Рой Харпер: Британдық фолк-рок сазгерінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Британдық әнші-сазгер (ту. 1941 ж.)

Рой Харпер (12 маусым 1941 ж. туған) – ағылшын фолк-рок әншісі, ән жазушы және гитарист. Ол 1966 жылдан бергі мансабында 22 студиялық альбом (және 10 концерттік альбом) шығарды. Музыкант ретінде Харпер өзінің ерекше саусақпен ойнау стилімен және джаз бен ақын Джон Китске деген құштарлығын көрсететін ұзақ, лирикалық, күрделі шығармаларымен танымал. Ол Pink Floyd тобының "Have a Cigar" әнінің вокалын орындаған.

Харпердің ықпалы Led Zeppelin, Джимми Пейдж, Роберт Плант, Пит Тауншенд, Кейт Буш, Pink Floyd және Jethro Tull тобының Иан Андерсон сияқты музыканттар тарапынан мойындалды. Иан Андерсон Харперді «акустикалық гитарист және ән жазушы ретіндегі басты шабытым» деп атады. The Daily Telegraph газетінің журналисі Нейл Маккормик оны «Британияның ең күрделі және сөзді шешен лириктерінің бірі, сонымен қатар өте талантты және өзінің замандастарынан құрмет көрген ән жазушы» деп сипаттады. Атлантика арғы жағында оның ықпалын Сиэтлдегі Fleet Foxes акустикалық тобы, американдық музыкант және продюсер Джонатан Уилсон, сондай-ақ Калифорниялық арфашы Джоанна Ньюсом мойындады, ол Харпермен бірге гастрольдік сапарлар жасады. 2005 жылы Харпер MOJO Hero Award сыйлығымен марапатталды, ал 2013 жылы BBC Radio 2 Folk Awards шарасында өмірлік жетістіктері үшін сыйлық алды. Оның соңғы альбомы "Man and Myth" 2013 жылы шықты. 2016 жылы Харпер 75 жылдығын Клонакилти, Бирмингем, Манчестер, Лондон және Эдинбург қалаларында концерттер өткізу арқылы атап өтті.

