Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1963 жылы Альфред Хичкок түсірген фильм
1963 film by Alfred Hitchcock
"Құстар" – 1963 жылы Альфред Хичкок өндірген және режиссерлік еткен, Universal Pictures компаниясы шығарған американдық табиғи қорқыныш триллері. Дафне дю Мориердің 1952 жылғы сол аттас қысқа әңгімесіне негізделген бұл фильм Калифорния штатының Бодега шығанағындағы адамдарға бірнеше күн бойы күтпеген және түсіндіріле алмайтын құстардың шабуылдары туралы айтады. Фильмде Род Тейлор және Типпи Хедрен (оны экрандағы тұңғыш рет пайда болуы) Джессика Танди, Сюзанн Плешет және Вероника Картрайтпен бірге ойнаған. Сценарий авторы – Эван Хантер, Хичкок оған ду Мориердің атауын және түсіндіріле алмайтын құстар шабуылдарының идеясын сақтап, жаңа кейіпкерлер мен күрделі сюжет дамытуды тапсырған. 36-шы «Оскар» сыйлықтарында Уб Айверкс фильмдегі жұмысы үшін «Үздік арнайы эффекттер» номинациясына ұсынылды. Бірақ, бұл сыйлық тағы бір номинант – Эмиль Коса-младшийге («Клеопатра» фильмі үшін) берілді. Хедрен фильмдегі рөлі үшін «Жылдың жаңа жұлдызы – актриса» номинациясында «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды. 2016 жылы «Құстар» фильмі АҚШ Кітапханасының мәдени, тарихи және эстетикалық маңызды туындысы деп танылып, Ұлттық фильмдер тізіліміне енгізілді.
The Birds is a 1963 American natural horror thriller film produced and directed by Alfred Hitchcock, released by Universal Pictures. Loosely based on the 1952 short story of the same name by Daphne du Maurier, it focuses on a series of sudden and unexplained violent bird attacks on the people of Bodega Bay, California, over the course of a few days. The film stars Rod Taylor and Tippi Hedren in her screen debut, alongside Jessica Tandy, Suzanne Pleshette, and Veronica Cartwright. The screenplay is by Evan Hunter, who was told by Hitchcock to develop new characters and a more elaborate plot while keeping du Maurier's title and concept of unexplained bird attacks. At the 36th Academy Awards, Ub Iwerks was nominated for Best Special Effects for his work on the film. The award, however, went to the only other nominee, Emil Kosa Jr., for Cleopatra. Hedren won the Golden Globe Award for New Star of the Year – Actress for her role in the film. In 2016, The Birds was deemed "culturally, historically, or aesthetically significant" by the United States Library of Congress, and selected for preservation in its National Film Registry.
Сюжет
Сан-Францискодағы мал дүкенінде әлеуметтік желіде белгілі Мелани Дэниелс, әпкесі Кэтидің 11 жасқа толуына құстар сатып алуға ниеттенген адвокат Митч Бреннермен танысады. Меланиді соттағы айқын әрекетінен таныған Митч, оны дүкен қызметкері деп ойлап, жалғандыққа барады. Митч Меланидің құстар туралы білімін сынап көреді, бірақ ол сынақтан өтпейді. Ол оны бұрыннан танитынын айтып, ештеңе сатып алмай кетеді. Митчтің сүйкімділігіне берілген Мелани, құстарды сатып алып, Митчтің демалыс күндері отбасылық шаруашылығына кеткенін білген соң Бодега шығанағына барады. Мелани Кэтидің есімін білу үшін Бодегадағы мұғалім Энни Хейвортқа жолданады. Энни – Митчтің бұрынғы сүйіктісі, бірақ олардың қарым-қатынасы Митчтің өміріндегі әйелдерді ұнатпайтын, билеуші анасы Лидияның кесірінен аяқталған. Мелани қайық жалдап, құстарды Бреннерлердің