Жоди Уильямс: Бейбітшілік жолындағы белсенді және Нобель сыйлығының иесі
Jody Williams
Жоди Уильямс – 1997 ж. Нобель сыйлығының иегері, антиперсоналды миналарды тыйымдау, адам құқықтарын қорғау және қауіпсіздік мәселелеріндегі белсендісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саяси белсенді (1950 жылы туған)
American political activist (born 1950)
Джоди Уильямс (1950 жылдың 9 қазанында туған) – американдық саяси белсенді, жеке адамдарға қарсы миналарды тыйым салу, адам құқықтарын қорғау (әсіресе әйелдердің құқығын) және бүгінгі әлемде қауіпсіздіктің жаңа түсініктерін насихаттау жөніндегі жұмысымен танымал. 1997 жылы ол Нобель бейбітшілік сыйлығымен марапатталды.
Jody Williams (born October 9, 1950) is an American political activist known for her work in banning anti personnel landmines, her defense of human rights (especially those of women), and her efforts to promote new understandings of security in today's world. She was awarded the Nobel Peace Prize in 1997
Үкіметтермен, БҰҰ органдарымен және Халықаралық Қызыл Крест комитетімен бірлесіп, Уильямс ICBL-дің бас стратегі және өкілі болды. Ол бастапқыда екі үкіметтік емес ұйымнан (ҮЕҰ) тұратын және бір ғана қызметкері – өзі болған ICBL-ді, тоқсан елдегі 1300 ҮЕҰ-ны біріктіретін халықаралық құрылымға айналдырды. 1992 жылы шағын бастама ретінде қолға алынған және ресми түрде іске қосылған кампания аясында Уильямс пен ICBL 1997 жылдың қыркүйегінде Ослода өткен дипломатиялық конференцияда жауынгерлік миналарды тыйым салатын халықаралық шартқа қол жеткізді. Жер миналарын тыйым салатын Оттава шарты оның және ICBL-дің еңбегі деп есептеледі. Үш аптадан кейін ол және ICBL Нобель бейбітшілік сыйлығымен марапатталды. Ол сол кезде жүз жылдық тарихында сыйлықты алған онінші әйел және үшінші американдық әйел болды. 2004 жылдың қарашасында Иранның бейбітшілік сыйлығының лауреаттары Ширин Эбади және Кения профессоры Вангари Маатаимен келіссөздер жүргізгеннен кейін Уильямс 2006 жылдың қаңтарында іске қосылған Нобель әйелдер бастамасын құрды. Ол содан бері оның төрағасы болып табылады. Бұл бастама алты әйел бейбітшілік лауреатын біріктірді, олар әділдік пен теңдікпен бейбітшілік үшін күресіп жүрген әйелдердің жұмысын ілгерілету үшін өздерінің ықпалын пайдалануға тырысады. (Аун Сан Су Чжи – құрметті мүше). 2020 жылы Уильямс Chevron корпорациясын 2011 жылы шешім шығарылған және содан бері сотта қаралып келе жатқан Lago Agrio мұнай алаңының тұрғындарына тазалау шығындарын төлеуге шақырды. Уильямс: «Жаңбырлы көктемнің үстінен ұшып бара жатқан көгершін мен қол ұстасып, кумбая әнін шырқаған адамдардың бейбітшілік бейнесі тұрақты бейбітшілікке сенетін адамдарды балаларша ойлатуға әкеледі. Егер сіз ән айту мен жаңбырды қарау арқылы бейбітшілік пайда болады деп ойласаңыз, онда сіз мағыналы ойлауға немесе әлемнің қиындықтарын түсінуге қабілетсізсіз» деді. 2019 жылы Уильямс Every Woman Coalition қолдауымен әйелдерге қарсы зорлық-зомбылықты тоқтату туралы келісімге қол жеткізуге шақырды.
In an cooperative effort with governments, UN bodies and the International Committee of the Red Cross, Williams served as a chief strategist and spokesperson for the ICBL, which she developed from two non governmental organizations (NGOs) with a staff of one – herself – to an international powerhouse of 1,300 NGOs in ninety countries. From its small beginning and official launch in 1992, Williams and the ICBL achieved the campaign's goal of an international treaty banning antipersonnel landmines during a diplomatic conference held in Oslo in September 1997. The Ottawa Treaty that banned land mines is credited to her and the ICBL. Three weeks later, she and the ICBL were awarded the Nobel Peace Prize. At that time, she became the tenth woman – and third American woman – in its almost hundred year history to receive the Prize. In November 2004, after discussions with Iranian Peace Laureates Shirin Ebadi and Professor Wangari Maathai of Kenya, Williams established the Nobel Women's Initiative which was launched in January 2006. Williams has since served as its chair. This initiative brought together six of the female Peace Laureates, the women seek to use their influence to promote the work of women working for peace with justice and equality. (Aung San Suu Kyi is an honorary member.) In 2020, Williams called upon Chevron Corporation to pay cleanup costs to the residents of the Lago Agrio oil field which were awarded in 2011 and have been in litigation ever since. Williams is quoted as saying, "The image of peace with a dove flying over a rainbow and people holding hands singing kumbaya ends up infantilizing people who believe that sustainable peace is possible. If you think that singing and looking at a rainbow will suddenly make peace appear then you're not capable of meaningful thought, or understanding the difficulties of the world." In 2019, Williams called for a treaty to end violence against women, in support of Every Woman Coalition.
Академиялық мансап
2007 жылдан бері Уильямс Хьюстон университетінің әлеуметтік жұмыс магистратурасында Бейбітшілік және әлеуметтік әділдік саласындағы Сэм және Селе Кипер профессоры қызметін атқарып келеді. Оған дейін ол 2003 жылдан бастап осы колледжде әлемдік әділдік бойынша ерекше шақырылған профессор болған.
Since 2007, Williams has been the Sam and Cele Keeper Professor in Peace and Social Justice in the Graduate College of Social Work at the University of Houston. Before that she had been a distinguished visiting professor of global justice at the college since 2003.
Тану
Уильямс адам құқықтары мен жаһандық қауіпсіздікке қосқан үлесі үшін таныла беруде. Ол он бес құрметті доктор дәрежесіне ие. 2004 жылы Forbes журналы оны алғаш рет әлемдегі ең беделді 100 әйелдің қатарына қосты. Ол Glamour журналының "Жыл әйелі" атағын алған Нобель сыйлығының иегерлерінің бірі – бұл құрметке Хиллари Клинтон, Кэти Курик және Барбара Уолтерс та ие болған.
Williams continues to be recognized for her contributions to human rights and global security. She is the recipient of fifteen honorary degrees. In 2004, in its first such listing, she was named by Forbes magazine as one of the 100 most powerful women in the world. She is one of the female Nobel Prize laureates to be recognized as a "Woman of the Year" by Glamour magazine – which has also honoured Hillary Clinton, Katie Couric and Barbara Walters.