Сэмюэл Маверик: Техас мұстафалығы және «маверик» сөзінің шығу тарихы

Кіріспе

Американдық саясаткер (1803–1870)

Сэмюэл Август Маверик (23 шілде, 1803 – 2 қыркүйек, 1870) – Техас заңгері, саясаткер, жер иесі және Техас Тәуелсіздік Декларациясына қол қойған. Оның есімі 1867 жылы алғаш айтылған «maverick» терминінің шығуына себеп болды, ол «өз бетінше ойлаушы» дегенді білдіреді. Терминнің қалай пайда болғаны туралы әртүрлі әңгімелерде Маверик мал өсіруге қызығушылық танытпағандықтан, немесе малын белгілеуден бас тартқандықтан, әріптестері оны тәуелсіз санаған делінеді. Мавериктер әулеті 1624 жылы Жаңа Дүниеге келген, кейін Барбадосқа, содан соң Чарльстонға қоныс аударған. 1793 жылы оның әжесі Лидия Маверик (Турыппин) Америка Тәуелсіздік соғысының генералы Роберт Андерсонға үйленді. 1802 жылдың қазан айында оның әкесі Андерсонның қызы Элизабетке үйленді, ал тоғыз айдан кейін, 1803 жылдың 23 шілдесінде Маверик Оңтүстік Каролина штатының Пендлтон округіндегі отбасының жазғы үйінде дүниеге келді. Ол отбасын Пендлтонға көшірді. Маверик алғашқы білімін үйде алған болуы мүмкін. 1822 жылдың басында ол Коннектикут штатының Риптон қаласына оқуға барып, жеке репетитордан сабақ алды. Сол жылдың қыркүйек айында Йель университетіне екінші курсқа қабылданды. Йельде ол «Сэм» деп танылды. 1825 жылы бітіргеннен кейін Маверик Пендлтонға оралды және әкесінің жанында бизнес істерін үйренді. Келесі жылы әкесі оған жер берді, ал 1826 жылдың 4 ақпанында Пендлтоннан жарты лот жер сатып алды. 1828 жылы Маверик Вирджиния штатының Винчестер қаласына Генри Сент-Джордж Такердің (үлкен) қолында заңгерлік мамандықты оқуға барды. 1829 жылдың 26 наурызында Вирджинияда заңгерлік тәжірибе жасауға лицензия алды, ал бірнеше аптадан кейін Оңтүстік Каролинада да лицензия алды. Ол көп ұзамай Пендлтон қаласында заңгерлік кеңсе ашты. Келесі жылы Оңтүстік Каролина заң шығарушы жиналысына сайлауға түсті, тарифтік мәселені бейбіт жолмен шешуді және жоюға қарсы болды. Бұл стратегия көпшілікке ұнаған жоқ, Маверик 13 үміткердің арасында 9-орынды иеленді, 1628 дауыс жинады. 1833 жылдың басында Маверик Джорджияға көшіп, алтын кенін ашуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Жыл соңында ол үйіне қайтты. 1834 жылдың 24 қаңтарында ол Пендлтоннан Алабама штатының Лаудердейл округіне, әкесі берген плантацияны басқару үшін 25 құлынмен аттанды. Олар наурыз айында келді. Сол жылы оның жесір әпкесі Мэри Элизабет үш баласымен бірге оның жанына Алабамаға көшіп келді. Маверик плантацияны басқаруды ұнатпады, себебі ол құлдарды қадағалауды ұнатпады. 1835 жылдың 16 наурызында ол Алабамадан Техасқа кетті.