шаруашылығына жасырын жеткізіп береді. Митч Меланиді кете жатқанда көріп, онымен докқа кездесуге барады. Мелани кемежайға жақындағанда, бір шағалақ оған шабуыл жасайды. Митч оның басына келген жарақатын асханада емдейді. Лидия келіп, Меланимен танысады, Митч оны кешкі асқа шақырады. Шаруашылықта Лидияның тауықтары тамақтанбайды. Лидия Меланиді оның үлкен беделіне байланысты ұнатпайды, осы туралы әңгімелерде айтылған. Митч Эннимен бірге тұратын Меланиді ертең өтетін Кэтидің туған күніне шақырады. Кейіннен Эннидің есігіне күшпен соққы түседі. Есіктің алдынан өлген шағалақ табылады. Кэтидің тойында Мелани Митчке өзінің ауыр өткені туралы және анасының Кэтидің жасында басқа еркекпен қашып кеткені туралы айтады. Ойын кезінде балаларға шағалақтар шабуыл жасайды. Сол кешкі аста Мелани Бреннерлермен бірге отырғанда, үйге қызылқұстар мұржадан құлап кіреді. Митч одан Сан-Францискоға қайтпауын және түні бойы қалуын сұрайды. Келесі күні Лидия көршісіне барып, тауықтарының неге тамақтанбай жатқанын сұрайды. Ол оның бөлмесіндегі сынған терезелерді және көздері жоқ, құстар тістеген мәйітті табады, қорқып қашады. Лидия үйде жазылып жатқанда, Кэтидің қауіпсіздігі үшін алаңдайды, ал Мелани оны мектептен алып келуге ұсыныс жасайды. Мелани мектеп алдында күтіп тұрғанда, қарғалардың тобы оның артындағы ойын алаңын басып алады. Шабуылға дайын екенін сезінген Мелани Энниге ескертеді. Олар оқушыларды үлкен терезелері бар ғимаратта қалдырмай, сыртқа шығарып жібереді, қарғалар шабуыл жасайды. Митч Меланиді асханада табады. Газ станциясының қызметкеріне шағалақтар шабуыл жасағанда, Митч пен басқа адамдар оған көмектеседі. Кездейсоқ адамның тұтандырған шырағынан төгілген бензин жанып, жарылыс болады. Өрт күшейген кезде Мелани мен басқалар сыртқа жүгіреді, бірақ тағы да көп шағалақтар шабуыл жасайды. Мелани телефон будкасына тығылады. Митч оны құтқарып, олар асханаға оралады. Бір әйел Меланиді шабуылдар үшін кінәлайды, ол (басқалар айтқаннан) оның келгенінен басталып кеткенін мәлімдейді. Құстардың шабуылдары туралы хабарларды сыңаймен қабылдаған орнитолог миссис Банди таң қалған күйде үндемей отырады. Митч пен Мелани Кэтиді алуға Эннидің үйіне барады. Олар Эннидің денесін сыртта табады; Кэтиді қорғап жатқанда, ол қарғалар өлтірді. Олар Кэтиді үйіне апарып, жан ауруына шалдықтырады. Сол түні Мелани мен Бреннерлер отбасылық үйді нығайтып, есіктер мен терезелерді бұзуға жақындаған құстардың шабуылынан қорғанады. Тынышқан кезде Мелани шатырдағы бөлмеде естілген дыбысты зерттейді. Құстардың шатырдан кіргенін білгеннен кейін Меланиге шабуыл жасалып, Митч оны шығарып алмайынша тұтқындап қояды. Митч олардың бәрі Меланиді, қазір жаралы, жан ауруына шалдыққан және есінен айырылған күйде, ауруханаға апару үшін Сан-Францискоға баратынына көндіреді. Митч Меланидің көлігін қашуға дайындағанда, Бреннерлер үйінің айналасына құстардың тобы жиналады. Митч машинаны тыныш алып шығады. Автомобиль радиосы Санта-Роза сияқты жақын маңдағы елді мекендерге құстар шабуыл жасағанын және әскерилердің араласуы мүмкін екенін хабарлайды. Кэти үйден құс сүйген құстарын (шабуыл жасамаған жалғыз құстар) алып, Митч пен Лидияға қосылады. Олар Меланиді құстардың арасынан өткізіп, машинаға отырғызады. Машина баяу жылдамдықпен кетеді, ал құстар олардың қозғалысын бақылайды.
