Кіріспе
Құс түрлері Вирджиниялық рельс (Rallus limicola) – Rallidae тұқымдасына жататын шағын су құсы. Бұл құстар мекендеу ортасының жоғалуына қарамастан, салыстырмалы түрде көптеп кездеседі, бірақ табиғатынан жасырын болып келеді және көруге қарағанда естілуі жиі. Кейбір провинциялар мен штаттарда олар аңшылыққа түсетін түрлерге жатса да, сирек аңшылыққа алынады. Эквадорлық рельс көбінесе түрше деп есептеледі, бірақ кейбір таксономиялық органдар оны жеке түр деп санайды.
the bird
The Virginia rail (Rallus limicola) is a small waterbird, of the family Rallidae. These birds remain fairly common despite continuing loss of habitat, but are secretive by nature and more often heard than seen. They are also considered a game species in some provinces and states, though rarely hunted. The Ecuadorian rail is often considered a subspecies, but some taxonomic authorities consider it distinct.
Сипаттама
Ересектер негізінен қоңыр, арқасы мен басы қараңғырақ, ал аяқтары қызғылт қоңыр түсті. Тығыз өсімдіктердің арасынан жүруге бейімделіп, олардың денесі бүйірден қысыңқы болып келген, ал маңдайындағы қауырсындары өсімдіктерді итеруден тозуға төтеп бере алады. Вирджиния рельстерінің барлық құстардың ішінде аяқ бұлшықтарының ұшу бұлшықтарына қатынасы ең жоғары (сәйкесінше дене салмағының 25% және 15%). Олардың ұзын саусақтары бар, олар су бетіндегі өсімдіктермен жүруге көмектеседі. Құйрығы қысқа, ал томпақ мүсінді, қызғылт түсті ұзын тұмсығы бар. Олардың екі жағы сұр, көздің үстінен ақ жолақ өтеді, ал мойны ақшыл. Балапандар қара түсті. Жастардың үстіңгі жағы қара қоңыр, қауырсындарының шеттері қызғылт, тұмсығы мен аяқтары қоңыр түсті. Астыңғы жағы қара қоңырдан қараға дейін, ал беті сұрғылт қоңыр. Екі жыныс та өте ұқсас, бірақ аналықтары сәл кішідірек. Ересектердің ұзындығы 20–27 см, қанаттарының ені 32–38 см, ал салмағы 65–95 г шамасында болады.
Тіршілік ету ортасы және таралуы
Вирджиниялық рельс тұщы және аралас сулы батпақтарда, кейде қыста тұзды батпақтарда өмір сүреді. Солтүстік популяциялары АҚШ-тың оңтүстігіне және Орталық Америкаға көшіп барады. Тынық мұхитының жағалауындағылары кейде жыл бойы тұрады. Оның көбею ортасы – Новая Шотландиядан Оңтүстік Британ Колумбиясына, Калифорния мен Солтүстік Каролинаға және Орталық Америкаға дейінгі батпақтар. Ол көбінесе соралармен, тағы бір сулы-батпақты рельс түрімен бірге тіршілік етеді.
Мінез-құлық
Вирджиния рельсі жыртқыштардан қашу үшін көбінесе ұшудың орнына жүгіреді. Ұшса, әдетте қысқа қашықтыққа немесе көшіп бара жатқанда ұшады. Ол жүзуге және қанаттарымен өзін итеру арқылы суға сүңгіп те кіре алады.
Әндіктер
Бұл құстың әр түрлі дауыстары бар, оның ішінде түнде көбінесе естілетін қатал "көк-көк-көк" дауысы бар. Ол сондай-ақ қоңыр дауыстар шығарады. Көктемде ол "тік-тік" немесе "кид-ик" деп шақырады.
Диета
Вирджиния темір жолының тұмсығын лайда немесе сайы суға тығып іздейді, сондай-ақ көзбен тамақтанады. Негізінен жәндіктер мен су омыртқасыздарды жейді, мысалы, қоңыздар, шыбықтар, стрекозалар, шаяндар, ұлулар және құрттар. Бақалар, балықтар және кейбір кішкентай жыландар сияқты су жануарларын, сондай-ақ тұқымдарды да жей алады. Бұл құстың рационында жануарлар басым, бірақ күз және қыс айларында өсімдіктер де қоректік құрамына енеді.
Көбею
Жұбыну мамыр айында басталады. Еркек қанаттарын көтеріп, ұрғашының қасына қарай шапшаң жүгіреді. Екеуі де мойын иеді, ал еркек ұрғашыны тамақтандырады. Жұптасу алдында еркек ұрғашыға жақындап, хыңырлайды. Вирджиния суқұстары моногамды болады. Ата-ана екеуі де ұя салады және балапандарға күтім жасайды, ал тек еркек ғана аумақты қорғайды. Ұя алғашқы жұмыртқа салынған кезде салынады және тоқылған өсімдіктерден жасалған себет тәрізді болады. Ұяға қамыс, құрақ және шөп сияқты өсімдіктер пайдаланылады. Олар сондай-ақ батпақтың маңына жалған ұялар да салады. Олар судан көтеріңкі өсетін өсімдіктердің түбінде, ұяның үстін жабатын жапырақтар бар жерлерде ұялайды. Бұл құстар 4-тен 13-ке дейін ақ немесе сары түсті, сирек кездесетін сұр немесе қоңыр дақтары бар жұмыртқалар туады. Жұмыртқалар әдетте 20-22 күн бойы екі ата-ананың күтуімен инкубацияланады, осы уақытта ата-аналар ұяны жасыру үшін ұялау материалдарын қосуды жалғастырады. Жұмыртқадан жарылғаннан кейін ата-аналар екі-үш апта бойы балапандарын тамақтандырады, осы уақытқа дейін балапандар өздігімен шаруаға келеді. Жас құстар бір айдың ішінде ұшуға үйренеді. Балапандар өздігімен болғаннан кейін ата-аналар арасындағы байланыс үзіледі.