Ерте өмір

Харпер 1941 жылы Манчестердің шетіндегі Рушольмде дүниеге келді. Оның анасы Мюриэль, ол туғаннан кейін үш аптадан соң қайтыс болды. 6 жасынан бастап ол "автобус аялдамалары бар зираттай" деп сипаттаған Сент-Эннс-он-Сиде өмір сүрді. Ол әкесі мен әкесінің әйелімен тәрбиеленді, оның діни сенімдерінен көңілі қалды (бірақ олар 1980 жылы, ол қайтыс болғанға дейін қайта табысты). Оның дінге қарсы көзқарастары кейін оның музыкасындағы танымал тақырыпқа айналды. Харпер 12 жасында өлең жаза бастады. 13 жасында ол кіші інісі Дэвидпен бірге скиффл музыкасын ойнай бастады ("Flat Baroque and Berserk" альбомындағы "Дэйви"), сонымен қатар блюз музыкасының ықпалына түсті. 14 жасында ағалары Дэвид пен Гарримен бірге өзінің алғашқы тобын (De Boys) құрды. Харпер Литам Сент-Эннс Король Эдуард VII мектебінде, содан кейін гимназияда білім алды. Ол 15 жасында (1956) ұшқыш болу арманымен Корольдік әуе күштеріне қосылды. Екі жылдан кейін Харпер қатаң тәртіпке шыдамады және әскери қызметтен босату үшін ақымақтық көрсетті, нәтижесінде Вендовердегі Принцесса Мэридің RAF ауруханасында электроконвульсивті терапиямен емделді. Ол жерден босатылғаннан кейін, ол қашып кетуге дейін бұрынғы Ланкастер Мур психикалық институтында бір күн өткізді. Бұл тәжірибелер Харпердің тұңғыш альбомы "Sophisticated Beggar"-дағы "Committed" әнінде еске түсірілді. 1961 жылдан бастап ол Солтүстік Африка, Еуропа және Лондонды аралап сапарлады. Музыкалық тұрғыдан Харпердің алғашқы ықпалы американдық блюз музыканты Лид Белли және фольклор әншісі Вуди Гатри болды, ал жасөспірім кезінде джаз музыканты Майлз Дэвис. Блюз музыканттары Лид Белли, Биг Билл Брунзи және Джош Уайт туралы Харпер олардың музыкасы "басқа планетадан келгендей сезілді. Біз мұндай ештеңе естімегенбіз. Ол біздің әлемімізді бірден өзгертті, мәдени өзгерістің күшті соққысы, сыртқы кеңістіктен келген музыканы естумен тең" деді. Харпер бала кезінде классикалық музыкамен танысқан және Жан Сибелиустің "Карелия сюитасының" ықпалын атап көрсетті. Лирикалық ықпалдарға 19 ғасырдың романтиктері, әсіресе Шелли және Китстің "Эндимион" поэмасы жатады. Харпер сонымен қатар Бит ақындарының, әсіресе Джек Керуактың ықпалы зор екенін айтты. Харпер өзінің алғашқы ақы төленген өнерін 1960 жылы Ньюкаслде өлең оқу кезінде көрсетті. 1963 немесе 1964 жылы Ұлыбританияға оралған Харпер өлеңнен гөрі көбірек ән жаза бастады. Ол 1965 жылы Лондонның танымал Сохо халықтық музыка клубы Les Cousins-те резиденттікке ие болды, оны оған The Young Tradition-нан Питер Беллами таныстырды. Харпердің алғашқы жарнамаланған қойылымы 1965 жылдың 5 қазанында болды. Бірінші аптада Харпер Джон Ренборн, Алексис Корнер, Пол Саймон, Алекс Кэмпбелл және Берт Янш ойнағанын көрді, бұл оның музыкалық стилінің сол кезде естілген дәстүрлі халық музыкасынан алшақтауымен ерекшеленді. Харпер дәстүрлі халықтық музыкаға қызығушылық танытқан, бірақ ол өзін халықтық сахнаның толыққанды мүшесі деп санамаған. Кейін ол былай деді: Харпердің жазба компаниясының басқа үміттері болды. "Олар менің коммерциялық поп әндерімді жазуымды қалады, ал мен олар үшін жазған альбомды естігенде, олар ештеңе білмеді. Олар хиттерді қалады. Мен оларға "Circle" әнін бердім" және Ұлыбританияда гастрольдік сапармен, Лицейдің балды залы, Klooks Kleek және Mothers сияқты көптеген орындарда өнер көрсетті; олардың музыкалық әрекеттерінің әртүрлілігі мен сапасы үшін біртіндеп танымал болатын орындар. Бірмингемдегі Mothers осындай орындардың бірі болды және Харпер жиі оралатын орын болды. Харпер кейін "Brum Beat" журналына: "Бұл Лондоннан тыс жердегі ең алғашқы маңызды клуб болды және сондықтан Бірмингеммен ұзақ байланыста болдық. 1968-1970 жылдары шамамен алты рет ойнадым. Мен әрқашан осы жерде ойнауды ұнатамын" деді. Тур бағдарламасында кіріспе параграф бар еді: Сонымен бірге, Харпер үшінші альбомын "Folkjokeopus" шығарды, оны Шел Талми қайта өндірді және Liberty Records шығарды. Екінші жағында Харпер "альбомдағы негізгі мәлімдеме" деп атаған "McGoohan's Blues" деп аталатын 17 минуттық кеңейтілген трек болды. Радиоға бейімделген, стандартты, үш минуттық әндерге сәйкес келмегендігі туралы Харпер оны бүлік деп атады және үш минуттық поп-әнді топты сатуға арналған джингл деп санайды. Он жыл ішінде Харпер Harvest лейблі үшін Abbey Road Studios-та сегіз альбом жазды және осы кезеңнің көп бөлігін Jenner басқарды және өндірді, бастапқыда Blackhill Enterprises үшін жұмыс істеді. Дженнердің айтуынша, Харпердің төртінші студиялық альбомы "Flat Baroque and Berserk" шыққаннан кейін АҚШ-тағы алғашқы гастролі өтті. Альбомда "Another Day" трекі бар, ол Харпер көп жылдар бойы тікелей орындауға арналған ән және Elizabeth Fraser-дың вокалы бар This Mortal Coil және Кейт Буш сияқты басқа да әртістер жазған. Альбомда The Nice "Hell's Angels" трегінде де болды; оның эфирлі дыбысы Харпердің акустикалық гитарасына қосылған вах-вах педалі арқылы қол жеткізілді. 1970 жылғы Bath фестивалінен кейін Led Zeppelin Харперге арнап дәстүрлі "Shake 'Em on Down" әнін орындады. "Hats Off to (Roy) Harper" деп аталған, ол Led Zeppelin III альбомында пайда болды. Джимми Пейджтің сөзіне сүйенсек, топ Харпердің қағидаларында тұруын және коммерциялық қысымға бағынбауын бағалады. Өзара құрметпен, Харпер келесі он жыл бойы Led Zeppelin-нің тікелей өнер көрсетулеріне жиі қатысты және "Physical Graffiti" альбомының мұқабасына суреттер қосты. Харпердің 1971 жылғы сынға ұшыраған альбомы төрт әннен тұратын эпикалық "Stormcock" болды. Альбомда Джимми Пейдж гитарада (шарттық себептермен "S. Flavius Mercurius" деп көрсетілген) және Дэвид Бедфордтың оркестрлік аранжировкалары (Бедфорд кейін Харпердің болашақ шығармаларында да қатысатын еді) болды. Харпер осы уақытта оның жазба компаниясымен тиісінше жарнамаланбағанын сезінді және кейін былай деді: Дегенмен, "Stormcock" Харпердің жанкүйерлерінің сүйікті альбомы болып қала берді және ондаған жылдар бойы музыканттарға ықпал етті. 35 жыл өткен соң (2006 жылы) ағылшын альтернативтік рок тобы The Smiths-тің манчестерлік гитарист Джонни Марр былай деді: "Work of Heart" демо нұсқасы кейіннен (1984 жылы) 830 данамен шешілген винилдік шығарылымда "Born in Captivity" деп аталды. 1984 жыл бойы Харпер Джимми Пейджбен бірге Ұлыбританияда гастрольдік сапарға шықты, фольклорлық фестивальдерде әртүрлі аттармен, мысалы, MacGregors және Themselves акустикалық жиынтықпен өнер көрсетті. 1985 жылы "Whatever Happened to Jugula?" шықты. Альбом Харпер мен оның музыкасына деген қызығушылықты қайта жаңартты. (Харпердің тобындағы бас гитарші Тони Франклин кейін Пейджтің The Firm тобына қосылды). 1984 жылдың сәуір айында Харпер мен Гилмор Гилмордың Hammersmith Odeon-дағы үш түндік қойылымы кезінде бірлесіп жазған "Short and Sweet" әнін орындады. Бұл нұсқа кейін Дэвид Гилмордың 1984 жылғы концерттік фильміне енді. Харпер сонымен қатар Гилмордың жаңадан шыққан альбомы "About Face" әніне қосымша вокал берді. 20 маусымда 1984 жылы Харпер соңғы Stonehenge Free Festival-де Hawkwind және The Enid-пен бірге өнер көрсетті. Концерт бейнеге түсіріліп, "Stonehenge 84" деп шығарылды. Ұдайы гастрольдік сапарлары мен "Whatever Happened to Jugula?" альбомының танымалдығының арқасында Харпер 1986 жылы EMI-мен қайта келісімге келді және "In Between Every Line" (Cambridge Folk Festival-дегі өнер көрсетулерінен жазбалар) және 1988 жылы "Descendants of Smith" студиялық альбомын шығарды. Харпер мен EMI арасындағы жаңадан жақсарған қарым-қатынас ұзаққа соқпады және 1985 жылдан бастап оның алдыңғы альбомдары жаңа құрылған Awareness Records лейблінде қол жетімді болды. 1988 жылы "Loony on the Bus" шықты, он жыл бұрын жазылған және 1977 жылы "Commercial Breaks" (қосымша атауы, 'сенбесең?') ретінде шығаруға арналған тректер жинағы. Түпнұсқалық шығарылым Харпер мен... арасындағы қаржыландыру және мазмұн туралы дауларға байланысты тоқтатылды.