Samuel Augustus Maverick (July 23, 1803 – September 2, 1870) was a Texas lawyer, politician, land baron and signer of the Texas Declaration of Independence. His name is the source of the term "maverick," first cited in 1867, which means "independently minded." Various accounts of the origins of the term held that Maverick came to be considered independently minded by his fellow ranchers because he refused to brand his cattle, though it might have instead reflected a lack of interest in ranching. His Maverick ancestors had arrived in the New World in 1624, before emigrating to Barbados and later to Charleston. After his paternal grandfather died, in 1793 his grandmother, Lydia Maverick (née Turpin), married American Revolutionary War general Robert Anderson. In October 1802, his father married Anderson's daughter Elizabeth, and nine months later, on July 23, 1803, Maverick was born at his family's summer home in Pendleton District, South Carolina. moved his family permanently to Pendleton. It is likely that Maverick's early education took place at home. In early 1822, he traveled to Ripton, Connecticut, to study under a tutor. In September of that year he was admitted to Yale University as a sophomore. At Yale, he was known as "Sam". After graduating in 1825, Maverick returned to Pendleton and apprenticed under his father to learn business affairs. For the next year, his father deeded him land, and on February 4, 1826, he made his first land purchase, acquiring half a lot in Pendleton. In 1828, Maverick traveled to Winchester, Virginia, to study law under Henry St. George Tucker, Sr. He became licensed to practice law in Virginia on March 26, 1829, and several weeks later he received his license to practice in South Carolina. He soon established a law practice in Pendleton. The following year he ran for a seat in the South Carolina legislature, advocating for a peaceful resolution to the tariff problem and against nullification. This was not a popular strategy, and Maverick placed 9th out of 13 candidates, gathering 1,628 votes. Maverick relocated to Georgia in early 1833, where he unsuccessfully ran a gold mine. He returned home at the end of the year. On January 24, 1834, he left Pendleton for Lauderdale County, Alabama, taking 25 of his father's slaves to operate a plantation his father had given him. They arrived in March. Later that year his widowed sister, Mary Elizabeth, moved to Alabama to live near him with her three children. Maverick did not enjoy running a plantation, primarily because he did not like supervising slaves. On March 16, 1835, he left Alabama to go to Texas.

