Кіріспе
Booker Taliaferro Jones Jr. (12 қараша 1944 жылы туған) – американдық музыкант, ән жазушы, студиялық продюсер және аранжировщик, Booker T. & the M. G.'s тобының жетекшісі ретінде әйгілі. Ол 20 және 21 ғасырлардағы көптеген танымал әртістермен студияда жұмыс істеген, осылайша өмірінің бойына жеткен үлкен жетістіктері үшін «Грэмми» сыйлығына ие болды.
Booker Taliaferro Jones Jr. (born November 12, 1944) is an American musician, songwriter, record producer and arranger, best known as the frontman of the band Booker T. & the M. G.'s. He has also worked in the studios with many well known artists of the 20th and 21st centuries, earning him a Grammy Award for Lifetime Achievement.
Өмірбаян
Букер Т. Джонс 1944 жылғы 12 қарашада Теннесси штатының Мемфис қаласында дүниеге келді. Ол әкесі Букер Т. Джонстың атын алған, ол да Букер Т. Вашингтонның құрметіне аталған. Букер Т. Джонс әкесі Мемфис орта мектебінде ғылым пәнінің мұғалімі болды, отбасына салыстырмалы түрде тұрақты, төменгі орта тапқа тән өмір салтын қамтамасыз етті. Джонс музыкаға өте бейім болған бала еді, мектепте гобой, саксофон, тромбон, контрабас және фортепиано ойнады, ал шіркеуде орган тартып үйренді. Джонс Руфус Томас бітірген Букер Т. Вашингтон орта мектебінде оқыды және болашақ жұлдыздар – Айзек Хейздің серігі Дэвид Портер, Мемфис Хорнз саксофонисі Эндрю Лав, соул әншісі және ән жазушы Уильям Белл, сондай-ақ Earth, Wind & Fire әншісі және ән жазушысы Морис Уайтпен бірге жұмыс істеді. Джонс 16 жасында кәсіби музыкаға қадам басты, «Satellite» (кейін Stax) Records компаниясының алғашқы хиті «Cause I Love You» әнін Карла мен Руфус Томаспен бірге баритон саксофонында орындады. Вилли Митчелл Джонсты өзінің тобына шақырды, онда Джонс саксофонмен бастап, кейін бас-гитараға ауысты. Осы жерде ол Ал Джексон кішімен танысты, оны Stax-қа әкелді. Сонымен қатар Джонс Морис Уайт пен Дэвид Портермен бірге гитарада ойнайтын топ құрды. Спутник рекордтар дүкенінде, оның иесі Эстель Акстон және оның ағасы Джим Стюартпен бірге Спутник рекордтар компаниясының иесі болған Эстель Акстон басқарған Спутник рекордтар дүкенінде Джонс рекордтар сатушысы Стив Кроппермен кездесті, ол 1962 жылы топ құрылғанда MG тобының мүшесіне айналды. Органда Джонс, гитарада Кропперден басқа, Booker T. and the MGs тобында бас-гитарада Леви Штайнберг пен барабанда Ал Джексон кіші (кейін Дональд «Дак» Данн Штайнбергті бас-гитарада алмастырды) болды. Орта мектепте оқып жүрген кезінде Джонс 1962 жылы үлкен сәттілікке ие болған топтың «Green Onions» атты классикалық инструменталды әнін жазды. Боб Альтшулер 1962 жылы Stax Records шығарған Booker T. & the M. G. Green Onions альбомының мұқабасына мынандай жазба жазды: «[Оның] музыкалық таланты өте ерте жаста көріне бастады. Жоғары мектепке түскен кезде Букер жартылай кәсіби музыкант болды және мектептегі ең дарынды музыкант ретінде танылды. Ол төрт жыл бойы мектеп оркестрінің директоры болып тағайындалды, сонымен қатар мектеп би оркестрін ұйымдастырды, ол бүкіл Оңтүстік орталық аймағындағы кештерде ойнады. Сабақта ол музыка теориясы мен гармонияны зерттеуге ден қойды. Букердің көптеген іс-әрекеттері оған студенттердің «Америкалық жоғары мектептердің кімдері» тізіміне ену құрметін сыйлады. Букердің алғашқы аспабы – скрипка, бірақ ол көп ұзамай органға ауысты. Букер Мемфистегі рекорд өндіруші Джим Стюарттың назарына ілікті, ал орта мектепте оқып жүргенде ол Stax Records компаниясының музыканты болып жұмыс істеді, лейблдің көптеген жазбаларында сайдмен ретінде қатысты. Бір күні Букер өзінің атымен жазуға дайын екені анық болды және бірнеше айдан кейін Букердің алғашқы жазба сессиясы белгіленді. Келесі бірнеше жылда Джонс классикалық музыканы оқып үйрену, Индиана университетінде композициялау және транспозициялау, Мемфистегі демалыс күндері MGs тобымен ойнау, басқа Stax артистерімен сессиялық музыкант ретінде жұмыс істеу және классика ретінде танылған әндер жазу арасында уақытын бөлісті. Ол Эдди Флойдпен бірге «I've Never Found a Girl (To Love Me Like You Do)», Отис Реддингтің «I Love You More Than Words Can Say» және Уильям Беллмен бірге Альберт Кингтің «Born Under a Bad Sign» (кейіннен британдық рок-тобы Cream танымал еткен) әндерін жазды. 