Harper was born in 1941 in Rusholme, a suburb of Manchester. His mother, Muriel, died three weeks after he was born. From the age of 6, he lived in St Annes on Sea, a place he described as being "like a cemetery with bus stops". He was brought up by his father and stepmother, with whom he became disillusioned because of her religious beliefs (although they reconciled in 1980, just before her death). His anti religious views would later become a familiar theme within his music. Harper began writing poems when he was 12. At the age of 13. he began playing skiffle music with his younger brother David ("Davey" on the album Flat Baroque and Berserk), as well as becoming influenced by blues music. At 14 he formed his first group (De Boys) with his brothers David and Harry. Harper was educated at King Edward VII School, Lytham St Annes, then a grammar school, and left at the age of 15 (1956) to join the Royal Air Force to follow an ambition to be a pilot. After two years Harper rejected the rigid discipline and feigned madness to obtain a military discharge, as a result receiving an electroconvulsive therapy treatment at Princess Mary's RAF Hospital, Wendover. After being discharged from there, he spent one day inside the former Lancaster Moor Mental Institute before escaping. These experiences would be recalled in "Committed", a song on Harper's debut album, Sophisticated Beggar. From around 1961 he busked around North Africa, Europe and London for a few years. Musically, Harper's earliest influences were American blues musician Lead Belly and folk singer Woody Guthrie and, in his teens, jazz musician Miles Davis. Of the blues musicians Lead Belly, Big Bill Broonzy, and Josh White, Harper said they made music which " seemed to be from a different planet We'd never heard anything like it. It changed our world overnight, a sledge hammer of a cultural change an equivalent would be to suddenly hear music from outer space". Harper was also exposed to classical music in his childhood and has pointed to the influence of Jean Sibelius's Karelia Suite. Lyrical influences include the 19th century Romantics, especially Shelley, and Keats's poem "Endymion". Harper has also cited the Beat poets as being highly influential, particularly Jack Kerouac. Harper played his first paid performance at a poetry reading in Newcastle in 1960. Returning to the UK in 1963 or 1964, Harper started to write more songs than poetry. He obtained a residency at London's famous Soho folk music club Les Cousins in 1965, having been introduced to it by Peter Bellamy of The Young Tradition. Harper's first advertised performance was on 5 October 1965. Within his first week Harper saw John Renbourn, Alexis Korner, Paul Simon, Alex Campbell, and Bert Jansch play, was notable for marking a widening of his musical style away from the more traditional side of contemporary folk music heard at the time. Harper had an interest in traditional folk but did not consider himself a bona fide member of the folk scene. He later explained: Harper's record company had different expectations. "They wanted me to write commercial pop songs and when they heard the album I made for them, they didn't have a clue. They wanted hits. And I gave them "Circle"". and tour the UK, performing at numerous venues such as the Lyceum Ballroom, Klooks Kleek and Mothers; venues that would gradually gain recognition for the variety and quality of their musical acts. Mothers in Birmingham was one such venue, and one to which Harper would frequently return. Harper later told Brum Beat magazine:
quote|That was the first club outside London that meant anything at all and that's why there's been this long association with Birmingham. I played there about six times between 1968 and 1970. I have always enjoyed playing here. The tour programme contained the introductory paragraph:

That same year, Harper released his third album Folkjokeopus again produced by Shel Talmy, and released by Liberty Records. Side two included an extended 17 minute track, titled "McGoohan's Blues", which Harper referred to as the "main statement" within the album. Of his non conformance to radio friendly, standard, three minute songs, Harper claimed it to be a revolt, and that he regarded the three minute pop song as an anathema, a jingle to sell a band. Over a ten year period, Harper recorded eight albums at the Abbey Road Studios for the Harvest label and for much of this period was managed and produced by Jenner, initially acting for Blackhill Enterprises. According to Jenner,

Harper's first tour of the United States followed the release of his fourth studio album, Flat Baroque and Berserk. The album included the track "Another Day", a song destined to be performed live by Harper for many years to come, and covered by several other artists including This Mortal Coil (featuring Elizabeth Fraser on vocals) and Kate Bush. The album also featured the Nice on the track "Hell's Angels"; its ethereal sound achieved by a wah wah pedal attached to Harper's acoustic guitar. After the Bath Festival of 1970, Led Zeppelin paid tribute to Harper with their version of the traditional song "Shake 'Em on Down". Retitled "Hats Off to (Roy) Harper", it appeared on the album Led Zeppelin III. According to Jimmy Page, the band admired the way Harper stood by his principles and did not sell out to commercial pressures. In mutual appreciation of their work, Harper would often attend live performances by Led Zeppelin over the subsequent decade and contributed sleeve photography to the album Physical Graffiti. Harper's critically acclaimed 1971 album was a four song epic, Stormcock. The album featured Jimmy Page on guitar (credited as "S. Flavius Mercurius" for contractual reasons) and David Bedford's orchestral arrangements (Bedford would also collaborate on some of Harper's future releases). Harper felt the album to be not particularly well promoted by his record label at the time and later stated: Nevertheless, Stormcock would remain a favourite album of Harper's fans and influence musicians for decades to come. Thirty five years later (in 2006) fellow Mancunian Johnny Marr of English alternative rock band the Smiths said:

The original demo version of Work of Heart was later released (in 1984) on a limited edition (830 copies) vinyl release entitled Born in Captivity. Throughout 1984, Harper toured the United Kingdom with Jimmy Page performing a predominantly acoustic set at folk festivals under various guises such as the MacGregors, and Themselves. In 1985, Whatever Happened to Jugula? was released. The album caused a resurgence of interest in Harper and his music. (Tony Franklin, bass player in Harper's group at this time, later joined Page in the Firm). In April 1984, Harper and Gilmour performed "Short and Sweet" (a song they co wrote) during Gilmour's three night run at the Hammersmith Odeon. This version later appeared on the David Gilmour Live 1984 concert film. Harper also provided backing vocals on Gilmour's newly released album, About Face. On 20 June 1984 Harper performed at the last Stonehenge Free Festival, sharing the bill with Hawkwind and the Enid. The concert was videoed and released as Stonehenge 84. As a result of his continual touring and the popularity of Whatever Happened to Jugula?, Harper re signed to EMI and in 1986 released a live album, In Between Every Line (containing recordings from his performances at the Cambridge Folk Festival), and in 1988 the studio album, Descendants of Smith. The renewed relationship between Harper and EMI did not last and from 1985 more of his earlier albums were becoming available on the newly formed Awareness Records label. 1988 also saw the release of Loony on the Bus, a collection of tracks recorded a decade earlier and intended for release in 1977 as Commercial Breaks (with the sub title, 'doesn't it?'). The original release having been held back because of disputes over funding and content between Harper and EMI. Sales of Loony on the Bus would fund Harper's 1990 release; Once.

1990-1999: Ғылымдағы сүріну

1993 жылы Харпер өзінің Science Friction лейблін құрып, бұрын шыққан барлық альбомдарының құқықтарын алды. Нәтижесінде 1994 жылдан бастап Харпердің бұрынғы каталогының көп бөлігі қайтадан CD-де қолжетімді болды. Харпер онжылдықта өте өнімді болды, бес студиялық альбом шығарды: Once (1990), Death or Glory? (1992), Commercial Breaks (1994), The Dream Society (1998), өлеңдер мен сөздік өнер туындылары жинағы Poems, Speeches, Thoughts and Doodles (1997); екі концерттік альбом: Unhinged (1993) және Live at Les Cousins (1996; 1969 жылы жазылған) және BBC (1997) жазған концерттер мен жазбалардың алты жеке CD-і. Харпердің агенттігінен (Acorn Entertainments) Бирмингемдегі Red Lion клубындағы концерттердің екі ресми C90 кассеталық таспасы (1984 және 1985 жылдар) шығарылды. Сонымен қатар, Харпер концерттік видео, Once (1990), EP Burn the World (1990), 4 тректі CD-сингл Death or Glory? (1992), Born in Captivity II (1992) шектеулі шығарылымдағы концерттік кассета (крикетші Грейм Фаулер және Харпердің крикет туралы өлеңі: "Үш жүз сөз"), жинақ альбом An Introduction to (1994) және оның 1988 жылғы шығарылымы Смит ұрпақтарының қайта шығарылуы, Уран саябағы (1994) атты альбомдарды жарыққа шығарды. Харпер тағы да Дэвид Гилмор мен Кейт Бушпен 1990 жылы шыққан Once альбомында жұмыс істеді. Альбомда Найджел Мазлин Джонс, Марк Фелтем және Тони Франклиннің де үлесі бар. Альбомның бір трегі, "Исламның қара бұлты" – полковник Каддафи, Локербидегі жарылыс және радикалды исламды айқын сынаған ән, сол кезде Харпердің кейбір жанкүйерлерінен сын тудырды. Дін, Харпердің "бірінші және жалғыз жауы" болғандықтан, оның музыкасында жиі кездесетін тақырып болды, бірақ 1990 жылдары көптеген жанкүйерлері одан бас тартып, көптеп кетіп қалды. Онжылдық бойы Харпердің музыкалық ықпалын жас музыканттар таныды, олардың кейбіреулері оның әндерін орындады немесе оны өз альбомдарында қонақ ретінде шақырды. 1995 жылы Харпер The Tea Party тобының 1995 жылғы The Edges of Twilight альбомына сөздік өнер туындыларын қосты және Монреальдегі жаңа жылдық концертте сахнаға шықты. 1996 жылы Рой өзінің Whatever Happened to Jugula? альбомынан "Bad Speech" әнін Anathema тобының Eternity альбомында орындады (бұл альбомда сол альбомнан "Hope" әнінің кавер нұсқасы да бар). The Tea Party тобының 1996 жылғы Alhambra мультимедиалық CD-сіндегі "Time" трегін Харпер орындады және жазды. Харпер 1996 жылы шыққан To Cry You a Song – A Collection of Tull Tales құрмет альбомы үшін Jethro Tull тобының "Up the 'Pool" (Living in the Past) әнінің нұсқасын ұсынды, бұл нұсқа Андерсонға қатты ұнады, ол "ұмытылған туындыны" концерттерде қайта орындап, кейін оны өзінің сүйікті Jethro Tull кавері деп атады. 1998 жылы Jethro Tull әншісі Иан Андерсон Харпердің The Dream Society альбомындағы "These Fifty Years" әніне флейтамен ән салды, бұл альбом Харпердің өміріндегі эмоционалдық, философиялық және нақты оқиғаларға негізделген. Ұрпаққа қатысты көзқарастар, анасының оның ішіндегі үнемі болуы және оның психологиялық құштарлықтары сатиралық сәттермен, махаббат әндерімен және ағыммен, содан кейін "Бұл елу жыл" атты ұзақ әнмен толықтырылды, ол былай деді: "Бір жағынан оның (ұйымдастырылған дінге қарсы) тақырыбы "The Same Old Rock" сияқты, бірақ көп жағдайда оны күштірек деп ойлаймын". Андерсонның айтуынша, ол Блэкпулден кеткеннің жалғыз себебі Харпердің кетуі болды. Онжылдық бойы Харпердің әндерін (немесе оның альбомдарындағы әндерді) орындаған басқа да әртістерге Дин Картер, Ава Черри және The Astronettes, Green Crown, The Kitchen Cynics, The Levellers, Roydan Styles және Пит Тауншенд жатады. Харпер сонымен қатар АҚШ-қа қысқа турне жасады, онда кейбір қойылымдарды бұрынғы Soft Machine және Gong тобының мүшесі Дэвид Аллен қолдады.

