Кіріспе
Shūzō Oshimi-дің жапон мангасы. Blood on the Tracks – американдық әнші-күйші Боб Диланның 1975 жылғы 20 қаңтарда Columbia Records лейблымен шығарылған он бесінші студиялық альбомы. Бұл альбом Диланның Asylum Records компаниясымен екі альбомдық жұмыстан кейін Columbia Records-қа оралуын білдірді. Дилан 1974 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорктегі A & R студиясында альбомды жазуды бастады. Желтоқсан айында, Columbia Records альбомды шығаруға дайындалып тұрғанда, Дилан кенеттен Миннеаполистегі Sound 80 студиясында материалдың көп бөлігін қайта жазды. Соңғы альбомда Нью-Йоркте және Миннеаполисте жазылған бес-бес трек бар. Альбомның әндері Диланның жеке өміріндегі керістермен, соның ішінде сол кездегі әйелі Сарадан алшақтауымен байланысты. Олардың ұлы Якоб Дилан бұл әндерді "ата-анамның әңгімесі" деп сипаттады. Дилан берген сұхбаттарында альбомдағы әндердің автобиографиялық екенін жоққа шығарды. Blood on the Tracks бастапқыда сыншылар тарапынан әртүрлі пікірлер алғанмен, кейіннен сыншылар мен жанкүйерлер тарапынан Диланның ең жақсы альбомдарының бірі деп мойындалды. Әртүрлі басылымдар оны барлық уақыттағы ең ұлы альбомдардың бірі деп атады. Альбом коммерциялық сәттілікке жетіп, Billboard 200 чартында 1-орынға, ал UK Albums Chart-та 4-орынға көтерілді. "Tangled Up in Blue" синглы Billboard Hot 100 чартында 31-орынды иеленді. Бұл Диланның ең көп сатылған студиялық альбомдарының бірі болып табылады және Американың дискілік индустрия қауымдастығы (RIAA) оған АҚШ-та екі миллионнан астам данасы сатылғаны үшін екі платиналық сертификат берді. 2015 жылы альбом Grammy Hall of Fame-ге енгізілді. Blood on the Tracks Колин Ларкиннің "All Time Top 1000 Albums" (2000) кітабының үшінші басылымында 7-орынды иеленді. 2003 жылы альбом Rolling Stone журналының "Барлық уақыттағы 500 ең ұлы альбом" тізімінде 16-орынға, ал 2020 жылғы жаңартылған тізімде 9-орынға көтерілді. 2004 жылы Pitchfork журналының "1970-жылдардың 100 ең жақсы альбомы" тізімінде 5-орынды иеленді. Альбомның жоғары сапалы 5.1 қоршау дыбысы бар нұсқасы 2003 жылы Columbia Records компаниясымен SACD форматында шығарылды.
Blood on the Tracks is the fifteenth studio album by American singer songwriter Bob Dylan, released on January 20, 1975, by Columbia Records. The album marked Dylan's return to Columbia after a two album stint with Asylum Records. Dylan began recording the album at an A & R studio in New York City in September 1974. In December, shortly before Columbia was due to release the album, Dylan abruptly re recorded much of the material in Sound 80 studio in Minneapolis. The final album contains five tracks recorded in New York and five from Minneapolis. The album’s songs have been linked to tensions in Dylan's personal life, including his estrangement from his then wife Sara. One of their children, Jakob Dylan, has described the songs as "my parents talking." In interviews, Dylan has denied that the songs on the album are autobiographical. Although Blood on the Tracks initially received mixed reviews from critics, it has retrospectively been acclaimed as one of Dylan's best albums by both critics and fans and various publications have since listed it as one of the greatest albums of all time. It was a commercial success, peaking at No. 1 on the Billboard 200 and No. 4 on the UK Albums Chart, with the single "Tangled Up in Blue" peaking at No. 31 on the Billboard Hot 100. It remains one of Dylan's best selling studio releases, with a double platinum certification by the Recording Industry Association of America (RIAA) for at least two million copies sold in the United States. In 2015, it was inducted into the Grammy Hall of Fame. Blood on the Tracks was voted number 7 in the third edition of Colin Larkin's book All Time Top 1000 Albums (2000). In 2003, the album was ranked number 16 on Rolling Stone's list of the “500 Greatest Albums of All Time”, rising to number 9 in the 2020 revision of the list. In 2004, it was placed at number 5 on Pitchfork's list of the "Top 100 Albums of the 1970s". A high definition 5.1 surround sound edition of the album was released on SACD by Columbia in 2003.
