Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мөлдір суретті проекциялайтын құрылғы.
Device that projects a transparent image
Астындағы проектор (көбінесе OHP деп қысқартылады), фильм немесе слайд проекторы сияқты, жарықты экранға үлкейтілген суретті шығару үшін пайдаланады, бұл кішкентай құжат немесе суретті үлкен аудиториямен бөлісуге мүмкіндік береді. Астындағы проекторда сурет көзі – сурет басылған немесе қолмен жазылған/салынған мөлдір пластикалық пленканың (олар "viewfoils", "foils" немесе "transparencies" деп те аталады) бір беті. Бұл мөлдір пленкалар проектордың шыны тақтасына орналастырылады, оның астында жарық көзі, ал үстінде проекциялық айна және линза жиынтығы болады (сондықтан "астындағы" деп аталады). Видеопроекторлар пайда болғанға дейін білім беру және бизнес салаларында кеңінен қолданылды.
An overhead projector (often abbreviated to OHP), like a film or slide projector, uses light to project an enlarged image on a screen, allowing the view of a small document or picture to be shared with a large audience. In the overhead projector, the source of the image is a page sized sheet of transparent plastic film (also known as "viewfoils", "foils" or "transparencies") with the image to be projected either printed or hand written/drawn. These transparent sheets are placed on the glass platen of the projector, which has a light source below it and a projecting mirror and lens assembly above it (hence, "overhead"). They were widely used in education and business before the advent of video projectors.
Оптикалық жүйе
Жоғарғы проектор слайд проекторы сияқты принциппен жұмыс істейді, онда фокус линзасы жарықтандырылған слайдтан жарық сәулесін проекциялық экранға түсіреді, онда нақты бейне қалыптасады. Дегенмен, қолданылатын мөлдір беттердің (әдетте баспа бетінің мөлшерімен) айтарлықтай үлкен болуы және мөлдір беттің бетімен жоғары қаратып (және баяндамашыға оқуға ыңғайлы болуы) орналастыру қажеттілігіне байланысты кейбір айырмашылықтар туындайды. Соңғы мақсат үшін проекторда оптикалық жүйені көлденең бағытқа бұру үшін фокус линзасының алдында немесе артында айна орналастырылған. Бұл айна бейне проекциялық экранға түсірілгенде, баяндамашы төменнен қарағанда слайдта көрінетіндей болады, көлеңкедегідей емес, бейненің кері суретін жасауға да мүмкіндік береді. Сондықтан, мөлдір бет 35 мм слайд проекторынан немесе кинопроектордан (ондай айна жоқ) айырмашылығы, беті фокус линзасына қарама-қарсы жағында бейнесі кері бұрылмаған. Мөлдір суреттерді үлкейтуге арналған ұқсас өнертабыс – күн камерасы. Жарық өткізбейтін проектор, немесе эпископ – заттың үстінен жарқыраған шамды бағыттап, жарық өткізбейтін материалдарды көрсететін құрылғы. Эпископты диаскоптан (мөлдір заттардың, мысалы, фильмдердің немесе слайдтардың суреттерін көрсетуге арналған проектор) және эпидиаскоптан (жарық өткізбейтін және мөлдір заттардың суреттерін көрсетуге қабілетті проектор) ажырату қажет.
An overhead projector works on the same principle as a slide projector, in which a focusing lens projects light from an illuminated slide onto a projection screen where a real image is formed. However some differences are necessitated by the much larger size of the transparencies used (generally the size of a printed page), and the requirement that the transparency be placed face up (and readable to the presenter). For the latter purpose, the projector includes a mirror just before or after the focusing lens to fold the optical system toward the horizontal. That mirror also accomplishes a reversal of the image in order that the image projected onto the screen corresponds to that of the slide as seen by the presenter looking down at it, rather than a mirror image thereof. Therefore, the transparency is placed face up (toward the mirror and focusing lens), in contrast with a 35mm slide projector or film projector (which lack such a mirror) where the slide's image is non reversed on the side opposite the focusing lens. A related invention for enlarging transparent images is the solar camera. The opaque projector, or episcope is a device which displays opaque materials by shining a bright lamp onto the object from above. The episcope must be distinguished from the diascope, which is a projector used for projecting images of transparent objects (such as films or slides), and from the epidiascope, which is capable of projecting images of both opaque and transparent objects.
