Кіріспе

Итон Форд – Англияның Кембриджшир графтығындағы Сент-Ньотс қаласының бір бөлігі. Бұл негізінен тұрғын үйлерден тұратын аудан, сонымен қатар өзен жағасында орналасқан үлкен Riverside Park саябағын қамтиды. Тұрғын үйлердің көп бөлігі 1960 жылдардағы және одан кейінгі Лондоннан көшіп келгендердің кезеңіне дейін салынған. Бұрынғы ауылдың жасыл алаңы әлі де сақталған. Итон Форд Ұлы Уз өзені, оңтүстіктегі Дуло Брук, батыстағы A1 тас жолы және солтүстіктегі Ким өзенімен шектелген аймақта жатыр. Ким өзені Ұлы Уз өзеніне құятын жердегі кішкентай батпақты арал да осы аумаққа кіреді. Итон Форд Лондонның шамамен солтүстігінде орналасқан. Тарихи жағынан алғанда, Итон Форд Бедфордширге қарасты болған, бірақ 1974 жылы Кембриджширге қосылды.

Eaton Ford-тың сипаттамасы

Итон Форд – Сент-Ньотс қаласының ерекше аймағы, ол Ұлы Уз өзенінің батысында жатыр. Ол көбінесе тұрғын үйлерден тұрады, бірақ өзенге жақын үлкен саябақ – Риверсайд Паркі орналасқан. Итон Фордтың ішінде өндірістік қызмет іс жүзінде жоқ, ал жұмыс істейтін адамдардың көпшілігі Сент-Ньотс қаласының басқа аудандарына немесе одан да алысқа жол жүреді. Итон Форд Грин қауымдастықтың шағын, бірақ сүйкімді "ауылдық жасыл" ортасы болып табылады, ал Сент-Ньотс қалалық кеңесі гүлзарларды күтіп ұстауды ұйымдастырады. Maltman's Green – St Neots Road және Crosshall Road қиылысындағы шөпті аймақ, бірақ ол жолдарды жақсарту жобаларынан кейін тартымдылығын жоғалтты. Ұлы Солтүстік жолында орналасқан Кросхолл кіші мектебі – үлкен мектеп кешені, мектеп күнінің басында және соңында көптеген жаяу жүргіншілер мен көлік қозғалысы пайда болады. (Тарихи аты болғанымен, Ұлы Солтүстік жолы мұнда тек жергілікті тасымалдау жолы болып табылады). St Neots Golf Club Crosshall Road-та орналасқан, ал оның жері Ким өзеніне дейін Итон Фордтың солтүстік бөлігінің көп бөлігін алып жатыр, ол шекараны құрайды. Итон Фордтың осы бөлігінде тағы бір нысан – Crosshall Marine Ltd маринасы орналасқан. Оның жасырын орналасқандығы гольф ойнамайтын және өзен кемелерін пайдаланбайтын тұрғындарға ол белгісіз болуы мүмкін. Итон Фордта орташа өлшемді супермаркет, сондай-ақ жартылай тәуелсіз дүкен және Barley Mow пабы бар. Өзенге жақын төмен жатқан жерлер су тасқынына жиі ұшырайды, сондықтан су тасқынын бақылау жүйесі енгізілді; Риверсайд Паркі, Паддокқа жақын орналасқан тұрақ және іргелес аумақтар су тасқынын тоқтату аймақтары ретінде жоспарланған: өзенде су көп болған кезде, бұл аймақтар одан да ауыр су тасқынын болдырмау үшін суға толады; Паддоктағы үйлерді қорғау үшін су тасқынын бақылау үшін жағалаулар жасалған.

Тарих

Англосаксон дәуірінде Ұлы Уз өзенінің батыс жағында шағын елді мекендер болған. Су жағасына жақын, шамамен Конигирдің қарсы бетінде, ауыл пайда болды, оны Ea tun деп атады, яғни су жағалауындағы ауыл. Солтүстікке қарай орналасқан тағы бір кішігірім елді мекен Форда деп, кейін ғана Форд деп аталды. Ал қазіргі Дуло жел тегершігі орналасқан төбеде тағы бір шағын елді мекен болды, ол кезде ол Оңтүстік бекініс деген мағынаны білдіретін Судбери деп аталды. Сол кезде Ұлы Уз өзені қазіргіден әлдеқайда кең әрі тереңдігі аз, жағалары анық емес болған. Бұл өзенді сақтықпен, әсіресе құрғақ мезгілде өтуге мүмкіндік берді. Ea tun уақыт өте келе Итон деп аталды, ал Норманд жаулап алудан кейін оның оңтүстік бөлігі соке, яғни әкімшілік бөлімшесінің құрамында болды, соның нәтижесінде ол Итон Сокон деп атала бастады. Солтүстік бөлігіндегі маңызды Форд Итон Форд деп танылды. Ұлы Уз өзенін басқа да жерлерде өтуге болатын, бірақ бұл жер ең маңызды өткел болған сияқты. "Итон Форд" атауы бұрын ресми қолданылмаған, бірақ 1963 жылы Итон Соконнан бөлінгеннен кейін ресми мәнге ие болды.

