Кіріспе

Американдық блюз гитарисі және әншісі, музыкант Джон Доусон Уинтер III (23 ақпан 1944 – 16 шілде 2014) – американдық әнші, гитарист, ән жазушы және студиялық продюсер. Уинтер 1960 жылдардың соңынан 2000 жылдардың басына дейін жоғары қарқынды блюз-рок альбомдарымен, концерттік өнерлерімен және слайд-гитарада орындауымен танымал болды. Ол сонымен қатар блюз әншісі және гитарист Мэдди Уотерс үшін үш Грэмми сыйлығын жеңіп алған альбомдарды продюсерлікке алып, шығарды. Уотерспен жұмысынан кейін Уинтер бірнеше Грэмми сыйлығына ұсынылған блюз альбомдарын жазды. 1988 жылы ол Блюз Қорының Даңқ залына енгізілді, ал 2003 жылы Rolling Stone журналының «Барлық уақыттың 100 ең ұлы гитаристтері» тізімінде 63-орынға ие болды.

Ерте өмір

Джонни Уинтер 1944 жылғы 23 ақпанда Техас штатының Бомонт қаласында дүниеге келген. Ол және оның кіші інісі Эдгар Уинтер (1946 жылы туған) бала кезінен ата-аналарының музыкалық ізденістерімен айналысты. Ол «Прогрессивті блюз эксперименті» альбомын жазған музыканттармен бірге болды, бассист Томми Шеннон және барабаншы Джон Тернер аға, сонымен қатар Эдгар Уинтер 2 тректе клавишалар мен саксофонда, ал (оның «Mean Mistreater» әнінде) Вилли Диксон контрабаста және Биг Уолтер Хортон гармоникада орындады. Альбомда Винтердің визиттік карточкасына айналған бірнеше ән болды, соның ішінде оның «Даллас» (акустикалық блюз, онда Винтер болат корпусты, резонаторлы гитарада ойнады), Джон Ли «Сонни Бой» Уильямсонның «Good Morning Little School Girl» және Б. Б. Кингтің «Ақымақпен сақтық болсын» әндері. Сол жылы Winter триосы бірнеше рок фестивальдерінде, соның ішінде Вудсток фестивалінде гастрольдеп, өнер көрсетті. Екі дискілік альбомда тек үш жағы ғана жазылған (төртіншісі бос қалды). Ол Винтердің концерттерінде жиі орындалатын әндерін, соның ішінде Чак Берридің «Джонни Б. Гуд» және Боб Диланның «Highway 61 Revisited» әндерін таныстырды. 1969 жылдан бастап Джонни Винтердің көптеген альбомдарының біріншісі шықты, олар 1969 жылы Columbia компаниясымен келісімшартқа отырмас бұрын жазған шамамен он бес синглден (30-ға жуық «жақ») жинақталған. Johnny Winter And гастрольге шыққанда, Рэнди З-ді барабаншы Бобби Колдуэлл ауыстырды. Жаңа рок әндері мен Винтердің блюз әндерінің үйлесімі «Live Johnny Winter And» тікелей альбомында жазылды. Ол «It's My Own Fault» әнінің жаңа орындалуын қамтыды, осы ән Винтерді Columbia Records назарына жеткізді. Винтердің қарқыны «Johnny Winter And» кезеңінде героинге тәуелділікке түскен кезде тоқтап қалды. Ол ем алып, тәуелділіктен құтылғаннан кейін, менеджер Стив Пол оны музыка прессасының алдына алып шығып, тәуелділігі туралы ашық әңгімелестірді. 1975 жылы Джонни Луизиана штатының Богалуза қаласына оңтүстік рок тобы Thunderhead үшін альбом жазуға келді, оның құрамында Пэт Раш және Бобби «Т» Торелло болды, олар кейін Винтермен бірге ойнады. Екінші тікелей альбом, Captured Live!, 1976 жылы жарық көрді және «Highway 61 Revisited» әнінің кеңейтілген орындалуын ұсынады.