Конденсатор
Фокустау линзасы (әдетте диаметрі мөлдірліктен кіші) мөлдірліктен әлдеқайда кішкентай болғандықтан, мөлдірлікті жарықтандыратын оптикалық конденсатор маңызды рөл атқарады. Бұл үшін үлкен оптикалық линза қажет (кем дегенде мөлдірліктің көлемімен тең), бірақ оның оптикалық сапасы нашар болуы мүмкін (суреттің қалыптығы оған байланысты емес), сондықтан Френель линзасы қолданылады. Френель линзасы мөлдірлік орналастырылған шыны тақтада орналасқан (немесе оның құрамында) және оған түсетін жарықтың басым бөлігін фокустау линзасына қарай жинақы конусқа бағыттап, қайта бағыттайды. Мұндай конденсатор болмаса, жарықтың көп бөлігі фокустау линзасын өткізіп жібереді (әйтпесе фокустау линзасы өте үлкен және тым қымбат болуы керек). Сонымен қатар, Френель линзасының астындағы айналар немесе басқа да жарық жинақтағыш элементтер шамның жарығының Френель линзасына жететін бөлігін арттыруға көмектеседі. Экранға жеткілікті жарық беру үшін жоғары қарқынды шам қолданылады, ол көбінесе желдеткішпен салқындатуды қажет етеді.
Because the focusing lens (typically less than in diameter) is much smaller than the transparency, a crucial role is played by the optical condenser which illuminates the transparency. Since this requires a large optical lens (at least the size of the transparency) but may be of poor optical quality (since the sharpness of the image does not depend on it), a Fresnel lens is employed. The Fresnel lens is located at (or is part of) the glass plate on which the transparency is placed, and serves to redirect most of the light hitting it into a converging cone toward the focusing lens. Without such a condenser at that point, most of the light would miss the focusing lens (or else the focusing lens would have to be very large and prohibitively expensive). Additionally, mirrors or other condensing elements below the Fresnel lens serve to increase the portion of the light bulb's output which reaches the Fresnel lens in the first place. In order to provide sufficient light on the screen, a high intensity bulb is used which often requires fan cooling.
Назарды реттеу
Жоғарғы проекторлар әдетте қолмен фокусқа келтіру механизмімен жабдықталады, ол фокусқа келтіру линзасының (ішінде бүгілетін айнасы бар) орнын жоғарылатып, төмендетіп, слайд пен линза арасындағы оптикалық қашықтықты реттеу арқылы таңдалған сурет қашықтығына (проекция экранына дейінгі қашықтық) фокус келтіруге мүмкіндік береді, бұл реттеу фокусқа келтіру линзасының белгілі бір фокустық қашықтығын ескере отырып жасалады. Бұл проекция қашықтығының әртүрлі болуына жағдай жасайды. Проекция қашықтығын ұлғайту (немесе азайту) қолданылып жатқан проекция экранына сәйкес келу үшін (немесе кейде бөлме орналасуына бейімделу үшін) фокус жүйесінің ұлғаюын ұлғайтады (немесе азайтады). Проекция қашықтығын ұлғайту сонымен қатар жарықтың бірдей мөлшері үлкен экранға таралуына себеп болады, нәтижесінде суреттің ажары төмендейді. Проекция қашықтығы өзгерген кезде, анық сурет алу үшін фокусты қайта реттеу қажет. Дегенмен, конденсациялық оптика (Френель линзасы) линзаның бір нақты тік орналасуы үшін оңтайландырылған, ол бір проекция қашықтығына сәйкес келеді. Сондықтан, проекция қашықтығы күрт өзгеше болғанда, Френель линзасынан фокус линзасына бағытталған жарық конусының бір бөлігі линзадан тыс қалады. Бұл проекцияланған суреттің шеттерінде көрінеді, сондықтан фокус қашықтығы шектен шыққанда экран шетінде көк немесе қоңыр жиектер пайда болуы мүмкін. Проекторды ұсынылған проекция қашықтығына жақын қолданғанда, мұндай эффекттерге жол бермейтін және экран бойындағы жарықтың біркелкі таралуын қамтамасыз ететін фокус позициясын табуға болады.
