Кіріспе

Американдық рок-тобы Jellyfish өзінің алғашқы альбомын Bellybutton Голливудтағы Schnee Studios-та продюсер Альби Галутенмен, Bee Gees тобының Saturday Night Fever жобасындағы жұмысымен танымал және инженер Джек Джозеф Пуигпен бірге жазды. Көбінесе, топтың демо жазбалары студиядағы жазбалардан кем түспеді. Маннинг топтың материалды жазу және аранжировкалау кезінде ерекше көңіл бөлгенін түсіндірді, себебі олар уақытты музыкалық тәжірибелерге жұмсауды қалаған, сондай-ақ "Энди мен мен 100 пайыз сенімді болуымыз керек еді, 'Жарайды, бұл [ән] жұмыс істейді. Бұл көбінесе дұрыс бағытта. Біз бұл жобаны жеткілікті деңгейде дамыттық, енді студияда жұмыс істеуге сенімдіміз'" деді. Жазу кезінде синтезаторлар мен секвенсорлар қолданылмады. Альбомда ойнаған Redd Kross бассисі Стив Макдональд Маннингтің жазбаның "Queen және Partridge Family арасындағы дыбысқа ие болуын" қалағанын айтты. Олар сегіз лейблдің арасында бәсекеге түсті. Соңында, олар Virgin компаниясының жаңадан құрылған еншілес компаниясы Charisma Records-пен келісімшарт жасасты, ол кезде рок музыкасының басым бағыты – хэйр-металл болатын. Дегенмен, альбомның сатылымы сол кездегідей шамалы 100 000 дананы құрады. Jellyfish Роджердің кіші інісі Кристі бас гитараға шақырды және 50 минуттық концерттік бағдарламасын дайындау үшін 12 апта репетициялады. 1990 жылдың тамызынан 1991 жылдың қыркүйегіне дейін олар World Party және Black Crowes топтарының алдында ашылып, Bellybutton альбомын қолдау үшін гастрольдік сапарға шықты, бірақ ауыр гастроль кестесі топты қатты шаршатты. Кейіннен Уилсонның үлесі алынып тасталса да, Маннингтің "Solid State Warrior" (2005) жеке альбомында пайда болды. 1992 жылғы MTV Video Music Awards кешінде Стюрмер мен Мэннинг Уильям Шатнерге, ол ең жақсы ән номинацияларын орындағанда, сүйемелдеді. Старр мен Уилсонмен болған сессиялардан кейін, топ келесі альбомын "Spilt Milk" "өздерінің шедевріне" айналдыруға бел буды. Альбомда гитаристтер Том "T Bone" Волк, Лайл Уоркман және Джон Брион (соңғысы Фолкнермен бірге Grays тобын құрды) де қатысты. Оның жанкүйерлерінің қатарында Queen тобының гитарисі Брайан Мэй де болды, ол заманауи сұхбатында альбомды жоғары бағалады. Бұл турнеге гитарист Эрик Довер де қатысты, ол Стюрмердің айтуынша, "топтың толыққанды мүшесі емес" еді. Jellyfish 1993 жылдың 20 қарашасында Флорида штатының Hallandale Beach қаласындағы Broward County Fair-де соңғы концертін өткізді. 1994 жылы Jellyfish Гарри Нильсонның "Think About Your Troubles" әнін For the Love of Harry: Everybody Sings Nilsson (1995) атты құрмет альбомына жазды. Мэннингтің айтуынша, Нильсон Лос-Анджелестегі концертте топпен танысып, "біз бәріміз жақын арада кездесіп, бірлесіп жұмыс істеуге келістік. Алты аптадан кейін ол қайтыс болды". Бұл ән Стюрмер мен Мэннинг бірлесіп жазған соңғы ән болды. Ол "өзінің энергиясы мол, көңілді, әуенді поп музыкаға деген сүйіспеншілігін қайтадан сезініп отырғанын" айтты. Ал Энди – Леонард Коэн. Міне, солай болды". Сонымен қатар, топтың қаржылық қиындықтары да күшейді. 4 сәуірде Denver Post газетінде жарияланған мақалада Фолкнер жаңалыққа былай деп жауап берді: "Бұл ирониялық. Бір сәтке де үндемедім делік".

