Роберт Шелтон: Боб Диланға жол ашқан музыка сыншысы

Кіріспе

Роберт Шелтон (нағыз аты Роберт Шапиро) (1926 жылдың 28 маусымында Чикаго, Иллинойс штаты, АҚШ дүниеге келген, 1995 жылдың 11 желтоқсанында Брайтон, Англияда қайтыс болған) – музыка және кино сыншысы. Шелтон сол кезде беймәлім болған 20 жастағы Боб Диланның мансабын бастауға көмектесті. 1961 жылы Дилан Нью-Йорктегі ең танымал фольклорлық орындардың бірі – Вест-Виллидждегі Гердес фольклорлық клубында өнер көрсетіп, Greenbriar Boys тобының алдында қосымша өнерпаз ретінде шықты. Шелтонның "Нью-Йорк Таймс" газетінде жарияланған жағымды пікірі Диланға аса қажетті жаңалықтарды жеткізіп, оны Columbia Records компаниясымен келісімшартқа отыруға итермеледі. Шелтон Диланды бұрын 1961 жылдың 29 шілдесінде Манхэттеннің Морнингсайд Хайтс ауданындағы Риверсайд шіркеуінде өткен WRVR радиосының 12 сағаттық Hootenanny хабарламасы туралы "Нью-Йорк Таймс" газетіндегі мақаласында атап өткен болатын. "Жаңа және үміткер таланттардың арасында 20 жасар, Гатридің ізбасары Боб Диланды айтуға болады, оның әдемі әрі қызықтырақ, елге тән әдеттері бар". Бұл Диланның алғашқы радиодағы тікелей эфирдегі өнері болды.

Өмірбаян

Шелтон 1926 жылы Чикагода Роберт Шапиро деген атпен дүниеге келді. Ол Ресейден келген еврей иммигранттары Джозеф пен Ханна Шапироның ұлы. Оның әкесі, зерттеуші-химик, Минск қаласында туған және 1905 жылы АҚШ-қа көшіп келген. Шелтон Чикагода өсті, 1944-1945 жылдары Францияда АҚШ армиясында қызмет етті және Солтүстік-Батыс университетінің журналистика мектебінде білім алды. 1950 жылдары Нью-Йоркке көшіп, жақын арада «The New York Times» газетінің штатына қосылды. 1955 жылы Шелтон Сенаттың Ішкі қауіпсіздік жөніндегі кіші комитеті шақырған 30 «New York Times» қызметкерінің бірі болды. Газеттің адвокаты Луис М. Лоеб оларға егер Бесінші түзетуді пайдаланса, жұмыстан босатылатынын мәлімдеді. Шелтон комитеттің Коммунистік партиямен байланысы бар ма деген сұрақтарына, сондай-ақ «Times» газетінің тағы бір қызметкері Матильда Ландсман туралы сұрақтарға жауап беруден бас тартты және үлкен жюри оны сотқа берді. Бесінші түзетуді қолданбағандықтан, ол «Times» газетінде жұмысын жалғастыруға рұқсат алды, бірақ жаңалықтар бөлімінен азаматтардың сезімталдығы төмен ойын-сауық бөліміне ауыстырылды, онда ол музыка сыншысы болды. Алты айға түрмеге кесілді, бірақ сот шешіміне шағымданып, оны техникалық себептермен қайта қарады. Кейін тағы айыпталып, қайта сотталып, кінәлі деп танылды, бірақ сот шешімі тағы да техникалық себептермен күштен шығарылды. Бірнеше жыл бойы шағымдану процесінде оны белгілі азаматтық құқықтар адвокаты Джозеф Л. Раух, кіші, қорғады. 1960 жылдардың ортасында іс аяқталды. Он жыл бойы (1958-1968) Шелтон музыканы, әсіресе халық музыкасын, сондай-ақ поп және кантри музыкасын сынға алып, көптеген музыканттармен достық қарым-қатынас жасап, өзінің ықпалын «Times» газетінен тысқары жерлерге жеткізді. Ол «The New York Times» және «The Nation» газеттері үшін алғашқы Ньюпорт халық фестивалін (NFF) жариялады және ықпалды 1963 жылғы NFF бағдарламасын «Стейси Уильямс» псевдонимімен өңдеді. Содан кейін өмірінің соңына дейін басқа да басылымдарда көбінесе кино туралы жазды. 1996 жылы Шелтонның қолжазбалары, кітаптары, пластинкалары және зерттеу материалдары Ливерпуль университетінің Халық музыка институтына сыйға тартылды.

Shelton was born in Chicago in 1926 under the name Robert Shapiro, the son of Joseph and Hannah Shapiro, Russian Jewish immigrants. His father, a research chemist, was born in Minsk and came to the US in 1905. Shelton was raised in Chicago, served in the US Army in France during 1944–45, and attended the School of Journalism at Northwestern University. He moved to New York in the 1950s, and soon joined the staff of The New York Times. In 1955, Shelton was one of 30 New York Times staffers subpoenaed by the Senate Internal Security Subcommittee, who were informed by Times counsel Louis M. Loeb that they would be fired if they took the Fifth Amendment. Shelton refused to answer questions from the committee about any affiliation with the Communist Party or about fellow Times staffer Matilda Landsman, and was indicted by a grand jury for contempt. Because he did not plead the Fifth he was allowed to continue working at the Times but was transferred away from the news department onto the less sensitive entertainment desk, where he became a music critic. Convicted and sentenced to six months in prison, he appealed his conviction and had it reversed on a technicality, only to be indicted, retried, convicted, and have the conviction overturned on a technicality again. After several years of appeals in which he was represented by noted civil liberties lawyer Joseph L. Rauh, Jr. the case was finally dropped in the mid 1960s. For a decade (1958–1968), Shelton reviewed music, in particular folk music, but also pop and country music, becoming a friend of many of the artists and extending his influence beyond the pages of the Times. He reviewed the inaugural Newport Folk Festival (NFF) for The New York Times and The Nation and edited the program for the influential 1963 NFF under the pen name 'Stacey Williams'. and then wrote, mostly about films, for a number of other publications up to his death. In 1996, Shelton's papers, and his collection of books, records and research material were donated to the Institute of Popular Music at the University of Liverpool.