Overhead projectors normally include a manual focusing mechanism which raises and lowers the position of the focusing lens (including the folding mirror) in order to adjust the object distance (optical distance between the slide and the lens) to focus at the chosen image distance (distance to the projection screen) given the fixed focal length of the focusing lens. This permits a range of projection distances. Increasing (or decreasing) the projection distance increases (or decreases) the focusing system's magnification in order to fit the projection screen in use (or sometimes just to accommodate the room setup). Increasing the projection distance also means that the same amount of light is spread over a larger screen, resulting in a dimmer image. With a change in the projection distance, the focusing must be readjusted for a sharp image. However, the condensing optics (Fresnel lens) is optimized for one particular vertical position of the lens, corresponding to one projection distance. Therefore, when it is focused for a greatly different projection distance, part of the light cone projected by the Fresnel lens towards the focusing lens misses that lens. This has the greatest effect towards the outer edges of the projected image, so that one typically sees either blue or brown fringing at the edge of the screen when the focus is towards an extreme. Using the projector near its recommended projection distance allows a focusing position where this is avoided and the intensity across the screen is approximately uniform.
Жарықтандыру көзі
Жоғарғы проектордың шам технологиясы қазіргі заманғы LCD немесе DLP бейнепроекторымен салыстырғанда әдетте өте қарапайым болады. Көптеген жоғарғы проекторлар өте қуатты галогендік шамдарды қолданады, олар 750 немесе 1000 ваттқа дейін тұтынады. Шамның жоғары температурадан еріп кетпеуі үшін жоғары өнімді үрлегіш қажет, және бұл үрлегіш көбінесе шам сөнгеннен кейін біршама уақыт бойы жұмыс істейтін таймерде болады. Бұдан әрі, жоғары температура шамның қызмет ету мерзімін қысқартады, көбінесе 100 сағаттан кем уақыт ішінде жанып шығады, оны ауыстыру қажет, бұл көбінесе проекторды пайдаланудың ең қымбат бөлігі болып табылады. Ал қазіргі заманғы LCD немесе DLP проекторлары көбінесе өте жоғары өнімді шамды қолданады, ол жарық беру тиімділігі жоғары және мыңдаған сағатқа дейін қызмет етеді. Бұл технологияның кемшілігі – мұндай шамдардың қыздыруға кететін уақыты. Ескі жоғарғы проекторлар түтік тәрізді кварцты шамды пайдаланды, ол ыдыс тәрізді жылтыратылған шағылыстырғыштың үстіне орнатылды. Алайда, шам шағылыстырғыштан жоғары және сыртында болғандықтан, проектордың ішкі жағына көп мөлшерде жарық тарап, ысырапқа кетіп, экранды жеткілікті жарықтандыру үшін жоғары қуатты шам қажет болды. Көбінесе қазіргі заманғы жоғарғы проекторлар интеграцияланған шам мен конустық шағылыстырғыш жиынтығын қолданады, бұл шамның шағылыстырғыштың ішінде терең орналасуына және жарығының көп бөлігін Френель линзасына бағыттауға мүмкіндік береді; бұл экранның жарықтылығы үшін төмен қуатты шамды пайдалануға мүмкіндік береді. Интеграцияланған шамдар/шағылыстырғыштармен жабдықталған жоғарғы проекторлар үшін пайдалы жаңалық – жылдам ауыстыруға арналған қос шамды басқару жүйесі, ол проекторға екі шамды жылжымалы ұяларға орнатуға мүмкіндік береді. Егер презентация кезінде бір шам жанып кетсе, баяндамашы жай ғана қосалқы шамды орнына жылжыту үшін тұтқаны жылжыта алады және презентацияны жалғастыра береді, проекция блогын ашудың немесе жанып кеткен шамның суынуын күтудің қажеті жоқ.
