Итон-Форд, Кембриджшир: тұрғын аудан, Riverside Park саябағы, Great Ouse өзені маңында орналасқан. 1960 жылдардағы Лондоннан көшуге байланысты салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итон Форд – Англияның Кембриджшир графтығындағы Сент-Ньотс қаласының бір бөлігі. Бұл негізінен тұрғын үйлерден тұратын аудан, сонымен қатар өзен жағасында орналасқан үлкен Riverside Park саябағын қамтиды. Тұрғын үйлердің көп бөлігі 1960 жылдардағы және одан кейінгі Лондоннан көшіп келгендердің кезеңіне дейін салынған. Бұрынғы ауылдың жасыл алаңы әлі де сақталған. Итон Форд Ұлы Уз өзені, оңтүстіктегі Дуло Брук, батыстағы A1 тас жолы және солтүстіктегі Ким өзенімен шектелген аймақта жатыр. Ким өзені Ұлы Уз өзеніне құятын жердегі кішкентай батпақты арал да осы аумаққа кіреді. Итон Форд Лондонның шамамен солтүстігінде орналасқан. Тарихи жағынан алғанда, Итон Форд Бедфордширге қарасты болған, бірақ 1974 жылы Кембриджширге қосылды.
Eaton Ford is an area of St Neots, Cambridgeshire, England. It is a mainly residential area also containing Riverside Park, a large area of riverside parkland. Much of the housing stock dates from the period of London overspill during the 1960s and subsequently. The former village green is still in place. Eaton Ford lies in the area bounded by the River Great Ouse, Duloe Brook in the south, the A1 road to the west, and the River Kym in the north. The small marshy island in the Great Ouse at the confluence of the Kym is included. Eaton Ford is approximately north of London. Historically Eaton Ford was in Bedfordshire; it was transferred to Cambridgeshire in 1974.
Eaton Ford-тың сипаттамасы
Итон Форд – Сент-Ньотс қаласының ерекше аймағы, ол Ұлы Уз өзенінің батысында жатыр. Ол көбінесе тұрғын үйлерден тұрады, бірақ өзенге жақын үлкен саябақ – Риверсайд Паркі орналасқан. Итон Фордтың ішінде өндірістік қызмет іс жүзінде жоқ, ал жұмыс істейтін адамдардың көпшілігі Сент-Ньотс қаласының басқа аудандарына немесе одан да алысқа жол жүреді. Итон Форд Грин қауымдастықтың шағын, бірақ сүйкімді "ауылдық жасыл" ортасы болып табылады, ал Сент-Ньотс қалалық кеңесі гүлзарларды күтіп ұстауды ұйымдастырады. Maltman's Green – St Neots Road және Crosshall Road қиылысындағы шөпті аймақ, бірақ ол жолдарды жақсарту жобаларынан кейін тартымдылығын жоғалтты. Ұлы Солтүстік жолында орналасқан Кросхолл кіші мектебі – үлкен мектеп кешені, мектеп күнінің басында және соңында көптеген жаяу жүргіншілер мен көлік қозғалысы пайда болады. (Тарихи аты болғанымен, Ұлы Солтүстік жолы мұнда тек жергілікті тасымалдау жолы болып табылады). St Neots Golf Club Crosshall Road-та орналасқан, ал оның жері Ким өзеніне дейін Итон Фордтың солтүстік бөлігінің көп бөлігін алып жатыр, ол шекараны құрайды. Итон Фордтың осы бөлігінде тағы бір нысан – Crosshall Marine Ltd маринасы орналасқан. Оның жасырын орналасқандығы гольф ойнамайтын және өзен кемелерін пайдаланбайтын тұрғындарға ол белгісіз болуы мүмкін. Итон Фордта орташа өлшемді супермаркет, сондай-ақ жартылай тәуелсіз дүкен және Barley Mow пабы бар. Өзенге жақын төмен жатқан жерлер су тасқынына жиі ұшырайды, сондықтан су тасқынын бақылау жүйесі енгізілді; Риверсайд Паркі, Паддокқа жақын орналасқан тұрақ және іргелес аумақтар су тасқынын тоқтату аймақтары ретінде жоспарланған: өзенде су көп болған кезде, бұл аймақтар одан да ауыр су тасқынын болдырмау үшін суға толады; Паддоктағы үйлерді қорғау үшін су тасқынын бақылау үшін жағалаулар жасалған.