In 1993 Harper established his own record label Science Friction and obtained the rights to all his previously released albums. As a result, from 1994 much of Harper's back catalogue became available on CD once more. Harper was very productive during the decade, releasing five studio albums: Once (1990), Death or Glory? (1992), Commercial Breaks (1994), The Dream Society (1998), a collection of poetry and spoken word tracks Poems, Speeches, Thoughts and Doodles (1997); two live albums: Unhinged (1993) and Live at Les Cousins (1996; recorded in 1969) and six individual CDs of live concerts and sessions recorded by the BBC (1997). Two official C90 cassette tapes of concerts at the Red Lion in Birmingham (1984 & 1985) were made available from Harper's agency (Acorn Entertainments). In addition, Harper released a live video, Once (1990), an EP Burn the World (1990), a 4 track CD single Death or Glory? (1992), a limited edition live cassette Born in Captivity II (1992) (featuring cricketer Graeme Fowler and a cricket poem written by Harper: "Three Hundred Words"), a compilation album An Introduction to (1994), and a reissue of Descendants of Smith (his 1988 release) renamed Garden of Uranium (1994). Once again Harper collaborated with David Gilmour and Kate Bush on his 1990 release, Once. The album also featured contributions from Nigel Mazlyn Jones, Mark Feltham and Tony Franklin. One of the album tracks, "The Black Cloud of Islam" a song written about Colonel Gaddafi, the Lockerbie bombing, and a despairing castigation of radical Islam, provoked criticism from some of Harper's fans at the time. Whilst religion, Harper's "first and only enemy" has always been a recurring theme in his music, he was 'red carded by a lot of his 1990 following who left in substantial numbers'. Throughout the decade, Harper's musical influence began to be recognised by a younger generation of musicians, some of whom covered his songs or invited him to make guest appearances on their albums. In 1995 Harper contributed spoken words on the Tea Party's 1995 album The Edges of Twilight, and appeared on stage for their New Year concert in Montreal. In 1996 Roy recited "Bad Speech" from his album Whatever Happened to Jugula? on Anathema's album Eternity (the album also contains a cover version of "Hope" from the same album). The track "Time" from The Tea Party's 1996 multimedia CD, Alhambra, was sung and co written by Harper. Harper contributed his version of Jethro Tull's song, "Up the 'Pool" (from Living in the Past) for the 1996 tribute album, To Cry You a Song – A Collection of Tull Tales, a version Anderson liked so much he began to perform the "forgotten piece" again in concert and later described it as his favourite Jethro Tull cover song. In 1998, Jethro Tull singer Ian Anderson contributed flute to the song, "These Fifty Years" on Harper's The Dream Society, an album based on emotional, philosophical and actual events in Harper's life. Views of procreation, his mother's continued presence in him and something of his psychological impulses are punctuated by a couple of moments of satire, a love song and a lament, followed by the lengthy "These Fifty years", of which he has said, "In some ways its (anti organised religion) theme is similar to 'The Same Old Rock', but in many others I think it's stronger". Reportedly, Anderson said that the only reason he originally left Blackpool was because Harper did. Other artists who covered Harper's songs (or songs on his albums) throughout the decade include Dean Carter, Ava Cherry & The Astronettes, Green Crown, The Kitchen Cynics, the Levellers, Roydan Styles and Pete Townshend. Harper also undertook a short tour of the US, where some performances were supported by Daevid Allen, former Soft Machine and Gong band member.