At a San Francisco pet store, socialite Melanie Daniels meets lawyer Mitch Brenner, who wants to buy lovebirds for his sister Cathy's 11th birthday. Recognizing Melanie from her court appearance regarding a practical joke gone awry, Mitch pretends to mistake her for a shop employee. Mitch tests Melanie's knowledge of birds, which she fails. He discloses his prior knowledge of her and leaves without buying anything. Smitten, Melanie buys the lovebirds and drives to Bodega Bay after learning Mitch has gone to his family's farm for the weekend. Melanie is directed to a teacher at Bodega, Annie Hayworth, to learn Cathy's name. Annie is Mitch’s ex lover, but their relationship ended due to his overbearing mother, Lydia, who dislikes any woman in Mitch's life. Melanie rents a boat and crosses the bay to discreetly leave the lovebirds at the Brenner farm. Mitch spots Melanie as she leaves and drives to meet her at the dock. As Melanie approaches the wharf, a gull attacks her. Mitch tends to her head wound inside a diner. Lydia arrives and meets Melanie, whom Mitch invites to dinner. At the farm, Lydia's hens are refusing to eat. Lydia dislikes Melanie due to her exaggerated reputation, as reported in gossip columns. Mitch invites Melanie, who is staying with Annie, to Cathy's birthday party being held the next day. Later, there is a thud at Annie's front door. A dead gull is found at the threshold. At Cathy's party, Melanie tells Mitch about her troubled past and her mother running off with another man when she was Cathy's age. During a game, the children are attacked by gulls. Later that evening, as Melanie dines with the Brenners, sparrows swarm the house through the chimney. Mitch insists she delay driving back to San Francisco and stay the night. The next morning, Lydia visits her neighbor to discuss why their chickens will not eat. She discovers broken windows in his bedroom and his eyeless corpse, pecked by birds, and flees in horror. While recovering at home, Lydia fears for Cathy's safety, and Melanie offers to pick her up at school. As Melanie waits outside the schoolhouse, a flock of crows engulfs the jungle gym behind her. Anticipating an attack, she warns Annie. Rather than leaving the students in the building with its large windows, they evacuate them, and the crows attack. Mitch finds Melanie at the diner. When gulls attack a gas station attendant, Mitch and other men assist him outside. The spilled gasoline is ignited by an unaware bystander's match, causing an explosion. During the escalating fire, Melanie and others rush out, but more gulls attack. Melanie takes refuge in a telephone booth. Mitch saves her, and they return to the diner. A distraught woman blames Melanie for the attacks, claiming (from what others told her) they began with her arrival. Mrs. Bundy, an ornithologist who scoffed at the reports of birds attacking, sits in stunned silence. Mitch and Melanie go to Annie's house to fetch Cathy. They find Annie's body outside; she was killed by the crows while protecting Cathy. They take a traumatized Cathy home. That night, Melanie and the Brenners barricade themselves in the family home, which is attacked by birds that nearly breach the boarded up doors and windows. During a lull, Melanie investigates a fluttering sound in the attic bedroom. After discovering that the birds have pecked their way in through the roof, Melanie is attacked, trapping her until Mitch pulls her out. Mitch insists they all drive to San Francisco to take Melanie, now injured, traumatized and catatonic, to a hospital. As Mitch readies Melanie's car for their escape, a sea of birds has gathered around the Brenner house. Mitch quietly moves the car out. The car radio reports bird attacks on nearby communities such as Santa Rosa, and that the military may intervene. Cathy retrieves her lovebirds (the only birds who do not attack) from the house and joins Mitch and Lydia as they escort Melanie past a mass of birds and into the car. The car slowly drives away as the birds watch.
Актерлік құрам
Альфред Хичкок фильмнің басында үй жануарлары дүкенінен итттерді серуендетіп шығатын адам ретінде әдеттегідей эпизодтық рөлде пайда болады. Бұл оның өзінің екі Силихам терьері, Джеффри мен Стэнли болған.
Alfred Hitchcock makes his signature cameo as a man walking dogs out of the pet shop at the beginning of the film. They were two of his own Sealyham Terriers, Geoffrey and Stanley.