Сент-Неотс монастыры

972 жылы англосаксондық жер иегері Леофрик және оның әйелі Леофлейд Эйнсбериде шағын монастырь құрды (сол кезде Эрнулф қабірі деп аталған, және қазіргі Сент-Неотс жерінің бір бөлігін қамтитын). Елді мекен Хантингдон көшесі мен Кембридж көшесінің қиылысында орналасты. Монастырь паломниктердің келуінен және олардың сыйлықтарынан айтарлықтай табыс табуға мүмкіндік алды, бірақ паломниктерді тарту үшін оларға қасиетті реликвиялар қажет болды. Леофрик өмірінің көп бөлігін Корнуоллда өткізген және шамамен 875 жылы қайтыс болған құрметті сакс монахы Сент-Неоттың қабір қалдықтарын алуға шешім қабылдады. Оның қабір қалдықтары сол жерде сақталып, паломниктікке айналған еді. Леофрик Неоттың сүйектерін алып, оларды өз монастырына жеткізіп қойды. Бұл күтілген нәтижені берді және монастырь паломниктердің басты орталығына айналды. Уақыт өте келе монастырь және оның орналасқан жері Сент-Неотс деп аталды. Паломниктер мен базарға келушілердің көптігі Итон Фордын маңызды жерге айналдырды, және бірте-бірте Итон Форд деген ат қолданысқа түсті. Янг болжамынша, бұл қазіргі көпірден сәл солтүстікке қарай болған, себебі Кросхолл жолының өзенге жақындағандағы бұрылысы қазір оңтүстікке қарай иіліп кетеді.

Садбери

Англосаксон дәуірінде Садбери ("оңтүстік бекінісі") деген шағын елді мекен болған. Бұл, қазіргі Кросхолл жолы мен дәстүрлі Ұлы Солтүстік жолының тоғысында орналасқан болуы мүмкін. 1086 жылы "Domesday Book" бойынша, Эудо Дапифер Уайбостон және Садбери иеліктерімен бірге Етон Соконды басқарған; Садберидегі тікелей иеленуші Гилберт ұлы Ричард болған. Кейін Садбери король Эдуард тұсында Сент-Ньотс монастырына қарасты болған деп жазылған. 13 ғасырда ондағы Елді мекеннің иелері болған отбасы, ақырында Елді мекеннің атын өз тегі ретінде қабылдап, "де Садбери" деп аталған. Елді мекен, қазіргі ферма үйі орналасқан жерде немесе оған жақын, Крос Холл тоғысының солтүстік-шығысында тұрған болуы мүмкін. "Холл" сөзі көбінесе елордалық үйлермен байланысты, сондықтан тоғысқа орналасқан елордалық үйді "Крос Холл" деп атау логикалық. Садберидің бұрынғы егістік алқаптарын құраған жолақтардың іздері, әлі де Сент-Ньотс гольф алаңында тік және ирек пішінде көрініп тұр. Садбери ауылының жоғалуы, 1348-1349 жылдардағы Қара өлімге байланысты болуы мүмкін, ол Англия халқының үштен бір бөлігін қырып салған деседі. Көптеген саяхатшылар Лондоннан солтүстікке қарай осы ауыл арқылы өтіп, бірге микробтарды таратқан болуы мүмкін.