Техас революциясы

1835 жылдың сәуір айында Маверик «Генри» бригімен Нью-Орлеаннан Веласкоға, Бразос өзенінің сағасына келді. Техасқа деген қызығушылығы он жыл бұрын туған еді, себебі 1826 жылы ол күнделігінде Стивен Ф. Остинге жер берілгенін және Мексиканың тез қоныстанғанын жазған. Ол келген кезде, сол кезде Мексиканың бір бөлігі болған аймақта 30 мыңнан аз адам тұрған. Маверик дереу жер сатып алуға кірісіп, алғашқы сатып алуын 20 мамырда жасады. Меншік құқығын ресми түрде беру үшін Маверик Сан-Фелипеге баруға тиіс болды, және келесі бірнеше айды Сан-Фелипеден Бразос өзенінің бойымен жоғары-төмен саяхаттап, көбірек жер іздеумен өткізді. Маляриядан жазылған соң, Маверик Сан-Антонионың құрғақ климатына сапар шекті. Сан-Антониоға келгеннен кейін он бес күн өткен соң ол үлкен жер участаларын сатып ала бастады. Осы кезде Техаста саяси жағдай тұрақсыз болды, себебі отаршылар Мексика президенті Антонио Лопес де Санта-Аннаның 1824 жылғы Мексика Конституциясында берілген уәделерді орындамайтынына сенімсіздік танытты. Мексика үкіметі отаршылар Техасты АҚШ-қа беру үшін көтеріліс дайындап жатыр деп ойлады. Мексика түрмесінде 18 айдан астам уақыт өткізгеннен кейін, жаңа ғана босатылған Остин Мексика астанасында көргендері туралы әңгімелермен Техасқа оралды және 1835 жылдың 19 қыркүйегінде қаруға шақырды. Техас әскері тез арада келіп, 24 қазанда Бексарды қоршауға алды. Маверик ұзақ уақыт бойы күнделік жазып, қоршау оқиғаларының «жалпы сенімді куәгерлік жазбасын» ұсынды. Осы уақыт ішінде Маверик және оның тұтқындар серіктері қаладағы оқиғалар туралы ақпаратпен тексастықтарға хаттар жіберді, олардың көпшілігі балалық шақтағы досы Томас Джефферсон Раскке жіберілді. Бен Милам шабуылға жетекшілік етуді ұсынды, және бірнеше жүз адам оған ерікті түрде қосылды. 5 желтоқсанның таңында Маверик Милам жасағын қалаға, ал Смит полковник Фрэнк Джонсон басқаратын екінші жасақты бастап кіргізді. Бес күн бойы олар үйден үйге шайқасты. Шайқас барысында Миламның басына оқ тиді, ал Маверик оның денесін құлап бара жатқанда ұстады. Кос алтыншы күні таңында бас сауғалады, ал Маверик Берлсон мен Джонсонмен бірге бас сауғалау рәсіміне қатысты. Техастың уақытша үкіметі қараша айында 1835 жылдың 20 тамызынан кейін Техастағы барлық жер сатулар күшін жояды деп шешті, бірақ жағдай уақытша тоқтағаннан кейін Маверик Сан-Антонио және оның айналасындағы жерлерді сатып алуын жалғастырды. Ол Аламода орналасқан әскермен бірге қалды. Гарнизонға Техастың тәуелсіздік конвенциясына Сан-Антонио делегаттарын сайлауға дауыс беруге тыйым салынды, себебі олар уақытша адамдар деп есептелді. Әскерлер өздерінің сайлауын өткізіп, Маверик пен Джеймс Батлер Бонхэмді сайлады, ол Маверикпен бір уақытта Пендлтон қаласында адвокат болып жұмыс істеген. Бонхэм өзінің кандидатурасын қабылдаудан бас тартты, және оның орнына Джесси Бадгет сайланды. Бадгет конвенцияға кеткенімен, Маверик 2 наурызға дейін Аламо қоршауында қалды, сол күні басқа делегаттар Техастың тәуелсіздік декларациясына қол қойды. Осы кезде Аламо мексикалық әскерлермен қоршалған еді, және Маверик балаларының айтуынша, Маверик кеткен кезде Аламодағы техас күштерінің қолбасшысы Уильям Баррет Трэвис оны конвенциядан күш жіберуге көндіруге шақырды. Маверик 5 наурыз, сенбі күні, Трэвистің соңғы хаттарының бірін алып жүрген досы Смитпен бірге конвенцияға келді. Бірақ келесі күні арнайы сессия шақырылды. Арнайы сессия аяқталған кезде Аламо шайқасы аяқталды, және Аламо қорғаушыларының барлығы қаза тапты. Маверик келесі күні Техастың тәуелсіздік декларациясына қол қойды. 16 наурызда конвенция конституцияны аяқтап, уақытша үкіметті сайлап, жұмысын аяқтады. Маверик басқа бір делегатпен бірге Накогдоческе сапар шекті, онда бірнеше апта бойы ауруға шалдықты. Жазылғаннан кейін ол әпкесіне көмектесу үшін Алабамаға оралды. Маверик Декларацияға қол қойған-қойғандығы туралы әртүрлі мәліметтер бар. Оның есімі басылып шыққан нұсқада жоқ, бірақ қолтаңбасы қолмен жазылған түпнұсқаның 11-бетінде «Самл. А. Маверик (Бейжардан)» деп жазылған.

Maverick took the brig Henry from New Orleans and arrived at Velasco, at the mouth of the Brazos River, in April 1835. His interest in Texas extended back almost ten years, as in 1826 he noted in his journal that Stephen F. Austin had received a land grant and that Mexico was quickly being settled. When he arrived, there were fewer than 30,000 people living in the territory, which was then part of Mexico. Maverick immediately set out to buy land, making his first purchase on May 20. To officially transfer the title, Maverick had to go to San Felipe, and he spent the next several months traveling up and down the Brazos River from San Felipe looking for more land to buy. After recovering from a bout of malaria, Maverick journeyed to the drier climate of San Antonio, which was surrounded by large swaths of unclaimed land. Fifteen days after arriving in San Antonio he began buying large tracts of land