Eaton Ford is a distinct area of St Neots, lying to the west of the River Great Ouse. It is largely residential, but with an extensive area of parkland – Riverside Park – adjacent to the river. There is practically no industrial activity within Eaton Ford, and most people in work travel to other parts of St Neots, or commute further afield. Eaton Ford Green forms a small but pleasing "village green" focus to the community, and St Neots Town Council arrange to maintain flower beds. Maltman's Green is a grassy area at the junction of St Neots Road and Crosshall Road, but has long since lost its attractiveness to road improvement schemes. There is a large school complex, Crosshall Junior School on the Great North Road, with considerable pedestrian and vehicular traffic generated at the start and end of the school day. (Despite the historic name, the Great North Road is only a local distributor road here). St Neots Golf Club is located on Crosshall Road, and the grounds occupy nearly all of the northern part of Eaton Ford up to the River Kym, which forms the boundary. The other occupier of this part of Eaton Ford is a marina, Crosshall Marine Ltd. Its tucked away location means that it may well be unknown to residents who do not play golf and do not use river craft. Eaton Ford has a medium sized supermarket as well as a semi independent convenience store and a public house, the Barley Mow. The low lying areas near the river have been subject to flooding, and a flood control scheme has been implemented; the Riverside Park adjacent to The Paddock, the carpark there, and adjacent areas are planned surge containment zones: in times of heavy water flow in the river, these areas are flooded to prevent more serious inundation; flood control banks are provided to protect houses in The Paddock.
Тарих
Англосаксон дәуірінде Ұлы Уз өзенінің батыс жағында шағын елді мекендер болған. Су жағасына жақын, шамамен Конигирдің қарсы бетінде, ауыл пайда болды, оны Ea tun деп атады, яғни су жағалауындағы ауыл. Солтүстікке қарай орналасқан тағы бір кішігірім елді мекен Форда деп, кейін ғана Форд деп аталды. Ал қазіргі Дуло жел тегершігі орналасқан төбеде тағы бір шағын елді мекен болды, ол кезде ол Оңтүстік бекініс деген мағынаны білдіретін Судбери деп аталды. Сол кезде Ұлы Уз өзені қазіргіден әлдеқайда кең әрі тереңдігі аз, жағалары анық емес болған. Бұл өзенді сақтықпен, әсіресе құрғақ мезгілде өтуге мүмкіндік берді. Ea tun уақыт өте келе Итон деп аталды, ал Норманд жаулап алудан кейін оның оңтүстік бөлігі соке, яғни әкімшілік бөлімшесінің құрамында болды, соның нәтижесінде ол Итон Сокон деп атала бастады. Солтүстік бөлігіндегі маңызды Форд Итон Форд деп танылды. Ұлы Уз өзенін басқа да жерлерде өтуге болатын, бірақ бұл жер ең маңызды өткел болған сияқты. "Итон Форд" атауы бұрын ресми қолданылмаған, бірақ 1963 жылы Итон Соконнан бөлінгеннен кейін ресми мәнге ие болды.
In Anglo Saxon times there were small settlements on the west side of the River Great Ouse. A village was formed near the water's edge, probably opposite the Coneygeare, and this was called Ea tun, meaning waterside village. Another, smaller settlement a little further north was called Forda, and later simply Ford. A further small settlement was on the hilltop near the present Duloe windmill, and was then called Sudbury, meaning the southern fort. At that time the River Great Ouse was much wider and shallower than at present, with ill defined banks. This made fording the river possible with care, and by choosing a dryer period to do so. Ea tun came to be known as Eaton, and after the Norman Conquest the more southerly part was designated by the fact that it was part of a soke, a governmental sub division, and in time this became Eaton Socon. The important Ford in the northern part came to be known as Eaton Ford. There were other places where the Great Ouse could be forded, but this seems to have been the principal crossing place. The name Eaton Ford was understood casually, but only took formal significance in 1963, when it was separated from Eaton Socon.
