Кіріспе
Британдық мұражай 1881 жылы құрылды, сондай-ақ басқа табиғи тарих мұражайлары да бар. Лондондағы Табиғи тарих мұражайы – табиғи тарихтың әртүрлі салаларынан алынған үлгілерді көрсететін мұражай. Бұл Оңтүстік Кенсингтондағы Экзибишн-роудтағы үш ірі мұражайдың бірі, ал қалған екеуі – Ғылым мұражайы және Виктория мен Альберт мұражайы. Дегенмен, Табиғи тарих мұражайының негізгі фасады Кромвелл-жолында орналасқан. Мұражайда тіршілік ету және Жер туралы ғылымдарға қатысты 80 миллионнан астам экспонат бар, олар бес негізгі коллекцияға бөлінген: ботаника, энтомология, минералогия, палеонтология және зоология. Мұражай таксономия, идентификация және сақтау салаларында маманданған зерттеу орталығы болып табылады. Мекеменің тарихын ескере отырып, коллекциялардың көптеген бөліктері ғылыми және тарихи құндылыққа ие, мысалы, Чарльз Дарвиннің жинаған үлгілері. Мұражай динозаврлардың қаңқалары мен әсем архитектурасымен әйгілі – кейде оны табиғат соборы деп атайды. Бұл екі ерекшелік те 2017 жылы көк кит қаңқасымен ауыстырылғанға дейін күмбезді орталық залды билеген үлкен Диплодокус модельдерімен көрсетілген. Табиғи тарих мұражайының кітапханасында ғылыми бөлімдердің жұмысына және зерттеулеріне байланысты кітаптардың, журналдардың, қолжазбалардың және көркем туындылардың кең жинағы бар. Кітапханаға тек алдын ала жазылу арқылы кіруге болады. Мұражай әлемдегі табиғи тарих және осымен байланысты салалардағы зерттеулердің жетекші орталығы ретінде танылған. Көбінесе Табиғи тарих мұражайы деп аталса да, ол 1963 жылы Британ мұражайынан заңды түрде бөлінгеніне қарамастан, 1992 жылға дейін ресми түрде Британ мұражайы (Табиғи тарих) деп аталды. Британ мұражайының коллекцияларынан пайда болған Альфред Уотерхаус ғимараты 1881 жылы салынды және ашылды, кейіннен Геологиялық мұражай да қосылды. Дарвин орталығы – бұл құнды коллекцияларды сақтауға арналған заманауи құрылыс ретінде жобаланған жаңадан салынған нысан. Ұлыбританиядағы басқа да мемлекеттік қаржыландырылатын ұлттық мұражайлар сияқты, Табиғи тарих мұражайына кіру үшін ақы төлеудің қажеті жоқ. Мұражай – мәдениет, медиа және спорт министрлігінің демеушілігімен жұмыс істейтін, коммерциялық емес мемлекеттік мекеме. Уэльс ханшайымы мұражайдың меценаты болып табылады. Мұражайда шамамен 850 қызметкер жұмыс істейді. Екі ірі стратегиялық топ – Қоғамдық қатысу тобы және Ғылым тобы.
other natural history museums
The Natural History Museum in London is a museum that exhibits a vast range of specimens from various segments of natural history. It is one of three major museums on Exhibition Road in South Kensington, the others being the Science Museum and the Victoria and Albert Museum. The Natural History Museum's main frontage, however, is on Cromwell Road. The museum is home to life and earth science specimens comprising some 80 million items within five main collections: botany, entomology, mineralogy, palaeontology and zoology. The museum is a centre of research specialising in taxonomy, identification and conservation. Given the age of the institution, many of the collections have great historical as well as scientific value, such as specimens collected by Charles Darwin. The museum is particularly famous for its exhibition of dinosaur skeletons and ornate architecture—sometimes dubbed a cathedral of nature—both exemplified by the large Diplodocus cast that dominated the vaulted central hall before it was replaced in 2017 with the skeleton of a blue whale hanging from the ceiling. The Natural History Museum Library contains an extensive collection of books, journals, manuscripts, and artwork linked to the work and research of the scientific departments; access to the library is by appointment only. The museum is recognised as the pre eminent centre of natural history and research of related fields in the world. Although commonly referred to as the Natural History Museum, it was officially known as British Museum (Natural History) until 1992, despite legal separation from the British Museum itself in 1963. Originating from collections within the British Museum, the landmark Alfred Waterhouse building was built and opened by 1881 and later incorporated the Geological Museum. The Darwin Centre is a more recent addition, partly designed as a modern facility for storing the valuable collections. Like other publicly funded national museums in the United Kingdom, the Natural History Museum does not charge an admission fee. The museum is an exempt charity and a non departmental public body sponsored by the Department for Culture, Media and Sport. The Princess of Wales is a patron of the museum. There are approximately 850 staff at the museum. The two largest strategic groups are the Public Engagement Group and Science Group.