Өмірбаян және жазу
1974 жылы "The Band" тобымен гастроль аяқталғаннан кейін Дилан "Columbia Records" компаниясының қызметкері Эллен Бернштейнмен қарым-қатынас орнатты. Диланның өмірбаяны жазушысы Клинтон Хейлин осы қарым-қатынасты Диланның әйелі Сарамен некесінің аяқталуының бастауы деп сипаттады. 1974 жылдың көктемінде Дилан Нью-Йоркте бірнеше апта болды, ол суретші Норман Раэбеннің сурет сабақтарына қатысты. Дилан кейін сұхбаттарында Раэбенге уақытты түсінуін өзгерткені үшін алғыс айтты, ал 1974 жылдың жазында Дилан өзінің жаңа білімін пайдаланған үш кішкентай дәптерге әндер сериясын жазуға кірісті: "[Раэбен] маған бейсаналы түрде сезінетін нәрсені саналы түрде жасауға мүмкіндік беретіндей етіп көруді үйретті. Мен жасаған алғашқы альбом – "Blood on the Tracks". Барлығы келіседі, ол бұрынғылардан өте ерекше болды, ал ерекшелігі – оның мәтінінде код бар, сондай-ақ уақыттың сезімі жоқ. "Blood on the Tracks" әндерін жазуға кіріспес бұрын, Дилан оларды музыка әлеміндегі достарына – Дэвид Кросбиге, Грэм Нэшке, Стивен Стиллзге, Тим Драммондқа және Питер Роуэнге көрсетті. Нэш Стиллстің Диланның жеке орындауынан ләззат алмағанын еске алды. Дилан бөлмеден шыққаннан кейін, Стиллс Нэшке: "Ол жақсы әнші, бірақ музыкант емес" деді. Бастапқыда Дилан "Blood on the Tracks" альбомын электрлі музыкалық тобымен жазуды жоспарлаған және Диланның "Highway 61 Revisited" альбомында жетекші гитарада ойнаған Майк Блумфилдқа хабарласқан. Екеуі кездескенде Дилан жазғысы келген әндерді орындап көрсетті, бірақ Блумфилд оларды үйренуге үлкермеді. Блумфилд кейіннен: "Олардың бәрі маған бірдей естіле бастады; олардың бәрі бір-біріне ұқсас; олардың бәрі ұзын болды. Бұл менің өмірімдегі ең қызық тәжірибелердің бірі болды. Ол менің оны қабылдамағанымды түсініп, ашуланды" деді. Ақырында Дилан альбомды топпен жазу туралы ойын қабылдамады, оның орнына барлық әндерін аспаптық аранжировкамен ауыстырды. 1974 жылдың 2 тамызында Дилан "Columbia Records" компаниясымен келісімшартқа қол қойды. "Asylum Records" лейблында "Planet Waves" және "Before the Flood" атты екі альбомын шығарғаннан кейін, Дилан өзінің жаңа альбомы оны танымал еткен лейблдің коммерциялық күшінен пайда көретініне көз жеткізді, ал жаңа келісімшарты оған өзінің жазбаларына көбірек бақылау жасауға мүмкіндік берді. "A & R Studios" – Диланның 1960 жылдары алты альбомын жазған бұрынғы "Columbia Records" компаниясының "Studio A" студиясы. Қазіргі құрамымен Дилан жазбаларды дайындыған және араластырған, ал қараша айына қарай альбомның сынақ үлгісін жасады. "Columbia Records" Рождествоға дейін альбомды шығаруға дайындалды. Дилан сынақ үлгісін ағасы Дэвид Циммерманға ойнатып берді, ол Диланды альбом сатылмауы мүмкін екеніне көндірді, өйткені жалпы дыбысы тым қатал болды. Роберт Кристагау да альбомның алғашқы нұсқасын естіп, оны "Диланның электрлі кезеңге дейінгі кезеңінің естелігіне жасалған сату" деп атады. Бастапқы сынақ үлгісіндегі нұсқа 2019 жылы "Record Store Day" күні шектеулі таралыммен шығарылды.