Сент-Неотс монастыры
972 жылы англосаксондық жер иегері Леофрик және оның әйелі Леофлейд Эйнсбериде шағын монастырь құрды (сол кезде Эрнулф қабірі деп аталған, және қазіргі Сент-Неотс жерінің бір бөлігін қамтитын). Елді мекен Хантингдон көшесі мен Кембридж көшесінің қиылысында орналасты. Монастырь паломниктердің келуінен және олардың сыйлықтарынан айтарлықтай табыс табуға мүмкіндік алды, бірақ паломниктерді тарту үшін оларға қасиетті реликвиялар қажет болды. Леофрик өмірінің көп бөлігін Корнуоллда өткізген және шамамен 875 жылы қайтыс болған құрметті сакс монахы Сент-Неоттың қабір қалдықтарын алуға шешім қабылдады. Оның қабір қалдықтары сол жерде сақталып, паломниктікке айналған еді. Леофрик Неоттың сүйектерін алып, оларды өз монастырына жеткізіп қойды. Бұл күтілген нәтижені берді және монастырь паломниктердің басты орталығына айналды. Уақыт өте келе монастырь және оның орналасқан жері Сент-Неотс деп аталды. Паломниктер мен базарға келушілердің көптігі Итон Фордын маңызды жерге айналдырды, және бірте-бірте Итон Форд деген ат қолданысқа түсті. Янг болжамынша, бұл қазіргі көпірден сәл солтүстікке қарай болған, себебі Кросхолл жолының өзенге жақындағандағы бұрылысы қазір оңтүстікке қарай иіліп кетеді.
About 972 AD an Anglo Saxon landowner named Leofric and his wife Leoflaed founded a small monastery in Eynesbury (at that time known as Ernulph's Bury, and including part of the present day St Neots). The settlement was established at the junction of Huntingdon Street and Cambridge Street. The Priory had the potential to generate considerable income from the visits and donations of pilgrims, but to attract pilgrims they needed relics. Leofric decided to obtain the remains of Saint Neot, a much revered Saxon monk who had spent much of his life in Cornwall and who had died in about 875 AD. His remains were kept there and had become the object of pilgrimages. Leofric arranged to abstract Neot's bones, depositing them in his Priory. This had the desired effect and the Priory became a major centre of attention for pilgrims. Over time, the Priory and the locality where it was situated, became known as St Neots. The combination of visits of pilgrims and visitors to the market made the Ford at Eaton of great importance, and slowly the name Eaton Ford came to be used. Young speculates that it was a little to the north of the present day bridge, because of the angle of approach of Crosshall Road, which nowadays lurches southwards as it approaches the river.
Садбери
Англосаксон дәуірінде Садбери ("оңтүстік бекінісі") деген шағын елді мекен болған. Бұл, қазіргі Кросхолл жолы мен дәстүрлі Ұлы Солтүстік жолының тоғысында орналасқан болуы мүмкін. 1086 жылы "Domesday Book" бойынша, Эудо Дапифер Уайбостон және Садбери иеліктерімен бірге Етон Соконды басқарған; Садберидегі тікелей иеленуші Гилберт ұлы Ричард болған. Кейін Садбери король Эдуард тұсында Сент-Ньотс монастырына қарасты болған деп жазылған. 13 ғасырда ондағы Елді мекеннің иелері болған отбасы, ақырында Елді мекеннің атын өз тегі ретінде қабылдап, "де Садбери" деп аталған. Елді мекен, қазіргі ферма үйі орналасқан жерде немесе оған жақын, Крос Холл тоғысының солтүстік-шығысында тұрған болуы мүмкін. "Холл" сөзі көбінесе елордалық үйлермен байланысты, сондықтан тоғысқа орналасқан елордалық үйді "Крос Холл" деп атау логикалық. Садберидің бұрынғы егістік алқаптарын құраған жолақтардың іздері, әлі де Сент-Ньотс гольф алаңында тік және ирек пішінде көрініп тұр. Садбери ауылының жоғалуы, 1348-1349 жылдардағы Қара өлімге байланысты болуы мүмкін, ол Англия халқының үштен бір бөлігін қырып салған деседі. Көптеген саяхатшылар Лондоннан солтүстікке қарай осы ауыл арқылы өтіп, бірге микробтарды таратқан болуы мүмкін.
