Кіріспе

Желкеннің үстіне орнатылған желкен ("tops'l") – басқа желкеннің үстіне орнатылған желкен. Төртбұрышты желкенді кемелерде, жоғары желкендердің үстіне тағы да желкендер орнатылуы мүмкін.

Квадраттық тетіктер

Квадраттық желкенді кемелерде жоғарғы желкен – әдетте трапеция пішіндес желкен, ол кез келген мачтадағы курстық желкеннің үстінде және жоғарғы галстук желкенінің астында орналасады (яғни, толық желкенді кемеде алдыңғы, негізгі және мизендік жоғарғы желкендер болады). Толық желкенді кеменің барлық мачталарында бір немесе екі (яғни, «бөлінген» жоғарғы және төменгі) жоғарғы желкендері болуы мүмкін, бір немесе төменгі жоғарғы желкен палубадан жоғары екінші желкен, ал жоғарғы жоғарғы желкен үшінші болып табылады. «Квадратты» желкен деп сипатталғанымен, толық желкенді кеменің жоғарғы желкені желкеннің пішініне емес, оның және оның рейкасының кеменің кіліне перпендикуляр (яғни, тік бұрышпен) орналасуына қатысты (әйтпесе ол алдыңғы және артқы желкен немесе алдыңғы және артқы желкенді желкен деп аталады); квадраттық желкенді жоғарғы желкен көбінесе трапеция пішіндес болады, жоғарғы рейкаларының ұзындығы мачтадағы биіктікке қарай біртіндеп кішірейеді. Жоғарғы желкеннің төменгі жиегі, басқа квадраттық желкендер сияқты, сәл иісті, бұл желкенді мачтаға бекітуге мүмкіндік береді. Бұл трапециялық ережеден ерекшелік – раффи желкені, ол үшбұрышты квадраттық желкенді жоғарғы желкен (мысалы, Денис Салливан кемесінің алдыңғы мачтасындағы жоғарғы желкенді шхунада көрінетіндей). Алдыңғы және артқы желкенді жоғарғы желкен әдетте үшбұрышты болады, бірақ оның ең ұзын жиегі раффи желкеніндегідей көлденең емес, тік бағытта орналасады. Ежелгі римдіктер кейбір кемелерде алдыңғы және артқы желкенді жоғарғы желкенді қолданғанмен, бұл желкен 15 ғасырда Еуропада кеңінен қолданыла бастады. Бастапқыда кішкентай және тек негізгі және алдыңғы мачталарда қолданылған, олар 17 ғасырдың ортасына дейін көлемі мен маңыздылығы бойынша біртіндеп өсіп, кеменің негізгі және ең үлкен желкендеріне айналды, бірінші орнатылған және соңғы алынған желкендер болды. Кемелердің тек жоғарғы желкендерімен және жағасы бар желкендерімен жүзуі жиі кездесетін жағдай еді; жоғарғы желкендердің теңізден жоғары орналасуы теңіздің толқыны болған жағдайда да тұрақты желді алуын қамтамасыз етті. Төменгі курстық желкенге қарағанда жеңіл желде кемені жылдам қозғалту қабілетіне ие болғандықтан, жоғарғы желкен тез арада үлкенге айналды және күшті желде оңай және қауіпті болып кетті. 1680 жылдары желкеннің бір бөлігін байлау үшін рифтік жолақтар енгізілді, содан кейін жоғарғы желкендерде төрт риф пайда болды. 19 ғасырдың ортасында сауда кемелерінің жоғарғы желкендері жеке жоғарғы және төменгі желкендерге бөлінді, оларды әлдеқайда кіші экипаждармен өздігінен және оңай басқаруға болады (мысал үшін Cutty Sark қараңыз). Дегенмен, мұндай желкендер әлі де көбінесе «жоғарғы желкен» деп аталатын. Роберт Беннет Форбс және капитан Фредерик Хауес бұл екі жақты жоғарғы желкеннің бәсекелес нұсқаларын ойлап тапты. Форбс өзінің конструкциясын қорғауға тырысқанмен, Хау конструкциясы басым болды. Форбс конструкциясында екі жоғарғы желкен рейкасы тік орнатылған. Хау конструкциясында жоғарғы желкен рейкасы жоғарғы мачтада жылжиды, осылайша жоғарғы желкенді жабу үшін бірнеше секунд ішінде төмендетуге болады. Хау жоғарғы желкеннің аяғын төменгі желкен рейкасына жақын орналастырды. 1865 жылы британдық клипер «Ариэль» аралық кеңістік енгізді. Форбс өзінің конструкциясын алғаш рет 1844 жылы «Мидас» шхунасында сынап көрді. 1853 жылы Хауес бақылауымен салынған клипер «Climax» Хау конструкциясы бар алғашқы кеме болды.

Гафтық қондырғы

Гафтық жоғарғы желкендер, жалпы алғанда, гафтық жабдықтар сияқты, әлі де биік кемелер жиналыстарында кездеседі. Гафтық жабдықтардың орнын көбінесе жоғарғы желкендері жоқ Бермуда жабдығы басты. Гафтық жабдықталған қайықта жоғарғы желкендер әртүрлі формада болуы мүмкін:

Желкенбасты жоғарғы желкен әдетте үшбұрышты желкен болып, гаф пен мачтаның немесе топмачтаның жоғарғы бөлігі арасына орнатылады. Гафтық жабдықталған кемеде гафтың жоғарғы жалауы бар болуы мүмкін, ол гафтық желкендерінің кез келгенінің үстінде орналасады. Аулалы жоғарғы желкен де осыған ұқсас, бірақ аулаға орнатылады. 19 ғасырдың басында аулалы жоғарғы желкендерге жақын көлденең орнатылған, бірақ біртіндеп бұрышын арттырып, топмачтаның тік жалғасы болғанша өсті. Джек-аулалы жоғарғы желкен (немесе клубтық жоғарғы желкен) өзінің төменгі жиегін (немесе аяғын) гафтың шетінен тысқары, "джек-аула" деп аталатын қысқа ауламен созады. Джек-аулалы жоғарғы желкенде жоғарыда айтылған тік аула да болуы мүмкін, бірақ бұл өте үлкен жоғарғы желкенді құрайды. Корнуоллдық жоғарғы желкен – үшбұрышты желкен, оның желкені мачта басына дейін созылып, арқанға байланып, мачтаның диагональды орналасқан шынжыры арқылы өткізілген аулаға көтеріледі. Ауланың өкшесі бірден гафқа сәйкес келеді және "тиминогги" деп аталатын тіреу арқанымен бекітіледі. Төртбұрышты жоғарғы желкен – гафтық шкуналарда ғана алдыңғы желкеннің үстінде орналасқан төртбұрышты желкен. (Бригантина – екі мачталы кемелердің мысалы.) Төртбұрышты желкендерді тасымалдайтын шкунерлерді "төртбұрышты шкунерлер" деп атайды; гафтық желкендер гафтық жабдықталған кемелерде әдеттегідей қарастырылады және кеме сипаттамасында ерекше атаусыз айтылады.

Басқа қолданыстар

Көптеген жуалы (бастинг) немесе стайселдері бар, соның кем дегенде біреуі жоғары көтерілген кемелерде, мысалы, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың жарыс кемелерінде, олардың ең жоғарғысы, еркін немесе топмаст стайіне орнатылған, көбінесе жуалы жоғарғы желкен деп аталады.

Римдік теңіз

Римдік теңіз жүзуде квадратты бас желкеннің үстіне изоскелес үшбұрыш пішіндес желкендер (грекше: sipharos; латынша: siparum) қолданылған.