At this time there was much political unrest in Texas, as the colonists did not trust Mexican president Antonio López de Santa Anna to abide by the promises that had been made in the Mexican Constitution of 1824. The Mexican government believed that the colonists were preparing to revolt and hand Texas to the United States. After having been held in a Mexican prison for over 18 months, a newly released Austin returned to Texas with stories of what he had seen in the Mexican capital, and on September 19, 1835, he issued a call to arms. The Texan army soon arrived and, by October 24, had initiated the Siege of Bexar. Maverick had long kept a diary, which provided a "generally faithful eyewitness record of the events" of the siege. During this time, Maverick and his fellow prisoners sent missives to the Texans with information about the occurrences within the city, with many of them going to his childhood friend Thomas Jefferson Rusk. Ben Milam offered to lead an attack, and several hundred men volunteered to accompany him. On the morning of December 5, Maverick guided Milam's detachment into the city, while Smith guided a second detachment under Colonel Frank Johnson. For five days the men fought building to building. During the fighting, Milam took a bullet to the head, and Maverick caught his body as it fell. Cos surrendered on the morning of the sixth day, and Maverick attended the surrender ceremony with Burleson and Johnson. The provisional Texas government had decided in November that all land sales in Texas after August 20, 1835, would be voided, but with the hostilities temporarily over, Maverick continued to buy land in and around San Antonio. He remained with the army stationed at the Alamo. The garrison was prohibited from voting in the election for San Antonio delegates to the Texas independence convention because they were considered transients. The men held their own election, and chose Maverick and James Butler Bonham, who had worked as a lawyer in Pendleton at the same time as Maverick. Bonham declined to accept his nomination, and Jesse Badgett was elected in his place. Although Badgett left for the convention, Maverick remained at the siege of the Alamo until March 2, the same day the other delegates were signing the Texas Declaration of Independence. By this time the Alamo was surrounded by Mexican troops, and according to Maverick's children; when Maverick left, William Barret Travis (the commander of the Texan forces at the Alamo) urged him to convince the convention to send reinforcements. Maverick arrived at the convention on Saturday, March 5, with his friend Smith, who carried one of Travis's final missives. The convention was in recess for the weekend, but a special session was called for the following day. By the time the special session concluded, the Battle of the Alamo had concluded, and the Alamo defenders were all dead. Maverick signed the Texas Declaration of Independence the following day, On March 16, the convention adjourned, having completed a constitution and elected an interim government. Maverick traveled with another delegate to Nacogdoches, where he remained for several weeks while suffering from an illness. After recovering, he returned to Alabama to help his sister. One may note conflicting reports as to whether Maverick signed the Declaration. While his name is among those omitted from the print published version, his signature clearly appears on page 11 of the hand written original as "Saml. A Maverick (from Bejar)."