1994-2000 жылдар

Jellyfish тобы тарағаннан кейін көп ұзамай, Маннинг Moog Cookbook және Imperial Drag құрды, соңғы тобын Эрик Довермен бірге құрған. Ол сондай-ақ бірнеше жеке альбомдар шығарды және сессиялық музыкант ретінде жұмыс істеді. 2008 жылғы сұхбатта Мэннинг былай деді: "Эндиден басқа, біздің барлығымыз бір-бірімізбен қарым-қатынастамыз. [ ] ешкімнің де Эндимен жеке немесе шығармашылық тұрғыдан жұмыс істеуге ниеті жоқ. Бұл ешқандай пайда бермес, бірақ мен мұны ешқандай ашу-ыза немесе өкінішпен айтпаймын". 2016 жылы Not Lame Media Крейг Дорфман жазған «Brighter Day: A Jellyfish Story» тобының алғашқы өмірбаянын жариялады. PopMatters үшін кітапты қарап, Эрик Рови оның "тепе-теңдік сақталған" және "жақсы зерттелген" жұмыс екенін, ал негізгі мүшелерін "қарама-қарсы, бірақ толықтыратын жарықтарда" көрсететінін жазды: "бір жағынан, дарынды, жігерлі және талантты, бірақ екінші жағынан, өзімшіл, тым көп ойланатын және жарамсыз мінсіздікке ұмтылатын". Музыканың өзі сөйлейді. Музыканттар 1994 жылдан бері бірге ойнаған жоқ және 2020 жылдың басынан 2021 жылдың ортасына дейін үш EP шығару жоспарланған.

Әсерлер

[[Файл:CheapTrick1977. jpg|thumb|1990 жылдардағы пауэр-поп топтарының арасында Jellyfish Cheap Trick (сурет 1977 жылғы) әсеріне көбірек бой алғанымен ерекшеленді, сондай-ақ The Beatles, The Beach Boys, Гарри Нильсон сияқты әртістердің ықпалы болды. Фолкнердің шабыттары оның топтастарымен және The Fall, Magazine, The Monochrome Set, Yes және UK топтарымен үйлесіп кетті. Ол бастапқыда Мэннингпен газеттегі жарнамасында XTC-ді әсер ететін топ ретінде көрсеткендіктен байланысқа шықты. Мэннингтің топқа қатысты бастапқы идеясы телешоуларға айналған немесе керісінше – The Monkees, The Archies, The Partridge Family және The Banana Splits сияқты топтардың алғашқы мультимедиалық кроссоверлеріне ұқсас болды. Топтың жиі бұрынғы топтармен салыстырылуына жауап ретінде Стурмер: «Біздің музыкамыздың кейбір бөліктеріне қарап, «Маған бұл солай естіледі» дейтін адамдар болар, бірақ мен мұны жай ғана өзімше толғану деп ойлаймын. [ ] Менің ойымша, ең көп айтылған нәрселерді соқыр адамға көк түсті сипаттауға тырысу сияқты», – деді. 1990 жылы Washington Post газетіне жазған Эрик Брюс: «Топтың музыкасында, әсіресе The Beatles және The Beach Boys әсері анық естіледі, сондай-ақ Supertramp, Cheap Trick, Gilbert O’Sullivan, 10cc, The Hollies, The Monkees, The Raspberries, Crowded House және соңғы 25 жылдағы орташа есептен жоғары интеллектісі бар барлық поп-орындаушылардың ықпалы байқалады». Newsday газетінен Энди Эдельштейн де олардың «ең үлкен ықпалы 70-ші жылдардағы британдық Invasion топтарының туындысы болған 70-ші жылдардағы топтарға тиесілі сияқты» деген пікірде болды.