The lamp technology of an overhead projector is typically very simple compared to a modern LCD or DLP video projector. Most overheads use an extremely high power halogen lamp that may consume up to 750 or 1000 watts. A high flow blower is required to keep the bulb from melting due to the heat generated, and this blower is often on a timer that keeps it running for a period after the light is extinguished. Further, the intense heat accelerates failure of the high intensity lamp, often burning out in less than 100 hours, requiring replacement, which is often the most expensive part of owning a projector. In contrast, a modern LCD or DLP projector often uses an Ultra high performance lamp which has a higher luminous efficacy and lasts for thousands of hours. A drawback of that technology is the warm up time required for such lamps. Older overhead projectors used a tubular quartz bulb which was mounted above a bowl shaped polished reflector. However, because the lamp was suspended above and outside the reflector, a large amount of light was cast to the sides inside the projector body that was wasted, thus requiring a higher power lamp for sufficient screen illumination. More modern overhead projectors use an integrated lamp and conical reflector assembly, allowing the lamp to be located deep within the reflector and sending a greater portion of its light towards the Fresnel lens; this permits using a lower power lamp for the same screen illumination. A useful innovation for overhead projectors with integrated lamps/reflectors is the quick swap dual lamp control, allowing two lamps to be installed in the projector in movable sockets. If one lamp fails during a presentation the presenter can merely move a lever to slide the spare into position and continue with the presentation, without needing to open the projection unit or waiting for the failed bulb to cool before replacing it.
Тарих
Кейбір ежелгі проекторлар, мысалы, сиқырлы фонарь, үстіңгі проектордың алдыңғысы ретінде қарастырылуы мүмкін. Стеганографиялық айна, болжам бойынша, үстіңгі проектордың қолданылуына ең жақын болған. Немец иезуит ғалымы Афанасий Кирхердің 1645 жылғы «Ars Magna Lucis et Umbrae» кітабында оның «стеганографиялық айна» деп аталатын өнертабысы сипатталған: бұл алғашқы проекциялық жүйе, фокустау линзасымен және күн сәулесінде шағылысатын қисық айнаға салынған мәтін немесе суреттермен жабдықталған, көбінесе алыс қашықтыққа хабар алмасу үшін қолданылған. 1654 жылы бельгиялық иезуит математигі Андре Таккет Кирхердің әдісін пайдаланып, итальяндық иезуит миссионері Мартино Мартинидің Қытайдан Бельгияға жасаған саяхатын көрсетті. Таккеттің Кирхердің жүйесін қалай қолданғаны белгісіз, бірақ саяхаттың егжей-тегжейлері түсіндіріліп жатқанда, ол проекцияланатын айнаға суреттер салған болуы мүмкін деп есептеледі. Томас Веджвуд пен Хамфри Дэви фотосезгіш күміс нитратын қолданып, алғашқы фотографиялық тәжірибелерде «күн микроскопын» пайдаланды, бұл ең алғашқы, бірақ тұрақсыз емес, ұсақ нысандардың үлкейтілген суреттерін жасауға мүмкіндік берді. Француз физигі Эдмонд Беккерель 1853 жылы алғашқы әуе проекциялық аппаратын жасады. Оны француз аспап жасаушысы және өнертапқышы Жюль Дубоск 1866 жылы көрсетті. Кейін, 1857 жылы Балтимор суретшісі Дэвид Эчсон Вудворд күн сәулесімен үлкейтуге арналған камераны патенттеді, бұл үлкен құрал ашық аудада жұмыс істеді. Ол күн сәулесі мен көшіру линзаларын кішкентай негативтен үлкен фотосезімтал қағазға немесе кенепке суреттерді көшіру үшін пайдаланды. Американ ғалымы Генри Мортон жасаған үстіңгі проектор 1880 жылдары «тік фонарь» ретінде сатылды. Үстіңгі проекция үшін қолданылатын мөлдір парақтардың пайдалануы, оларды виуфойл немесе виуграф деп атады, көбінесе АҚШ-та дамыды. 