Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1979 жылғы шағын компьютерлік операциялық жүйе
1979 жылғы зерттеулік Unix операциялық жүйесі
1979 minicomputer operating system
the 1979 Research Unix Operating System
Version 7 Unix, сондай-ақ жетінші нұсқа Unix, Version 7 немесе жай ғана V7 деп аталатын Unix операциялық жүйесінің маңызды алғашқы нұсқасы болды. 1979 жылы жарық көрген V7, AT&T корпорациясы Unix-ті 1980-жылдардың басында коммерциялық мақсатта пайдалануға дейін кеңінен таралған Bell Laboratories-тің соңғы нұсқасы еді. V7 бастапқыда Digital Equipment Corporation компаниясының PDP 11 шағын компьютерлері үшін әзірленді және кейін басқа платформаларға көшірілді.
Version 7 Unix, also called Seventh Edition Unix, Version 7 or just V7, was an important early release of the Unix operating system. V7, released in 1979, was the last Bell Laboratories release to see widespread distribution before the commercialization of Unix by AT&T Corporation in the early 1980s. V7 was originally developed for Digital Equipment Corporation's PDP 11 minicomputers and was later ported to other platforms.
Шолу
Bell Labs-тің Unix нұсқалары оларды қоса берілген пайдаланушы нұсқаулығының басылымымен белгіленді. 1979 жылы жарық көрген жетінші басылымға дейін коммерциялық пайдаланушыларға лицензия берілген алғашқы нұсқа болған алтыншы басылым келді. Research Unix желісінің дамуы сегізінші басылыммен жалғасты, ол 4.1BSD-ден алынған жаңалықтарды қамтыды, содан кейін он бірінші басылымға дейін жетті, одан кейін Bell Labs зерттеушілері 9-шы жоспарды әзірлеуге көңіл бөлді. V7 Unix-тің алғашқы оңай көшірілетін нұсқасы болды. Бұл мини-компьютерлердің көптеген архитектуралық ерекшеліктерінің және 16 биттік микропроцессорлар нарығының қалыптасу дәуірі болғандықтан, оның жарық көргеніне бірнеше жыл ішінде көптеген порттар аяқталды. Алғашқы Sun жұмыс станциялары (Motorola 68000 негізінде) UniSoft компаниясы жасаған V7 портын қолданды; Intel 8086 үшін Xenix-тің алғашқы нұсқасы V7-ден жасалған, ал Onyx Systems көп ұзамай V7-де жұмыс істейтін Zilog Z8000 компьютерін шығарды. V7-нің VAX порты UNIX/32V деп аталды, ол танымал 4BSD Unix жүйелерінің тікелей атасы болды. V6-ны Interdata 7/32 компьютеріне көшірген Вуллонгонг университетінің тобы V7-ні де осы машинаға көшірді. Interdata осы портты Edition VII ретінде сатты, осылайша ол алғашқы коммерциялық UNIX ұсынысы болды. DEC өз PDP 11 нұсқасын V7M (өзгертілген) деп атап, таратты. DEC-тің Unix Engineering Group (UEG) тобы әзірлеген V7M PDP 11 компьютерінің ядросына көптеген жақсартулар енгізді, оның ішінде аппараттық қателерді қалпына келтіруді едәуір жақсарту және көптеген қосымша құрылғы драйверлері болды. UEG кейіннен Ultrix-ті дамытқан топқа айналды.
Unix versions from Bell Labs were designated by the edition of the user's manual with which they were accompanied. Released in 1979, the Seventh Edition was preceded by Sixth Edition, which was the first version licensed to commercial users. Development of the Research Unix line continued with the Eighth Edition, which incorporated development from 4.1BSD, through the Tenth Edition, after which the Bell Labs researchers concentrated on developing Plan 9. V7 was the first readily portable version of Unix. As this was the era of minicomputers, with their many architectural variations, and also the beginning of the market for 16 bit microprocessors, many ports were completed within the first few years of its release. The first Sun workstations (then based on the Motorola 68000) ran a V7 port by UniSoft; the first version of Xenix for the Intel 8086 was derived from V7 and Onyx Systems soon produced a Zilog Z8000 computer running V7. The VAX port of V7, called UNIX/32V, was the direct ancestor of the popular 4BSD family of Unix systems. The group at the University of Wollongong that had ported V6 to the Interdata 7/32 ported V7 to that machine as well. Interdata sold the port as Edition VII, making it the first commercial UNIX offering. DEC distributed their own PDP 11 version of V7, called V7M (for modified). V7M, developed by DEC's original Unix Engineering Group (UEG), contained many enhancements to the kernel for the PDP 11 line of computers including significantly improved hardware error recovery and many additional device drivers. UEG evolved into the group that later developed Ultrix.
Тегін бағдарлама ретінде шығарылған
2002 жылы Caldera International компаниясы V7 бағдарламалық құралын BSD сияқты кең мүмкіндіктермен берілетін лицензия бойынша ашық кодты бағдарлама ретінде (FOSS) жариялады. V7-нің жүктемелі бейнелерін бүгінгі күнге дейін жүктеуге болады және оларды SIMH сияқты PDP 11 эмуляторлары арқылы қазіргі заманғы хосттарда іске қосуға болады. x86 портын Nordier & Associates әзірледі. Пол Аллен бірнеше тарихи компьютер жүйелерін, оның ішінде Unix 7 нұсқасын іске қосатын PDP 11/70 жүйесін де сақтап келді.
In 2002, Caldera International released V7 as FOSS under a permissive BSD like software license. Bootable images for V7 can still be downloaded today, and can be run on modern hosts using PDP 11 emulators such as SIMH. An x86 port has been developed by Nordier & Associates. Paul Allen maintained several publicly accessible historic computer systems, including a PDP 11/70 running Unix Version 7.
Көптік файлдар
Ұзақ уақыт сақталмаған мүмкіндік – процестер арасындағы байланысты жүзеге асырудың тағы бір тәсілі (құбырлардан өзге): мультиплекстелген файлдар. Процесс mpx жүйелік шақыру арқылы ерекше файл түрін жасай алатын; басқа процестер бұл файлды ашып, файл дескрипторы арқылы белгіленетін «арнаны» алатын, оны мультиплекстелген файлды жасаған процесспен байланысу үшін пайдалануға болатын. Mpx файлдары эксперименталды деп есептелді, стандартты ядрода қосылмады және кейінгі нұсқаларда жойылды, олар сокеттерді (BSD) немесе CB UNIX-тің IPC құралдарын (System V) ұсынды (дегенмен mpx файлдары 4.1BSD-де сақталды).
A feature that did not survive long was a second way (besides pipes) to do inter process communication: multiplexed files. A process could create a special type of file with the mpx system call; other processes could then open this file to get a "channel", denoted by a file descriptor, which could be used to communicate with the process that created the multiplexed file. Mpx files were considered experimental, not enabled in the default kernel, and disappeared from later versions, which offered sockets (BSD) or CB UNIX's IPC facilities (System V) instead (although mpx files were still present in 4.1BSD).