1970 жылы Джонс Калифорнияға көшіп, Stax компаниясының музыканттарды қызметкерлер ретінде қарауына наразы болғаннан кейін Stax үшін сессияларда ойнауын тоқтатты. Джонс кетер алдында Stax компаниясының вице-президенті атағын алса да, ол былай деді: «Бізге атақтар берілді, бірақ біз шешімдер қабылдамадық». Ол әлі де Stax компаниясымен келісімшартта болған кезде Стивен Стиллстың аттас альбомында (1970) ойнады. 1971 жылы шыққан Melting Pot альбомы Booker T. & the M. G. тобының Stax компаниясында шыққан соңғы альбомы болды. Джонс 1969 жылы әнші Рита Кулидждің қарындасы Присцилла Кулиджге үйленді. Ол 1970 жылы Присцилланың Gypsy Queen алғашқы альбомын шығарды, содан кейін жұп үш альбомда дуэт ретінде жұмыс істеді: 1971 жылы Booker T. & Priscilla, 1972 жылы Home Grown және 1973 жылы Chronicles, ал Джонс 1979 жылы Присцилланың соңғы жеке альбомын Flying шығарды, дәл сол жылы олардың некелері аяқталды. 1981 жылы «I Want You» әнімен жеке әртіс ретінде хит-парадқа енген ол 1971 жылы Билл Уизерстің «Just as I Am» дебют альбомын (онда Джонс гитара мен клавишатурада ойнады), Рита Кулидждің «Love Me Again» (1978) және Уилли Нельсонның «Stardust» (1978) альбомдарын өндірді. Джонс сонымен қатар Рэй Чарльздың R&B/поп/блюз жанрындағы, Нил Янгтың фолк-рок/кантри-рок жанрындағы артистеріне клавишатурада ойнады. 1985 жылғы 18 маусымда Джонс Нанин Уорхерстке үйленді. Олардың үш баласы бар, сонымен қатар бұрынғы қарым-қатынастарынан бес өгей баласы бар. Олардың қыздарының бірі, Оливия Джонс, өнер иесі, Candy Girls фильмінде түсті. 1995 жылғы 1 наурызда Booker T. & the MGs тобы «Cruisin'» әні үшін «Үздік поп инструменталды орындау» номинациясында алғашқы «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Джонс әлі де MGs тобымен және Booker T. Jones Band деп аталатын өзінің шағын тобымен ойнайды. Оның қазіргі турлық тобына Вернон «Ice» Блэк (гитара), Дариан Грей (барабан) және Мелвин Брэннон (бас-гитара) кіреді. Джонс 1992 жылы Рок-н-ролл Даңқына енгізілді және 2007 жылғы 11 ақпанда «Өмір бойы жетістік» үшін «Грэмми» сыйлығымен марапатталды. 2007 жылы Джонс сонымен қатар Нэшвилл, Теннесси штатындағы Музыканттар Даңқы мен мұражайына енгізілді. 2009 жылы ол Drive By Truckers тобымен бірге жазылған және Нил Янг қатысқан Potato Hole атты жаңа жеке альбомын шығарды. 2009 жылғы 6 маусымда ол Bonnaroo Music Festival фестивалінде Drive By Truckers тобымен бірге Potato Hole альбомынан көптеген әндерді, сондай-ақ Truckers тобының әндерін орындады. 2010 жылғы 31 қаңтарда Potato Hole 52-ші жылдық «Грэмми» сыйлығында «Үздік инструменталды альбом» сыйлығын жеңіп алды. Ол Rancid тобының Let the Dominoes Fall (2009) альбомында «Up to No Good» әнінде Hammond B 3 аспабында ойнады. Джонс сонымен қатар Элтон Джон мен Леон Расселдің 2010 жылғы The Union атты ынтымақтастық альбомындағы «If It Wasn't For Bad» әнінде B 3 аспабында ойнады. Бұл ән 53-ші жылдық «Грэмми» сыйлығында «Үздік поп ынтымақтастығы» номинациясына ие болды. 2011 жылы Джонс The Road from Memphis альбомын шығарды. Бұл альбомда The Roots тобынан Questlove (барабан), «Captain» Kirk Douglas (гитара) және Owen Biddle (бас-гитара), сондай-ақ бұрынғы Motown гитарашысы Dennis Coffey және перкуссияшы Stewart Killen қатысты. Альбомда Yim Yames, Matt Berninger, Lou Reed, Sharon Jones және Booker T. өзінің вокалымен қатысты, сонымен қатар оның қызы/менеджері Liv Jones жазған мәтіндер де бар. Джонс сонымен қатар Gypsy Queens тобымен бірге олардың аттас альбомында жазба жасады. 