Өзен көпірі

Сент-Ньотс қаласындағы Ұлы Уз өзенінің арғы жағындағы алғашқы көпір, шамасы, 11-ші немесе 12-ші ғасырда саудагерлер мен қажыларды Сент-Ньотс монастырының монахтары құрған базарға жеткізу үшін салынған. Бұл, әлдебір арқа арқылы өту орнының ізбасары болған. Ол толығымен ағаштан тұрғызылған, өзеннің екі жағындағы батпақты жерлерге байланысты, оған ұзын жол салынған. 1588 жылы жаңа қалалық көпір салынды. Ескі көпірді зерттеу оның 72 аркадан тұратындығын, ұзындығы 704 фут, ені 7 фут 6 дюйм болатындығын көрсетті. Жаңа көпірдің тіректері су тасқыны деңгейіне дейін салынуы тиіс болды. Өзен Бедфордшир мен Хантингдоншир арасындағы шекараны белгіледі, сондықтан екі графтық та материалдар мен еңбекақы төлеуге үлес қосуға міндетті болды. Қалалық көпір, шамасы, 1617 жылы қайтадан салынды, бірақ бұл жолы толығымен тастан. Көпірдің маңыздылығы айқын болды, өйткені ол өзен арқылы кемелердің кедергісіз өтуіне мүмкіндік берді (арқаны алып тастау арқылы), сонымен қатар сауда маңыздырақ бола бастады. Осы кезеңде өзеннің жүзе алатындығын жақсарту және Бедфордқа қол жеткізуді жеңілдету үшін де жұмыстар жүргізілді. 1670 жылы Оуз өзенін жақсарту мақсатында Оуз өзенінің (Бедфордшир) қатынас актісі қабылданды, бұл Бедфордқа дейін жүзуге мүмкіндік берді. 19 ғасырда көпірдің үстіңгі құрылымы кеңейтілді, ал Хантингдоншир бөлігіне тән «қабықшалар» парапеттің бүкіл ұзындығы бойынша жалғастырылды. (Шындығында, қабықшалар – бұл жаяу жолдарды ұстап тұрған консольдік сәулелерге тірелген аркалар еді.) Итон Фордтағы көпірдің соңы да тарлықты азайту үшін кеңейтілді. Ескі тас көпір 20 ғасырдың басына дейін жақсы сақталды, бірақ ол тіпті бір бағытта қозғалысқа шектеу қойылған жағдайда да, қазіргі заманғы автокөліктің салмағына төтеп бере алмады. Онда жылдамдық шегі 5 миль сағатына дейін болды. Графтық шекарада орналасқандықтан, оны ауыстыру туралы келіссөздер ұзаққа созылып, 20 жылдан астам уақыт алды. Соңында, 1964 жылы, әдемі бірақ осал құрылым бұзылып, қазіргідей практикалық көпірдің құрылысы басталды.

Жұмысшылар үйі

XIX ғасырдың басында мұқтаждарға көмек көрсету жүйелі емес және қанағаттандырмас жағдайда болды. 1834 жылғы Кедейлер заңына түзетулер енгізу туралы заң жергілікті билікке үйлестірілген шаралар қабылдау міндетін жүктеді, бұл Кедейлер заңы одақтарының құрылуына жылдам әкелді, онда приходтар жұмыс үйлерін ұйымдастыруға бірлесіп жұмыс істеді. Мұқтаждарға үй ішінде баспана мен тағам беріліп, олардың қабілеттеріне сай жұмыс тағайындалатын болды. Осының нәтижесінде 1835 жылдың 24 қыркүйегінде Сент-Ньотс Кедейлер одағы құрылды. Ұңғыл жер табуда кейбір қиындықтар туғаннан кейін, Итон Сокон қаласында жұмыс үйі салынды (қазіргі орны Итон Форд деп есептеледі). Оның сыйымдылығы 250 адамды құрады. 1879 жылы жеке емхана бөлімі аяқталды, бұл жұмыс үйінің шектеулі сыйымдылығын арттырды. 1920 жылдардың соңында ғимарат жұмыс үйі ретінде қызметін тоқтатты және қарттарға арналған аурухана болып қайта жарақтандырылып, Ақ үй деп аталды. 1950 жылдары оның бір бөлігі пәтерлерге айналдырылды, ал 1980 жылдары ғимараттың ішкі жағы толығымен жаңартылып, барлық ғимарат пәтерлерге бейімделді.

Тұрғын үй құрылысын кеңейту

1960 жылдан кейінгі кезеңде Eaton Ford Лондонның қаладан тыс жерлерді дамыту бағдарламасы және одан кейінгі тұрғын үй құрылысының нәтижесінде қарқынды дамыды. Бұл бағдарламаға дейін Eaton Ford-тағы тұрғын үйлер негізінен Сент-Ньотс және Милл-Хилл жолдары бойындағы ұзын бойына орналасқан құрылыстармен шектелген болатын. Жаңа тұрғын үйлер Eaton Ford-тың барлық аймағын дерлік жабады, тек Риверсайд паркі мен гольф алаңы дамытылмаған күйінде қалды.

Кросхолл мектептері

1974 жылы халық санының өсуіне байланысты Кросхолл бастауыш және жасөспірімдер мектептері ашылды.

Жемханалар мен дүкендер

Итон Оук – Кроссхолл жол торабына жақын орналасқан қонақ үй және мейрамхана; ол ескерткіш ғимарат. "Барли Моу" Кросхолл жолында, Сент-Ньотс жолының айналымына жақын орналасқан. Риверсайд саябағында "Амбиенс" кафесі мен мейрамханасы, ал Сент-Ньотс жолында "Этон Плейс" балық және картоп фри дүкені бар. Дулоу жолы мен Ұлы Солтүстік жолының қиылысында кооператив дүкені, ал Сент-Ньотс жолында "One Stop" шағын дүкені орналасқан.

