Кіріспе

1131–1162 жылдар аралығында Барселона графы Рамон Беренгер IV (; шамамен 1114 – 6 тамыз 1162, ағылшынша Реймонд Беренгар IV), кейде Әулие деп аталған, Барселона графы және Арагонның серігі, Барселона графтығы мен Арагон Корольдігінің бірігуін қамтамасыз етіп, Арагон Тажын құрған тұлға.

Ерте билік

Рамон Беренгер 1114 жылы Барселона графы Рамон Беренгер III және Прованс графесі Дусе I-нің ұлы ретінде дүниеге келді. 19 тамыз 1131 жылы ол әкесі Рамон Беренгер III-ден Барселона графтығын мұраға алды. 11 тамыз 1137 жылы, шамамен 24 жасында, ол Арагонның бір жасар Петронилласына құда түсті. Петронилланың әкесі, Арагон королі Рамиро II, Леон королі Альфонсо VII-ге қарсы Барселонаның көмегін іздеп, 13 қараша 1137 жылы қоғамдық өмірден шығып, өз патшалығын Петронилла мен Рамон Беренгерге қалдырды. Рамон Беренгер Арагонды билеуге ие болды, бірақ өзінің күйеуі ретіндегі мәртебесін мойындағандықтан король болған жоқ. Екі патшалық та өз заңдарын, институттарын және тәуелсіздігін сақтап, заңды түрде бөлек болса да, бір басқарушы үйдің астындағы династиялық одақта бірікті. Тарихшылар бұл келісімді испандық орта ғасырлардың саяси шеберлігі деп есептейді. Екі патшалық та күшейіп, қауіпсіздігі арта түсті, ал Арагон теңізге қажетті шығу жолын алды. Екінші жағынан, Португалия батыстағы Леоннан бөлінген кезде солтүстік-шығыста жаңа саяси бірлестіктің құрылуы, пішіндегі христиан мемлекеттеріне тепе-теңдік әкелді. Рамон Беренгер Арагонды Кастилияға бағынудан босатып алды, бұл оның әпкесі Беренгарияның көмегімен болды, ол Альфонсо VII-нің әйелі болған және өз заманында сұлулығы мен тартымдылығымен танымал болды.

Крест жорықтары мен соғыстар

Билік құрған жылдарының ортасында Рамон Беренгуердің назары маврларға қарсы жорықтарға ауды. 1147 жылдың қазан айында, Екінші крест жорығының бір бөлігі ретінде, ол Кастилияға Альмерияны басып алуға көмектесті. Содан кейін ол Валенсия және Мурсияның Альморавид тайфасы мемлекеттерінің жерлеріне шабуыл жасады. 1148 жылдың желтоқсанында ол Оңтүстік француз, англо-норманд және генуэздік крестшілердің көмегімен алты айлық қоршаудан кейін Тортозаны басып алды. Кейін маврлар Тортозаны қайта басып алуға тырысқанда, әйелдер осыншалықты ерлікпен қорғаныс көрсетті, Рамон Беренгуер олар үшін Балта орденін құрды. Келесі жылы Фрага, Ллейда және Сегре және Эбро өзендерінің тоғысындағы Мекиненца оның әскеріне түсті. Рамон Беренгуер Прованста да жорық жасады, ағасы Рамон Беренгуерге және шалыс немере інісі Рамон Беренгуерге Тулуза графтарына қарсы көмектесті. Рамон Беренгуер II кәмелетке толмаған кезде Барселона графы Прованстың регенті қызметін де атқарды (1144 және 1157 жылдар аралығында). 1151 жылы Рамон Леон және Кастилияның Альфонсо VII-імен Тюдилен шартын жасасты. Шартта екі билеушінің қақтығысуына жол бермеу үшін Андалусиядағы басып алынған аймақтар белгіленді. Сондай-ақ 1151 жылы Рамон Беренгуер Поблеттің патшалық монастырына негіз салып, оны игілікке бөлді. 1154 жылы ол Беарнның Гастон V-інің регенттігін қабылдады, өйткені Беарн ақсүйектері Канфранкте оған құрмет көрсетті, осылайша бұл шағын княздықты өсіп келе жатқан Арагон мемлекетімен біріктірді.

Өлім

Рамон Беренгер IV 1162 жылы 6 тамызда Италияның Пьемонт аймағындағы Борго-Сан-Дальмаццо қаласында қайтыс болды. Оның орнын Петронилла, содан кейін оның ең үлкен тірі қалған ұлы Рамон Беренгер басты. 1164 жылы Петронилла тақтан бас тарғаннан кейін ол Арагон корольдігін де мұра етті. Өзінің арагондық тегін еске алу үшін ол атын Альфонсо деп өзгертті және Арагонның Альфонсо II атанды. Рамон Беренгер IV-нің кіші ұлы Пере (Петр) Сердания графтығы мен Пиреней тауының солтүстігіндегі жерлерді мұраға алды және өз атын Рамон Беренгер деп өзгертті.

Сыртқы келбеті мен мінезі

Сан-Хуан де ла Пеньяның хроникасында ол "[өте зор ақсүйек, салмақтылық және туралық, жанға қуат сыйлайтын мінез, жоғары саясаткерлік, ұлы батырлық және берік ой-санасы бар, барлық ісінде үлкен қанағаттылық танытқан адам]" деп сипатталған. Ол сырт келбетімен әдемі, денесі алып, мүшелері жақсы қалыптасқан еді.