Даму
Фильмнің сценарийі Дафна дю Мориердің "Құстар" повесіне негізделген, ол алғаш рет 1952 жылы "Ер алма ағашы" атты әңгімелер жинағында жарық көрген. Повестің басты кейіпкері – Корнуоллда тұратын шаруа, ал әңгіменің соңы фильмдегіден гөрі әлдеқайда пессимистік. Оны бұрын Альфред Хичкоктың "Құпия журналына" және "Альфред Хичкок таныстырады" телесериалына материал жазған Эван Хантер бейімдеген. Хантер мен Хичкок арасындағы қарым-қатынас "Құстар" фильмін жасау кезінде жазушының 1997 жылғы "Мен және Хич" автобиографиясында сипатталған, онда жазушы, режиссер және Хичкок көмекшісі Пегги Робертсон арасындағы хат алмасулар бар. "Құстар" фильміне 1961 жылдың 18 тамызында Калифорниядағы Капитола қаласында болған құстардың жаппай шабуылы да шабыт берген. "Капитола тұрғындары қорқынышты фильмнен шыққандай көрінетін бір жағдайға оянды. Теңіз құстары үйлеріне шабуылдап, көліктерге соғылып, жартылай қорытылған анчоустарды газонға төгіп тастады". Альфред Хичкок осы оқиғаны естіп, сол кезде түсіріліп жатқан фильм үшін зерттеу материалы ретінде пайдаланды. Құстардың осындай мінез-құлқының нақты себебі уытты балдырлар еді, бірақ бұл 1960 жылдары белгілі болған жоқ. Фильмде кейіпкерлер "өткен жылы" Санта-Круста болған ұқсас құс шабуылы туралы айтады, бұл Капитолаға жасалған шабуылға жасырын сілтеме.
The screenplay for the film is based on Daphne du Maurier's novella "The Birds", which was first published in her 1952 short story collection The Apple Tree. The protagonist of the novella is a farm hand living in Cornwall, and the conclusion of the story is far more pessimistic than that of the film. It was adapted by Evan Hunter, who had written previously for Alfred Hitchcock's Mystery Magazine, and the television anthology series Alfred Hitchcock Presents. The relationship between Hunter and Hitchcock during the creation of The Birds was documented by the writer in his 1997 autobiography, Me and Hitch, which contains a variety of correspondence between the writer, director and Hitchcock's assistant, Peggy Robertson. The Birds is also partly inspired by the true events of a mass bird attack on the seaside town of Capitola in California on August 18, 1961, when "Capitola residents awoke to a scene that seemed straight out of a horror movie. Hordes of seabirds were dive bombing their homes, crashing into cars and spewing half digested anchovies onto lawns". Alfred Hitchcock heard of this event and used it as research material for this film which was then in progress. The real cause of the birds' behavior was toxic algae, but that was not known back in the 1960s. In the film, the characters make reference to a similar bird attack "last year" in Santa Cruz, which is an implied reference to the Capitola attack.
Жазу
Хантер 1961 жылдың қыркүйегінде сценарий жұмысын бастады. Ол Хичкокпен бірге оқиғаны дамытты, қала тұрғындарының жасыруға тырысқан құпиясы бар екенін, ал құстардың жазалау құралы болғанын ұсынды. Ол фильмнің бастапқы бөлігінде "бұралаң комедия" жанрынан элементтер қолданылып, кейіннен "қорқынышты үрейге" айналуын ұсынды. Жазушының айтуынша, Хичкокқа бұл ұнады, себебі ол оның күмәнділікке құштарлығына сай келді: атау мен жарнама көрермендерге құстар шабуыл жасайтынын білдіретін еді, бірақ олар қашан болатынын білмейді. Алғашқы әзіл-қалжыңдар, содан кейін қорқыныш күмәнділікті күшейтіп, шоққа айналдырады. Хантер сценарийлерін сахналар емес, кадрлар бойынша ұйымдастырды, бірақ бұл соңғы фильмге әсер етпеді. Хичкок Хантердің сценарийі бойынша бірнеше адамның