Кіріспе

АҚШ еңбек құқығы

1959 жылғы Еңбек ұйымдарының есеп беру және ашықтық туралы заңы ("LMRDA" немесе Landrum–Griffin Act) – АҚШ еңбек құқығының еңбек одақтарының ішкі істерін және олардың лауазым иелерінің жұмыс берушілермен қарым-қатынасын реттейтін заңы.

Өмірбаян

1947 жылы Тафт-Хартли актісі қабылданғаннан кейін Ұлттық еңбек қатынастары кеңесінің (NLRB) өткізген сайлауларында кәсіподақтардың жеңіске жеткен саны төмендеді. 1935 жылы қабылданған Вагнер актісінің қолданылуының 12 жылы ішінде кәсіподақтар сайлаудың 80 пайызынан астам бөлігінде жеңіс оді. Оған демократ Фил Ландрум және республикашыл Роберт П. Гриффин қолдау көрсетті. Жобаны дайындауға Клайд Саммерс көмектесті.

Дауыс беру

Заңда одақ мүшелеріне құқықтар туралы заңның бір бөлігі ретінде, одақтың барлық мүшелерін қозғайтын белгілі бір мәселелер бойынша жасырын дауыс беру құқығының кепілдігіне ерекше мән берілді. Дегенмен, одақ қызметінің белгілі бір салалары, мысалы, жарналар, конституция, ішкі қағидалар, мүшелік,

Ұжымдық келіссөздер

Сонымен қатар, заң ұжымдық келісімдер мәселесіне де қатысты, бірақ олар туралы есеп беру сияқты сыртқы жағдайлармен ғана шектелді. Ол мұндай келісімдерге одақ мүшелерінің немесе жергілікті ұйымдарының келісімі қажет пе деген сұраққа жауап бермеді. Бұдан әрі, мұндай жағдайларда сенімді басқаруға рұқсат беру арқылы, заң одақ шенеуніктеріне өз мүшелерінің еркіне күштірек бақылау жасауға мүмкіндік берді. Осы мәселе бойынша қарастырылған бір сот ісінде Оклахома-Ситидегі жергілікті ұйым бір кәсіподақтан шығып, басқа бірімен байланыс орнатуға тырысты. Бастапқы кәсіподақ оны сенімді басқаруға алды, трансферттің алдын алу үшін, және сот бұл әрекетті заңмен сәйкес деп таныды. Заң профессоры Алан Хайдтың айтуынша, "соттар демократиялық келісімдерді тек қана осындай демократия жұмыс берушілер мен "кәсіподақтардың" (яғни кәсіподақ элитасының) арасындағы үйлесімділік немесе инфляцияны бақылау сияқты маңызды саяси мүдделерге зиян келтірмейтініне көз жеткізгенде ғана қолдайды".

Зейнетақылар

Зейнеткерлерге зейнетақы төлеу мәселесіне және басқа да екінші дәрежелі мәселелерге қатысты, Заң Ұлттық еңбек қатынастары заңы арқылы тудырылған олқылықты жабуға ешқандай әрекет жасалмады. Бұл олқылық кәсіподақ пен жұмыс берушіге "рұқсат етілген" немесе "міндетті емес" мәселелерді бір жақты шешуге мүмкіндік берді. Осы құқық 1971 жылы "Альянс химиялық жұмысшыларының 1-ші жергілікті ұйымы v. Питтсбург пластиналы шыны компаниясы" ісінде Жоғарғы Сотпен расталды. Сол сияқты, 1980 жылы Жоғарғы Сот халықаралық кәсіподақтар кеңселеріне, кәсіподақ жарғыларында халықаралық ұйымның бекітуі көзделген жағдайда, мүшелері қолдаған зейнетақы жоспарына қарсы келіссөздер жүргізу құқығын да растады.

Еліктіру ережесі

Президент Барак Обама заңды "Кеңесші ережесін" қабылдау үшін негіз ретінде пайдаланды, бұл ереже жұмыс берушінің адвокатын кәсіподақ құруға қарсы кеңес беру мақсатындағы кеңестерін жариялауға міндеттеді. Ұлттық тәуелсіз бизнес федерациясы сотқа шағымданып, 2016 жылдың 16 қарашасында АҚШ округтік судьясы Сэмюэл Рей Каммингс "Кеңесші ережесін" тоқтатып, оның заңмен бекітілмегенін және АҚШ Конституциясының бірінші поправкасын бұзғанын анықтады, соның нәтижесінде еліздік тұрақты тыйым салды.