Ерте тарих
Жинақтың негізін Ольстер дәрігері сэр Ханс Слоан (1660–1753) қалады, ол өзінің маңызды коллекцияларын британ үкіметіне сол кездегі нарықтық құнынан әлдеқайда төмен бағаға сатып алуға рұқсат берді. Бұл сатып алу лотерея арқылы қаржыландырылды. Слоанның құрғақ өсімдіктер, жануарлар мен адам қаңқаларын қамтитын коллекциясы 1756 жылы Британ мұражайының үйі болған Блумсберидегі Монтегю үйінде орналастырылды. Слоан коллекциясының көп бөлігі ХІХ ғасырдың басында жоғалып кеткен. Доктор Джордж Шоу (Табиғи тарих сақтаушысы 1806–1813) көптеген үлгілерді Корольдік хирургтар колледжіне сатты және мұражай аумағында материалдарды мерзімді түрде өртеп жіберді. Оның ізбасарлары да зақымдалған үлгілерді жоюға рұқсат сұрап, сенімділерге өтініш жасады. 1833 жылғы Жылдық есепте Слоан каталогында тіркелген 5500 жәндіктің біреуінің де қалмағаны айтылды. Табиғи тарих бөлімдерінің үлгілерін сақтауға қабілетсіздігі жалпыға белгілі болды: Қаржы министрлігі үкімет есебінен жиналған үлгілерді оған сеніп тапсырудан бас тартты. Қызметкерлерді тағайындау ақсүйектерге деген жақындықпен байланысты болды; 1862 жылы сенімдінің жақыны, көбелек пен мольдың айырмашылығын білмейтін адам энтомологиялық көмекші болып тағайындалды. Ж. Е. Грей (Зоология сақтаушысы 1840–1874) қызметкерлер арасында психикалық аурулардың көбейгеніне шағымданды: Джордж Шоу Линнейдің «Жаратылыс жүйесінің» 12-ші басылымында жоқ кез келген қабыққа аяғын қоюмен қорқытты; тағы біреуі бәсекелес ұйымдастырған энтомологиялық жинақтардан барлық таңбалар мен тіркеу нөмірлерін алып тастады. Мұражай конхолог Хью Каммингтің үлкен коллекциясын сатып алды, ал Грейдің әйелі ашық табақтарды аула арқылы желдің күшімен алып өтті: барлық таңбалар ұшып кетті. Бұл коллекция ешқашан қалпына келтірілмеген деседі. Сол кездегі Бас кітапханашы Антонио Паницци болды; оның табиғи тарих бөлімдеріне және ғылымға деген жеккөрушілігі толық болды. Жалпы жұртшылық мұражайдың табиғи тарих экспонаттарын көруге шақырылмады. 1835 жылы Парламенттің таңдау комитетіне сэр Генри Эллис бұл саясатты Бас кітапханашы мен оның аға әріптестері толық мақұлдағанын айтты. Бұл кемшіліктердің көбін 1856 жылы Британ мұражайының табиғи тарих бөлімдерінің бастығы болып тағайындалған палеонтолог Ричард Оуэн түзетті. Оның өзгерістері Билл Брайсонды «Табиғат тарихы мұражайын барлығына арналған мекеме етіп, Оуэн мұражайлардың қандай мақсатта болуы керектігі туралы біздің түсінігімізді өзгертті» деп жазуға итермеледі.
