Орвал Фабус: Арканзас Губернаторының Тарихындағы Тұлға
Orval Faubus
Орвал Фаубус – Арканзас штатының 1955-1967 жылдардағы губернаторы. Білім берудегі сегрегацияға қарсы тұрып, Little Rock дағдарысын тудырды. Тарихтан сабақ алыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арканзас штатының губернаторы 1955-1967 жылдар аралығында Орвал Юджин Фабус (7 қаңтар 1910 – 14 желтоқсан 1994) – Демократиялық партия мүшесі болған американдық саясаткер, Арканзас штатының 36-шы губернаторы. 1957 жылы ол 1954 жылғы «Браун против Білім беру кеңесі» ісі бойынша АҚШ Жоғарғы Сотының шешіміне бағынудан бас тартып, Арканзас Ұлттық гвардиясына қара терілі оқушылардың Литтл-Рок орталық мектебіне қатысуына кедергі келтіруді бұйырды. Бұл оқиға Литтл-Рок дағдарысы ретінде белгілі болды. Ол алты екі жылдық мерзімге губернатор болып сайланды.
Governor of Arkansas from 1955 to 1967
Orval Eugene Faubus ('/f//ɔː//b//ə//s/ FAWbəs; January 7, 1910 – December 14, 1994) was an American politician who served as the 36th Governor of Arkansas from 1955 to 1967, as a member of the Democratic Party. In 1957, he refused to comply with a decision of the U. S. Supreme Court in the 1954 case Brown v. Board of Education, and ordered the Arkansas National Guard to prevent black students from attending Little Rock Central High School. This event became known as the Little Rock Crisis. He was elected to six two year terms as governor.
Ерте өмір және мансап
Орвал Юджин Фабус Арканзас штатының солтүстік-батыс бұрышында, Комбс ауылының жанында Джон Сэмюэл мен Адди (құрмет аты Джослен) Фабустар отбасында дүниеге келді. Фабустың алғашқы саяси сайысы 1936 жылы Арканзас штатының Өкілдер палатасына сайлауға түскенде болды, бірақ ол жеңіліске ұшырады. Оған сайлау нәтижесіне шағымдануға кеңес берілді, бірақ ол бас тартты, бұл оған Демократиялық партияның алғысын әкелді. Осының нәтижесінде ол Мэдисон округінің кеңсе меңгерушісі және тіркеушісі болып сайланды, бұл лауазымды екі мерзім бойы атқарды. Оның "Осы алыс елде" атты кітабында өмірінің әскери кезеңі туралы жазылған. Өмірінің соңына дейін ол ардагерлердің мүдделерін қолдады. Соғыстан оралғаннан кейін Фабус Арканзас штатының Демократиялық партиясының жетекшілерімен, әсіресе, жемқорлыққа қарсы соғыстан кейінгі "GI көтерілісінің" көшбасшысы, прогрессивті реформатор губернатор Сид Макматпен байланыс орнатты. Осы уақытта консерватор Фрэнсис Черри 1952 жылғы Демократиялық партияның ішкі сайлауында Макматтың үшінші мерзімге үміткерлігін жеңді. Черри сайлаушылардың арасында танымал болмады, ал Фабус 1954 жылғы ішкі сайлауда оған қарсы шықты.
Orval Eugene Faubus was born in the northwest corner of Arkansas near the village of Combs to John Samuel and Addie (née Joslen) Faubus. Faubus's first political race was in 1936 when he contested a seat in the Arkansas House of Representatives, which he lost. He was urged to challenge the result but declined, which earned him the gratitude of the Democratic Party. As a result, he was elected circuit clerk and recorder of Madison County, a post he held for two terms. His book, In This Faraway Land, documents the military period of his life. He was active in veterans' causes for the remainder of his life. When Faubus returned from the war, he cultivated ties with leaders of Arkansas' Democratic Party, particularly with progressive reform Governor Sid McMath, leader of the post war "GI Revolt" against corruption, under whom he served as director of the state's highway commission. Meanwhile, conservative Francis Cherry defeated McMath's bid for a third term in the 1952 Democratic primary. Cherry became unpopular with voters, and Faubus challenged him in the 1954 primary.
