Кіріспе

Американдық андеграунд кинорежиссері және бейнесуретші Джордж Кучар (31 тамыз 1942 – 6 қыркүйек 2011) – "төмен сапалы" эстетикасымен белгілі американдық андеграунд кинорежиссері және бейнесуретші.

Ерте өмір және мансап

Кучар Нью-Йорктегі Индустриалды өнер мектебінде, қазіргі Көркем және Дизайн жоғары мектебінде коммерциялық суретші ретінде білім алды. Бұл кәсіби білім беретін мектеп еді. 1960 жылы бітіріп, жергілікті жаңалықтар бағдарламасы үшін ауа райы карталарын салды. Осы кезеңде ол және оның егіз інісі Майк Кучар 8 мм фильмдер түсірді, олар Энди Уорхол, Кеннет Ангер және Стэн Браххейдж фильмдерімен бірге сол кезде дами бастаған андеграунд кино сахнасында көрсетілді. Кен Джейкобс олардың жұмысына назар аударып, Джонас Мекасқа жеткізді, ол Village Voice және басқа да басылымдарда олардың еңбектерін қолдады. Нью-Йорктегі коммерциялық өнер жұмысынан босатылғаннан кейін Кучарға Сан-Франциско өнер институтының кино факультетінде оқытушылық қызмет ұсынылды, онда ол 1971 жылдан 2011 жылдың басына дейін сабақ берді.

Фильмдер

Джордж Кучар 200-ден астам фильм мен бейнеролик түсірді (соның ішінде 15-тен астам өзінің егіз інісі Майкпен бірге), олардың көпшілігі Сан-Франциско өнер институтындағы курстарында студенттер түсірген қысқаметражды фильмдер болды. 2000 жылғы 4 қаңтарда "The Village Voice" басылымында жарияланған 20 ғасырдың 100 үздік фильмі туралы сын сарапшылардың пікір сауалында "Мен жылаңаш болғанда ұстап тұрыңыз" фильмі 52-орынға ие болды. 1977 жылы түсірілген "Мен – актриса" фильмі, студент актриса Барбера Лэпслинің экрандық сынағын көрсетеді, және 2011 жылы Ұлттық кино тізіліміне енгізілді. Оның кино саласындағы жұмысы 70-жылдардың соңы мен 80-жылдардың басындағы No Wave Cinema қозғалысына әсер етті.

Видео күнделіктер

Нью-Йорк қаласынан Сан-Францискоға кеткеннен кейін Кучар көптеген бейне күнделіктер жасады, олардың нақты саны әлі белгісіз. Бес минуттан тоқсан минутқа дейін созылатын Кучардың бейне күнделіктері оның күнделікті өмірін Кучардың туындыларындағы таныс тақырыптармен – ашкөздік, дененің әдемілігі, басылғанның күлкілілігі, лагерь стиліндегі бейімдеу, ішек газдары, ауа райы, зәр шығару, достық, махаббат және киноның жасалмалығы сияқты тақырыптармен байланыстырады. Кучардың ең белгілі бейне күнделіктері – оның Ауа райы күнделік сериясы, онда Кучар Оклахома штатының Ел-Рено қаласына жыл сайынғы сапарларын жасап, дауылдарды бақылайды. Медиа технологияларының өзгеруіне жауап ретінде Кучардың бейне күнделіктері лагерь стиліндегі бейімдеу тактикасын цифрлық дәуірдің материалдарына жиі қолданды. Кучардың кейінгі бейне күнделіктері постмодерндік психоделияға ұқсас эффекттерді жасау үшін тұтынушылық деңгейдегі цифрлық эффекттерді пайдаланды. Оның барлық бейне туындылары Видео деректер банкінде сақталады. Electronic Arts Intermix-те де таңдаулы туындылар бар. Кучардың бейне жұмысы қазіргі кездегі квир перформанс/бейне суретшілері Райан Трекартин мен Феликс Бернштейнге айқын әсер еткен.

Сурет

Кучардың суреттері көбінесе оның фильмдері мен бейне туындыларындағы тақырыптарды көрсетеді, сонымен қатар олардың фаувизмге тән түс схемасын бөліседі. Айлин Майлздың сөзінше, Кучар қораптарда жұмыс істеуге үйренген және сурет салу мен бейнелеудің көп айырмашылығы жоқ екенін сезінген. Кучардың суреттері оның өмірі бойында үзіліс-үзіліспен көрмелерге қойылды, соңғы рет Манхэттендегі Кейси Каплан галереясында және 2012 жылы MoMA PS1-де Кучардың өлімінен кейінгі ретроспективасының бір бөлігі ретінде: Pagan Rhapsodies. Роза фон Праунхаймның «Джордж және Майк Кучар портреті» (1977). Дженифер Кроттың Джордж және Майк Кучардың өмірінен түсірген деректі фильмі «It Came From Kuchar» 2009 жылдың 14 наурызында Оңтүстік-Батыс кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді. 1997 жылы Кучар ағайындылары «Кинотаспадан көріністер» атты кітапты жарыққа шығарды, бұл кітап төрт онжылдық кино өнеріне арналған естеліктер жинағы және режиссер Джон Уотерстің кіріспе сөзімен жазылған.

Өлім

Джордж Кучар 2011 жылдың 6 қыркүйегінде Сан-Францискода, 31 тамызда 69 жасқа толып, простата қатерлі ісігінің асқынуларынан қайтыс болды.