200010: Жаңа мыңжылдыққа

2000 жылы Харпер толығымен акустикалық "The Green Man" альбомын шығарды, оған Tea Party тобының Джефф Мартин гитарада, гурлы аспапта және көптеген басқа да аспаптарда сүйемелдеді. Келесі жылы (2001) Харпер Лондонның Корольдік фестиваль залында концерттік қойылыммен 60 жылдық мерейтойын тойлады. Оған Дэвид Бедфорд, Ник Харпер, Джефф Мартин және Джон Ренбурн сияқты көптеген қонақ әртістер қосылды. Концерт жазылып, жақын арада екі дискілік альбом ретінде – "Royal Festival Hall Live – 10 маусым 2001" шығарылды. 2003 жылы Харпер өзінің барлық альбомдарының (және синглдерінің) өлеңдерін қамтитын үлкен форматтағы "The Passions of Great Fortune" кітабын жариялады. Кітапта сонымен қатар оның әндеріне арналған көптеген фотосуреттер мен түсіндірмелер де бар болды. Харпер 2005 жылдың сәуір айында "Құдайдың өлімі" атты екінші синглін шығарды. 13 минуттық ән Ирактағы соғысты сынап, гитарист Мэтт Черчилльдің (сол кезеңде Харпермен бірге концерттерде орындалған) қатысуымен жазылды. Әннің анимация мен тікелей орындауды біріктіретін видеоклипі 2003 жылы Харпердің 35 жылдық шығармашылық жолынан құралған екі дискілік "Counter Culture" жинақ альбомы жарық көрді. "Counter Culture" журналы альбомға бес жұлдызды баға берді. Харпер сондай-ақ "Jabberwocky" өлеңін Дүниежүзілік табиғат қоры мен Ольстер жабайы табиғат қорына көмек көрсету мақсатындағы 18 тректен тұратын "The Wildlife Album" жинақ дискіне жазды. 2005 жылы Харпер өзінің бірінші DVD-ін – "Beyond the Door" шығарды. DVD 2004 жылы Ирландиядағы "De Barra's" клубында (Клонакилти, Корк) түсірілген концерттік кадрлардан және "Құдайдың өлімі" видеоклипінен құралды. Бұл жинаққа қосымша 10 тректен тұратын аудио дискі де енді, ал Mojo, Uncut және Classic Rock журналдары DVD-ге 4 жұлдызды баға беріп, оны "айдың үздік DVD-сі" деп атады. 2007 жылдың қыркүйегінде Харпер Калифорниялық арфашы Джоанна Ньюсомның Корольдік Альберт залындағы концертінде онымен бірге өнер көрсетті. Ньюсом Харпердің 1971 жылғы "Stormcock" альбомына қатты әсер етіп, оны оның кең ауқымды екінші альбомы "Ys" үшін шабыт көзіне айналдырды. Осы кезеңде Харпер өзінің өмірлік жұмысын әртүрлі форматта жинауға және құрастыруға уақытын арнады. Осы процесті аяқтау үшін түсірілген деректі фильм жасау жоспарланған болатын. Алайда, 2016 жылға дейін ол жарық көрген жоқ. 2010 жылы Ньюсом Харперді өзінің бірнеше еуропалық гастрольдік концерттеріне қонақ ретінде шақырды. Харпердің "Тұтқындық қаладағы шайқас" фильмінде Родригес Эль Торо рөлін ойнауы туралы жоспарлар да жарияланды. 2016 жылға қарай жоба әлі де "әзірлену сатысында" саналады.

In 2000, Harper released an almost entirely acoustic album, The Green Man, accompanied by the Tea Party's Jeff Martin on guitar, hurdy gurdy and numerous other instruments. The following year (2001) Harper celebrated his 60th birthday with a concert performance at London's Royal Festival Hall and was joined by numerous guest artists including; David Bedford, Nick Harper, Jeff Martin and John Renbourn. The concert was recorded and released shortly after as a double CD, Royal Festival Hall Live – 10 June 2001. In 2003, Harper published The Passions of Great Fortune, a large format book containing all the lyrics to his albums (and singles) to date, it also contained a wealth of photographs and commentary on his songs. Harper released his second CD single in April 2005; "The Death of God". The 13 minute song, a critique of the war in Iraq, featured guest guitarist Matt Churchill (who also performed live with Harper during this period). A video of the track, intermixing animation with a live performance, is 2003 also saw the release of Counter Culture, a double compilation album featuring songs from Harper's 35 year songwriting period. Counter Culture received a five star review from Uncut magazine. Harper also contributed a recital of "Jabberwocky" for The Wildlife Album, an 18 track compilation CD to benefit the World Wide Fund for Nature and the Ulster Wildlife Trust. 2005 saw Harper release his first DVD, Beyond the Door. Composed of live footage recorded in 2004 at Irish folk club "De Barra's" in Clonakilty, Cork and "The Death of God" video. The package also includes an additional 10 track audio CD and received a 4 star review from Mojo, Uncut, and Classic Rock magazine, who made it their "DVD of the month". In September 2007, Harper supported Californian harpist Joanna Newsom at her Royal Albert Hall performance. Newsom, impressed by Harper's 1971 album Stormcock found it served as an inspiration for her similarly expansive second album, Ys. During this period, Harper dedicated his time to collecting and compiling his life's work in various formats. One of the intended projects was to be the making of a documentary DVD to round off this process. However, as of 2016 this remains unreleased. In 2010, Newsom once again invited Harper to guest for her on several of her European Tour Dates. Plans for Harper to star as Rodriguez El Toro in the film Rebel City Rumble were also announced. As of 2016 the project is still categorised as 'in development'.

