at Hartebeeste Hoek, resulting in the slaughter of large numbers of game animals. On the abdication of King Otto of Greece, in 1862, Prince Alfred was chosen to succeed him, but the British government blocked plans for him to ascend the Greek throne, largely because of the Queen's opposition to the idea. She and her late husband had made plans for him to succeed to the Duchy of Saxe Coburg. Prince Alfred remained in the navy, and was promoted to lieutenant on 24 February 1863, serving under his half cousin Count Gleichen on the corvette Gleichen's son recalled his father as saying that "the Prince, although shaping well as a sailor, was of a somewhat wayward disposition at that period, and his high spirits more than once led him into minor troubles with the authorities." He was promoted to captain on 23 February 1866 and was appointed to the command of the frigate in January 1867.
Эдинбург герцогы
1866 жылы 24 мамырда королеваның туған күніне орай принц Эдинбург герцогы, Ольстер графы және Кент графы титулы берілді, сондай-ақ Парламент 15 000 фунт стерлинг көлеміндегі жылдық үлеме қаражатын бекітті. Келесі екі аптада оны Флоренс Найтингейл даярлаған, 1868 жылдың ақпан айында Австралияға келген Люси Осберн басқаратын алты медбике күткен. Альфредке оқ жарылған қақтығыс кезінде Уильям Виал О'Фаррелден қаруды тартып алды, бірақ жанындағылар көмектесті. Виал, масондық ложаның шебері, герцогтың сапарына арналған пикникті ұйымдастыруға көмектесті және Альфредтің өмірін сақтағаны үшін алтын сағатпен марапатталды. О'Фаррелдің екінші оғынан тағы бір көрермен, Джордж Торн аяғынан жарақат алды. Ол сондай-ақ Жапонияға сапар шеккен алғашқы еуропалық ханзада болды және 1869 жылдың 4 қыркүйегінде Токиода жас император Мэйдзидің қабылдауында болды. Герцогтың келесі сапары 1869 жылдың желтоқсан айында Үндістанға, ал келесі жылы Цейлонға (қазіргі Шри-Ланка) болды. Екі елде де және жол бойында барған Гонконгта ол елге аяқ басқан алғашқы британдық ханзада атанды. Үндістанның жергілікті билеушілері үш айлық сапар барысында өткізілген мерекелердің сән-салтанатымен бір-біріне басымдық етуге тырысты.
In the Queen's Birthday Honours on 24 May 1866, the Prince was created Duke of Edinburgh, Earl of Ulster, and Earl of Kent with an annuity of £15,000 granted by Parliament. He was tended to for the next two weeks by six nurses, trained by Florence Nightingale and led by Matron Lucy Osburn, who had just arrived in Australia in February 1868. In the violent struggle during which Alfred was shot, William Vial had managed to wrest the gun away from O'Farrell until bystanders assisted. Vial, a master of a Masonic Lodge, had helped to organise the picnic in honour of the Duke's visit and was presented with a gold watch for securing Alfred's life. Another bystander, George Thorne, was wounded in the foot by O'Farrell's second shot. He also became the first European prince to visit Japan and on 4 September 1869, he was received at an audience by the teenaged Emperor Meiji in Tokyo. The Duke's next voyage was to India, where he arrived in December 1869, and Ceylon (now Sri Lanka), which he visited the following year. In both countries and at Hong Kong, which he visited on the way, he was the first British prince to set foot in the country. The native rulers of India vied with one another in the magnificence of their entertainments during the stay of three months.
Ықтимал сәйкестіктер
1862 жылы Виктория королева Альфредтің Данияның Дагмар ханшайымына үйленгісі келетінін жазды. Ол былай деп жазды: "Ресей императорының ұлы үшін Аликс немесе Дагмарды сұрау ниетінен бас тартпағанын естідім. Сіз Дагмарды көргенге дейін оның мәселесі шешілсе, Affie үшін бір мүмкіндік азайған болар еді, бұл мені қатты өкіндірер еді." Алайда, Германияның Данияға қатысты Шлезвиг-Гольштейн аймағындағы даулы мәселедегі наразылығынан, әсіресе Альфред Кобург тағының мұрагері болғандықтан, бұл одаққа қарсы шешім қабылдады. Ол Виктория, Корольдік ханшайымға: "Дагмарды Affie үшін сақтап қалғым келмейді. Оны императорға беріңдер" деп жазды. Кейін Дагмар Александр III-ке үйленіп, Ресей императрицасы болды. Виктория королева Ресейдің Ұлы герцогинясы Ольга Константиновнаны Альфред үшін мүмкін болатын әйел деп қарастырды. Ол Викторияға: "Саннидің сүйкімді қызы грек [православ] дінінде болғаны өкінішті, ол өте лайықты болар еді" деп жазды.