1954 жылғы губернаторлық сайлау
1954 жылғы науқанда Фабус өзінің Менадағы таратылған Комонвелл колледжінде оқығанын, сондай-ақ өзінің ерте саяси қалыптасуын қорғауға мәжбүр болды. Комонвелл колледжі солшыл ғылым және қоғамдық қайраткерлер құрған, кейбіреулерінің АҚШ Коммунистік партиясымен жақын байланыста болғаны кейіннен анықталды. Колледжге оқуға немесе, оқытушылар үшін, тұру және тамақпен қамтылған жұмыс іздеуге келген көбінесе идеалистік көзқарастағы жастар қатысты.
In the 1954 campaign, Faubus was compelled to defend his attendance at the defunct Commonwealth College in Mena, as well as his early political upbringing. Commonwealth College had been formed by leftist academic and social activists, some of whom later were revealed to have had close ties with the Communist Party USA. Most of those who attended and taught there were idealistic young people who sought an education or, in the case of the faculty, a job which came with room and board.
Демократиялық негізгі
Екінші турда Черри мен оның өкілдері Фабусты "коммунистік" мектепке барғаны үшін айыптады және оның солшыл көзқарастары сақталғанын мәлімдеді. Фабус бастапқыда қатысқанын жоққа шығарды, кейін "бірнеше апта ғана" оқығанын мойындады. Бірақ кейіннен ол мектепте бір жылдан астам оқығаны, жақсы баға алғаны және студенттік ұйымның президенті болып сайланғаны анықталды. Фабус колледждің аккредитациясын қорғау үшін штат заң шығарушы органы алдында куәлік берген студенттер тобын басқарды. Дегенмен, кандидатты коммунизмге жақын деп көрсетуге жасалған тыраштандық әрекеттерге наразылық күшейгендіктен, кері нәтиже берді. Фабус Черриді шамалы айырмамен жеңіп, демократтардың губернаторлық тікелей кандидаттығын жеңіп алды. Екі адам арасындағы қарым-қатынас жылдар бойы кері болды, бірақ 1965 жылы Черри қайтыс болғанда Фабус саясатты ұмытып, бұрынғы өкілін жоғары бағалады. Фабус Реммелді 63 пайызға 37 пайызбен жеңді. Фабус әкесінің радикализмін қабылдамай, "Жаңа мәміле" бағытындағы прагматикалық шешімді таңдады. Ол либералды демократ ретінде губернатор болып сайланды. Ол нәсілдік мәселелерде орташа көзқарас ұстанды және Арканзастағы маңызды әлеуметтік реформалар мен экономикалық өсімді іске асыру стратегиясының бөлігі ретінде Дельта аймағындағы ықпалды ақ сайлаушыларға қолайлы нәсілдік саясатты қабылдады.
During the runoff, Cherry and his surrogates accused Faubus of having attended a "communist" school and implied that his sympathies remained leftist. Faubus at first denied attending, and then admitted enrolling "for only a few weeks". Later, it was shown that he had remained at the school for more than a year, earned good grades, and was elected student body president. Faubus led a group of students who testified on behalf of the college's accreditation before the state legislature. Nevertheless, efforts to paint the candidate as a communist sympathizer backfired in a climate of growing resentment against such allegations. Faubus narrowly defeated Cherry to win the Democratic gubernatorial nomination. Relations were cool between the two men for years, but when Cherry died in 1965, Faubus put politics aside and was magnanimous in praising his predecessor. Faubus defeated Remmel by a 63% to 37% percent margin. Faubus rejected his father's radicalism for the more mainline New Deal, a pragmatic move. He was elected governor as a liberal Democrat. A moderate on racial issues, he adopted racial policies that were palatable to influential white voters in the Delta region as part of a strategy to effect key social reforms and economic growth in Arkansas.