пікірін сұрады. Олардың сын-пікірлерін ескере отырып, Хичкок Хантерге сценарийдің (әсіресе бірінші бөлігінің) тым ұзақ екенін, екі басты кейіпкердің мінездемесі жеткіліксіз екенін және кейбір сахналарда драма мен көрерменнің қызығушылығы жетіспейтінін айтты. Хичкок кейінірек достары Хьюм Кронинмен (оның әйелі Джессика Тэнди Лидия рөлін ойнады) және В. С. Притчетпен кеңесті. Бұл Хантер үшін қиындық туғызды. Хичкок сценарийдің соңғы 10 бетін кесіп тастады, бірақ кейбір деректер көбірек болғанын айтады, соның нәтижесінде аяғы түсініксіз болды. Бастапқыда ол фильмді "The End" деген жазусыз аяқтағысы келген, бірақ фильмнің толық көрсетіліміне дейін оны қосуға мәжбүр болды. Фильмде көрінетін құстардың көпшілігі нағыз, бірақ фильм үшін механикалық құстар жасауға 200 000 доллардан астам жұмсалды деп есептеледі. Джон "Бад" Кардос құстарды ұстады. Дегенмен, үйге шабуыл жасайтын сахнада толық эффект алу үшін ұсталған көгершіндермен қатар, үй жануарлары дүкендерінен алынған құстар да қолданылуға тиіс болды. Фильмнің редакторы Джордж Томасини қарғалардың шабуылы мен шатырдағы сахналарды жинағаннан кейін, оларды жақсарту үшін арнайы эффекттер бөліміне жіберді. Фильмге көптеген арнайы эффекттер қажет болды, сондықтан Хичкок әртүрлі студиялардың көмегіне жүгінді. Шабуылдаушы құстардың арнайы эффекттері Walt Disney Studios-те аниматор/техник Ub Iwerks-тің қатысуымен аяқталды, ол натрий бу процесін ("сары экран") қолданды, оны дамытуға көмектескен. SV процесі нысананы тар спектрлі натрий буымен жарықтандырылған экранға қарсы түсіреді. Көптеген композициялау процестерінен айырмашылығы, SVP сәуле бөлуші арқылы кадрдың екі бөлек элементін бір уақытта түсіреді. Бір катушка - әдеттегі пленка, екіншісі - натрий буының толқын ұзындығына ғана сезімтал эмульсиялы пленка. Бұл құстардың қанаттарының жылдам қозғалысынан туындаған кескіннің "қаңқасы" мәселесін шешуге қажет болған көк экранның арнайы эффекттерімен салыстырғанда өте дәл макеттер жасауға мүмкіндік берді. Диснейде Айверкс келесі сахналармен жұмыс істеді: балалардың кешкі тойы, Меланидің Бодега шығанағына саяхаты және қарғалардың шабуылының алғашқы екі монтаждық нұсқасы. Айверске ең қиындық тудырған оқиғалардың бірі - үйдің түтінінен бірнеше көгершіннің ұшып кіргені. Ол оптикалық принтерді пайдаланып, кішкентай құстардың тобын жабық шыны кабинаның ішінде ұшырып, құстарды қонақ бөлмеде көбейтуге мүмкіндік берді. Диснейде жасалған арнайы эффекттердің көпшілігі Process Lab-те 10-шы принтерде жасалды, ол Айверкстің өзінің дизайнынан жасалған. Білл Эбботт, Fox студиясында, "Қараға шабуылы" сахнасының оптикалық эффекттеріне жауапты болды, оның аяқталуына алты апта уақыт кетті. Эбботт екі команданы ұйымдастырды - екеуі де күніне 11 сағат жұмыс істеді - бір уақытта сахнаны өңдеу үшін. Эбботтың ең үлкен қиындығы - өлшемдер арақатынасы болды, себебі ол құстардың балаларға шабуылдайтындай көрінуін қамтамасыз етуі керек еді. Ол құстарды кадрдың ішіне орналастырып, оларды балалардың өлшемдеріне сәйкес ету үшін үлкейтіп көрсетті. Оның орнына, ол дыбыс эффекттерін және аздап бастапқы музыканы есептелген үнсіздіктермен үйлестірді. Ол құстардың дауыстарын және шуын шығару үшін электроакустикалық Mixtur Trautonium қолданғысы келді. Ол бұл синтезатордың алғашқы нұсқасын алғаш рет 1920 жылдардың аяғында Берлин радиосында естіген. Оны Фридрих Траутвейн ойлап тапты, ал кейіннен Оскар Сала оны Trautonium деп атады, ол осы фильмдегі құстардың дыбыстарын жасады. Режиссер Сала мен Реми Гассманнға электронды саундтрек жасауды тапсырды.