blockquote|[Raeben] taught me how to see in a way that allowed me to do consciously what I unconsciously felt when I started doing it, the first album I made was Blood on the Tracks. Everybody agrees that was pretty different, and what's different about it is there's a code in the lyrics, and also there's no sense of time. Before recording the songs that would constitute Blood on the Tracks, Dylan previewed them for a number of friends in the music world, including David Crosby, Graham Nash, Stephen Stills, Tim Drummond and Peter Rowan. Nash recalled that Stills disliked Dylan's private performance of his new songs; immediately after Dylan left the room, Stills remarked to Nash, "He's a good songwriter but he's no musician." Initially, Dylan considered recording Blood on the Tracks with an electric backing group, and contacted Mike Bloomfield who had played lead guitar on Dylan's Highway 61 Revisited album. When the two met, Dylan ran through the songs he was planning to record, but he played them too quickly for Bloomfield to learn. Bloomfield later recalled the experience: "They all began to sound the same to me; they were all in the same key; they were all long. It was one of the strangest experiences of my life. He was sort of pissed off that I didn't pick it up." In the end, Dylan rejected the idea of recording the album with a band, and instead substituted stripped down acoustic arrangements for all of his songs. On August 2, 1974, Dylan signed a contract with Columbia Records. After releasing his two previous albums, Planet Waves and Before the Flood, on Asylum Records, Dylan decided his new album would benefit from the commercial muscle of the record label that had made him famous, and his new contract gave him increased control over his own masters. A & R Studios was the former Columbia Records "Studio A", where Dylan had recorded six albums in the 1960s. with the current lineup, Dylan had finished recording and mixing, and, by November, had cut a test pressing of the album. Columbia began to prepare to release the album before Christmas. Dylan played the test pressing for his brother, David Zimmerman, who persuaded Dylan the album would not sell because the overall sound was too stark. Robert Christgau also heard the early version of the album and called it "a sellout to the memory of Dylan's pre electric period". The version on the original test pressing was given a limited release in 2019 for Record Store Day.
Алып тастаулар
1991 жылға дейін ресми альбомда кейіннен ауыстырылған бес Нью-Йорк ацетат жазбасының тек біреуі ғана ресми түрде жарық көрді: "You're a Big Girl Now", ол 1985 жылы Biograph альбомында шықты. "Tangled Up in Blue", "Idiot Wind" және "If You See Her, Say Hello" әндерінің ацетат үлгілері The Bootleg Series, Vol. 1–3 жинағында жарияланды. Сол жинақта "Call Letter Blues" та бар, ол "Meet Me in the Morning" әнінің басқаша мәтінді ерте нұсқасы. Осы сессиялардан алынған тағы бір ән, "Up to Me", 1985 жылы Biograph альбомында да жарық көрді. "Shelter from the Storm" әнінің басқаша үлгісі Джерри Магуайр (1996) фильмінің түпнұсқа саундтрек альбомында ұсынылған. "Meet Me in the Morning" әнінің тағы бір альтернативті үлгісі 2012 жылы Record Store Day күні шыққан "Duquesne Whistle" әнінің B жағында жарық көрді. "Lily, Rosemary and the Jack of Hearts" әні 2018 жылға дейін Нью-Йорк сессияларынан ешқандай түрінде ресми түрде жарық көрмеген жалғыз ән болды. Қазір осылардың барлығы, сондай-ақ 70-тен астам бұрын жарияланбаған жазбалар Диланның үздіксіз жалғасып жатқан архивтік Bootleg Series сериясының 14-томы – More Blood, More Tracks 6 дискілік делюкс нұсқасында қолжетімді.
