Кіріспе
Солтүстік-батыстағы Невада құрғақ көлдері, осы шөлдің аты аталған қорғалған аймақтар.
NOTOC
The Black Rock Desert is a semi arid region (in the Great Basin shrub steppe ecoregion) of lava beds and playa, or alkali flats, situated in the Black Rock Desert–High Rock Canyon Emigrant Trails National Conservation Area, a silt playa 100 mile (161 km) north of Reno, Nevada that encompasses more than of land and contains more than 120 mile (193 km) of historic trails. It is in the northern Nevada section of the Great Basin with a lakebed that is a dry remnant of Pleistocene Lake Lahontan. The Great Basin, named for the geography in which water is unable to flow out and remains in the basin, is a rugged land serrated by hundreds of mountain ranges, dried by wind and sun, with spectacular skies and scenic landscapes. The average annual precipitation (in the years 1971–2000) at Gerlach, Nevada (extreme south west of the desert) is
The region is notable for its paleogeologic features, as an area of 19th century Emigrant Trails to California, as a venue for rocketry, and as an alternative to the Bonneville Salt Flats in northwestern Utah, for setting land speed records (Mach 1.02 in 1997). It is also the location for the annual Burning Man event. The Black Rock Desert is part of the National Conservation Area (NCA), a unit of the Bureau of Land Management (BLM) National Landscape Conservation System (NLCS). The NCA is located in northwest Nevada and was established by legislation in 2000. It is a unique combination of the desert playa, narrow canyons, and mountainous areas. Humans have been in Black Rock Desert since approximately 10,000 B. P. Around 1300 AD the area was settled by the Paiute people. The large black rock formation was used as a landmark by the Paiute, and later emigrants crossing the area. The landmark is a conical outcrop composed of interbedded Permian marine limestone and volcanic rocks. At its base is a large hot spring and grassy meadow, which was an important place for those crossing the desert headed for California and Oregon. In 1843, John Fremont and his party were the first white men to cross the desert, and his trail was used by over half the 22,000 gold seekers headed to California after 1849. In 1867, Hardin City, a short lived silver mill town was established (now a ghost town).
Қара тас шөлі – лава төсектері мен плая, немесе сілтілік алаптар орналасқан жартылай құрғақ аймақ (Ұлы бассейнді бұталы далалық экорегионда). Black Rock Desert–High Rock Canyon Emigrant Trails Ұлттық қорғау аймағы, Рено, Невададан 161 км солтүстікке қарай орналасқан, 300-ден астам шаршы километрді алып жатыр және 193 км тарихи жолдарды қамтитын балшық плая. Бұл Ұлы бассейннің Невада штатының солтүстік бөлігінде орналасқан. Ұлы бассейн – географиялық орналасуы судың ағып шыға алмай, бассейнде қалатын жер. Бұл жел мен күннің әсерінен құрғаған жүздеген тау тізбектерімен араласқан, керемет аспаны мен табиғаты бар жер. Невада штатының Герлах қаласында (шөлдің оңтүстік-батысы) 1971–2000 жылдар аралығындағы орташа жылдық жауын-шашын мөлшері құрайды. Аймақ палеогеологиялық ерекшеліктерімен, 19 ғасырдағы Калифорнияға көшпелілердің жолымен, ракета жасау орны ретінде және Солтүстік-батыстағы Ютадағы Бонневилл тұздықтарына балама ретінде жер жылдамдығы бойынша рекордтар орнату үшін (1997 жылы 1.02 Мах) ерекшеленеді. Бұл сонымен қатар жыл сайынғы "Адамжандыру" (Burning Man) фестивалінің орны. Қара тас шөлі Ұлттық қорғау аймағының (NCA) бөлігі болып табылады, ол Жерді басқару бюросының (BLM) Ұлттық ландшафтты қорғау жүйесінің (NLCS) бірлігі. NCA Невада штатының солтүстік-батысында орналасқан және 2000 жылы заңмен құрылған. Бұл шөл даласы, тар каньондар мен таулы аймақтардың бірегей үйлесімі. Адамдар Қара тас шөлінде шамамен б.з.б. 10 000 жылдан бері қоныстанған. Үлкен қара тас формациясын Пайют тайпасы және кейіннен осы аймақтан өткен көшпенділер белгі ретінде пайдаланған. Бұл формация – перм кезеңінің теңіздік әк тастары мен жанартаулық тау жыныстарынан тұратын конус тәрізді жартас. Оның түбінде үлкен ыстық бұлақ және шөпті шалғын бар, бұл Калифорния мен Орегонға бағыт алғандар үшін маңызды орын болған. 1843 жылы Джон Фримонт және оның серіктері шөлді кесіп өтетін алғашқы еуропалықтар болды, ал оның жолын 1849 жылдан кейін Калифорнияға бағыт алған 22 000 алтын іздеушінің жартысынан астамы қолданды. 1867 жылы Хардин қаласы, қысқа ғұмырлы күміс өңдеушілер қаласы құрылды (қазіргі таңда қираған қала).