Жаңа ғимаратты жоспарлау және архитектура
Оуэн табиғи тарих бөлімдеріне көбірек орын қажет екенін және Британ мұражайының аумағы шектеулі болғандықтан, жеке ғимарат салу қажеттігін көрді. Оңтүстік Кенсингтонда жер сатып алынып, 1864 жылы жаңа мұражайдың дизайны бойынша конкурс жарияланды. Жеңімпаз жобаны азаматтық инженер, капитан Фрэнсис Фоук ұсынды, ол көп ұзамай қайтыс болды. Жобаны Альфред Уотерхаус қабылдап, келісілген жоспарларды едәуір өзгертіп, қасбеттерді өзінің ерекше романдық стилінде жобалады, бұл стильге оның Еуропаға жиі сапарлары шабыт берді. Бастапқы жоспарларда негізгі ғимараттың екі жағында қанаттар көзделген, бірақ бюджеттік себептермен бұл жоспарлар тез арада тоқтатылды. Бұл қанаттардың орнын қазір Жер галереясы мен Дарвин орталығы алып тұр. Құрылыс жұмыстары 1873 жылы басталып, 1880 жылы аяқталды. Жаңа мұражай 1881 жылы ашылды, бірақ ескі мұражайдан көшу 1883 жылға дейін толыққанды аяқталмады. Уотерхаус ғимаратының ішкі және сыртқы бөліктері Викториялық Лондонның қараңғы атмосферасына төтеп беру үшін Тамворт қаласындағы Гиббс және Каннинг компаниясы өндірген архитектуралық терракоталық плиткаларды кеңінен пайдаланды. Плиткалар мен кірпіштерде флора мен фаунаның көптеген рельефті мүсіндері бейнеленген, оның ішінде батыс және шығыс қанаттарда тірі және жойылған түрлер орналасқан. Бұл нақты бөліну Оуэннің тікелей өтініші бойынша жасалды және бұл Дарвиннің қазіргі түрлерді табиғи іріктеу теориясы арқылы өткенмен байланыстыру әрекетіне қарсы тұру ретінде қарастырылды. Дегенмен, Уотерхаус бірнеше қателіктер жіберді, мысалы, құрып кеткен жануарлардың арасында жартасқа жабысатын құстарды және тірі түрлердің арасында аммонит қазбасын көрсетті. Мүсіндер француз мүсіншісі М. Дюжардин жасады, ол Лондонда тұрды және сәулетші дайындаған суреттерге сүйенді. Мұражайдың орталық осі Лондон Император колледжінің (бұрынғы Император институты) мұнарасымен және солтүстікке қарай Корольдік Альберт залы мен Альберт ескерткішімен бір бағытта орналасқан. Бұлардың барлығы Albertopolis деп аталатын кешеннің бір бөлігін құрайды.
Британ мұражайынан бөліну
Ашылғаннан кейін де Табиғи тарих мұражайы заң жүзінде Британ мұражайының бөлімшесі болып қала берді, ал ресми атауы – Британ мұражайы (Табиғи тарих), ғылыми әдебиеттерде көбінесе B. M.(N. H.) деп қысқартылатын. 1866 жылы Корольдік, Линней және Зоологиялық қоғамдарының басшылары, сондай-ақ Дарвин, Уоллес және Хаксли сияқты табиғатты зерттеушілер қол қойған петициямен Казначей канцлеріне мұражайдың Британ мұражайы басқармасынан тәуелсіздік алуын сұрап үндеу жасалды. Бұл мәселе бойынша пікір таластары шамамен жүз жылға созылды. Нәмісакер, 1963 жылғы Британ мұражайы заңы қабылданғаннан кейін Британ мұражайы (Табиғи тарих) өз кеңесшілер кеңесімен тәуелсіз мұражайға айналды, бірақ Лордтар палатасында заңға ұсынылған түзетулерге қарамастан, бұрынғы атауы сақталды. 1989 жылы мұражай өзін ресми түрде Табиғи тарих мұражайы деп жариялады және жалпы оқырмандарға арналған жарнамаларында мен кітаптарында Британ мұражайы (Табиғи тарих) атауын қолдануды тоқтатты. Мұражайдың ресми атауы тек 1992 жылғы Музейлер мен галереялар заңымен Табиғи тарих мұражайы деп өзгертілді.