In 1862, Queen Victoria wrote to Victoria, Princess Royal that she wanted Alfred to marry Princess Dagmar of Denmark. She wrote: "I hear that the Emperor of Russia has not given up his intention of asking for Alix or Dagmar for his son. I should be very sorry if any thing were decided for Dagmar before you had seen her, as it would be one chance less for Affie." However, she decided against the match because of Germany's anger towards Denmark over the disputed territories of Schleswig Holstein, especially since Alfred was the heir to Coburg. She wrote to Victoria, Princess Royal "Respecting Dagmar, I do not wish her to be kept for Affie. Let the Emperor have her." Dagmar later married Alexander III and became the Empress of Russia. Queen Victoria considered Grand Duchess Olga Constantinovna of Russia as a potential wife for Alfred. She wrote to Victoria, Princess Royal, "It is a great pity that Sanny's charming daughter is a Greek [Orthodox]– she would do so well".
Неке
1868 жылы тамызда ол әпкесі, ханшайым Алисаға барған кезде Ресейдің он төрт жастағы Ұлы князесі Мария Александровнамен танысты. Ханшайым Алиса Мария Александровнаның бірінші туысымен үйленген еді. Эдинбург герцогы мен герцогинясы 12 наурызда Лондонға ресми түрде келді. Бірақ, бұл неке бақытты болмады, ал Лондон қоғамы оның әйелін мақтаншақ деп есептеді. Ол Уэльс ханшайымы мен королева Викторияның барлық қыздарына басымдық беру керектігін білгенде таң қалды және Уэльс ханшайымынан (болашақ королева Александрадан) бұрын басымдық беруді талап етті, себебі ол Уэльс ханшайымының отбасын (Дания корольдік отбасын) өзінікінен кемсіз деп санады. Королева Виктория бұл талапты қабылдамады, бірақ оған Уэльс ханшайымынан кейін басымдық берді. Оның әкесі оған сол кездегі үлкен сома – 100 000 фунт стерлинг қалыңдық ретінде, сондай-ақ 32 000 фунт стерлинг жылдық жәрдемақы берді.
During a visit to his sister Princess Alice, in August 1868 he met Grand Duchess Maria Alexandrovna of Russia, then fourteen years old. Princess Alice was married to Maria Alexandrovna's first cousin. The Duke and Duchess of Edinburgh made their public entry into London on 12 March. The marriage, however, was not a happy one, and the bride was thought haughty by London Society. She was surprised to discover that she had to yield precedence to the Princess of Wales and all of Queen Victoria's daughters and demanded that she take precedence before the Princess of Wales (the future Queen Alexandra) because she considered the Princess of Wales's family (the Danish royal family) to be inferior to her own. Queen Victoria refused this demand, yet granted her precedence immediately after the Princess of Wales. Her father gave her the then staggering sum of £100,000 as a dowry, plus an annual allowance of £32,000.
Тудың дәрежесі
Альфред бірнеше жыл Мальтада қызмет етті және оның үшінші баласы Виктория Мелита 1876 жылы сол жерде дүниеге келді. Альфредтің флагтық шенге көтерілуге дейінгі соңғы қызметі 1878 жылы капитан болып табылды, ол Джон Кэмпбелл, Лорн маркизінің Канаданың генерал-губернаторы болып тағайындалуы кезінде Тажды өкілдік етті. Альфред Лондонға оралғаннан кейін 1878 жылдың 30 желтоқсанында контр-адмирал шеніне көтеріліп, теңіз резервтерінің адмирал-суперінтенданты болды және 1879 жылдың қарашасында корветке өз туын көтерді. 1882 жылдың 10 қарашасында вице-адмирал болып тағайындалды, ал 1883 жылдың желтоқсанында Канал эскадрильясының қолбасшысы болып тағайындалды. 1890 жылдың тамызында Альфред Плимут қаласының Бас қолбасшысы болды. "Мен көрген ең әдемі кеме – [Эдинбург герцогының флагманы] HMS Alexandra. Офицерлер оның безендірілуіне 2000 фунт стерлинг жұмсағаны туралы маған хабарлады." Альфред музыканы өте жақсы көріп, 1882 жылы құрылған Корольдік музыка колледжін құруға белсенді қатысты.