1940 жылы екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ әскери оқуына үстіңгі проекторлар енгізілді және оларды жоғары білім беру орындарының оқытушылары тез қабылдады, ал он жыл ішінде олар корпорацияларда қолданыла бастады. Соғыстан кейін олар АҚШ Әскери академиясы сияқты мектептерде қолданылды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жақсартылған жеңіл проекторды әзірлеуі 1923 жылы Германияда әзірленген Озалид құрғақ басу процесін бейімдеумен байланысты, бұл оқу құжаттары мен иллюстрацияларды проекциялық мөлдірліктерге көшіруге мүмкіндік берді, бұл процесс өрісте орындалуына жеткілікті қарапайым және қолданылатын оқу материалдарының біркелкілігін қамтамасыз етті. Полиция жұмысында 9 дюймдік сахнаға жабыстырылған целлофан рулонымен үстіңгі проекторлар ерте пайдаланылды, бұл беттік ерекшеліктерді сахнада көрсетуге мүмкіндік берді. Проекторларға деген сұраныс өскен сайын, 1953 жылы Buhl Industries құрылды және ол үстіңгі проектор мен оның проекциялық линзасы үшін көптеген оптикалық жетілдірулерге АҚШ-тың жетекші үлескері болды. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында мектептер мен кәсіпорындарда кеңінен қолданыла бастады, сонымен қатар Kodak өндірген көлденең орнатылған табаны бар карусельді слайд-проекторлар да пайда болды. 1950 жылдардың соңында Роджер Аппельдорн 3M-дегі басшысынан олардың түсті көшіру процесінің қалдықтарын пайдаланудың жолын табуды сұрады. Аппельдорн мөлдір парақтарды проекциялау процесін әзірледі, бұл 3M-нің бірінші сатуға шығарылған мөлдір пленкасына әкелді. Омахадағы Стратегиялық әуе командалығы базасы алғашқы ірі клиенттердің бірі болды, айына шамамен 20,000 парақ пайдаланды. 3M компаниясы сол кезде сыртқы өндіруші өндірген проектордың орнына өздерінің проекторларын әзірлеуді шешті. 1962 жылдың 15 қаңтарында тиімді, кішкентай және бүктелетін нұсқаны ұсыну үшін бірнеше прототиптер қажет болды. Онда басқа пластикалық линзалардан жақсы және шыныдан арзан болған құрылымды беті бар жаңа Френель линзасы болды. 1957 жылы АҚШ-тың білім беруге арналған алғашқы федералдық көмек бағдарламасы жалпы саттықты ынталандырды, ол 1990 жылдардың соңына дейін және 21 ғасырға дейін жоғары деңгейде сақталды.
Some ancient projectors like the magic lantern can be regarded as predecessors of the overhead projector. The steganographic mirror possibly came closest to how the overhead projector was used. German Jesuit scholar Athanasius Kircher's 1645 book Ars Magna Lucis et Umbrae included a description of his invention, the "Steganographic Mirror": a primitive projection system with a focusing lens and text or pictures painted on a concave mirror reflecting sunlight, mostly intended for long distance communication. In 1654 Belgian Jesuit mathematician André Tacquet used Kircher's technique to show the journey from China to Belgium of Italian Jesuit missionary Martino Martini. It is unknown how exactly Tacquet used Kircher's system, but it is imagined that he drew pictures on the projecting mirror while details of the journey were explained. The "solar microscope" was employed in early photographic experiments with photosensitive silver nitrate by Thomas Wedgwood and Humphry Davy in making the first, but impermanent, enlargements of minute objects. French physicist Edmond Becquerel developed the first known overhead projection apparatus in 1853. It was demonstrated by French instrument maker and inventor Jules Duboscq in 1866. Subsequently, in 1857 Baltimore painter David Acheson Woodward' patented a solar enlarging camera, a large instrument operated out of doors. It used sunlight and copying lenses for enlargements from a small negative onto large photographically sensitized paper or canvas. An overhead projector designed by American scientist Henry Morton was marketed around 1880 as a "vertical lantern". The use of transparent sheets for overhead projection, called viewfoils or viewgraphs, was largely developed in the United States. Overhead projectors were introduced into U. S. military training during World War II as early as 1940 and were quickly being taken up by tertiary educators, and within the decade they were being used in corporations. After the war they were used at schools like the U. S. Military Academy. Allied to the US Navy development of the improved lightweight overhead projector was its adaptation of the Ozalid dry printing process, developed in Germany in 1923, to copy training documents and illustrations on projection transparencies, a process simple enough to be carried out in the field and which ensured uniformity of instructional material used. Overhead projectors were