Кіріспе

Алларис – Испанияның Галисия автономды облысындағы Оренсе провинциясындағы қала және муниципалитет. Ол провинцияның батыс жартысының орталық бөлігін алып жатыр және Табоадела, Падерне, Сандиас, Вилар-де-Сантос, Раирис-де-Веига, Сункеира-де-Амбия, А Мерка және А Бола қалаларымен (консейлолармен) шектеседі. Муниципалитеттің ауданы 85,3 км² және 16 приходта 6 188 тұрғын бар. Гидрографиялық жүйе Арнойя өзенінен тұрады, ол муниципалитеттің шығысынан батысына қарай ағып өтеді. Қоршаған төбелер қарағай және жергілікті емен ағаштарымен жабылған. Өзен жағалаулары ағаштармен көмкерілген. Климаты континенттік әсері бар ішкі Атлантикалық климат деп сипатталады. Жазда орташа температура 25°C шамасында, ал қыста 12°C шамасында болады. Алларис – туризмге және провинциялық астана Оренсеге он бес шақырым қашықтықта орналасқан қала. Арнойя өзенінің жағасындағы көркем орнының арқасында ол жазғы үйлер құру үшін танымал. Галисияның оңтүстігін кесіп өтетін негізгі тас жол – Autovia das Rias Baixas, Испаниядағы ең ұзын көпірлердің бірі арқылы Арнойя өзенін кесіп өтеді және қалаға қолайлы қол жеткізуді қамтамасыз етеді.

Тарих

Жергілікті өмірдің бастауы Арнойяға үстемдік ететін кастрода болды. VII ғасырдағы варварлық шабуылдарға дейін қаланың дамуы туралы аз мәлімет бар. Аңыздар бойынша, оны суэвиялық басшы Аларик құрған. Оның алғашқы аты – Вилла Аларичи екені ғана белгілі. XII ғасырда қазіргі қалаға қарап тұрған төбеде Галаико-Леон әулетінің патшалық бекінісі салынды. 1132 және 1140 жылдар аралығында ол Португалияның кеңеюіне қарсы соғыстардың кілті болды және оның қорғанысының арқасында Галисияның оңтүстігі Португалияға қосылмады. Кастилияның Альфонсо VII оған қала мәртебесін (foro) берді. Барлық көрсеткіштер Аллариз қамалының әрқашан патшалық отбасылардың резиденциясы және ханзадалардың білім алатын орны болғанын көрсетеді. XIV ғасырдың соңында патша билігі, Алларизбен ұсынылған, және Оренсе епископтық билігі арасындағы қарсылық күшейді. 1446 жылы Кастилияның Хуан II қаланы Галисияны бағындыруды көздеген Бенавенте графына берді. 1471 жылы Ирмандиньостың Галисия қала тұрғындарының көмегімен қамалды қоршады. Бұл қамал тоғыз айға созылды. Кейіннен ықпалды әулеттер өздерінің үйлері мен сарайларын салды. Жаңа шіркеулер салынды және Аллариз патшалық қорғаумен бұрынғыдай өркендеу дәуірін бастан кешірді. Пиреней соғысы кезінде француз әскері басып кірген кезде көптеген шіркеулер қирады және қалада үлкен шығынға ұшырады, бірақ Портода жеңілген Соулт әскері қалада паналады. Дезамортизация кезеңі (XIX ғасыр) монастырды қиратты және қамал мен қала қабырғаларының бұзылуына себеп болды, олардың тастары Оренсеге дейін жол салуға пайдаланылды. Алларисте XI ғасырдан бері еврей қауымы өмір сүрді. 1289 жылы Аллариз монастырының преоры шағымданғаннан кейін, қаладағы еврей қауымына еврей квартасынан тыс жерде тұруға тыйым салынды. Сондай-ақ, христиандарға да сол кварталда тұруға тыйым салынды.

Туристік орындар

Алариз – Галисияның ең маңызды тарихи-көркем орындарының бірі. Қалада әскери, діни және азаматтық құрылыстардың тамаша мысалдары бар. Бүгінде қала ортағасырлық келбетін сақтап, оның ескерткіштерінде және тас төселген көшелерінде көрініс тапқан. Сан-Биито капелласын және Испаниядағы ең ірі монастырьлардың бірі – Санта-Клара монастырын атап өткен жөн. Галего роман стиліндегі сәулеттің маңызды үлгісі – Сантьяго шіркеуі мен Виланова көпірі. Қаланың ең тартымды бөлігі – Арнойя өзенінің жағалауы, ол ежелгі емен ағаштарының көлеңкесінде, өзен бойымен созылған жолдары бар парктік аймаққа айналдырылған. Бұрынғы былғары фабрикалары қайта жаңартылып, мейрамханалар мен мұражайға айналдырылды.

Festa do Boi (Бөкелер мейрамы)

Бұл аңыз бойынша, күшті антисемиттік мән-мағынасы бар бұл мереке орта ғасырларда бастау алған. Яһуди қауымы Санто Эстево шіркеуіне бара жатқан Корпус Кристи процессиясын өз көшелерінен өтетін кезде бұзуға тырысқан. Деректерге сәйкес, яһудилер халықты қорлап, діни символдарды ұсынбаған, дін қызметкерлері мен монахтарды ашуландырған. Осы кезде діни нанымы берік Хан де Арзуа пайда болды. Ол бір жыл бойы өгізге мініп, құлдарымен бірге келді. Олардың әкелген қымырсқа мен күл салынған қаптарын олар құрметсіздік көрсеткен яһудилердің бетіне лақтырды. Осы оқиғаның құрметіне жыл сайын Корпус Кристи мерекесінде гүлмен безендірілген өгіздер қала көшелерімен шабады. Аңыздағы Хан де Арзуаны еске түсіру үшін, көрермендерге қымыртқа қосылған ұн шашылады. Ханды бейнелейтін матадан жасалған мүсін процессиямен қала әкімдігіне жеткізіліп, балконына ілінеді. Мерекенің бастапқы антисемиттік тамыры қазіргі көрермендердің көпшілігі үшін ұмытылған.