Hunter began working on the screenplay in September 1961. He and Hitchcock developed the story, suggesting foundations such as the townspeople having a guilty secret to hide, and the birds an instrument of punishment. He suggested that the film begin using some elements borrowed from the screwball comedy genre, then have it evolve into "stark terror". This appealed to Hitchcock, according to the writer, because it conformed to his love of suspense: the title and the publicity would have already informed the audience that birds attack, but they do not know when. The initial humor followed by horror would turn the suspense into shock. Hunter organised his scripts by shots instead of scenes, although this did not affect the final film. Hitchcock solicited comments from several people regarding the first draft of Hunter's screenplay. Consolidating their criticisms, Hitchcock wrote to Hunter, suggesting that the script (particularly the first part) was too long, contained insufficient characterization in the two leads, and that some scenes lacked drama and audience interest. Hitchcock, at later stages, consulted with his friends, Hume Cronyn (whose wife Jessica Tandy was playing Lydia), and V. S. Pritchett, who both offered lengthy reflections on the work. This is something that Hunter found difficult. Hitchcock cut the last 10 pages of the screenplay, although some sources say possibly more, in order to create a more ambiguous ending. Originally, he wanted the film to end without a "The End" card, but he was forced to include one before the film's full release. The majority of the birds seen in the film are real, although it is estimated that more than $200,000 was spent on the creation of mechanical birds for the film. and the sparrows were caught by John "Bud" Cardos. However, the captured sparrows had to be used alongside birds from pet shops to achieve full effect in the scene where they invade the house. Once the crow attack and attic scenes were assembled by the film's editor, George Tomasini, they were sent to the special effects department for enhancement. The film required myriad special effects and Hitchcock commissioned the help of various studios. The special effects shots of the attacking birds were completed at Walt Disney Studios by animator/technician Ub Iwerks, who used the sodium vapor process ("yellow screen"), which he had helped to develop. The SV process films the subject against a screen lit with narrow spectrum sodium vapor lights. Unlike most compositing processes, SVP shoots two separate elements of the footage simultaneously using a beam splitter. One reel is regular film stock and the other a film stock with emulsion sensitive only to the sodium vapor wavelength. This results in very precise matte shots compared to blue screen special effects, necessary due to "fringing" of the image from the birds' rapid wing flapping. At Disney, Iwerks worked on the following scenes: the children's party, Melanie driving to Bodega Bay, and the first two cuts of the crow attack sequence. One of the biggest challenges facing Iwerks was the scene where a number of sparrows fly in through the chimney of the family home. Utilizing an optical printer, his superposition of a group of small birds flying inside an enclosed glass booth made it possible to multiply the birds in the living room. Most of the special effects work done at Disney was completed in the Process Lab on printer 10, which was made from Iwerks' own original design. Bill Abbott, at Fox, was in charge of the optical effects for the crow attack sequence, which would take six weeks to finish. Abbott organised two teams—both working 11 hours a day—to work on the sequence simultaneously. Abbott's biggest challenge was size ratio, as he had to ensure that the birds looked like they were attacking the children. He achieved this by placing the birds within frame and zooming in on them to make them the correct size in proportion to the children. Instead, he made use of sound effects and sparse source music in counterpoint to calculated silences. He wanted to use the electroacoustic Mixtur Trautonium to create the bird calls and noises. He had first encountered this predecessor to the synthesizer on Berlin radio in the late 1920s. It was invented by Friedrich Trautwein, and further developed by Oskar Sala into the Trautonium, which would create some of the bird sounds for this film. The director commissioned Sala and Remi Gassmann to design an electronic soundtrack.