In Anglo Saxon times there was a small settlement named Sudbury ("southern fort"). It was probably at the junction of the present day Crosshall Road and the traditional Great North Road. In 1086, according to the Domesday Book, Eudo Dapifer held Eaton Socon "with the Manors of Wyboston and Sudbury"; the tenant in chief at Sudbury being Richard, son of Gilbert. Later, Sudbury was recorded as having belonged to St Neots Priory in King Edward’s time. The family who became Lords of the Manor there in the 13th century eventually adopted the name of the Manor as their surname and became known as "de Sudbury". The Manor House may have stood on or near the site of the present farmhouse to the north east of Cross Hall crossroads. The word "Hall" is usually associated with manor houses and it would be logical for a manor house situated at a crossroads to be called "Cross Hall". Traces of the strips that once composed the arable fields of Sudbury can still be seen as ridge and furrow waves on St Neots Golf Course. The disappearance of Sudbury village may have been due to the Black Death of 1348 9 which reputedly shrank the population of England by a third. Many travellers would have passed through the village from London to the north and they may have carried their germs with them.
Өзен көпірі
Сент-Ньотс қаласындағы Ұлы Уз өзенінің арғы жағындағы алғашқы көпір, шамасы, 11-ші немесе 12-ші ғасырда саудагерлер мен қажыларды Сент-Ньотс монастырының монахтары құрған базарға жеткізу үшін салынған. Бұл, әлдебір арқа арқылы өту орнының ізбасары болған. Ол толығымен ағаштан тұрғызылған, өзеннің екі жағындағы батпақты жерлерге байланысты, оған ұзын жол салынған. 1588 жылы жаңа қалалық көпір салынды. Ескі көпірді зерттеу оның 72 аркадан тұратындығын, ұзындығы 704 фут, ені 7 фут 6 дюйм болатындығын көрсетті. Жаңа көпірдің тіректері су тасқыны деңгейіне дейін салынуы тиіс болды. Өзен Бедфордшир мен Хантингдоншир арасындағы шекараны белгіледі, сондықтан екі графтық та материалдар мен еңбекақы төлеуге үлес қосуға міндетті болды. Қалалық көпір, шамасы, 1617 жылы қайтадан салынды, бірақ бұл жолы толығымен тастан. Көпірдің маңыздылығы айқын болды, өйткені ол өзен арқылы кемелердің кедергісіз өтуіне мүмкіндік берді (арқаны алып тастау арқылы), сонымен қатар сауда маңыздырақ бола бастады. Осы кезеңде өзеннің жүзе алатындығын жақсарту және Бедфордқа қол жеткізуді жеңілдету үшін де жұмыстар жүргізілді. 1670 жылы Оуз өзенін жақсарту мақсатында Оуз өзенінің (Бедфордшир) қатынас актісі қабылданды, бұл Бедфордқа дейін жүзуге мүмкіндік берді. 19 ғасырда көпірдің үстіңгі құрылымы кеңейтілді, ал Хантингдоншир бөлігіне тән «қабықшалар» парапеттің бүкіл ұзындығы бойынша жалғастырылды. (Шындығында, қабықшалар – бұл жаяу жолдарды ұстап тұрған консольдік сәулелерге тірелген аркалар еді.) Итон Фордтағы көпірдің соңы да тарлықты азайту үшін кеңейтілді. Ескі тас көпір 20 ғасырдың басына дейін жақсы сақталды, бірақ ол тіпті бір бағытта қозғалысқа шектеу қойылған жағдайда да, қазіргі заманғы автокөліктің салмағына төтеп бере алмады. Онда жылдамдық шегі 5 миль сағатына дейін болды. Графтық шекарада орналасқандықтан, оны ауыстыру туралы келіссөздер ұзаққа созылып, 20 жылдан астам уақыт алды. Соңында, 1964 жылы, әдемі бірақ осал құрылым бұзылып, қазіргідей практикалық көпірдің құрылысы басталды.