2012 жылғы 12 ақпанда The Road from Memphis альбомы 54-ші жылдық «Грэмми» сыйлығында «Үздік поп инструменталды альбом» сыйлығын жеңіп алды. Джонстың барлығы төрт «Грэмми» сыйлығы бар. Джонс 2012 жылы Индиана университетінің Жәкебс музыка мектебінен құрметті докторлық дәреже алды. Джонс бастапқыда 1960 жылдары Индиана университетіне оқуға түскен, тіпті Stax Records жазбаларын жасағаннан кейін де оқуын жалғастырды. Джонс 2013 жылы әнші Келли Хоганның Anti Records лейблында шыққан I Like to Keep Myself in Pain альбомында органмен ойнады. 2013 жылғы маусымда Джонс 1971 жылы лейблді тастағаннан кейін 40 жылдан астам уақыттан кейін Stax Records компаниясында Sound The Alarm атты 10-шы альбомын шығарды. Альбомда Anthony Hamilton, Raphael Saadiq, Jay James, Mayer Hawthorne, Estelle, Vintage Trouble, Gary Clark Jr., Luke James және Букердің ұлы Ted Jones сияқты қонақ әртістер қатысты. Сол жазда ол Онтариодағы TD Kitchener Blues Festival фестивалінде өнер көрсетті. 2017 жылғы 1 қыркүйекте Джонс Jools Holland және оның Rhythm & Blues Orchestra оркестрімен бірге Stax Records компаниясының 50 жылдығына арналған құрметті концертте Royal Albert Hall BBC Proms сахнасында Steve Cropper, Sam Moore, Wil...
[His] musical talents became apparent at a very early age. By the time he entered high school, Booker was already a semi professional, and quickly recognized as the most talented musician in his school. He was appointed director of the school band for four years, and in addition, organized the school dance orchestra which played for proms throughout the Mid South. In the classroom, he concentrated on the studies of music theory and harmony. Booker's multiple activities earned him a coveted honour, that of being listed in the students' "Who's Who of American High Schools." Booker's first instrument was the string bass, but he soon switched to the organ. Booker came to the attention of record executive Jim Stewart in Memphis, and while still in high school he worked as a staff musician for Stax Records, appearing as sideman on many recording dates for that label. It became obvious that one day Booker would be ready to record under his own name and several months later Booker's first recording session was set. Over the next few years, Jones divided his time between studying classical music composition, composing and transposition at Indiana University, playing with the MGs on the weekends back in Memphis, serving as a session musician with other Stax acts, and writing songs that became widely regarded as classics. He wrote, with Eddie Floyd, "I've Never Found a Girl (To Love Me Like You Do)", Otis Redding's "I Love You More Than Words Can Say", and, with William Bell, bluesman Albert King's "Born Under a Bad Sign" (later popularized by the British rock group Cream). In 1970, Jones moved to California and stopped playing sessions for Stax after becoming frustrated with Stax's treatment of the MGs as employees rather than musicians. Even though Jones was given the title of Vice President at Stax before leaving, as he put it, "There were titles given (to us) but we didn't actually make the decisions." While still under contract to Stax, he appeared on Stephen Stills's eponymous album (1970). The 1971 album Melting Pot would be the last Booker T. & the M. G.'s album issued on Stax. Jones was married to Priscilla Coolidge in 1969, sister of singer Rita Coolidge. He produced Priscilla's first album Gypsy Queen in 1970; then the pair collaborated as a duo on three albums: 1971's Booker T. & Priscilla, 1972's Home Grown, and 1973's Chronicles, and Jones produced Priscilla's final solo album, Flying, in 1979, right as their marriage ended that year. Making the charts as a solo artist in 1981 with "I Want