Арканзас губернаторы, 1955-1967 жылдар
1954 жылғы сайлау Фабусты саяси оңшылдардың шабуылдарына осал етті. Оның осы сезімталдығы өз партиясының ішіндегі сегрегацияшыл топтардың қарсылығына тап болғанда, интеграцияға қарсы ұстанымын қалыптастыруына себеп болды деген пікір бар. 1956 жылғы губернаторлық алға сайлауда Фабустың қарсыласы Джим Джонсон оны "Оңтүстік салтына сатқын" деп айыптады, бұл Фабусты стандартты сөйлеуіне: "Мен Арканзас штатының губернаторы болғанша, ешбір мектеп округі нәсілдерді араластыруға мәжбүрленбес" деген сөзді қосуға мәжбүрледі.
The 1954 election made Faubus sensitive to attacks from the political right. It has been suggested that this sensitivity contributed to his later stance against integration when he was challenged by segregationist elements within his own party. Faubus’ challenger in the 1956 gubernatorial primary, Jim Johnson, called Faubus "a traitor to the Southern way of life," spurring Faubus to add a line to his standard speech: "No school district will be forced to mix the races as long as I am governor of Arkansas."
Литтл-Рок дағдарысы
Фабустың есімі 1957 жылғы Литтл-Рок дағдарысы кезінде халықаралық деңгейде танымал болды, ол Арканзас Ұлттық гвардиясын пайдаланып, федералдық бұйрық бойынша нәсілдік сегрегацияны тоқтату үшін афроамерикандықтарды Литтл-Рок орталық мектебіне қабылдаудан тоқтатты. Сынаушылар Фабустың 1954 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының «Браун против Білім беру кеңесі» шешіміне қарсы Литтл-Роктағы күресі саяси мүдделермен байланысты болғанын ұзақ уақыттан бері айыптап келеді. Осыдан кейін болған қақтығыс оны салықты көтеруден туындаған саяси салдарлардан қорғауға көмектесті. Журналист Гарри Эшмор (осы тақырыптағы мақалалары үшін Пулитцер сыйлығын алған) Орталық мектептегі тартысты Фабус жасаған дағдарыс ретінде бейнеледі. Эшмор Фабустың қара нәсілділердің Орталық мектепке кіруіне кедергі келтіру үшін гвардияны пайдаланғанын, өйткені оның саяси қарсыластары ақ сайлаушыларды сегрегациялық риторикамен ынталандыруда сәттілікке жеткенін айтты. Фабустың шешімі президент Дуайт Д. Эйзенхауэр мен бұрынғы губернатор Сид Макматпен қақтығысқа әкелді. 1957 жылдың 5 қыркүйегінде Эйзенхауэр Фабусқа телеграмма жіберіп, «Мен сізге бере алатын жалғыз кепілдік – мен Федералдық Конституцияны өзімнің барлық заңды құралдарыммен қорғаймын» деп жазды. Бұл Фабустың ұстау және телефондарына тыңдау орнату қаупі туралы алаңдаушылығына жауап болды. Эйзенхауэр телеграммасында Әділет министрлігі соттардың талаптарын орындамау себептерін анықтау үшін ақпарат жинап жатқанын да айтты. Бұл 14 қыркүйекте Фабус пен Эйзенхауэрдің Ньюпорт, Род-Айлендте сот бұйрығын талқылаған конференциясына әкелді. «Достық және конструктивті талқылау» Фабустың Конституциялық міндеттерін орындауға ниеттенгенін, жеке пікірлерін ескермейтінін көрсетті. Фабус Әділет министрлігінің сабырлы болатынына үміттенді. Ол сөзінде тұрды және 21 қыркүйекте президент Эйзенхауэр Фабустың әскерін кері тартқанын, Литтл-Рок мектеп кеңесінің сегрегацияны жою жоспарларын іске асырғанын және жергілікті билік тәртіпті сақтауға дайын екенін жариялаған мәлімдеме жасады. Алайда, 23 қыркүйекте Литтл-Рок қаласының мэрі Вудроу В. Манн Эйзенхауэрге телеграмма жіберіп, Орталық мектепте наразылық толқуының пайда болғанын хабарлады. Полиция толқуды басуға тырысты, бірақ жаңадан қабылданған балалардың қауіпсіздігі үшін оларды үйлеріне қайтарды. Мэр бұл жоспарлы әрекет екенін және басты арандатушы Джимми Карам губернатор Фабустың серігі екенін мәлімдеді. Мэр губернатордың бұл жоспарлы шабуыл туралы білмеуі мүмкін емес деп сендірді. 