Жорж Уилкинс: Шекспирмен ынтымақтастығы және қылмыстық өмірі
George Wilkins
Джордж Уилкинс (1618 ж. ө.б.) – ағылшын драматургі, Шекспирмен «Перикл, Тир князі» пьесасын жазған автор. Өмірі қылмысқа толы, әйелдерге зорлық көрсеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
16-17 ғасырдағы ағылшын драматургі және памфлетші Джордж Уилкинс (1618 жылы қайтыс болды) – ағылшын драматургі және памфлетші, ең белгілісі – Уильям Шекспирмен бірлесіп "Тир князі Перикл" пьесасын жазуы. Кәсібі бойынша ол қонақүй иесі болған, бірақ сонымен қатар қылмыстық қызметпен де айналысқан болуы мүмкін.
16th/17th century English playwright and pamphleteer
George Wilkins (died 1618) was an English dramatist and pamphleteer best known for his probable collaboration with William Shakespeare on the play Pericles, Prince of Tyre. By profession he was an inn keeper, but he was also apparently involved in criminal activities.
Өмір
Уилкинс Лондонның Коу-Кросс ауданында қонақүйші болған, бұл аймақ "сатылатын әйелдер мен ұрылардың жиналатын орны" ретінде танымал еді. Оның өмірбаяны туралы көптеген мәліметтер ұрлық және зорлық-зомбылық жасағаны үшін қылмыстық соттардағы жазбаларынан алынған. Оған тағылған көптеген айыптар әйелдерге қарсы зорлық-зомбылыққа қатысты, оның ішінде жүкті әйелдің қарынына тепкені және тағы бір әйелді жерге құлатып, аяқтап тастағаны. Соңғысы басқа жазбаларда "бауд", яғни жыныс сатумен айналысатын әйелдерді ұстаушы ретінде белгілі. Осы фактілер оның қонақ үйінің бәсекелес орналасқан үй ретінде жұмыс істегені және Уилкинстің әйелдерді сатып алушы немесе араағай ретінде әрекет еткені туралы болжамдарға әкелді. Уилкинс Патшаның труппасымен және олардың бас драматургі Уильям Шекспирмен, драматург ретіндегі соңғы жылдары байланыста болды. Шекспир мен Уилкинс екеуі де 1612 жылы Беллотт v Маунтджой ісінде куәгерлер болды; ол өз жауабында өзін "виктуальщик" деп сипаттады.
Wilkins was an inn keeper in Cow Cross, London, an area that was "notorious as a haunt of whores and thieves". Most biographical information about him derives from his regular appearance in criminal court records for thievery and acts of violence. Many of the charges against him involved violence against women, including kicking a pregnant woman in the belly, and knocking down and stomping another woman. The latter appears in other records as a known "bawd", or keeper of prostitutes. These facts have led to the suggestion that his inn functioned as a brothel and that Wilkins was a procurer, or pimp. Wilkins was associated with the King's Men, and their chief playwright William Shakespeare, during the latter's last working years as a dramatist. Shakespeare and Wilkins were both witnesses in the case of Bellott v Mountjoy in 1612; in his deposition he described himself as a "victualler."
Шығармалары
Ол алғаш рет 1606 жылы жазылған "Барбарияның үш қайғысы" атты памфлеттің авторы ретінде танылды. Содан кейін 1607 жылы Уильям Роули мен Джон Деймен бірлесіп Шерли ағайындыларының нағыз өмірдегі оқиғаларын негізге алған "Үш ағылшын бауырдың саяхаты" атты драмалық шығарма жазды. Осы жылы Уилкинс "Зорлықпен жасалған некенің қайғысы" пьесасын жазды. Бұл пьеса Йоркшир тұрғыны Уолтер Калверлидің өмірдегі оқиғасына негізделген, оның тұлғасы "Скарборо" деген атпен бүркемеленген. Бұл адам екі баласын өлтіріп, әйелін өлтіруге әрекеттенген. Пьесаның 1607 жылы басылған нұсқасы трагедиямен емес, комедиямен аяқталады. Апатқа ұшырамас бұрын оқиға тоқтатылған, мүмкін, миссис Калверлидің Кобхемдер отбасының наразылығына байланысты. Уолтер Калверлидің қылмыстары авторлығы белгісіз "Йоркшир трагедиясы" атты қысқа пьесада көрсетілген.
He is first heard of as the author of a pamphlet on the Three Miseries of Barbary, which dates from 1606. He then collaborated in 1607 with William Rowley and John Day in The Travels of the Three English Brothers, a dramatisation of the real life adventures of the Sherley brothers. In the same year Wilkins wrote The Miseries of Enforced Marriage. This play is based on the real life story of Walter Calverley, a Yorkshireman whose identity is thinly disguised under the name of "Scarborough." This man had killed his two children and had attempted to murder his wife. The play avoided a tragic ending, at least in the printed version of 1607, which ends in comedy. The story stopped short before the catastrophe perhaps because of objections raised by Mrs. Calverley's family, the Cobhams. Walter Calverley's crimes are dealt with in a short play, A Yorkshire Tragedy, of uncertain authorship.
Перикл
Бірқатар зерттеулер Уилкинске Шекспирдің "Тир князі Перикл" пьесасындағы (Шекспирдің "Бірінші фолиосында" жарияланбаған, тек мәтіндік бұрмалары бар квартода ғана басылған) үлесін жатқызды. Бұл бірлескен еңбек болуы мүмкін, немесе Вилкинс Периклдің бастапқы авторы болған да, Шекспир оны қайта жазған, немесе керісінше. Қалай болғанда да, Уилкинс 1608 жылы "Тир князі Периклдің қасіретті оқиғалары" атты роман жариялады, ол "Джон Говер соңғы уақытта ұсынған Периклдің нағыз тарихы" деп сипатталған (ойында баяндаушы рөлін орындайды). Бұл пьесаға өте жақын. Шекспирдің 1986 жылғы Оксфорд басылымының редакторлары Уилкинсті Периклдің тең авторы деп есептейді және пьесаның даулы жаңа құрамында "Қасіретті оқиғаларға" көп сілтеме жасайды. Уилкинстің пьесаның алғашқы екі әрекетіне үлкен үлес қосқаны, ал Шекспир соңғы үш әрекетін жазғаны саналады.
A number of studies have attributed to Wilkins a share in Shakespeare's Pericles, Prince of Tyre (which does not appear in Shakespeare's First Folio, but was published only in a textually corrupt quarto). This may have been collaboration, or perhaps Wilkins was the original author of Pericles and Shakespeare remodelled it, or vice versa. However it may be, Wilkins published in 1608 a novel entitled The Painful Adventures of Pericles, Prynce of Tyre, described as "the true history of Pericles as it was lately presented by John Gower" (who serves as narrator in the play). This follows the play very closely. The editors of the 1986 Oxford Edition of Shakespeare make the assumption that Wilkins was the co author of Pericles and draw heavily upon The Painful Adventures in their controversial reconstructed text of the play. Wilkins is thought to have contributed most of the first two acts of the play, while Shakespeare wrote the last three.