NOTOC
The Black Rock Desert is a semi arid region (in the Great Basin shrub steppe ecoregion) of lava beds and playa, or alkali flats, situated in the Black Rock Desert–High Rock Canyon Emigrant Trails National Conservation Area, a silt playa 100 mile (161 km) north of Reno, Nevada that encompasses more than of land and contains more than 120 mile (193 km) of historic trails. It is in the northern Nevada section of the Great Basin with a lakebed that is a dry remnant of Pleistocene Lake Lahontan. The Great Basin, named for the geography in which water is unable to flow out and remains in the basin, is a rugged land serrated by hundreds of mountain ranges, dried by wind and sun, with spectacular skies and scenic landscapes. The average annual precipitation (in the years 1971–2000) at Gerlach, Nevada (extreme south west of the desert) is
The region is notable for its paleogeologic features, as an area of 19th century Emigrant Trails to California, as a venue for rocketry, and as an alternative to the Bonneville Salt Flats in northwestern Utah, for setting land speed records (Mach 1.02 in 1997). It is also the location for the annual Burning Man event. The Black Rock Desert is part of the National Conservation Area (NCA), a unit of the Bureau of Land Management (BLM) National Landscape Conservation System (NLCS). The NCA is located in northwest Nevada and was established by legislation in 2000. It is a unique combination of the desert playa, narrow canyons, and mountainous areas. Humans have been in Black Rock Desert since approximately 10,000 B. P. Around 1300 AD the area was settled by the Paiute people. The large black rock formation was used as a landmark by the Paiute, and later emigrants crossing the area. The landmark is a conical outcrop composed of interbedded Permian marine limestone and volcanic rocks. At its base is a large hot spring and grassy meadow, which was an important place for those crossing the desert headed for California and Oregon. In 1843, John Fremont and his party were the first white men to cross the desert, and his trail was used by over half the 22,000 gold seekers headed to California after 1849. In 1867, Hardin City, a short lived silver mill town was established (now a ghost town).
Геологиялық ерекшеліктері
Шөлде Неваданың солтүстік-батысындағы вулкандық аймақтың көптеген вулкандық және геотермальдық ерекшеліктері бар, соның ішінде екі Black Rock Point (батыс және шығыс) Black Rock Range-тің оңтүстік шетінде орналасқан. Олар Невададағы тағы бір Пермдік қара диабаздық бөгетімен ұқсас қара Пермдік вулкандық жыныстарынан тұрады. Көлатыс Лахотан көлінің Black Rock Desert аймағындағы бөлігі көбінесе Лахотан тұзды бұталарымен, кеңінен шашыраңқы ыстық су бұлақтарымен және плаямен жазық болып келеді. Көл төбесінің таулар бойындағы аймақтарында жаңбыр көлеңкесі шөлдегі жауын-шашын мөлшерінің азаюына себеп болады. Black Rock Desert көлінің плаясы шамамен 200 шаршы миль (518 км²) құрайды және Калико таулары (солтүстік), Герлах (батыс), Апплегейт ұлттық тарихи жолы (солтүстік-шығыс) және Юнион Пасифик темір жолы (оңтүстік) шектерімен белгіленген аймақта орналасқан. Герлах пен Блэк Рок Ыстық бұлақтары арасындағы Ноблс жолы плаяның бойымен созылады. Allied Nevada Gold Corporation 2008 жылы Vista Gold Corp компаниясынан сатып алғаннан кейін Hycroft алтын кенін қайта ашты. Hycroft – бұл Black Rock Desert-тің шығыс жағындағы Sulphur маңындағы Камма тауларындағы ашық карьерлік кен өндіру операциясы. Опал кені шөлдің батыс жағында орналасқан Калико тауларының етегінде жатыр.
Палеонтология
Б.з.д. 20 000 жыл шамасында осы өңірде кезген мамонттардың сүйектері табылды. 1979 жылы Колумбия мамонтының тасбақа қалдықтары табылған. Сүйектердің көшірмелері қазір Карсон-Сити қаласындағы Невада штаты мұражайында көрсетілуде.