The first bridge across the River Great Ouse at St Neots was probably built in the 11th or 12th century to bring traders and pilgrims into the market place established by the monks of St Neots Priory. It probably replaced a ford. It was constructed entirely in timber and, because there were marshy areas both sides of the river, it included a long causeway. In 1588, a new town bridge was built. A survey of the old bridge showed that it consisted of 72 arches, and it was 704 feet in length and 7 ft 6in wide. The replacement bridge was to have masonry piers up to the flood water level. The river formed the boundary between Bedfordshire and Huntingdonshire, so both counties had to contribute to the costs of materials and labour. The town bridge was replaced again, probably in 1617, but this time entirely in masonry. The bridge was clearly of great importance as it allowed river traffic to pass without hindrance (by removal of the ford), and commerce was becoming increasingly important. Other improvements in the same period included river work to improve navigability, and to make Bedford accessible. In 1670 the River Ouse (Bedfordshire) Navigation Act was passed for improvements to the River Ouse, to enable navigation as far as Bedford. During the 19th century the superstructure of the bridge was widened and the "scallops" peculiar to the Huntingdonshire half were carried across the whole length of the parapet. (The scallops were in fact jack arches supported on cantilever beams, supporting the footway extensions.) The end of the bridge at Eaton Ford was also widened to make less of a bottleneck. The old stone bridge survived well into the 20th century, but it proved inadequate for the weight of modern motor traffic, even when passage over it was restricted to one way operation. There was a five mph speed limit. Because of its position on a county boundary, the negotiations regarding its replacement were prolonged and took over 20 years to complete. Finally in 1964, the picturesque but fragile structure was demolished and work began on the present more practical bridge.
Жұмысшылар үйі
XIX ғасырдың басында мұқтаждарға көмек көрсету жүйелі емес және қанағаттандырмас жағдайда болды. 1834 жылғы Кедейлер заңына түзетулер енгізу туралы заң жергілікті билікке үйлестірілген шаралар қабылдау міндетін жүктеді, бұл Кедейлер заңы одақтарының құрылуына жылдам әкелді, онда приходтар жұмыс үйлерін ұйымдастыруға бірлесіп жұмыс істеді. Мұқтаждарға үй ішінде баспана мен тағам беріліп, олардың қабілеттеріне сай жұмыс тағайындалатын болды. Осының нәтижесінде 1835 жылдың 24 қыркүйегінде Сент-Ньотс Кедейлер одағы құрылды. Ұңғыл жер табуда кейбір қиындықтар туғаннан кейін, Итон Сокон қаласында жұмыс үйі салынды (қазіргі орны Итон Форд деп есептеледі). Оның сыйымдылығы 250 адамды құрады. 1879 жылы жеке емхана бөлімі аяқталды, бұл жұмыс үйінің шектеулі сыйымдылығын арттырды. 1920 жылдардың соңында ғимарат жұмыс үйі ретінде қызметін тоқтатты және қарттарға арналған аурухана болып қайта жарақтандырылып, Ақ үй деп аталды. 1950 жылдары оның бір бөлігі пәтерлерге айналдырылды, ал 1980 жылдары ғимараттың ішкі жағы толығымен жаңартылып, барлық ғимарат пәтерлерге бейімделді.
In the early years of the nineteenth century, the provision of relief for the destitute was uncoordinated and unsatisfactory. It was the Poor Law Amendment Act of 1834 which gave local government the task of making coordinated arrangements, and this swiftly led to the formation of Poor Law Unions, in which parishes would collaborate in providing workhouses. The destitute would be given indoor shelter and food, and would be allocated work they were considered capable of. This resulted in the formation of St Neots Poor Law Union on 24 September 1835. After some difficulty in finding a suitable site, a workhouse was built in Eaton Socon (the location is now considered to be in Eaton Ford). Its capacity was 250 persons. A separate infirmary block was ready in 1879, increasing the limited capacity of the workhouse. In the late 1920s the building ceased to operate as a workhouse, and became used as a hospital for the elderly, and renamed the White House. In the 1950s part of it was converted for use as flats, and in the 1980s the building was completely upgraded internally, and the entire building was made into flats.
Тұрғын үй құрылысын кеңейту
1960 жылдан кейінгі кезеңде Eaton Ford Лондонның қаладан тыс жерлерді дамыту бағдарламасы және одан кейінгі тұрғын үй құрылысының нәтижесінде қарқынды дамыды. Бұл бағдарламаға дейін Eaton Ford-тағы тұрғын үйлер негізінен Сент-Ньотс және Милл-Хилл жолдары бойындағы ұзын бойына орналасқан құрылыстармен шектелген болатын. Жаңа тұрғын үйлер Eaton Ford-тың барлық аймағын дерлік жабады, тек Риверсайд паркі мен гольф алаңы дамытылмаған күйінде қалды.