Alfred was stationed in Malta for several years and his third child, Victoria Melita, was born there in 1876. Alfred's last command prior to promotion to flag rank would be as captain of in 1878, when he represented the Crown during the installation of John Campbell, Marquess of Lorne, as Governor General of Canada. Alfred was subsequently promoted rear admiral upon his return to London and relief on 30 December 1878, becoming admiral superintendent of naval reserves, raising his flag aboard the corvette in November 1879. Promoted to vice admiral on 10 November 1882, he was given command of the Channel Squadron, with his flag aboard the armoured ship , in December 1883. he went on to be Commander in Chief, Plymouth in August 1890. "The prettiest ship I have ever seen was the [Duke of Edinburgh's flagship] HMS Alexandra. I was informed that £2,000 had been spent by the officers on her decoration." Alfred was very fond of music and took a prominent part in establishing the Royal College of Music, created in 1882.
Саксен-Кобург және Гота герцогы
1893 жылғы 22 тамызда оның інісі, Саксен-Кобург және Гота герцогы Эрнест II қайтыс болғаннан кейін, герцогтік Эдинбург герцогіне өтті, себебі оның үлкен ағасы, Уэльс принці, үйленбес бұрын мұрагерлік құқығынан бас тартқан еді. Альфред сол кезде жылына 15 000 фунт стерлинг көлеміндегі британдық жәрдемақысынан және Лордтар палатасы мен Ұлы Кеңестегі орындарынан бас тартты, бірақ Лондондағы резиденциясы ретінде Кларенс Хаусты сақтап тұру үшін үйленген кезде берілген 10 000 фунтты қалдырды. Бастапқыда герцогтікте "шет елден келген" деп салқын қабылдаған ол, біртіндеп халықтың құрметіне ие болды. 1900 жылы қайтыс болған кезде ол, жалпы алғанда, өзінің поддандыларының жақсы пікірін жеңіп алды.
On the death of his uncle, Ernest II, Duke of Saxe Coburg and Gotha, on 22 August 1893, the duchy fell to the Duke of Edinburgh since his elder brother, the Prince of Wales, had renounced his right to the succession before he married. Alfred thereupon surrendered his British allowance of £15,000 a year and his seats in the House of Lords and the Privy Council, but he retained the £10,000 granted on his marriage to maintain Clarence House as his London residence. At first regarded with some coldness in the Duchy as a "foreigner", he gradually gained popularity. By the time of his death in 1900, he had generally won the good opinion of his subjects.
Өлім
Альфред 1900 жылғы 30 шілдеде Кобургтің солтүстігіндегі герцогтың жазғы резиденциясы – Шлосс Розенауға жақын орналасқан қонақүйде жұтқаннан қайтыс болды. Ол Кобургтегі герцог отбасының мавзолейіне жерленді. Кіші інісі Коннот және Стратхерн герцогы Артур ханзадасы мен немере інісі Артур ханзадасы герцогтік таққа мұрагерлік құқықтарынан бас тартқандықтан, Альфредтің орнын оның немере інісі Альбани герцогы Чарльз Эдуард (1884–1954), кіші інісі Альбани герцогы Леопольд ханзадасының өлімінен кейін дүниеге келген ұлы басқарды. Ол анасы Викториядан бұрын екі баласы – Элис пен Леопольдтің қазасына куә болды. Ол алты айдан кейін қайтыс болды. Виктория Бальморал сарайының аумағында Альфредтің құрметіне кельт кресі түріндегі ескерткіш орнатты, ол оның өлімінен аз уақыт бұрын бой көтерді. Альфред әйнек және керамика жинауға құмар болды, ал оның қайтысынан кейін жесірі оның жарты миллион маркаға бағаланған коллекциясын Кобургтің үстіндегі төбедегі алып бекініс – Весте Кобургқа сыйлады. Сондай-ақ қаланың бірінші ауданы Альфредтон деп аталды. Австралияның басқа аймақтарында оның есімімен көптеген көшелер, даңғылдар, жолдар, залдар, саябақтар мен мектептер аталды. Ол Сидней мен Мельбурн қалаларындағы жаңа қалалық әкімшілік ғимараттарының іргетасын салды, және бұл ғимараттар бүгінгі күнге дейін қолданыста.
Alfred died of throat cancer on 30 July 1900 in a lodge adjacent to Schloss Rosenau, the ducal summer residence just north of Coburg. He was buried at the ducal family's mausoleum in the in Coburg. As his younger brother, Prince Arthur, Duke of Connaught and Strathearn and nephew Prince Arthur, had renounced their succession rights to the ducal throne, Alfred was succeeded by his nephew, Prince Charles Edward, Duke of Albany (1884–1954), the posthumous son of his youngest brother, Prince Leopold, Duke of Albany. He was survived by his mother, Victoria, who had already outlived two of her children, Alice and Leopold. She died six months later. Victoria dedicated a memorial in the form of a Celtic cross to Alfred in the grounds of Balmoral Castle which was erected shortly before her death. Alfred was a keen collector of glass and ceramic ware, and after his death his widow gave his collection, valued at half a million marks, to the Veste Coburg, the enormous fortress on a hill top above Coburg. and one of the city's suburbs was renamed Alfredton. Many streets, avenues, roads, halls, parks and schools bear his name in other parts of Australia. He laid the corner stones of new town halls in the two biggest cities, Sydney and Melbourne, and those buildings continue in use today.