used early on for police work with a cellophane roll over a 9 inch stage, allowing facial characteristics to be rolled across the stage. As the demand for projectors grew, Buhl Industries was founded in 1953, and became the leading US contributor for several optical refinements for the overhead projector and its projection lens. Overhead projectors began to be widely used in schools and businesses in the late 1950s and early 1960s, beside the contemporaneously developed carousel slide projectors with a horizontally mounted tray manufactured by Kodak. In the late 1950s Roger Appeldorn was challenged by his boss at 3M to find a use for the transparencies that were the waste of their color copy process. Appeldorn developed a process for the projection of transparent sheets that led to 3M's first marketable transparency film. The Strategic Air Command base in Omaha was one of the first big clients, using circa 20,000 sheets per month. 3M then decided to develop their own overhead projector instead of the one they had been selling until then, which was produced by an outside manufacturer. It took several prototypes before a cost effective, small and foldable version could be presented on January 15, 1962. It had a new Fresnel lens made with a structured surface plastic, much better than other plastic lenses and much cheaper than glass. In 1957, the United States' first Federal Aid to Education program stimulated overhead sales which remained high up to the late 1990s and into the 21st Century.
Білім беруде қолдану
Компьютерлік проекция пайда болғанға дейін жоғарғы проекторлар білім беру және бизнес салаларында кеңінен қолданылды. Жоғарғы проектор оқытушыларға оңай, төмен құнмен интерактивті орта құруға мүмкіндік береді. Оқу материалдарын пластик парақтарға алдын ала басып шығаруға болады, содан кейін оқытушы жууға болатын, тұрақты емес түсті қаламмен тікелей жаза алады. Бұл уақытты үнемдейді, себебі мөлдір парақты әр сабақ алдында қолмен жазудың орнына, алдын ала басып, қайта-қайта пайдалануға болады. Проектор әдетте оқытушыға ыңғайлы жазу биіктігінде орналастырылады және оқытушының сыныпқа қарап тұруына мүмкіндік береді, бұл оқушылар мен мұғалім арасындағы байланысты жақсартады. Проектордың үлкейту мүмкіндігі оқытушыға тақтадағыдай ірі әріптермен жазудың орнына, табиғи жазу позыциясында шағын әріптермен жазуға мүмкіндік береді, сондай-ақ тақтада жазу үшін қолын ауада ұстап тұру қажеттігін жояды. Егер мөлдір параққа жазылған немесе салынған материалдар толып кетсе, оны жаңа, алдын ала басылған материалдары бар таза параққа ауыстыруға болады, бұл сабақ уақытын үнемдейді, ал тақтаны өшіріп, оқу материалдарын қайта жазудың қажеті болмайды. Сабақтан кейін мөлдір парақтарды сабынмен және сумен жуу арқылы оларды бастапқы, қолданылмаған күйіне қайта келтіруге болады.
Overhead projectors were widely used in education and business before the advent of computer based projection. The overhead projector facilitates an easy low cost interactive environment for educators. Teaching materials can be pre printed on plastic sheets, upon which the educator can directly write using a non permanent, washable color marking pen. This saves time, since the transparency can be pre printed and used repetitively, rather than having materials written manually before each class. The overhead is typically placed at a comfortable writing height for the educator and allows the educator to face the class, facilitating better communication between the students and teacher. The enlarging features of the projector allow the educator to write in a comfortable small script in a natural writing position rather than writing in an overly large script on a blackboard and having to constantly hold their arm out in midair to write on the blackboard. When the transparency sheet is full of written or drawn material, it can simply be replaced with a new, fresh sheet with more pre printed material, again saving class time vs a blackboard that would need to be erased and teaching materials rewritten by the educator. Following the class period, the transparencies are easily restored to their original unused state by washing off with soap and water.