Неке және Техасқа оралу

Алабамаға оралғаннан кейін көп ұзамай, Мэверик он сегіз жасар Мэри Энн Адамспен танысты, ол үш ай ішінде үйленді. 1837 жылдың басында ол Алабамадағы плантациясын сатып, әйелімен бірге Техастан жаңалықтарды жылдам алу және оның атынан сауда-саттықпен айналысатын агентті қадағалау үшін Нью-Орлеанға көшіп барды. Наурыз айында Мэверик әйелін Оңтүстік Каролинаға әкеліп, әкесімен таныстырды. Әкесі Мэверикке жас жұпқа плантациясын сыйлауды ұсынды, бірақ Мэверик Техасқа қайтуды қалағандықтан бас тартты. Олар Оңтүстік Каролинада болғанда Мэри Мэверик ұл тауып, оған Сэмюэл Мэверик кіші деген есім қойды. 1837 жылдың қазан айында жаңа отбасы жеті құлымен бірге Оңтүстік Каролинадан кетті. Тоскалузада қысқа тоқталыстан кейін, олар құлдарымен, Мэридің інісі Роберт және оның үш құлымен бірге Техас Республикасына бағыт алды. 1838 жылдың жаңа жылына таяу уақытта олар Техасқа жетті. 4 ақпанда олар Джексон округінде Джордж Сазерлендтің үйіне келді, ал саяхатшылардың көп бөлігі келесі төрт ай бойы сол жерде тұрды. Мэверик Сан-Антониоға барып, Алабамадағы жерін сатудан түскен ақшаға бас құқығы сертификаттарын сатып ала бастады. 2 наурызда төрт азамат Мэверик Техас революциясына қатысқанын куәлік еткеннен кейін ол өзінің бас құқығын алды. Мэверик отбасы 1838 жылдың 15 маусымында Сан-Антониода оған қосылды, онда олар Мэридің ағасы Уильяммен бір үйде бөлме жалдады. Олар 1839 жылдың басында Сан-Антонио өзенінің жағасындағы үй сатып алды, ал 1839 жылдың наурыз айында олардың ұлы Льюис Антонио Мэверик дүниеге келді. 1839 жылдың соңына дейін Мэверик 41 учаске жер сатып алды. Ол жерді сатып алуға ниетті қоныс аударушылардың көптеп келеді деп күтті, бірақ 1838 жылдан кейін көші-қон баяулады. 1838 жылдың қараша айында Мэверик Техас штатының заңгерлік лицензиясын алып, округтік соттарда істерді қарауға кірісті. 1839 жылдың қаңтарында ол Сан-Антонионың мэрі болып сайланды. Бір жылдық мерзімінде ол қала қазынашысы және аудандық бейбіт судья болып та қызмет етті. Келесі бірнеше жыл бойы Мэверик үйден алыс көп уақытын өткізді, шекаралық жерлерді зерттеумен немесе Нью-Орлеанға жұмыс сапарымен айналысты. 1839 жылдың соңында жерді зерттеу сапарында ол өлімнен мүжілді. Әйеліне белгілі бір күні үйге қайтатынын уәде бергендіктен, Мэверик жерді зерттеу лагерінен ертерек кетіп қалды. Сол күні команчтер лагерьге шабуыл жасап, бір адамды ғана өлтірді, оның басы алынды. Сан-Антонио аймағында команчтердің шабуылы жиі болып тұрды, сондықтан Мэверик отаршылдар отрядына қосылды. Шабуыл жасалатынын байқағанда шіркеу қоңырауы соғылып, Мэверик пен оның әріптес отаршылдары 15 минут ішінде дайын болуы керек еді. Олар тұтқындар мен ұрланған заттарды қайтарып алу үмітімен шабуылшыларды қуатын. Мэверик 1840 жылдың 19 наурызында Сан-Антонио тұрғындары бұрынғы келісімдерді орындамаған үндістер тобын ұстауға немесе өлтіруге тырысқанда Кеңес үйі шайқасына қатысты. Шайқастан екі күн өткен соң Мэверик отбасын әйелінің екі ағасының қорғауында қалдырып, Нью-Орлеанға кетті. Сапарында ол әртүрлі мүліктерден түскен кірістерді жинап, Алабама мен Оңтүстік Каролинадағы жерлерін сатты. Ол ақшаға екі жылға азық-түлік сатып алып, Линнвиллге жіберді. Ол тауарды Сан-Антониоға жеткізе алмай тұрып, Буффало Хэмп бастаған үнділер тобы Линнвиллге шабуыл жасап, барлық жабдықты жойды. 1840 жылдың желтоқсанында оның әйелінің ағасы Джон Брэдли әйелімен және кішкентай балаларымен бірге Техасқа көшіп келіп, Мэвериктердің жанына қоныстанды. Жыл соңына қарай Мэверикке толық құқығымен жер тиесілі болды, ал қалған жерлерді зерттеу жұмыстары жүргізілді. Келесі жылы Мэверик қалалық кеңестің қазынашысы болды.