1957 жылдың қазан айында Эйзенхауэр Арканзас Ұлттық гвардиясын федералдық басқаруға көшірді және оларды Фабустың бақылауынан шығарған қару-жарақ қоймаларына қайтаруға бұйрық берді. Содан кейін Эйзенхауэр қара нәсілді студенттерді қорғау және федералды сот бұйрығын орындау үшін Арканзасқа 101-ші әуедегі дивизияның бөлімшелерін жіберді. Арканзас Ұлттық гвардиясы кейін 101-ші әуедегі дивизиядан қорғау міндеттерін алды. Жауап ретінде Фабус 1958-1959 оқу жылында Литтл-Рок орта мектептерін жапты. Бұл оқиға Литтл-Рокта «Жоғалған жыл» деп аталады. 1985 жылы Арканзас штатының Хантсвилл қаласында студенттермен сұхбаттасқанда Фабус дағдарыстың федералды үкімет тарапынан «билікті басып алумен» байланысты екенін айтты. Штат федералды үкімет мәжбүрлеп интеграция жасағаннан кейін Литтл-Рок халқының наразылығын күтетінін білген. Оның пікірінше, Фабус сол кезде штатының мүддесін қорғады. Кейінірек Фабус сегрегацияны қолдауы салдарынан танымалдылығын жоғалтса да, 1958 жылы Гэллаптың ең танымал ерлер мен әйелдер арасында жүргізілген сауалнамасына сәйкес, ол «Америкалықтардың әлемдегі ең танымал он адамының» қатарына енді. Бұл қарама-қайшылық кейіннен былай түйінделді: Фабус жиырмасыншы ғасырдың екінші жартысындағы Арканзас саясаткерлерінің ең жақсы көретін және ең жек көретін адамы болды. Литтл-Рок дағдарысы джаз әртісі Чарльз Мингустың «Фабустың жырлары» әніне шабыттандырды.
Faubus's name became internationally known during the Little Rock Crisis of 1957, when he used the Arkansas National Guard to stop African Americans from attending Little Rock Central High School as part of federally ordered racial desegregation. Critics have long charged that Faubus's fight in Little Rock against the 1954 Brown v. Board of Education decision by the U. S. Supreme Court that separate schools were inherently unequal was politically motivated. The ensuing battle helped to shield him from the political fallout from a tax increase. Journalist Harry Ashmore (who won a Pulitzer Prize for his columns on the subject) portrayed the fight over Central High as a crisis manufactured by Faubus. Ashmore said that Faubus used the Guard to keep blacks out of Central High School because he was frustrated by the success his political opponents were having in using segregationist rhetoric to arouse white voters. Faubus's decision led to a showdown with President Dwight D. Eisenhower and former Governor Sid McMath. On September 5, 1957, Eisenhower sent a telegram to Faubus in which he wrote "The only assurance I can give you is that the Federal Constitution will be upheld by me by every legal means at my command." This was a response to Faubus's concerns about being taken into custody and his telephones being wired. Eisenhower did say in his telegram that the Department of Justice was collecting facts as to why there was a failure to comply with the courts. This led to the September 14 conference where Faubus and Eisenhower discussed the Court order in Newport, Rhode Island. The quoted "friendly and constructive discussion" led to Faubus claiming his desire to comply with his duty to the Constitution, personal opinions aside. Faubus did express his hope that the Department of Justice would be patient. He did stay true to his word and on September 21, President Eisenhower released a statement which announced that Faubus had withdrawn his troops, the Little Rock School Board was carrying out desegregation plans, and local law was ready to keep order. On September 23, however, Little Rock Mayor Woodrow W. Mann sent a telegram to Eisenhower stating a mob had formed at Central High School. State police made efforts to control the mob, but for the safety of the newly enrolled children, they were sent home. The mayor stressed how this was a planned act and that the principal agitator, Jimmy Karam, was an