LCD экрандар
1980-1990 жылдар аралығында, үстіңгі проекторлар сыныптағы компьютерлік дисплей/проекция жүйесінің бір бөлігі ретінде қолданылды. Пластмассадан жасалған жақтауға орнатылған сұйық кристалды панель проектордың үстіне қойылып, компьютердің бейне шығаруына қосылды, көбінесе монитордың стандартты шығысын бөліп тастады. LCD панелі жақтауындағы салқындатқыш желдеткіш LCD арқылы салқындатқыш ауаны соғып, суретті бүркемелейтін қызудың алдын алды. Бұл LCD панельдердің алғашқылары тек монохромды болды және Apple II компьютері немесе VCR сияқты NTSC бейне шығаруын көрсетуге қабілетті болды. 1980 жылдардың соңында Macintosh және VGA компьютерлері үшін "мыңдаған" түске (16 биттік түс) қол жетімді түсті модельдер пайда болды. Дисплейлер жаңарту немесе жаңару жылдамдығы аса жоғары болған жоқ, нәтижесінде жылдам қозғалатын бейнелер бүркемеленді, бірақ басқа нәрсе болмағанда бұл қанағаттанарлық болды. Do It Yourself қауымдастығы осы идеяны төмен құнмен үй кинотеатры проекторларын жасау үшін пайдалана бастады. Кәдімгі LCD мониторының корпусын және артқы жарық жинағын алып тастау арқылы, ашық LCD экранын үстіңгі проектормен бірге пайдаланып, LCD экранының мазмұнын стандартты LCD проекторларға қарағанда әлдеқайда арзан бағамен қабырғаға проекциялауға болады. Үстіңгі проектордың басындағы бейне көрінісінің кері айналуына байланысты, қабырғадағы бейне "қайта бұрылады", егер адам LCD экранына қарайтын болса, оның көрінісі қалыпты болады.
In the early 1980s–1990s, overhead projectors were used as part of a classroom computer display/projection system. A liquid crystal panel mounted in a plastic frame was placed on top of the overhead projector and connected to the video output of the computer, often splitting off the normal monitor output. A cooling fan in the frame of the LCD panel would blow cooling air across the LCD to prevent overheating that would fog the image. The first of these LCD panels were monochrome only, and could display NTSC video output such as from an Apple II computer or VCR. In the late 1980s, color models became available, capable of "thousands" of colors (16 bit color), for the color Macintosh and VGA PCs. The displays were never particularly fast to refresh or update, resulting in the smearing of fast moving images, but it was acceptable when nothing else was available. The Do It Yourself community has started using this idea to make low cost home theater projectors. By removing the casing and backlight assembly of a common LCD monitor, one can use the exposed LCD screen in conjunction with the overhead projector to project the contents of the LCD screen to the wall at a much lower cost than with standard LCD projectors. Due to the mirroring of the image in the head of the overhead projector, the image on the wall is "re flipped" to where it would be if one was looking at the LCD screen normally.
Пайдаланудың төмендеуі
Бір кездері проекторлар АҚШ-тағы көптеген сыныптар мен бизнес-конференция бөлмелерінде жиі кездесетін құрылғы болған, бірақ 2000-шы жылдары олар құжаттық камералармен, арнайы компьютерлік проекция жүйелерімен және интерактивті тақталармен бірте-бірте алмастырылды. Мұндай жүйелер баяндамашыға Microsoft PowerPoint немесе LibreOffice сияқты бағдарламадан тікелей проекциялауға мүмкіндік береді, ал презентациялар анимация, интерактивті элементтер мен бейнежазбаларды қамтуы мүмкін. Бұл жүйелерден алынатын бейне сапасы, әдетте, проектордан жақсырақ болады. Түсті үлгілерді басып шығару немесе көшіру қажеттілігі болмайды.
Overhead projectors were once a common fixture in most classrooms and business conference rooms in the United States, but in the 2000s they were slowly replaced by document cameras, dedicated computer projection systems and interactive whiteboards. Such systems allow the presenter to project directly from an application such as Microsoft PowerPoint or LibreOffice, and presentations can include animations, interactive components, and video clips. The image quality from these systems is generally better than an overhead projector. The need to print or photocopy color transparencies is eliminated.