Тақырыптар
"Құстар" фильмінің орталық тақырыптарының бірі – махаббат пен зорлық. Фильмдегі құстардың бейнесі осы тақырыптардың және оқиғаның дамуын көрсететіндей үнемі өзгеріп отырады. Бастапқыда, үй жануарлары дүкеніндегі махаббат құстары Мелани мен Митчтің арасындағы гүлденген махаббатты және олардың арасындағы сексуалдық тартылысты білдіреді. Бірақ, құстар Бодега шығанағына шабуыл жасағаннан кейін олардың символикасы өзгереді. Хичкок бір сұхбатында фильмдегі құстардың адамдарды табиғатты өздеріне тиесілі деп есептегені үшін жазалау мақсатымен көтерілгенін айтты. Гуманитарлық ғылымдар саласының ғалымы Камил Паглиа BFI Film Classics сериясы үшін фильм туралы монография жазды. Ол оны әйелдер сексуалдылығының көп қырлылығына арналған гимн ретінде түсіндіреді, сондай-ақ табиғаттың өзіне де қатысты. Ол фильмде әйелдердің шешуші рөл атқаратынын атап көрсетеді. Митчтің өмірі анасымен, әпкесімен және бұрынғы сүйіктісімен арадағы қарым-қатынасымен анықталады – бұл оның әдемі Меланиға деген тартылысымен бұзылатын деликатты тепе-теңдік.
Among the central themes explored in The Birds are those of love and violence. The representation of the birds in the film constantly changes to reflect the development of these themes, and the story itself. At first, the lovebirds in the pet store signify the blossoming love between Melanie and Mitch, and the sexual tension between the two. However, the birds' symbolism changes once they begin to attack Bodega Bay. Hitchcock stated in an interview that the birds in the film rise up against the humans to punish them for taking nature for granted. Humanities scholar Camille Paglia wrote a monograph about the film for the BFI Film Classics series. She interprets it as an ode to the many facets of female sexuality and, by extension, nature itself. She notes that women play pivotal roles in it. Mitch is defined by his relationships with his mother, sister, and ex lover—a careful balance that is disrupted by his attraction to the beautiful Melanie.
Стиль
Монтаж және баяу темп фильмдегі күдік пен шабуыл сахналарында көрерменнің эмоционалдық жауабын күшейту үшін қолданылады: "Құстардың композициясы қасақана баяу болды". Бұл, мектептің сыртында құстардың біртіндеп жинала келе жатқанда, Мелани орындықта отырып күтіп отырған сахнада жақсы көрінеді. Содан кейін камера оның және оның артындағы құстардың санының артуы арасында ауысады, олар шабуылға дейін ойын алаңына қарай ұшып келеді. Фильмдегі көзбен байланыстыру және көру бұрышы (POV) кадрлары көрерменді нақты кейіпкерлермен және олардың жеке тәжірибелерімен теңестіруге көмектеседі. Бұл кейіпкер мен оның назарындағы нәрсе арасындағы кесу арқылы іске асырылады. Мысалы, Мелани фильмнің басында шығанақты кесіп өтетін кезде, камера оның бетінің жақын кадрлары мен оның көзқарасынан Бреннер үйінің кадрларын ауыстырады, ол Митчтің оның әзіліне сенгенін көреді. Диалог емес, монтажға және визуалды элементтерге назар аудару – Хичкок өзінің көптеген туындыларында қолданатын таза киноның бір бөлігі болып табылады.
Montage editing and slow pacing are used within the film to build suspense and elicit a greater emotional response from the audience during the attack scenes: "The pattern of The Birds was deliberately to go slow". This is exemplified in the scene where the birds gradually gather outside of the school, while an unobservant Melanie sits and waits on the bench. The camera then cuts between her and the increasing number of birds that swoop down onto the jungle gym behind her until they finally attack. Eyeline matches and point of view (POV) shots within the film encourage audience identification with particular characters and their subjective experiences. This is achieved by cutting between the character and the object of their gaze. For example, when Melanie crosses the bay near the beginning of the film, the camera cuts between close ups of her face and shots of the Brenner house from her perspective, as she watches Mitch fall for her prank. The focus on editing and visuals rather than dialogue is also an element of pure cinema that Hitchcock largely uses throughout his work.