Барбадос
Барбадостың астанасы Бриджтаун қаласындағы Принс Альфред көшесі оның құрметіне аталған. Ол Чапел көшесімен қиылысып басталады және бұрынғы Джеймс Форт жанындағы Конституция өзені бойындағы тұраққа дейін оңтүстікке қарай созылады.
Prince Alfred Street in Bridgetown, the capital of Barbados, was named in his honour. It begins at the junction with Chapel Street and proceeds southward until reaching a car park along the Constitution river in the vicinity of the former James Fort.
Канада
Принц Альфред шығанағы, Нунавут, оның құрметіне аталған, сондай-ақ Солтүстік-Батыс территорияларындағы Принц Альфред мүйісі де оның құрметіне аталған. Онтариодағы екі арал Принц Альфредтің атымен аталады, біреуі Броквилл қаласының жанындағы Сент-Лоуренс өзенінде, ал екіншісі Тундер-Бэйдің солтүстігіндегі Нипигон көлінде орналасқан. Принц Альфред аркасы – Танжердегі ескерткіш, ол 1861 жылы Принц Альфредтің келген жерін көрсетеді.
Prince Alfred Bay, Nunavut, was named in his honour, as was Cape Prince Alfred in the North West Territories. Two islands in Ontario are named for Prince Alfred, one in the St Lawrence River near Brockville, and the other in Lake Nipigon north of Thunder Bay. The Prince Alfred Arch, a monument in Tangier, Nova Scotia, marks the spot Prince Alfred visited in 1861.
Жаңа Зеландия
Альфредтонның шағын қалашығының атауы (Жаңа Зеландияның Солтүстік аралының төменгі бөлігіндегі Экетахунаның жанында) Принцті құрметтейді. Оның құрметіне Оклендтің орталық бөлігіндегі Альфред көшесі аталды. Галатея шығанағындағы Галатея елді мекені оның кемесінің атымен аталады. Веллингтондағы Альфред тауы, Виктория тауының іргесінде орналасқан (Виктория тауы анасының атымен, ал Альберт тауы әкесінің атымен аталған) оның құрметіне аталған.
The name of the small township of Alfredton (near Eketāhuna in the lower North Island of New Zealand) honours the Prince. Alfred Street in central Auckland was named in his honour. The Bay of Plenty settlement of Galatea is named after his ship. Mt Alfred in Wellington adjacent to Mount Victoria named after his mother and Mt Albert after his father is named after him.
Оңтүстік Африка
Принц Альфред 1860 жылдың 6 тамызында HMS Euryalus кемесімен Порт-Элизабетке келді және өзінің 16 жасқа толуын қала тұрғындарымен бірге тойлады. Жеті жылдан кейін ол HMS Galatea кемесінің капитаны ретінде Саймонстаунға келді. Порт-Элизабетте Принц Альфред террасасы бар. Альфред еске алу клубы 1864 жылы құрылды және Table Bay портындағы пирс астында орналасқан. Оған 1860 жылы Капке сапарлаған Эдинбург герцогы Альфредтің құрметіне ат қойылды. Бұл Оңтүстік Африкадағы ең көне ұйымдастырылған спорт клубы. Оңтүстік Африка кітапханасының ашылу салтанатын 1860 жылы Альфред ханзадасы өткізді. Бас оқу залында ханзаданың әсерлі портреті ілінген. Шығыс Кейп провинциясындағы Коуи өзенінің жағасындағы Порт-Альфред бастапқыда Кап колониясының губернаторы лорд Чарльз Сомерсеттің күйеу баласының құрметіне Порт-Франсис деп аталған. Оңтүстік Африкадағы әйгілі Эндрю Геддес Бэйн мен оның ұлы Томас салған барлық жолдардың ішінде Принц Альфред жолы көптеген адамдар үшін әлемдегі ең табиғи ландшафттардың арасынан өтетін өзгешелігімен ең сүйікті болып саналады. Саймонстаунда Принц Альфред қонақ үйі 1802 жылы салынды және 1868 жылы ханзаданың Кап провинциясына келгеніне орай қайта аталды. Екі ғасырдан астам уақыт бойы Саймонстаун маңызды теңіз базасы және порты болып табылады (алғашқыда Корольдік теңіз күштері, қазір Оңтүстік Африка теңіз күштері). Бұрынғы қонақ үй қазір порттың қарсы жағындағы бас көшеде Backpackers' Hostel-ге айналдырылған. Кейптаунға 1868 жылы келген кезде Альфред ханзадасы Breakwater құрылысын бастау үшін алғашқы тас жүгін салтанатты түрде құлатты. Бұл сотталғандардың еңбегімен салынды және жаңа Кейптаун портын қорғайтын теңіздік қабырғаны құрады, қазір Виктория және Альфред су жағасы ретінде қайта жаңартылып, танымал туристік және сауда орталығына айналды. Принц Альфред көшесі Питермарицбург, Куинстаун, Грэмстаун және Каледон қалаларында табылады. Ардагерлер қауымдастығы – "Tin Hats" орденінің Порт-Элизабет бөлімшесі Принц Альфред Шелхоу деп аталады. Батыс Кейп провинциясындағы шағын Принс Альфред Гамлет қаласы Альфредтің құрметіне аталған.
