Солтүстік Ирландиялық бейбітшілік белсендесі Элизабет Уильямс
Betty Williams
Элизабет Уильямс – Солтүстік Ирландиялық бейбітшілік белсендісі, 1976 ж. Нобель сыйлығының лауреаты. «Peace People» ұйымын құрған, әйелдер құқығын қолдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландиялық бейбітшілік белсендісі және Нобель сыйлығының лауреаты
Northern Irish peace activist and Nobel laureate
Элизабет Уильямс (Смит; 22 мамыр 1943 – 17 наурыз 2020) – Солтүстік Ирландиядан шыққан бейбітшілік белсендісі. Ол 1976 жылы Майрид Корриганмен бірге Солтүстік Ирландиядағы қақтығыстарды бейбіт жолмен шешуге арналған «Бейбітшілік халықтары қауымдастығы» ұйымын құрғандығы үшін Нобель бейбітшілік сыйлығын алды. 2006 жылы Уильямс Нобель сыйлығының лауреаттары Мейрид Корриган Магуайр, Ширин Эбади, Вангари Маатай, Джоди Уильямс және Ригоберта Менчу Туммен бірге «Нобель әйелдер бастамасын» құрды. Солтүстік және Оңтүстік Америка, Таяу Шығыс, Еуропа және Африканы өкілдік еткен осы алты әйел әділеттілік пен теңдік негізінде бейбітшілікке қол жеткізу үшін өз тәжірибелерін біріктірді. «Нобель әйелдер бастамасының» мақсаты – әлемдегі әйелдер құқықтарын қолдау жұмысын күшейтуге көмектесу. Уильямс сонымен қатар PeaceJam мүшесі болды.
Elizabeth Williams ( Smyth; 22 May 1943 – 17 March 2020) was a peace activist from Northern Ireland. She was a co recipient with Mairead Corrigan of the Nobel Peace Prize in 1976 for her work as a cofounder of Community of Peace People, an organisation dedicated to promoting a peaceful resolution to the Troubles in Northern Ireland. In 2006, Williams became a founder of the Nobel Women's Initiative along with Nobel Peace Laureates Mairead Corrigan Maguire, Shirin Ebadi, Wangari Maathai, Jody Williams and Rigoberta Menchú Tum. These six women, representing North and South America, the Middle East, Europe and Africa, brought together their experiences in a united effort for peace with justice and equality. It is the goal of the Nobel Women's Initiative to help strengthen work being done in support of women's rights around the world. Williams was also a member of PeaceJam.
Ерте өмір
Уильямс 1943 жылғы 22 мамырда Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында дүниеге келді. Әкесі қасапшы, ал анасы үй шаруасымен айналысты. Бетти бастауыш білімін Белфасттағы Сент-Тереза бастауыш мектебінде алды, ал орта білімін Сент-Доминик қыздар гимназиясында оқыды. Білімін аяқтаған соң кеңседе хатшы болып жұмыс істеді. Үйіне бұрылып келе жатқанда, үш Магуайр баласын бақырып келе жатқан машинаның қағып жатқанын көріп, дереу көмекке ұмтылды. Балалармен бірге болған анасы, Энн Магуайр, 1980 жылғы қаңтарда өз-өзіне қол жұмсады. Уильямс осы оқиғаға қатты тиді, содан кейін трагедия болғаннан кейін екі күн ішінде бейбітшілік петициясына 6000 қол жинап, көптеген БАҚ назарына ілікті. Корриганмен бірге ол "Бейбітшілік үшін әйелдер" ұйымын құрды, кейіннен Сиаран МакКеоунмен бірігіп "Бейбітшілік халықтары қауымдастығы" болып қайта құрылды. Уильямс жақын арада қаза тапқан балалардың зираттарына бейбіт шеру ұйымдастырды, оған 10 000 протестант және католик әйелдері қатысты. Бірақ, бейбіт шеруді ИРА мүшелері зорлықпен тоқтатты, оларды "британдықтардың құрбандары" деп айыптады. Келесі аптада Уильямс Ормо паркінде тағы бір шеру ұйымдастырды, ол ешқандай оқиғасыз сәтті аяқталды – бұл жолы 20 000 қатысушы болды.
Williams was born on 22 May 1943 in Belfast, Northern Ireland. Her father worked as a butcher and her mother was a housewife. Betty received her primary education from St. Teresa Primary School in Belfast and attended St Dominic's Grammar School for Girls for her secondary school studies. Upon completing her formal education, she took up a job of office receptionist. As she turned the corner to her home, she saw the three Maguire children crushed by the swerving car and rushed to help. Their mother, Anne Maguire, who was with the children, died by suicide in January 1980. Williams was so moved by the incident that within two days of the tragic event, she had obtained 6,000 signatures on a petition for peace and gained wide media attention. With Corrigan, she co founded the Women for Peace; which, with Ciaran McKeown, later became the Community of Peace People. Williams soon organised a peace march to the graves of the slain children, which was attended by 10,000 Protestant and Catholic women. However, the peaceful march was violently disrupted by members of the IRA, who accused them of being "dupes of the British". The following week, Williams led another march in Ormeau Park that concluded successfully without incident – this time with 20,000 participants.