Shortly after returning to Alabama, Maverick met eighteen year old Mary Ann Adams, whom he married within three months. At the beginning of 1837, he sold his Alabama plantation and with his wife moved to New Orleans, both to receive faster news from Texas and to supervise the agent who was conducting mercantile activities on his behalf. In March, Maverick brought his wife to South Carolina to meet his father. The elder Maverick offered to give the newlyweds his plantation, but Maverick refused as he wished to return to Texas. While they were in South Carolina, Mary Maverick gave birth to a boy, Samuel Maverick, Jr. In October 1837, the new family and seven slaves left South Carolina. After a brief stop in Tuscaloosa, they traveled overland to the Republic of Texas, accompanied by their slaves, Mary's brother Robert, and his three slaves. The party reached Texas near New Year's Day 1838. On February 4, they reached the home of George Sutherland in Jackson County, and the bulk of the traveling party remained as boarders there for the next four months. Maverick continued to San Antonio and began buying headright certificates using the money he received from the sale of his lands in Alabama. He received his own headright on March 2 after four citizens testified that Maverick had participated in the Texas Revolution. Maverick's family joined him in San Antonio on June 15, 1838, where they rented rooms in the same home as Mary's brother William. They purchased their own home along the San Antonio River in early 1839, where their son Lewis Antonio Maverick was born in March 1839. By the end of 1839, Maverick had purchased 41 lots. He assumed that there would be an influx of settlers eager to buy the land, but emigration slowed after 1838. Maverick received his Texas law license in November 1838 and began arguing cases in district court. In January 1839 he was elected the mayor of San Antonio. During his one year term, he also acted as city treasurer and served as a precinct justice of the peace. For the next several years, Maverick spent a great deal of time away from home, either surveying frontier lands or traveling to New Orleans on business. He narrowly escaped death while on a surveying trip in late 1839. Because he had promised his wife that he would be home on a specific day, Maverick left the surveying camp early. Later that day, Comanches raided the camp and killed all but one person, who was scalped. Comanche raids were frequent in the San Antonio area, and Maverick joined the militia. When an attack was noticed, the church bell would ring, and Maverick and his fellow militia members would have to be ready to leave within 15 minutes. They would chase the raiders with the hopes of recovering captives and any stolen goods. Maverick participated in the Council House Fight on March 19, 1840, as the citizens of San Antonio attempted to capture or kill a band of Indians who had reneged on previous agreements to return captives. Two days after the fight, Maverick left for New Orleans, leaving his family under the protection of his wife's two brothers. During his trip, he collected money from rents on various properties and sold more of his lands in Alabama and South Carolina. He used the money to buy two years of provisions, which he shipped to Linnville. Before he could escort the goods to San Antonio, a band of Indians led by Buffalo Hump raided Linnville and destroyed all of the supplies. In December 1840, his wife's uncle, John Bradley, moved to Texas with his wife and their young children and settled near the Mavericks. By the end of the year, Maverick owned full title to , with under survey. The following year, Maverick became the treasurer of the city council.

Түрмеге қамау

1842 жылдың ақпан айында Санта-Аннаның Техасқа қайтадан әскер жіберіп жатқаны туралы хабар келді, Мексика оны әлі де бүлікшіл провинция деп есептейтін. Мавериктер Сан-Антониодан қашқан аңгло-техастықтардың тобына қосылды, бұл оқиға кейіннен 1842 жылғы қашқындар деп белгілі болды. Сегуинде қысқа тоқталыстан кейін олар Гонзалеске көшті және иелері қашқан соң бос қалған үйге орналасты. Маверик пен партиядағы басқалар Сан-Антонионы қайтарып алу үшін техас армиясының әскерлеріне қосылды, бірақ Васкес экспедициясы күреспей кері шегінді, бірақ техас азаматтарының үйлеріне көп зиян келтірді. Маверик отбасын Гонзалесте болған бірнеше үнді шабуылдарынан кейін Ла-Гранжға көшірді, ал 30 сәуірде ол әйелінің кіші қарындасын алу үшін Алабамаға кетті, оның анасы бір жыл бұрын қайтыс болғаннан бері ол жалғыз өмір сүрген. Ал келесі айда ол тағы да отбасын тастап, Сан-Антониоға аудандық сотта іс жүргізуге барды. Сентябрь айының басында Сан-Антонио генерал Адриан Уолл басқаратын мексикалық әскерлермен қоршалды. Шамамен 60 аңгло-техас Маверик үйіне жиналды, бірақ көп ұзамай армияға тәуелді болуға мәжбүр болды. 15 қыркүйекте аңгло-техастықтар 150 мексикалық сарбаздың күзетімен Мексикаға қарай жолға шықты. Екі техас тобы оларды құтқаруға тырысты, бірақ екеуі де сәтті болмады, ал екіншісі, оның ішінде Мэридің ағасы Джон Брэдли де тұтқындалды және Маверик тобымен бірге жорыққа қосылды. Үш ай бойы топ саяхаттап, ақырында Веракруз штатының Пероте қаласындағы Сан-Карлос бекінісіне жетті. Сапар қиын болғанымен, және адамдар көбінесе малдың тыңайтқышымен толған қораларда ұйықтауға мәжбүр болғанымен, Маверик күнделігінде "мың жаңа сезімдерді көріп, басынан өткергенін" жазды. Бекініске келгеннен бес күн өткен соң, оларды жұптап тізбектеді. Бірнеше күннен кейін оларды ауыр жұмысқа мәжбүрледі. Маверик адамдардың атынан азық-түлік рационының өте аздығына шағымданып, 1843 жылдың 5 қаңтарында жалғыз камераға жабылды. Түрмеде отырғанына және оның отбасы қазір Файетт округіне көшкеніне қарамастан, Маверик Сан-Антонио халқының өкілі болып Техастың жетінші конгресіне сайланды. Ол заң шығару сессиясына қатыса алмады. Маверикке Техасқа Мексиканың талабын жариялаған жағдайда бірнеше рет бостандық ұсырылды. Маверик: "Мен өзімді ешқандай жағдайда мұндай қосылудың Техасқа пайдалы болатынына көндіре алмаймын, сондықтан мен мұны айта алмаймын, себебі мен жалғанды қылмыс деп санаймын және тіпті босатылуымды қамтамасыз ету үшін де жасамаймын" деді. Мексика үкіметі оны ақыры 30 наурызда, әйелі Аугуста деп атаған қызының дүниеге келген күні босатты. 4 мамырда Маверик өзімен бірге тізбегін алып үйіне оралды.