Prince Alfred sailed into Port Elizabeth on 6 August 1860 as a midshipman on HMS Euryalus and celebrated his 16th birthday among its citizens. Seven years later he sailed into Simon's Town as the Captain of HMS Galatea. In Port Elizabeth there is a Prince Alfred's Terrace. The Alfred Rowing Club was established in 1864 and was housed under the pier at Table Bay. It was named after Prince Alfred, Duke of Edinburgh, who visited the Cape in 1860. It is the oldest organised sporting club in South Africa. The opening ceremony of the South African Library was performed by Prince Alfred in 1860. An impressive portrait of the Prince hangs in the main reading room. Port Alfred, on the Kowie River in the Eastern Cape, was originally known as Port Frances after the daughter in law of the Governor of Cape Colony, Lord Charles Somerset. Of all the passes built in South Africa by the famous Andrew Geddes Bain and his son, Thomas, Prince Alfred's Pass remains, for many people, a favourite because of its lavish variety winding through some of the world's most unspoiled scenery. In Simon's Town, the Prince Alfred Hotel was built in 1802 and renamed after the prince visited Cape Province in 1868. For more than two centuries Simon's Town has been an important naval base and harbour (first for the Royal Navy and now the South African Navy). The former hotel now houses the Backpackers' Hostel, opposite the harbour in the main street. In Cape Town during his visit in 1868, Prince Alfred ceremonially tipped the first load of rock to commence the building of the Breakwater. This was built by convict labour and formed the protective seawall for the new Cape Town Harbour, now redeveloped as the Victoria & Alfred Waterfront and a popular tourist and shopping destination. A Prince Alfred Street can be found in Pietermaritzburg, Queenstown, Grahamstown and Caledon. The Port Elizabeth Chapter of the Memorable Order of Tin Hats, a veterans association, is known as the Prince Alfred Shellhole. Prince Alfred Hamlet, a small town in the Western Cape province, is named after Alfred.
Ұлыбритания
Британ корольдік отбасындағы марка жинаушылардың бірі, принц Альфред 1890 жылы Лондондағы Филателикалық қоғамның құрметті президенті болып сайланды. Ол, әдетте, өзінің немере інісі V Георгқа үлгі болған болуы мүмкін, өйткені Уэльс ханзадасы (кейіннен VII Эдуард) ағасы, принц Альфредтің маркалар жинағын сатып алғаннан кейін ол осы жинақтан пайда тапты. Альфред пен Джорджтың жинақтарын біріктіру Корольдік филателикалық жинақтың құрылуына әкелді. Тристан-да-Кунья, британдық теңіз арты аумағындағы Жеті теңіздің Эдинбургасы деген елді мекен, 1867 жылы Эдинбург герцогы болып тұрған кезде Альфредтің осы шалқар аралдарға сапарынан кейін оның құрметіне аталды. Manta alfredi көбінесе Принц Альфредтің манта сәулесі деп аталады.
One of the stamp collectors in the British royal family, Prince Alfred won election as honorary president of The Philatelic Society, London in 1890. He may have inspired his nephew George V, who benefited after the Prince of Wales (later Edward VII) bought his brother Prince Alfred's collection. The merging of Alfred's and George's collections gave birth to the Royal Philatelic Collection. Edinburgh of the Seven Seas, the settlement on Tristan da Cunha, a British Overseas territory, was named after Alfred after he visited the remote islands in 1867 while Duke of Edinburgh. Manta alfredi is commonly known as Prince Alfred's manta ray.