2011 қазіргі уақыт: Адам және миф

2 сәуірде 2011 жылы Рой Харпер ITV Legends сериясының бөлігі ретінде Metropolis Studios-та шағын көрермендер алдында концерт берді. Концерт бейнеге түсіріліп, Classic Rock Legends: Roy Harper – Live in Concert at Metropolis Studios DVD-сі ретінде шығарылды. Жинаққа концерттің аудио дискісі де кірді. 2011 жылдың жазында Харпер көптеген телебағдарламаларда пайда болды. 24 шілдеде 2011 жылы Харпер британдық крикет радио бағдарламасы Test Match Special-да түскі қонақ ретінде болды. Бағдарлама барысында Харпермен сұхбаттасып, "When an Old Cricketer Leaves the Crease" әнін орындады. 19 қыркүйекте 2011 жылы BBC Breakfast телеарнасында сұхбат өтті, ал 20 қыркүйекте 2011 жылы Роберт Элмс Харпермен BBC London 94.9 радиосында сұхбаттасты. Шоу барысында Харпер студияда 1970 жылғы Flat Baroque and Berserk альбомынан "Another Day" әнін орындады. 21 қыркүйекте 2011 жылы Майк Хардингтің BBC Radio 2 бағдарламасында тағы бір сұхбат өтті. 23 қыркүйекте Харпер Later with Jools Holland бағдарламасына қатысты. 1974 жылғы "The Old Grey Whistle Test" бағдарламасында Харпердің 1974 жылғы Valentine альбомынан "Commune" әнін орындауы көрсетілді. Харпер "Another Day", 1970 жылғы Flat Baroque and Berserk альбомынан "I Hate The White Man" әнінің қысқартылған нұсқасы және интернетке арналған эксклюзивті орындаудың бөлігі ретінде "The Green Man" әнін орындады. Бұл медиадағы өнер көрсетулері Харпердің жаңа жинақ альбомын, "Songs of Love and Loss" таныстыруға арналған еді. Бұл альбом Харпердің махаббат туралы әндерінен құралған және оның 19 альбомының алғашқы рет цифрлық форматта шығарылуына кіріспе болды. Цифрлық каталог алдағы айларда төрт бөліктен тұрып шығарылатын болды. Альбом (және Харпердің көптеген бұрынғы туындылары) FLAC және MP3 форматтарында Харпердің веб-сайтынан жүктеуге болады. 5 қарашада 2011 жылы Харпер 70 жылдық мерейтойын атап өту үшін Лондонның Корольдік фестиваль залына оралды және Джонатан Уилсон, Ник Харпер, Джоанна Ньюсом және Джимми Пейдж сияқты арнайы қонақтармен бірге тағы да өнер көрсетті. The Daily Telegraph газеті бұл өнер көрсетуді "музыкалық ұлылықтың кеші" деп сипаттады, ал The Guardian газеті оны "тарихи концерт" деп атады. 2012 жылы Ирландияның баспасөз фотографтары қауымдастығы Алан Плейстің Харпердің суретіне жылдық байқауының "Портреттер" бөлімінде үшінші орынды берді. 2012 жылдың желтоқсанында Харпердің 13 жылдан кейін жаңа материалдан тұратын алғашқы студиялық альбомын шығару жоспары расталды. "Man and Myth" альбомында Пит Тауншенд пен Джонатан Уилсонның үлесі болды және ол 23 қыркүйекте 2013 жылы жарық көрді. Харпер 2013 жылдың тамызында Дибарра фольклорлық клубында (11 тамыз, Клонакилти, Ирландия), Грин Мэн фестивалінде (17 тамыз, Гланск, Уэльс) және Эскот паркіндегі Beautiful Days фестивалінде (18 тамыз, Девон) өнер көрсетті. Осы кезеңде Харпер 15 тамызда 2013 жылы BBC Radio Bristol бағдарламасында Лора Роулингспен сұхбаттасты, сондай-ақ Telegraph Online журналисі Роб Хьюз "Рой Харпер соңғы бес онжылдықты біздің заманымыздың ең көркем, керемет музыкасын жасаумен өткізді" деп мәлімдеді. Харпер сонымен қатар Лондонның Rough Trade East дүкенінде өнер көрсетті. Білеттер сол күні дүкеннен альбом сатып алғандарға шектеулі санда сатылды, ал іс-шара альбомды алдын ала тапсырыс берген фанаттарға тікелей эфирде көрсетілді. 25 қыркүйекте Sky Arts телеарнасы Roy Harper: Man & Myth – The Documentary фильмін көрсетті. Бұл фильм негізінен Харпердің Ирландиядағы үйінде түсірілді, ол Харпердің мансабын және оның шығармашылығын зерттейді. Фильмде Джимми Пейдж, Роберт Плант және Джонни Марр сияқты музыканттармен сұхбаттар бар. "Man and Myth" альбомын насихаттау мақсатында Харпер үш күндік Ұлыбританиялық гастрольдік сапарға шықты, ол Лондонның Корольдік фестиваль залында (22 қазан), Манчестердегі Бриджвотер залында (25 қазан) және Бристольдегі Колстон залында (27 қазан) өнер көрсетті. Әр өнер көрсетуде оған Джонатан Уилсон сүйемелдеді және скрипка мен духовой аспаптар ансамблі қолдау көрсетті. 2013 жылдың қарашасында Uncut журналы "Man & Myth" альбомын 2013 жылдың ең үздік 50 альбомының тізімінде 6-шы орынға қойды. Mojo журналы да "Man and Myth" альбомын 2013 жылдың ең үздік 50 альбомы тізімінде 39-шы орынға қойды. 2016 жылдың сәуірінде 75 жылдық мерейтойын тойлау үшін Харпер қыркүйек айында скрипка мен духовой аспаптар ансамблімен Бірмингем, Манчестер, Лондон және Эдинбург қалаларында төрт концерт өткізеді деп хабарлады. Ол турнесін Ирландияның Корк графтығындағы Клонакилти қаласындағы Де Барра пабында бастады. 2019 жылдың наурыз айында Харпер тағы да Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға шықты, ол Бирмингем, Бексхилл-он-Си, Лондон (Лондон Палладиум), Ливерпуль, Гейтсхед, Лидс және Эдинбург қалаларында концерттер берді. Ол турнесін Ирландияның Корк графтығындағы Клонаки...