Бедфордширден ауысу

Итон Сокон сияқты, Итон Форд тарихи тұрғыдан Бедфордширдің бір бөлігі болған. 1960 жылдары олар Ханттингдонширге қосылды, бұл олардың іс жүзінде бөлігі болған Сент-Ньотс қауымына бірігуіне әкелді. 1974 жылы Ханттингдоншир графтығы таратылды, соның салдарынан Итон Форд Кембриджширге қарасты болды.

Гольф клубы

Сент-Ньотс гольф клубы 1900 жылға дейін болған, бірақ 1912 жылы Кросхолл жолы бойындағы қазіргі орнына көшірілді.

Жолдарды жақсарту

1960 жылға дейін Итон-Фордтағы жол желісі Ұлы Солтүстік жолынан, Сент-Ньотс жолының айналма жолынан өзен көпіріне дейінгі тармағынан, Кросхолл жолынан және Милл-Хилл жолынан тұратын. Ұлы Солтүстік жолы қарбаласып, маңызды бағыт болды, бірақ ол бір қатарлы қозғалысқа арналған жол еді. Кросхолл жолы Кимболтоннан Сент-Ньотс қала орталығына және одан әрі Кембриджге дейін созылған A45 магистральдық жолының бөлігі болды. Қазіргі A1 жолы салынып, батыс жағынан айналып өтетін болған соң, Ұлы Солтүстік жолы Вейбостоннан Сент-Ньотсқа қарайтын бағытқа айналды, ал айналма жолдың солтүстік бөлігі тек жергілікті көлік үшін пайдаланылды. Сент-Ньотс айналым жолы ашылғаннан кейін A45 трафигі A1 арқылы Вейбостон айналымына, содан кейін айналым жолымен жүретін болды, осылайша Итон-Фордтағы жол желісінің барлығы енді тек жергілікті маңызы бар болып қалды.

Әскери қойма

1937 немесе 1938 жылдары Милл-Хилл жолының оңтүстік жағында әскери қойма орналасқан. Ол Милл-Хилл жолының көп бөлігін қамтыды. Германиямен саяси шиеленістің күшеюі қарулану кезеңіне алып келді, сондай-ақ жаңа сарбаздарды даярлау лагері құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, лагерь Корольдік электр және механикалық инженерлердің базасына айналдырылды. Лагерь ішінде, Ұлы Солтүстік жолының шекарасында іздеу шамдары мен әуе шабуылына қарсы қарулар орналастырылды. Соғыстан кейін кейбір отбасылар 1959 жылға дейін осы жерде тұрды, содан кейін бұл жер әскери мақсаттарға пайдаланылмайтын болып сатылды. Шығыс электр желісі басқармасы оны сатып алып, 1960 жылдан бастап жұмыс қоймасы және оқу орталығы ретінде пайдаланды. Бұл басқарма жерді одан әрі дамытуды жоспарлаған, бірақ жергілікті биліктің жоспарлау стратегиясы оған мүмкіндік бермеді. Кейіннен басқарма өз қызметін азайтып, 1977 жылға қарай толықтай шығып кетті. Босалған жерге үйлер салына бастады. Әскери қызметтен қалған соңғы ғимарат 1983 жылы бұзылды.

Үкімет

Итон Форд Сент-Ньотс қалалық кеңесінің аумағында орналасқан; Итон Форд бөлімшесі бар. Хантингдоншир аудандық кеңесі – Хантингдонда кеңсесі бар келесі деңгей. Ол барлық жер салығын жинайды және құрылыс ережелерін басқарады/қамтамасыз етеді, жоспарлау және экологиялық тексерулер/мақұлдаулар, күндізгі орталықтар, бағаланған тұрғын үй жәрдемақылары, саябақтар, қоқыс жинау, ортақ демалыс бюджетін және туризмді қолдайды. Жергілікті басқарудың келесі деңгейі – Кембридж қаласындағы штаб-пәтері орналасқан Кембриджшир округі кеңесі. Бұл округ бойынша жол инфрақұрылымы, өрттен қорғау және құтқару, білім беру, әлеуметтік қызметтер, кітапханалар және мұраны сақтау сияқты қызметтерді ұсынады. Төртінші деңгей – Питерборо және Кембриджшир біріккен аймағы, стратегиялық жоспарлауға жауапты. Итон Форд Хантингдон сайлау округіне кіреді. Парламент мүшесі (2021) Джонатан Дьяногли (консерватор).