Жер бетіндегі жылдамдық рекорды
Black Rock Desert көлінің түбінің тегіс болуы осы аймақтың эксперименталды құрлық көліктерін сынау полигоны ретінде пайдалануына себеп болды. Бұл жерде жердегі жылдамдық бойынша әлемдік рекордты екі рет жасауға сәтті әрекет жасалды: 1983 жылы Ричард Нобл реактивтік Thrust2 көлігімен жаңа рекордты көрсетті. 1997 жылы Энди Грин басқарған ThrustSSC әлемдегі алғашқы және қазірге дейін жалғыз дыбыс жылдамдығынан асып түскен көлік болды, ол сағатта .
In 1983, Richard Noble drove the jet powered Thrust2 car to a new record of Noble also headed up the team that beat the Thrust 2 record. In 1997, ThrustSSC driven by Andy Green became the world's first, and so far, the only supersonic car, reaching .
Ракеталық сынақтар және сынақтар
Тегіс жер бетінен басқа, елді мекендерден қашықтық және аймақтағы бақылаусыз әуе кеңістігі де ракеталармен тәжірибе жүргізуге ынталандырады. Black Rock-та тіркелген әуесқойлық ракеталық рекордтардың ең бастылары: 1996 жылдың 23 қарашасында Реакция зерттеу қоғамы ракетаны 50 миль (80 км) биіктікке ұшырды, ол сол кездегі әуесқойлық ракеталардың биіктік бойынша рекордтық көрсеткішінің маңызды қадамы болды. 2004 жылдың 17 мамырында Азаматтық ғарыш зерттеу тобы (CSXT) 72 миль (116 км) биіктікке ракета ұшырды, бұл ғарышқа ұшу құқығын беру үшін қажетті 62,14 миль (100 км) Карман сызығынан алғаш рет асып өткен әуесқойлық ракета болды. Black Rock-та әртүрлі биіктік рекордтарын орнатуға немесе ғарышқа ұшуға тырысқан тағы да бірнеше ракеталар ұшырылды. 1999 жылдың мамыр айында JP Aerospace компаниясы CNN телеарнасы көрсеткен сәтсіз суборбитальдық ғарышқа ұшу әрекетінде рокуунды (шармен ұшырылған ракета) пайдаланды. Ракета 75000 футқа (22860 м) жетті, бұл ғарышқа жету үшін жоспарланған Карман сызығынан әлдеқайда төмен көрсеткіш. CSXT 2004 жылы сәтті ғарышқа ұшудан бұрын 2000 және 2002 жылдары ғарышқа ұшу әрекеттерін жасағанда сәтсіздікке ұшырады. JP Aerospace 2009 жылы шөлге қайта оралып, Toshiba электрондық өнімдерінің жарнамасы үшін Space Chair атымен кеңістіктің шегіне кресло ұшырды. 2013 жылдың 21 қыркүйегінде Оңтүстік Калифорния университетінің ракеталық қозғалтқыштар зертханасы (USCRPL) өзінің алғашқы ғарышқа ұшу әрекетін, Traveler-ді жүзеге асырды, ол 75 миль (121 км) биіктікке жетуді мақсат еткен. Ракета ұшып кеткеннен кейін 3,5 секунд өткен соң, шамамен 10000 фут (3048 м) биіктікте катастрофалық апатқа ұшырады. Егер сәтті аяқталған болса, Traveler ғарышқа ұшу үшін қажетті 62,14 миль (100 км) Карман сызығынан асып өтетін алғашқы университет/студенттік ракета болар еді. RPL-дің екінші әрекеті Traveler II 2014 жылдың мамырында ұшты. Ол да ұшудың бірінші секундында катастрофалық апатқа ұшырады.
On November 23, 1996, the Reaction Research Society launched a rocket to 50 mile (80 km) in altitude, a significant leap in amateur rocket altitude records at the time. On May 17, 2004, the Civilian Space eXploration Team (CSXT) launched a rocket to 72 mile (116 km) in altitude, which was the first amateur rocket to exceed the 62.14 mile (100 km) Kármán line required to claim a space flight. Other rocket launches attempting various altitude records or space flights have occurred at Black Rock. In May 1999, JP Aerospace used a rockoon (balloon launched rocket) in an unsuccessful suborbital space flight attempt covered by CNN. The rocket reached 75000 feet (22860 m), far less than the intended Karman Line to reach space. CSXT made unsuccessful space launch attempts in 2000 and 2002 before the successful 2004 space flight. JP Aerospace returned to the desert in 2009, launching an armchair to the edge of space for Space Chair, an advertisement for Toshiba electronic products. On September 21, 2013, the University of Southern California's Rocket Propulsion Laboratory (USCRPL) launched its first space shot attempt, Traveler, intended to achieve a max altitude of 75 mile (121 km). The rocket experienced a catastrophic failure 3.5 seconds into the flight at an altitude of approximately 10000 feet (3048 m). If successful, Traveler would have been the first university/student designed and built rocket to exceed the 62.14 mile (100 km) Kármán line required to claim a space flight. RPL's second attempt, Traveler II, flew in May 2014. It also failed catastrophically, approximately one second into the flight.