Геологиялық мұражай
1985 жылы мұражай, бұл аймақтағы шектеулі кеңістік үшін ұзақ жылдар бойы бәсекелес болған, жақын орналасқан Британ геологиялық қызметінің Геологиялық мұражайымен біріктірілді. Геологиялық мұражай белсенді жанартау моделі және Джеймс Гарднер жобалаған жер сілкінісі машинасы, сондай-ақ әлемдегі алғашқы компьютерлік көрмесі ("Жер қазыналары") арқасында әлемге танылды. Мұражай галереялары толығымен жаңартылып, 1996 жылы "Жер галереялары" деп қайта ашылды, ал Уотерхаус ғимаратындағы қалған көрмелер "Өмір галереялары" деп атау өзгертті. Табиғат тарихы мұражайының минералогиялық экспонаттары Уотерхаус ғимаратының 19 ғасырғы көрме техникасының мысалы ретінде көбінесе өзгеріссіз қалды. Нейл Поттердің орталық атриумының дизайны келушілердің жоғарғы галереяларды аралауға құлшынбауын жеңіп, эскалатормен жоғары көтеріліп, кездейсоқ плиткалардан құралған Жер моделі арқылы оларды "тартып" әкелді. Жаңа дизайн қабырғаларды қайта өңделген тақтатаспен жапты және қабырғаға ірі жұлдыздар мен планеталарды құммен өрнектеді. Мұражайдың ең маңызды геологиялық экспонаттары қабырғалардың ішінде орналасқан. Алты танымал тұлға бұрынғы буын Жерді қалай қарастырғанын талқылауға арналған негіз болды. Кейіннен олар 2015 жылдың соңында қойылған стегозавр қаңқасына орын ашу үшін алынып тасталды.
Дарвин орталығы
Дарвин орталығы (Чарльз Дарвиннің есімімен аталған) мұражайдың ондаған миллион сақталған нусқалар жинағына, сондай-ақ мұражай ғылыми қызметкерлері үшін жаңа жұмыс орындарына және жаңа білім беруге бағытталған келушілер үшін жаңа мүмкіндіктерге арналған жаңа үй ретінде жобаланған. Негізгі Уотерхаус ғимаратына іргелес екі жаңа ғимараттан тұратын екі кезеңде салынған бұл мұражай тарихындағы ең маңызды жаңа жоба болып табылады. Дарвин орталығының бірінші кезеңі 2002 жылы ашылды, онда зоологиялық бөлімнің "спирттегі жинақтары" – спиртте сақталған организмдер орналасқан. Екінші кезең 2008 жылдың қыркүйегінде таныстырылып, 2009 жылдың қыркүйегінде жалпы жұртшылыққа ашылды. Бұл ғимаратты C. F. Møller Architects даниялық архитектуралық фирмасы сегіз қабатты алып кокон пішінде жобалаған. Онда энтомология және ботаникалық коллекциялар – "құрғақ жинақтар" орналасқан. Көпшілік мүшелері күн сайын ұсынылатын бірнеше "Рухтар жинағы" турларының біріне брондау арқылы ақылы түрде көрмеге қойылмаған заттарды көруге мүмкіндік алады. Орталықтағы ең танымал жаратылыс – 8,62 метрлік алып кальмар, оған Арчи деген лақап ат қойылған.
Аттенборо студиясы
Музейдің ғылымды оқыту және табиғатты қорғау жұмысын жүзеге асыру мақсатының бір бөлігі ретінде, жаңа мультимедиа студиясы Дарвин орталығының 2-ші кезеңінің маңызды құрауы болып табылады. BBC-дің Табиғи тарих бөлімімен (табиғат тарихы бойынша ең ірі деректер архивінің иесі) бірлесіп, белгілі тележурналист Сер Дэвид Аттенбороның есімімен аталған Аттенборо студиясы білім беру шаралары үшін мультимедиалық ортаны ұсынады. Студияда тұрақты лекциялар мен демонстрациялар өтеді, оның ішінде жұма, сенбі және жексенбі күндері ақысыз Nature Live дәрістері ұйымдастырылады.