In February 1842, word came that Santa Anna was again sending troops into Texas, which Mexico still regarded as a rebellious province. The Mavericks joined a group of Anglo Texans fleeing San Antonio, an event later known as the Runaway of '42. After a brief stop in Seguin, they moved on to Gonzales, and squatted in a house left empty when the owners had fled in the Runaway. Maverick and the other men in the party joined Texan army troops to retake San Antonio, but the Vásquez Expedition retreated without a fight, although they caused extensive damage to the homes of the Texas citizens. Maverick moved his family to La Grange after several Indian scares in Gonzales, and on April 30 he left for Alabama to retrieve his wife's younger sister, who had been living alone since her mother died the year before. and the following month he again left his family, this time to go to San Antonio to argue a case before the district court. In early September, San Antonio was surrounded by Mexican troops led by General Adrian Woll. The approximately 60 Anglo Texans in town gathered in Maverick's home, but were soon forced to surrender to the army. On September 15, the Anglos were forced to march towards Mexico with a guard of 150 Mexican soldiers. Two bands of Texans tried to rescue them; neither succeeded, and the second, which included Mary's uncle John Bradley, was also captured and joined Maverick's group in their march. For three months the group marched, finally stopping at San Carlos Fortress in Perote, Veracruz. Although the journey was difficult and the men were often forced to sleep in manure filled sheep pens, in his journal Maverick wrote that he "saw and experienced a thousand new thrills." On the fifth day after their arrival at the fortress, the men were chained together in pairs. Several days later they were put to hard labor. On behalf of the men, Maverick complained about the almost non existent food rations and was rewarded with solitary confinement on January 5, 1843. Despite his imprisonment and the fact that his family now lived in Fayette County, Maverick was elected by the people of San Antonio to represent them in the Seventh Texas Congress. He was unable to attend the legislative session. Maverick was offered his freedom several times, on the condition that he publicly support Mexico's claim to Texas. Maverick responded, "I cannot persuade myself that such an annexation, on any terms, would be advantageous to Texas, and I therefore cannot say so, for I regard a lie as a crime, and one which I cannot commit even to secure my release." The Mexican government finally released him on March 30, the same day his wife gave birth to a daughter, whom she named Augusta. On May 4 Maverick returned home, bringing with him the chain with which he had been bound.