In the period following 1960 Eaton Ford expanded quickly under the London overspill programme and subsequent housing development. Prior to this scheme, the housing stock in Eaton Ford was largely confined to ribbon development along St Neots Road and Mill Hill Road. The new housing infilled practically the whole of Eaton Ford, leaving only the Riverside Park and the golf course undeveloped.
Кросхолл мектептері
1974 жылы халық санының өсуіне байланысты Кросхолл бастауыш және жасөспірімдер мектептері ашылды.
The Crosshall Infant and Junior Schools were opened in 1974 to respond to population growth.
Жемханалар мен дүкендер
Итон Оук – Кроссхолл жол торабына жақын орналасқан қонақ үй және мейрамхана; ол ескерткіш ғимарат. "Барли Моу" Кросхолл жолында, Сент-Ньотс жолының айналымына жақын орналасқан. Риверсайд саябағында "Амбиенс" кафесі мен мейрамханасы, ал Сент-Ньотс жолында "Этон Плейс" балық және картоп фри дүкені бар. Дулоу жолы мен Ұлы Солтүстік жолының қиылысында кооператив дүкені, ал Сент-Ньотс жолында "One Stop" шағын дүкені орналасқан.
The Eaton Oak is a hotel and restaurant near Crosshall crossroads; it is a listed building. The Barley Mow is on Crosshall Road near the St Neots Road roundabout. There is a cafe and restaurant, the Ambience, in the Riverside Park, and Eaton Plaice fish and chip shop in St Neots Road. There is a Co op at the junction of Duloe Road and Great North Road, and a One Stop convenience store in St Neots Road.
Бедфордширден ауысу
Итон Сокон сияқты, Итон Форд тарихи тұрғыдан Бедфордширдің бір бөлігі болған. 1960 жылдары олар Ханттингдонширге қосылды, бұл олардың іс жүзінде бөлігі болған Сент-Ньотс қауымына бірігуіне әкелді. 1974 жылы Ханттингдоншир графтығы таратылды, соның салдарынан Итон Форд Кембриджширге қарасты болды.
In common with Eaton Socon, Eaton Ford had historically been part of Bedfordshire. In the 1960s they were transferred to Huntingdonshire, to join St Neots, of which they had become a part for practical purposes. In 1974 Huntingdonshire was abolished as a County, and Eaton Ford was in Cambridgeshire.
Гольф клубы
Сент-Ньотс гольф клубы 1900 жылға дейін болған, бірақ 1912 жылы Кросхолл жолы бойындағы қазіргі орнына көшірілді.
St Neots Golf Club had existed from before 1900, but in 1912 it moved to its present site alongside Crosshall Road.
Жолдарды жақсарту
1960 жылға дейін Итон-Фордтағы жол желісі Ұлы Солтүстік жолынан, Сент-Ньотс жолының айналма жолынан өзен көпіріне дейінгі тармағынан, Кросхолл жолынан және Милл-Хилл жолынан тұратын. Ұлы Солтүстік жолы қарбаласып, маңызды бағыт болды, бірақ ол бір қатарлы қозғалысқа арналған жол еді. Кросхолл жолы Кимболтоннан Сент-Ньотс қала орталығына және одан әрі Кембриджге дейін созылған A45 магистральдық жолының бөлігі болды. Қазіргі A1 жолы салынып, батыс жағынан айналып өтетін болған соң, Ұлы Солтүстік жолы Вейбостоннан Сент-Ньотсқа қарайтын бағытқа айналды, ал айналма жолдың солтүстік бөлігі тек жергілікті көлік үшін пайдаланылды. Сент-Ньотс айналым жолы ашылғаннан кейін A45 трафигі A1 арқылы Вейбостон айналымына, содан кейін айналым жолымен жүретін болды, осылайша Итон-Фордтағы жол желісінің барлығы енді тек жергілікті маңызы бар болып қалды.
Until the 1960s, the road network in Eaton Ford consisted of the Great North Road, the spur of St Neots Road leading from the roundabout to the river bridge, Crosshall Road, and Mill Hill Road. The Great North Road was a busy and important route, but it was a single carriageway. Crosshall Road was part of the A45 trunk road, leading from Kimbolton to St Neots town centre and on to Cambridge. When the present A1 road was built, forming a by pass on the western side, the Great North Road served as the route into St Neots from Wyboston, and the section north of the roundabout carried local traffic only. When St Neots by pass opened, the A45 traffic used the A1 to the Wyboston roundabout and then the by pass, so that the whole Eaton Ford road network was now of local significance only.