You", he produced Bill Withers's 1971 debut album Just as I Am (on which Jones played guitar as well as keyboards), Rita Coolidge's album Love Me Again (1978) and Willie Nelson's album Stardust (1978). Jones has also added his keyboard playing to artists ranging from the R&B/pop/blues of Ray Charles to the folk rock/country rock of Neil Young. On June 18, 1985, Jones married Nanine Warhurst. They have three children together, and an additional five stepchildren from their prior relationships. One of their daughters, Olivia Jones, is also a performer, and starred in Candy Girls. On March 1, 1995, Booker T. & the MGs won their first Grammy Award for Best Pop Instrumental Performance for the song "Cruisin'". Jones still plays with the MGs and his own small combo called the Booker T. Jones Band. His current touring group includes Vernon "Ice" Black (guitar), Darian Gray (drums), and Melvin Brannon (bass). Jones was inducted into The Rock and Roll Hall of Fame in 1992, and was honored with a Grammy Award for Lifetime Achievement on February 11, 2007. In 2007, Jones was also inducted into the Musicians Hall of Fame and Museum in Nashville, Tennessee. In 2009 he released a new solo album, Potato Hole, recorded with the Drive By Truckers, and featuring Neil Young. He performed at the Bonnaroo Music Festival with Drive By Truckers on June 6, 2009, with a set including most tracks from Potato Hole as well as some Truckers tracks. On January 31, 2010, Potato Hole won the Best Instrumental Album award at the 52nd Annual Grammy Awards. He is featured on the Rancid album Let the Dominoes Fall (2009), playing a Hammond B 3 on the track "Up to No Good". Jones also played his B 3 on the track "If It Wasn't For Bad" from the Elton John and Leon Russell 2010 collaboration album titled The Union. The track was nominated at the 53rd Annual Grammy Awards for Best Pop Collaboration with Vocals. In 2011, Jones released The Road from Memphis. The backing band included Questlove (drums), "Captain" Kirk Douglas (guitar) and Owen Biddle (bass) from the Roots as well as former Motown guitarist Dennis Coffey and percussionist Stewart Killen. The album features vocals by Yim Yames, Matt Berninger, Lou Reed, Sharon Jones and Booker T. himself, as well as lyrics contributed by his daughter/manager Liv Jones. Jones also recorded with party band the Gypsy Queens on their eponymous album. On February 12, 2012, The Road from Memphis won at the 54th Annual Grammy Awards for Best Pop Instrumental Album. Jones holds a total of four Grammy Awards. Jones received an honorary doctorate degree from Indiana University's Jacobs School of Music at its 2012 undergraduate commencement. Jones originally attended Indiana University in the 1960s, even staying after his smash hit Stax Records recordings. Jones was featured on organ for singer Kelly Hogan on Hogan's 2013 release on Anti Records, I Like to Keep Myself in Pain. In June 2013, Jones released his 10th album, Sound The Alarm, on Stax Records after originally leaving the label more than 40 years previously in 1971. The album features guest artists Anthony Hamilton, Raphael Saadiq, Jay James, Mayer Hawthorne, Estelle, Vintage Trouble, Gary Clark Jr., Luke James, and Booker's son Ted Jones. That summer, he performed at the TD Kitchener Blues Festival in Ontario. On September 1, 2017, Jones performed live at the Royal Albert Hall BBC Proms with Jools Holland and his Rhythm & Blues Orchestra in a tribute concert honoring the 50th anniversary of Stax Records alongside Steve Cropper, Sam Moore, William Bell and British artists Beverley Knight, Ruby Turner, James Morrison and Tom Jones. On October 29, 2019, his memoir Time Is Tight: My Life, Note by Note was released. The memoir was mentioned on Fresh Air on October 25, 2019.