Өмірбаяндық интерпретация
Blood on the Tracks құрамына кіретін әндерді Диланның көптеген сыншылары сол кездегі жеке өміріндегі қиындықтардан, әсіресе сол кездегі әйелі Сара Диланмен арадағы алшақтықтан туындаған деп сипаттады. Боб пен Сара Диланның балаларынан бірі, Якоб Дилан, "Blood On The Tracks әнін тыңдағанда, ол менің ата-анам туралы" деді. Дилан бұл автобиографиялық түсіндіруді жоққа шығарды, 1985 жылы Билл Фланаганмен сұхбаттасып жатып: "Көптеген адамдар бұл альбом маған қатысты деп ойлады. Ол маған қатысты емес. Мен альбом шығарып, некелік қарым-қатынасқа сүйенбеймін". Альбомның танымалдылығы туралы естіген Дилан 1975 жылы сәуірде Мэри Траверске радио сұхбатында: "Көптеген адамдар маған бұл альбом ұнайтынын айтады. Мен үшін бұған түсінісу қиын. Адамдар осындай ауыртпалықтан ләззат алады ғой?" Албұм өзінің жеке қайғысын сипаттай ма деген сұраққа Дилан "ияғалық әндер" жазбағанын айтты. Алайда, Дилан "At Budokan" альбомында "Simple Twist of Fate" әнінің автобиографиялық сипатын мойындаған сияқты, оны "Бұл қарапайым махаббат тарихы. Мен үшін болды" деп баяндады. 1978 жылғы сұхбатта ол альбомның мойындау екенін және "Tangled Up in Blue" Сарамен қарым-қатынасына сүйенеді деген пікірге жауап ретінде былай деді: "Менің кішкентай бір бөлігім бар шығар, мен тәжірибемнен өткен нәрсені мойындаймын, бірақ мен білемін, бірақ мен ештеңе мойындамаймын". Rolling Stone басылымының мәліметінше, Диланның лирикалық жазбасында "Simple Twist of Fate" әнінің жұмыс атауы "4th Street Affair" болды; Дилан мен Сьюз Ротоло 161 W. 4th St. мекенжайында тұрған. Әннің баяндауышы Диланның неке туралы ән айтудың орнына он жыл бұрын болған махаббатқа ескерткіш жасайды. "Hot Press" журналында әндердің үш белгілі лирикалық жазбалары туралы жазған Энн Маргарет Дэниел "Simple Twist of Fate" әнінің бастапқыда "Snowbound" деп аталғанын және "Tangled Up In Blue" сияқты Нью-Йорк қаласындағы пәтерде болғандығын атап өтті. 2004 жылы жазған "Хроникалар", 1-том кітабында Дилан әндердің жеке өміріне қатысы жоқ екенін және олардың Антон Чеховтың әңгімелерінен шабыттанған екенін айтты.
Қызметкерлер
Персонал туралы мәліметтерді Heylin, 1996 жұмысында қараңыз. Трек нөмірлері альбомның CD және цифрлық нұсқаларына сілтеме жасайды.
Қаптама альбомдары
2002 жылы Мэри Лидің «Корвет» тобы Blood on the Tracks альбомын толығымен кавер жазып шығарды. 2022 жылы әнші-әндерші Райан Адамс та осы альбомдағы әр әнді жеке-жеке каверлеп, альбом шығарды.