Әскери қойма
1937 немесе 1938 жылдары Милл-Хилл жолының оңтүстік жағында әскери қойма орналасқан. Ол Милл-Хилл жолының көп бөлігін қамтыды. Германиямен саяси шиеленістің күшеюі қарулану кезеңіне алып келді, сондай-ақ жаңа сарбаздарды даярлау лагері құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, лагерь Корольдік электр және механикалық инженерлердің базасына айналдырылды. Лагерь ішінде, Ұлы Солтүстік жолының шекарасында іздеу шамдары мен әуе шабуылына қарсы қарулар орналастырылды. Соғыстан кейін кейбір отбасылар 1959 жылға дейін осы жерде тұрды, содан кейін бұл жер әскери мақсаттарға пайдаланылмайтын болып сатылды. Шығыс электр желісі басқармасы оны сатып алып, 1960 жылдан бастап жұмыс қоймасы және оқу орталығы ретінде пайдаланды. Бұл басқарма жерді одан әрі дамытуды жоспарлаған, бірақ жергілікті биліктің жоспарлау стратегиясы оған мүмкіндік бермеді. Кейіннен басқарма өз қызметін азайтып, 1977 жылға қарай толықтай шығып кетті. Босалған жерге үйлер салына бастады. Әскери қызметтен қалған соңғы ғимарат 1983 жылы бұзылды.
From 1937 or 1938 there was an army depot alongside Mill Hill Road, on the south side. It extended over most of the length of Mill Hill Road. Intensely heightened political tension with Germany led to a period of rearmament, and a basic training camp for recruits was established. On the outbreak of World War II the camp was converted to be a base for the Royal Electrical and Mechanical Engineers. A searchlight and anti aircraft gun emplacement were located within the camp, at the boundary at Great North Road. After the war some families continued in residence on the site until 1959, when the site was sold out of army usage. The Eastern Electricity Board purchased it and from 1960 used it as a works depot and training facility. The EEB planned to develop the site further, but the local authority planning strategy prevented that. The EEB later ran their activity down, and withdrew completely by 1977. Housebuilding took place on the land as it was vacated. The last remaining building from the Army activity was removed in 1983.
Үкімет
Итон Форд Сент-Ньотс қалалық кеңесінің аумағында орналасқан; Итон Форд бөлімшесі бар. Хантингдоншир аудандық кеңесі – Хантингдонда кеңсесі бар келесі деңгей. Ол барлық жер салығын жинайды және құрылыс ережелерін басқарады/қамтамасыз етеді, жоспарлау және экологиялық тексерулер/мақұлдаулар, күндізгі орталықтар, бағаланған тұрғын үй жәрдемақылары, саябақтар, қоқыс жинау, ортақ демалыс бюджетін және туризмді қолдайды. Жергілікті басқарудың келесі деңгейі – Кембридж қаласындағы штаб-пәтері орналасқан Кембриджшир округі кеңесі. Бұл округ бойынша жол инфрақұрылымы, өрттен қорғау және құтқару, білім беру, әлеуметтік қызметтер, кітапханалар және мұраны сақтау сияқты қызметтерді ұсынады. Төртінші деңгей – Питерборо және Кембриджшир біріккен аймағы, стратегиялық жоспарлауға жауапты. Итон Форд Хантингдон сайлау округіне кіреді. Парламент мүшесі (2021) Джонатан Дьяногли (консерватор).
Eaton Ford is within the area of St Neots Town Council; there is an Eaton Ford ward. Huntingdonshire District Council is the next tier, with offices in Huntingdon. It collects all council tax and administers/provides building regulations, planning and environmental checks/approvals, day centres, assessed housing benefits, parks, waste collections, a communal leisure budget and supports tourism. The next tier of local government is Cambridgeshire County Council, headquartered in Cambridge. This provides county wide services such as road infrastructure, fire and rescue, education, social services, libraries and heritage. The fourth tier is the Peterborough and Cambridgeshire Combined Authority, responsible for strategic planning. Eaton Ford is in the Huntingdon parliamentary constituency. The Member of Parliament is (2021) Jonathan Djanogly (Conservative).