Негізгі үлгілер мен экспонаттар
Көрмедегі ең танымал және ең көрнекті экспонаттардың бірі – «Диппи» лақап атымен белгілі Диплодокус карнеги қаңқасының 105 фут (32 м) ұзындығындағы көшірмесі. Ол орталық залда көптеген жылдар бойы көрсетілді. Бұл көшірмені шотланд-американдық өнеркәсіпші Эндрю Карнеги, Британ мұражайының белсенді қамқоршысы король Эдуард VII-мен кеңескеннен кейін сыйға берді. Карнеги көшірме үшін 2000 фунт стерлинг төледі (1904 жылғы 2000 фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), ол Карнеги табиғи тарих мұражайында сақталған түпнұсқаның көшірмесі еді. Бұл бөліктер 36 жәшікте Лондонға жіберілді және 1905 жылдың 12 мамырында көрме көпшіліктің және БАҚ-тың үлкен қызығушылығын тудырды. Нағыз қазба әлі орнатылмаған, өйткені оны орналастыру үшін Питтсбургтегі Карнеги мұражайының құрылысы әлі аяқталмаған еді. «Диппи» туралы хабар тарағаннан кейін, Карнеги Еуропаның көптеген ірі астаналарында және Орталық және Оңтүстік Америкада қосымша көшірмелер жасады, осылайша «Диппи» әлемдегі ең көп көрілген динозавр қаңқасы болды. Динозавр тез арада мұражайдың символына айналды және көптеген мультфильмдерде және басқа да медиада, соның ішінде 1975 жылғы Disney комедиясында «Біздің динозаврларымыздың бірі жоғалып кетті» фильмінде пайда болды. Мұражайда 112 жылдан кейін, 2017 жылдың басында динозаврдың көшірмесі алынып тасталды және оның орнына 128 жылдық көк кит қаңқасы, «Үміт» лақап атымен орнатылды. «Диппи» 2018 жылы басталып, 2020 жылы Норвич соборында аяқталған британдық мұражайлардың бірнешесін аралады. «Диппидің» орнын бастан аяқ ауыстырған көк кит қаңқасы «Үміт» – мұражайдағы тағы бір маңызды экспонат. 4,5 тонна салмағы бар және кейбір бөліктері ұзын қаңқаны көрсету 1934 жылы Жаңа кит залының (қазіргі Сүтқоректілер (көк кит моделі) галереясы) салынуымен ғана мүмкін болды. Кит 1891 жылдың наурыз айында Ирландиядағы Уэксфорд портының аузында, кит аулаушылардың салдарынан жарақаттанғаннан кейін құмға батып кеткеннен кейін 42 жыл бойы сақтаулы болды. Дереккөздің сенімділігі жоқ: date=November 2021 Дарвин орталығында 2004 жылы Фолкленд аралдарының жанында балық аулау торында тірідей ұсталған 8,62 метрлік алып кальмар Арчи орналасқан. Кальмар жалпы көрмеге қойылмайды, бірақ 1-ші кезең ғимаратының жертөлесіндегі үлкен резервуар бөлмесінде сақталады. Көпшілік күн сайын ұсынылатын бірнеше «Рухтар жинағы» экскурсияларының біріне брондау арқылы ақылы түрде сахна артындағы көрмеге қойылмаған заттарды көруге мүмкіндік алады.
The Darwin Centre is host to Archie, an 8.62 metre long giant squid taken alive in a fishing net near the Falkland Islands in 2004. The squid is not on general display, but stored in the large tank room in the basement of the Phase 1 building. It is possible for members of the public to visit and view non exhibited items behind the scenes for a fee by booking onto one of the several Spirit Collection Tours offered daily.
Галереялар
Музей төрт жиынтық галереяға немесе аймақтарға бөлінген, әрқайсысы жалпы тақырып бойынша түспен белгіленген.
Білім беру және ғылыми-зерттеу
Музейде білім беру және қоғамдық қатысуға бағытталған бірқатар бағдарламалар бар. Мысалы, мектеп оқушыларына арналған, геологиялық зерттеулерде микроқазбаларды пайдалануды көрсететін, жоғары бағаланған "Ғылым қалай жұмыс істейді" атты тәжірибелік семинары бар. Музей сонымен қатар Девон мен Дорсеттің Юра жағалауын ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны ретінде тануға үлкен үлес қосты және одан кейін Лайм Регис қазбалар фестивалінің жетекші серіктесі болды. 2005 жылы музей көрнекті галерея тұлғаларын жасау жобасын бастады, олар Карл Линней, Мэри Аннинг, Доротея Бейт және Уильям Смит сияқты ғалымдардың "көшірмелерін" қамтыды. Олар өз өмірі мен жаңалықтары туралы әңгімелер айтады және келушілерді таң қалдыруға тырысады. 2010 жылы музейде "Өмір мұражайы" атты алты бөлімді BBC деректік фильмі түсірілді, ол мұражай тарихын және оның ішкі жұмысын көрсетеді. 2001 жылдың мамыр айынан бастап Табиғи тарих мұражайына кейбір шаралар мен тұрақты көрмелерге кіру тегін. Дегенмен, кейбір уақытша көрмелер мен шоулар үшін төлем қажет. Табиғи тарих мұражайы мұражайдың тіршілік ету және жер ғылымдары коллекцияларын "таксономия, систематика, биологиялық әртүрлілік, табиғи ресурстар, планеталық ғылым, эволюция және информатика" салаларындағы мамандардың біліктілігімен үйлестіріп, ғылыми мәселелерді шешеді. 2011 жылы музей Халықаралық табиғатты қорғау одағының доктор Пол Х. Уильямс басқаратын, бүкіл әлемдегі шұбар аралар түрлерінің қауіп-қатер деңгейін бағалау үшін, Қызыл тізім критерийлерін пайдаланатын шұбар аралар мамандары тобын құруға жетекшілік етті.