Хичкоктың Хедренге деген мінез-құлқы
Фильмнің түсірілімінен елу жылдан астам уақыт өткен соң, бірқатар сұхбаттарда Альфред Хичкок "Құстар" фильмін түсіру кезінде Типпи Хедренге қатысты лайықсыз мінез-құлық танытқан болуы мүмкін екені белгілі болды. Хедрен атақты режиссерден бірнеше рет сексуалдық қысым көрсетілгенін айтты. Труппа мүшелері мен актерлер оның мінез-құлқын кейде "ұсыныстан тыс" деп сипаттады, ал Хедрен "ол кенеттен мені ұстап, қолын тигізді. Бұл сексуалдық шабуыл еді" деді. Ол Хичкок жасаған көптеген ұсыныстарды қабылдамағанын мәлімдеді. Бұл фактілер әлі расталмағанмен, олар туралы көптеген хабарлар тарады, соның ішінде Хедреннің әріптесі Род Тейлор да бұл туралы айтқан. Кейін Хедрен 2016 жылы Ларри Кингпен берген сұхбатында сексуалдық ұсыныстардың "Біз 'Марни' фильмін аяқтағанға дейін болмады", олар "Құстар" түсірілімі кезінде басталмағанын және 'Марни' аяқталғанға дейін Хичкокпен жұмыс істеу "оңай болды" деді. Бірақ, сол кезде жарық көрген естеліктерінде ол бұрынғы айыптауларын қайталады, алайда сексуалдық шабуылдар 'Марни' фильміне дейін басталмағанын нақтылады.
More than fifty years after the film was released, it emerged in a series of interviews that Alfred Hitchcock may have behaved inappropiately towards Tippi Hedren during the filming of The Birds. Hedren said there were several incidents where she was subjected to sexual harassment from the famed director. Cast and crew described his behaviour on occasion as "obsessive" and Hedren claimed that "he suddenly grabbed me and put his hands on me. It was sexual". She stated that she rejected Hitchcock's advances on numerous occasions. Although they have never been confirmed, they have widely been reported, including by Hedren's co star, Rod Taylor. Hedren would later claim during a 2016 interview with Larry King that the sexual advances "didn't happen until we were almost finished with Marnie", that they had not started during The Birds, and that up until the end of Marnie Hitchcock had been "easy to work with", but in her memoir released around the same time, she repeated the earlier allegations, though clarified that the sexual assaults didn't begin until Marnie.
Шығару
Фильмнің премьерасы 1963 жылғы 28 наурызда Нью-Йорк қаласында өтті. Қазіргі заманғы өнер мұражайы Хичкоктың кинотуындыларының 50 фильмін көрсететін ретроспектива аясында шақырылғандар ғана қатыса алатын көрсетілім ұйымдастырды. MoMA сериясы режиссер туралы Питер Богданович жазған монографиясы бар буклетті қамтыды. Фильм 1963 жылғы мамыр айында Хичкок пен Хедреннің қатысуымен Канн кинофестивалінде конкурсқа қатыспай көрсетілді. Хедренге жасалған ерекше сыйлық ретінде Хичкок фильмнің көшірмесін Нью-Йорктегі премьерадан кейін туған қаласы Миннеаполиске сапарлағанда өзімен бірге алып кетуге рұқсат берді. 1 сәуірде Хедрен ата-анасымен және Лафайет, Миннесота қаласының 130-ға жуық тұрғынымен, оның ата-анасы ол туған кезде тұрған жерде, эксклюзивті көрсетілімге шақырды. Көрсетілім Хедреннің жастық шағында жиі барып тұрған жергілікті "The Westgate" театрында өтті, ол Миннеаполис қалашығының маңындағы Морнингсайд қаласында орналасқан. Театр 2019 жылы бұзылды.
The film premiered March 28, 1963, in New York City. The Museum of Modern Art hosted an invitation only screening as part of a 50 film retrospective of Hitchcock's film work. The MoMA series had a booklet with a monograph on the director written by Peter Bogdanovich. The film was screened out of competition in May at a prestigious invitational showing at the 1963 Cannes Film Festival with Hitchcock and Hedren in attendance. As a special favor to Hedren, Hitchcock allowed her to take a copy of the film with her when she visited her hometown of Minneapolis after the film premiered in New York City. On April 1, Hedren hosted her parents and about 130 residents of Lafayette, Minnesota, where her parents lived when she was born, to an exclusive screening of the film at the local neighborhood theater Hedren frequented in her youth, The Westgate, in Morningside, Minnesota, a suburb of Minneapolis, where Hedren grew up. The theater was demolished in 2019.