associate of Governor Faubus. The mayor further stated his belief that there was no way the governor could not have been aware of this planned attack. In October 1957, Eisenhower federalized the Arkansas National Guard and ordered them to return to their armories which effectively removed them from Faubus's control. Eisenhower then sent elements of the 101st Airborne Division to Arkansas to protect the black students and enforce the federal court order. The Arkansas National Guard later took over protection duties from the 101st Airborne Division. In retaliation, Faubus shut down Little Rock high schools for the 1958–1959 school year. This is often referred to as "The Lost Year" in Little Rock. In a 1985 interview with a Huntsville, Arkansas, student, Faubus stated that the crisis was due to an "usurpation of power" by the federal government. The State knew forced integration by the federal government was going to meet with unfavorable results from the Little Rock public. In his opinion, Faubus was acting in the State's best interest at the time. Though Faubus later lost general popularity as a result of his support for segregation, at the time he was included among the "Ten Men in the World Most Admired by Americans", according to Gallup's most admired man and woman poll for 1958. This dichotomy was later summed up as follows: Faubus was both the "best loved" and "most hated" of Arkansas politicians of the second half of the twentieth century. The Little Rock Crisis inspired the song "Fables of Faubus" by jazz artist Charles Mingus.
Фоб стиліне тән саясат
Фабус екі жылдық мерзімге алты рет губернатор болып сайланды және осылайша он екі жыл қызмет етті. Ол қарсылық білдіретін, халыққа жақын бейнесін сақтап, федералды үкіметпен қарым-қатынаста аздап жұмсақ болды, әсіресе президенттер Джон Ф. Кеннеди мен Линдон Б. Джонсонның басшылығымен, олардың екеуімен де әдемі қарым-қатынаста болды және екеуі де Арканзас штатында жеңіске жетті. Фабус өзін орташалық саясаткер ретінде көрсетіп, 1962 жылғы сайлау науқанында нәсілдік мәселеге мүлдем назар бөлмеді, нәтижесінде Альфорд, Макмат және тағы үш үміткерден асып, шамалы көп дауыс жинады. Кейін ол жалпы сайлауда республикашыл Уиллис Рикетсті, Фейетвилл қаласынан шыққан 37 жастағы фармацевтти жеңіске ұшыратты. 1984 жылы Фабус азаматтық құқықтар үшін күрескен Джесси Джексонды АҚШ президенті ретінде қолдаған ақ нәсілді саясаткерлердің санатында болды. Ол 1988 жылғы демократтардың ішкі сайлауында да Джексонды қолдады. Өмірі бойы Оңтүстік баптист дінін ұстанған Фабус 1994 жылдың 14 желтоқсанында простата рагынан қайтыс болды және Арканзас штатының Комбс қаласындағы Комбс зиратында жерленді.
Faubus was elected governor to six two year terms and hence served for twelve years. He maintained a defiant, populist image, while he shifted toward a less confrontational stance with the federal government, particularly during the administrations of Presidents John F. Kennedy and Lyndon B. Johnson, with each of whom he remained cordial, and both of whom carried Arkansas. Faubus cast himself as a moderate, he completely ignored the race issue during the 1962 election campaign, and barely secured a majority over Alford, McMath, and three other candidates. He then handily defeated the Republican Willis Ricketts, a then 37 year old pharmacist from Fayetteville in the general election. In 1984, Faubus was one of the few white politicians to support civil rights activist Jesse Jackson for President of the United States. He supported Jackson again in the 1988 Democratic primaries. Faubus, a life long Southern Baptist, died of prostate cancer on December 14, 1994, and is interred at the Combs Cemetery in Combs, Arkansas.