Техас Конгрессі

Мауэррик маусымға қарай сот және жер мәселелері бойынша Сан-Антониоға оралды. Ол Техас штатының өкілдер палатасына қайта сайланды, 3 үміткердің ішінде ең көп – 202 дауыс жинады. Техастың 8-ші конгресінің құрамында Мауэррик және оның әріптестері штат астанасы Остинге емес, үнді және мексикалық шабуылдарына осал болған Бразос өзеніндегі Вашингтон қаласында жиналды. Парламент мүшесі ретінде Мауэррик президент Сэм Хьюстонның ветосын еңсеріп, Хьюстонның отарлау шарты жасау құқығын жойған заң қабылдауға көмектесті. Мауэррик бұрын жасалған шарттардың талаптары орындалмаған жағдайда күшін жойатын ереже қосты. Тіркелген заңдар комитетінің төрағасы ретінде ол президентке дұрыс жіберілген заңдарды анықтауға көмектесті. Ол сондай-ақ Қаржы, Мемлекеттік жерлер және Үндістер ісі жөніндегі комитеттерге, сондай-ақ АҚШ-пен аннексия келіссөздері туралы Конгреске ақпарат бермегені үшін Хьюстонды сынаған Сыртқы қатынастар комитетіне мүше болды.

Жер бароны

Мэри Маверик пен олардың балалары жиі ауырып, 1844 жылдың қараша айында отбасы Колорадо өзені бойындағы жерлерін сатып, Матагорда шығанағындағы Порт Каваллоның қарсы жағында орналасқан Декроу Пойнтке көшіп кетті. Олар сол жерде үш жыл тұрды, жаңа климат олардың денсаулығын жақсартуға көмектесті. 1844 жылы салық тізімінде Маверик Бексар округінде және Бексар аймағында меншік құқығымен жер иесі болғаны көрсетілді, сондай-ақ іздеу-жолмен қосымша 20 077 акр және 21 қалалық жер телімі болды. Келесі жылы ол әкесі үшін де жер сатып алды, ол Маверик балаларының, немерелерінің және шөберелерінің мұрасына берілмек болды.

Кейінгі жылдар

Техастың АҚШ-қа қосылуынан кейін ол Техас заң шығару органына сайланды. Он бес жыл өткен соң, Америка Азамат соғысының алдынан келгенде, Маверик Сэм Хьюстонның Одақты қолдауға шақыруын қолдады. Бірақ ол конвенция мүшесі ретінде бөлінуге дауыс берді. Содан кейін ол Филип Н. Лакетт және Техас қауіпсіздік комиссарының тағы бірімен бірге АҚШ армиясының генералы Дэвид Э. Твиггспен Техастағы федералды гарнизондардың бейбіт түрде тапсырылуы туралы келіссөздер жүргізді. Маверик 1862-1863 жылдары Сан-Антонио қаласының мэрі қызметін қайта атқарды. Азамат соғысы аяқталғаннан кейін ол Джон Х. Рейганға Демократиялық партияны қайта ұйымдастыруға көмектесті. 1870 жылдың 2 қыркүйегінде қайтыс болды және Сан-Антонио қалалық зиратының №1-де жерленді. Техас штатындағы Маверик округі оның құрметіне аталған. АҚШ өкілі, Техастан келген Мори Маверик (1895–1954) – оның немересі болды.

Аламолық оқ

1852 жылы Маверик үйі салынып жатқанда, Аламо шайқасында қолданылған 21 зеңбіректен 13-і қазылып алынды. Бұл зеңбіректер Сан-Хасинто шайқасынан кейін шегініп келе жатқан мексикалық әскерлер тарапынан зақымдалып, жерге көмілген болатын. Мавериктер оларды Аламо миссиясына тапсырды, қазір олар сол жерде көрсетілімде тұр.

Малдың брендтілігі

Маверик малын таңбалаудан түбегейлі бас тартты. Осының салдарынан, тәуелсіздік пен өз бетіншелік танытатын адамды білдіретін "маверик" сөзі, ағылшын тілінде таңбасы жоқ жабайы малға арналған термин ретінде сөздікке енді. Маверик малын таңбаламауының себебі – оларға азап келтіргісі келмегендігі еді.