Танымал мәдениетте
Музей 1975 жылы Лондонда түсірілген «Біздің динозаврларымыздың бірі жоғалып кетті» Дисней фильмінде маңызды рөл атқарады; музейден аттас қаңқа ұрланып, бір топ ержүрек күтушілер музейдің көк кит мүсілінің (іс жүзінде, арнайы жасалған реквизит – күтушілер киттің тістерінің арасынан қарап шығады, бірақ көк кит – тіссіз кит және тісі жоқ) аузына жасырынады. Сонымен қатар, фильм 1920 жылдары, көк кит мүсілі салынбас бұрын түсірілген. Музейде Prodigium, құпия қоғамның базасы ретінде көрсетіледі, ол монстрларды зерттейді және олармен күреседі. 2014 жылы шыққан «Paddington» фильмінде Миллисент Клайд музейде ашкөз және опасыз таксидермист болып табылады. Ол Паддингтонды өлтіріп, салып қою ниетімен ұрлап алады, бірақ Браун отбасы ғимараттың ішінде және шатырында қуып жететін сахналардан кейін оның жоспарларын құртады. Музей Sky One телеарнасының 2014 жылғы «Дэвид Аттенбороның Табиғи тарих мұражайы тірі» деректі фильмінде ерекше көзге түседі, онда Dippy диплодок сияқты бірнеше жойылған жандар музейде CGI арқылы тірілтілді. Музей Tomb Raider III ойынының Lud's Gate деңгейінде маңызды орын алады, Core Design ойынды 1998 жылдың 15 қазанында музейде Джонатан Росс қатысуымен таныстырды. Энди Дейдің CBeebies шоулары, «Эндидің динозаврлар туралы оқиғалары» және «Эндидің тарихқа дейінгі оқиғалары» Табиғи тарих мұражайында түсіріледі. Музей Apple TV+ телеарнасының «The Essex Serpent» тарихи драмасының бесінші эпизодында көрсетіледі.
In the 2014 film Paddington, Millicent Clyde is a devious and treacherous taxidermist at the museum. She kidnaps Paddington, intending to kill and stuff him, but is thwarted by the Brown family after scenes involving chases inside and on the roof of the building. The museum was prominently featured in the Sky One 2014 documentary David Attenborough's Natural History Museum Alive where several extinct creatures exhibited at the museum including Dippy the Diplodocus were brought to life using CGI. The museum features prominently in the level Lud's Gate from Tomb Raider III, with Core Design launching the game with Jonathan Ross at the museum on 15 October 1998. Andy Day's CBeebies shows, Andy's Dinosaur Adventures and Andy's Prehistoric Adventures are filmed in the Natural History Museum. The Museum is featured in the fifth episode of the Apple TV+ period drama The Essex Serpent.
Трингтегі табиғи тарих мұражайы
NHM-нің Гертфордширдегі Тринг қаласында жергілікті эксцентрик Лайонель Уолтер Ротшильд салған бекеті бар. 1938 жылы NHM оны өз иелігіне алды. 2007 жылы мұражай атауын Трингтегі Табиғи тарих мұражайы деп өзгертуді хабарлады, алайда ескі атауы – Уолтер Ротшильд зоологиялық мұражайы әлі де кеңінен қолданылып келеді.
Жинақтарды Харвелл мен Шинфилдке көшіру
Жинақтардың маңызды бөлімдерін Харвеллге (қолданыстан шығарылған) және содан кейін Беркширдегі Шинфилдке көшіру жоспарлары талқыланды. Бұл жоспарлар, сондай-ақ мұражайдың стратегиялық бағытынан айырылуы да көп сынға түсті.