On 2 April 2011, Roy Harper played a concert for a small audience at Metropolis Studios as part of the ITV Legends series. The concert was recorded on video and released on DVD as Classic Rock Legends: Roy Harper – Live in Concert at Metropolis Studios. The package also contains an audio CD of the concert. Through the summer of 2011, Harper made a number of appearances on broadcast media. On 24 July 2011, Harper appeared as the lunchtime guest on the British cricketing radio programme, Test Match Special. During the show Harper was interviewed and also performed "When an Old Cricketer Leaves the Crease". A televised interview followed on BBC Breakfast on 19 September 2011, and Harper was also interviewed by Robert Elms on his BBC London 94.9 show on 20 September 2011. During the show, Harper performed "Another Day" (a song from his 1970 album Flat Baroque and Berserk) live in the studio. A further interview took place on Mike Harding's BBC Radio 2 show on 21 September 2011. On 23 September Harper was interviewed on Later with Jools Holland. A segment of Harper performing "Commune" (from his 1974 album Valentine) on The Old Grey Whistle Test in 1974 was shown. Harper performed "Another Day", an abbreviated version of "I Hate The White Man" (from his 1970 album Flat Baroque and Berserk) and "The Green Man" (as part of a web exclusive performance). The media appearances were to promote the release of a new compilation album, Songs of Love and Loss, a compilation of Harper's love songs released as an introduction to the digital release of 19 of Harper's albums for the first time. The digital catalogue was to be released in batches of four over the forthcoming months. The album (and most of Harper's back catalogue) remain available to download on Harper's website in FLAC and MP3 formats. On 5 November 2011, Harper returned to London's Royal Festival Hall to celebrate his 70th birthday and perform once again with special guests Jonathan Wilson, Nick Harper, Joanna Newsom and Jimmy Page. The performance was described in The Daily Telegraph as " an evening of devastating musical brilliance " and by The Guardian as an " historic concert". In 2012, the Press Photographers Association of Ireland awarded third place in the Portraits section of their annual competition to a photographic portrait of Harper by photographer Alan Place. In December 2012 plans to release a new album, Harper's first studio release of newly recorded material for 13 years, were confirmed. The album, Man and Myth, featured contributions from Pete Townshend and Jonathan Wilson, and was released 23 September 2013. Harper performed live through August 2013, playing at Debarras Folk Club in Clonakilty, West Cork, Ireland (11 August), at the Green Man Festival in Glanusk, Wales (17 August) and at Beautiful Days in Escot Park, Devon (18 August). During this period Harper was interviewed by Laura Rawlings on her BBC Radio Bristol show on 15 August 2013, and also by Rob Hughes of the Telegraph Online who declared "Roy Harper has spent the past five decades crafting some of the most vivid, ravishingly beautiful music of our times ". Harper also performed at an in store performance at Rough Trade East, London. A limited number of tickets were available to those who purchased the album in store that day, and the event was also streamed live to a limited number of fans who had pre ordered the album. On 25 September Sky Arts broadcast Roy Harper: Man & Myth – The Documentary. An exclusive documentary film, shot mainly at Harper's home in Ireland, it traced Harper's career and examined his output. Included were interviews with fellow musicians Jimmy Page, Robert Plant and Johnny Marr. In support of Man and Myth's release, Harper undertook a short, three date, UK tour, performing at the Royal Festival Hall, London (22 October), the Bridgewater Hall, Manchester (25 October) and the Colston Hall, Bristol (27 October). At each performance he was accompanied by Jonathan Wilson and supported by a string and brass ensemble. In November 2013 Uncut placed Man & Myth at 6 in their top 50 Albums of 2013. Mojo also placed Man and Myth at 39 in their list of the top 50 Albums of 2013. In April 2016, to celebrate his 75th Birthday, Harper announced four concerts in September with string and brass ensemble, in Birmingham, Manchester, London and Edinburgh. He kicked off the tour at De Barra's pub in Clonakilty, Co. Cork, Ireland. In March 2019 Harper toured the UK again, with concerts in Birmingham, Bexhill on Sea, London (The London Palladium), Liverpool, Gateshead, Leeds and Edinburgh. He kicked off the tour at De Barra's pub in Clonakilty, Co. Cork, Ireland.

Марапаттар

1975 жылы HQ Португалияда «Жыл жазбасы» наградасын алды. Сол жылы Харпер де Финляндияда осы жазба үшін ұқсас награданы алды. Work of Heart 1982 жылы The Sunday Times газетінің «Жыл альбомы» атанды. Харпер 2005 жылдың 16 маусымында Лондонның Порчестер залында Mojo журналының қызметкерлерінен «Mojo Hero» сыйлығын алды. Марапатты оның көп жылғы әріптесі және досы Джимми Пейдж табыс етті, қазір ол Ирландияның Клонакилти қаласындағы De Barras Folk Club-тың қабырғасында ілулі тұр. 2013 жылдың 30 қаңтарында Харпер Гласгоу Корольдік концерт залында өткен BBC Radio 2 Folk Awards шарасында өмірлік жетістіктері үшін марапатталды.

Жеке өмір

Харпердің ұлдарының бірі, Ник Харпер – әнші-күйші. Ол кейде әкесімен бірге гастрольдік сапарларда болып, оның әндерін жазып, 1985 жылдан бері бірнеше альбомында гитарист ретінде қатысқан. Тағы бір ұлы, Бен Харпер (ағылшын актрисасы Верна Харвиден туған), АҚШ-та тұрады. Әнші-күйші және жазба продюсері Феликс Ховард Харперді балаларының "биологиялық әкесі" деп айтады. Харпер дінсіз. 2013 жылдың ақпан айында полициямен сұхбаттасқаннан кейін, Харперге 2013 жылдың қараша айында бірнеше жыл бойы жасөспірім қызға қатысты тарихи сексуалдық зәбір көрсеткен деген айыптар бойынша он мәрте айып тағылды. 2015 жылдың басында екі апталық сот процесінен кейін, қазылар алқасы оны екі айыптан ақтатты, ал қалған бесеуі бойынша шешім қабылданбады. Содан кейін, 2015 жылдың қараша айында Бас прокурордың міндетін атқарушысы Элисон Сондерстің қарауынан кейін қалған айыптар алынып тасталды.