Кіріспе
Фридрих Вильгельм Рюстоу (25 мамыр 1821 – 14 тамыз 1878) – Пруссияда туған швейцариялық әскери жазушы. Рюстоу Бранденбург провинциясындағы Бранденбург-ан-дер-Хавель қаласында дүниеге келген. Ол Пруссия армиясына қабылданды және "Революцияға дейін және оның кезіндегі Германияның әскери мемлекеті" (Цюрих, 1850) жарияланғанға дейін бірнеше жыл қызмет етті. Рюстоу 1848 жылғы төңкеріске қатысты. Әскери сот оны 32½ жылға қамауға кесті, бірақ ол Швейцарияға қашып, әскери қызметке орналасты. 1857 жылға қарай ол инженерлік штабтың майоры болды. Үш жылдан кейін Рюстоу Джузеппе Гарибальдиді екі Сицилияға қарсы атақты экспедицияға полковник және штаб бастығы ретінде сүйемелдеді, ал Капуадағы (10 қыркүйек 1860 ж.) және Вольтурнодағы (1 қазан 1860 ж.) жеңістер оның еңбегінің нәтижесі болды. Науқан аяқталғаннан кейін ол Цюрихте қоныстанды. 1870 жылғы Франко-пруссия соғысы басталғанда ол Пруссияға қызмет етуді ұсынды, бірақ одан бас тартты. 1878 жылы Цюрихте әскери профессорлық қызмет орнатылғанда Рюстоу бұл лауазымға үміттене бірақ, қысқа ғана оқып, ақыры басқа офицерге (Эмиль Ротплетц) берілгеннен кейін көңілі құлап, Цюрихке жақын Аусерсильде өз-өзіне қол жұмсады. Рюстоудың екі кіші інісі – Александр Рюстоу және Цезарь Рюстоу – Пруссияның көрнекті әскери қызметкерлері болды. Ол сонымен қатар социолог Александр Рюстоудың атасы болды.
Friedrich Wilhelm Rüstow (25 May 1821 – 14 August 1878) was a Prussian born Swiss soldier and military writer. Rüstow was born in Brandenburg an der Havel in the Province of Brandenburg. He entered the Prussian Army and served for some years, until the publication of Der deutsche Militärstaat vor und während der Revolution (Zürich, 1850). Rüstow participated in the Revolution of 1848. He was sentenced by a court martial to 32½ years of fortress imprisonment, but succeeded in escaping to Switzerland, where he obtained a military posting. By 1857 he was a major on the engineer staff. Three years later Rüstow accompanied Giuseppe Garibaldi in the famous expedition against the Two Sicilies as colonel and Chief of staff, and to him must be ascribed the victories of Capua (10 September 1860) and Volturno (1 October 1860). At the end of the campaign he settled down in Zürich. At the outbreak of the 1870 Franco Prussian War, he offered his services to Prussia, but was rejected. In 1878, on the foundation of a military professorship at Zürich, Rüstow applied for the post, but taught only short, and, on its being given finally to another officer (Emil Rothpletz), lost heart and committed suicide at Aussersihl near Zürich. Two of Rüstow's younger brothers were distinguished Prussian soldiers, Alexander Rüstow and Cäsar Rüstow. He was also the great uncle of the sociologist Alexander Rüstow.
Шығармалары
Рюстоудың әскери өнердің дерлік барлық саласын қамтыған еңбектерінің ішінде көптегенін айту қажет.