Нобель сыйлығы
Бейбітшілікке жасаған еңбегін мойындаған Уильямс 1977 жылы досы Мейрид Корриганмен бірге Нобель бейбітшілік сыйлығын алды (1976 жылғы сыйлық). Алғыс сөзінде Уильямс былай деді: «Әрине, бұл алғашқы апта «Бейбітшілік халқының» дүниеге келуінен бөлек, басқа да бір оқиғамен есте қалады. Оқиғаға ең жақын болғандар үшін сол аптадағы ең күшті естелік – жас республикашылдың қазасы және өлген адамның машинасына шағылысқан үш баланың қазасы болды. 1976 жылдың 10 тамызындағы күн сәулесімен нұрланған түстен бұрын, жалғасып келе жатқан зорлық-зомбылықтың мағынасыздығына деген терең наразылық сезімі байқалып тұрды. Бірақ осы төрт жас адамның бір сәттегі зорлық-зомбылықтың құрбаны болуы осы наразылықты күшейте түсіп, нағыз бейбітшілік қозғалысын құруға мүмкіндік берді. Біздің ойымызша, соңғы сегіз жылда қаза болған әрбір адам, және барлық соғыстарда қаза болған әрбір адам – қажетсіз кеткен өмір, ананың күш-жігері зая кеткен жағдай. Бейбітшілік сыйлығының ақшасы Уильямс пен Корриган арасында тең бөлінді. Уильямс ақшаның өз үлесін сақтап, оны Ирландиядан тыс жерлерде бейбітшілікті дамытуға жұмсау ниетін білдірді, бірақ бұл шешімі сынға ұшырады. Ол сондай-ақ Швайцердің Батылдық медалін, Мартин Лютер Кинг атындағы сыйлықты, 1984 жылы Элеонора Рузвельт сыйлығын және Франк қорының Балаларға қамқорлық көрсету Халықаралық Оливер сыйлығын алды. 1995 жылы ол Ротари клубының халықаралық «Пол Харрис стипендиясын» және «Бейбітшілік құру үшін бірге» сыйлығын иеленді. 2007 жылдың 17-20 қыркүйегінде Уильямс Оңтүстік Калифорнияда бірнеше лекция оқыды: 18 қыркүйекте ол Ориндж округінің академиялық қауымдастығына «Әлемдегі бейбітшілік – әркімнің ісі» тақырыбында лекция берді; ал 20 қыркүйекте Американың Сока университетінде 2232 адамға, оның ішінде 1100 орта мектептің екінші курс студенттеріне лекция оқыды. 2010 жылы ол WE Day Toronto шарасында лекция берді, бұл WE Charity ұйымдастырған, студенттерді өздерінің қауымдастықтарында және бүкіл әлемде белсенді болуға ынталандыратын іс-шара. 2011 жылдың наурызында Брэдфорд университетінде 200 адам алдында сөйлеген сөзінде Уильямс университеттегі жас мұсылман қыздарының ашулы отбасы мүшелерінен шабуылға ұшырауы мүмкін екенін ескертті, ал университет оларды қорғауға көмектеспейді. «Егер осы кампуста осы жас қыздар барып, «Мен қорқамын» деп айта алатын біреу болса… Егер сіз мұны істемесеңіз, осы жас қыздарға көмектеспей, оларды адамгершіліксіз қылып отырсыз, солай емес пе?»
In recognition of her efforts for peace, Williams, together with her friend Mairead Corrigan, became joint recipients of the Nobel Peace Prize in 1977 (the prize for 1976). In her acceptance speech, Williams said, That first week will always be remembered of course for something else besides the birth of the Peace People. For those most closely involved, the most powerful memory of that week was the death of a young republican and the deaths of three children struck by the dead man's car. A deep sense of frustration at the mindless stupidity of the continuing violence was already evident before the tragic events of that sunny afternoon of 10 August 1976. But the deaths of those four young people in one terrible moment of violence caused that frustration to explode, and create the possibility of a real peace movement As far as we are concerned, every single death in the last eight years, and every death in every war that was ever fought represents life needlessly wasted, a mother's labour spurned. The Peace Prize money was divided equally between Williams and Corrigan. Williams kept her share of the money, stating that her intention was to use it to promote peace beyond Ireland, but faced criticism for her decision. the Schweitzer Medallion for Courage, the Martin Luther King, Jr. Award, the Eleanor Roosevelt Award in 1984, and the Frank Foundation Child Care International Oliver Award. In 1995, she was awarded the Rotary Club International "Paul Harris Fellowship" and the Together for Peace Building Award. From 17 to 20 September 2007, Williams gave a series of lectures in Southern California: on 18 September, she presented a lecture to the academic community of Orange County entitled "Peace in the World Is Everybody's Business"; and on 20 September she gave a lecture to 2,232 members of the general public, including 1,100 high school sophomores, at Soka University of America. In 2010, she gave a lecture at WE Day Toronto, a WE Charity event that empowers students to be active within their communities, and worldwide. Speaking at the University of Bradford before an audience of 200 in March 2011, Williams warned that young Muslim women on campus were vulnerable to attacks from angry family members, while the university does little to help protect them. "If you had someone on this campus these young women could go to say, 'I am frightened' – if you are not doing that here, you are dehumanising them by not helping these young women, don't you think?"
Жеке өмір
Нобель сыйлығын алған кезде Уильямс ресепшнші болып жұмыс істеді және бірінші күйеуі Ральф Уильямспен екі баласын өрбітіп келе жатты. Олардың некесі 1981 жылы ажырасып кетті.
At the time she received the Nobel Prize, Williams worked as a receptionist and was raising her two children with her first husband Ralph Williams. This marriage was dissolved in 1981.
Танымал мәдениетте
Уильямс Nickelback-тің хиты "Егер бәрі де қамқор болса" әнінің музыкалық видеосында көрсетілді. Уильямс пен Мейрид Корриган француз әншісі, Pied Noir өкілі Энрико Макиас орындаған "Deux Femmes à Dublin" әніндегі басты кейіпкерлер болды.
Williams was honoured/featured in the music video of Nickelback's hit song "If Everyone Cared". Williams and Mairead Corrigan were the subject of a French song, "Deux Femmes à Dublin", sung by French Pied Noir singer Enrico Macias.