Тарих
Шамамен 15 000 жыл бұрын (15 т.ж.) Гумбольдт өзені Смоук Крик Қара тас шөлі су алабына құйылды, ал Лахонтан көлінің тартылуы кезінде өзен Карсон шөлі су алабына бұрылды. Лахонтанның ең жоғары су деңгейі кезінде (~12,7 кя) көл төбесі шамамен 500 фут (152 м) су астында болды, оның астында шөгінді жиналып, тегіс көл төбесін құрады. Ұлы Азия тайпалары бұл аймақты шамамен 10 000 жыл бұрын мекендеген. 1840-шы жылдардың соңында Питер Лассен Калифорния жолымен келе жатқан эмигранттарды шөл даланың Апплегейт Лассен кесімі арқылы, Калифорнияның алтын жерлерінен жүздеген шақырым қашықтықта қиын жолмен жетектеді. 1910 жылы Батыс Тынық мұхитының Федер өзені жолы (Окленд – Солтүстік Лейк-Сити) көл төбесінің шығыс жағынан, 1854 жылы лейтенант Э.Г. Беквит алғаш зерттеген "жалпы бағытпен" аяқталды. 1927 жылы шөлді "Барбара Уортты жеңіп алу" фильмін түсіруге пайдаланды (2003 жылғы "Мифтер" пилоттық эпизоды да осы аймақта түсірілді). Екінші дүниежүзілік соғыста Қара тас шөлінің 973 шаршы милі (2,520 км²) АҚШ Әскери-әуе күштерінің әуелі оқ ату оқу полигоны ретінде пайдаланылды, соғыстан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Лавлок әуелі оқ ату полигонының солтүстік бөлігі Қара тас шөлі аймағында орналасты (Қара тас шөлінің оқ ату полигоны 1964 жылы жабылды). 1979 жылы көл жағасында Колумбиялық мамонттың қаңқасы табылды. Dooby Lane арт-инсталляциясын 1978 және 1992 жылдар аралығында DeWayne "Doobie" Williams жасады. 34-ші тас жолындағы Герлахтан солтүстікке қарай 2 миль жерде орналасқан Гуру жолы афоризмдер мен жергілікті тұрғындардың есімдері тасқа ойылып жазылған көркем инсталляциялардан тұрады. "Ground Zero", Elvis, Imagination Station – Desert Broadcasting System (терезелері әртүрлі панорамалары бар теледидар экрандары) сияқты ірі инсталляциялар да бар. 1993 жылы шөлде "Доптар" зымыран жарысы өтті, ал 1998 жылы Ринодан шөлге дейінгі алғашқы жылдық Герлах Даш планер жарысы ұйымдастырылды. Оның 30 жылдығына орай Блэк Рок Пресс (Невада университеті, Рино) 1994 жылы шөл суреттерінен тұратын кітап жариялады. 1999 жылы "Қара тас/Жоғары тас" достарының қоры құрылды, ал келесі жылы Ұлттық консервациялық аймақ туралы заң қабылданып, шөлдің бірнеше қорғалған аймақтары құрылды. Сондай-ақ 2000 жылы Лиза О'Шия екі итті құтқаруға тырысқанда Double Hot Springs-те күйіп, жеті күннен кейін қайтыс болды, ал Жерді басқару бюросы кейіннен "Дабл Хотты" қоршады. Шөл даласындағы топырақ жолдар көбінесе ылғалды немесе қарлы ауа райында пайдалануға жарамсыз. Ескі 34-ші тас жолы батыс жағындағы плаяға және Хуалапай жазығына қол жеткізуге мүмкіндік береді. Ескі 48-ші (топырақ) тас жолы плаяны Лавлокқа қосады, ал Ескі 49-шы (Джанго жолы, топырақ) тас жолы көкпар мен Джанго қиратпалы қалаларынан көл төбесіне қол жеткізуге мүмкіндік береді. Юнион Пасифик темір жолының Элько тармағы Сульфур мен Герлах арасында көл төбесінің шығыс жағымен өтеді. Темір жол 1900 жылдардың басында Батыс Тынық мұхиты темір жолының Федер өзені жолы ретінде салынды. Жеңіл ұшақтар іс-шаралар үшін көл төбесіне қонды (жақын орналасқан Империя және Рино Тахо халықаралық әуежайлары аймаққа коммерциялық қызмет көрсетеді).