Muddy Waters сеанстары

Тірі концерттерінде Винтер бала кезінде блюз гитарисі Мэдди Уотерспен ойнауды армандағанын жиі айтатын. 1974 жылы блюз әртістері блюзді Чикагоға әкелген музыкант Уотерсті құрметтеу үшін жиналғанда, ол өзінің мүмкіндігін алды; нәтижесіндегі концерт көптеген блюз классикаларын таныстырды және Soundstage телесериалының бастауы болды (осы сессия "Чикагодағы блюз саммиті" деп аталды). 1977 жылы Уотерстің көп жылдық Chess Records лейблі жұмытын тоқтатқаннан кейін,

DC Comics компаниясына қарсы сот ісі

1996 жылы Уинтер мен оның інісі Эдгар DC Comics және «Джона Хекс: Riders of the Worm және басқа да» шектеулі сериясының авторларына қарсы сотқа шағымданып, басқалармен қатар, ар-намысқа тиістік жасады: сериядағы Джонни және Эдгар Оутон есімді екі кейіпкер Уинтерлерге өте ұқсас. Ағайындылар комикстерде оларды «адам төңкерілген, іздесіз, ақымақ, қорқақ, жануарлармен тең адамдар ретінде бейнеленгенін, олар ләззат үшін зорлық-зомбылық, кісі өлтіру және жануарлармен жыныстық қатынасқа баратынын және оларды өлтіру керек екенін» мәлімдеді. Калифорния Жоғарғы Соты DC Comics-тің жағын алып, комикс кітаптары Бірінші түзетумен қорғалуға лайық екенін шешті.

Кейінгі мансап

Blue Sky Records-пен жұмысынан кейін, Уинтер бірнеше жазба компаниясымен жұмыс істеді, оның ішінде Alligator, Point Blank және Virgin, онда ол блюзға бағытталған материалдарға көшті. Уинтер тікелей концерттерде өнер көрсетуді жалғастырды, Солтүстік Америка мен Еуропаның түрлі фестивальдерінде өнер танытты. Ол Нью-Орлеан джаз және мұра фестивалі, Чикаго блюз фестивалі, 2009 жылғы Швеция рок фестивалі, Уоррен Хейнстің Рождестволық джем фестивалі және Rockpalast сияқты мәртебелі шаралардың бас артисі болды. Ол сондай-ақ Allman Brothers тобымен бірге Нью-Йорктегі Beacon театрында олардың дебютіне 40 жыл толуына арналған концертте өнер көрсетті. 2007 және 2010 жылдары Уинтер Эрик Клэптонның Crossroads гитара фестивалінде өнер танытты. Cherry Lane Music және Hal Leonard Corporation компаниялары гитара оқытуға арналған екі DVD шығарды. Gibson Guitar Company компаниясы Нэшвиллде салтанатты шарада Джонни Уинтердің Firebird гитарасын таныстырды, осы шараға Slash қатысты.

Тедди Слатустың басқаруы

Тедди Слатус Винтердің менеджері болып жұмыс істеген кезеңде (1984 жылдан 2005 жылға дейін) Слатус өкіметін жеміссіз пайдаланды деген айыптама бар, және ол Винтерге ақы төлеу туралы сұрауына кедерес келтіру үшін метадон беруді жалғастырды. Джонни 2005 жылы Пол Нельсон Джоннидің басқаруын өз қолына алғанға дейін, нашақорлық заттардан, алкогольден және темекіден арылу процесі баяу болды, сондықтан ол жартылай сөйлей де, ойнай да алмады.

Жеке өмір және өлім

1993 жылы Уинтер Сьюзан Уорфордқа үйленді, ол 2019 жылы қайтыс болды. Уинтер 2014 жылдың 16 шілдесінде Швейцарияның Цюрих қаласының жанында қайтыс болғанға дейін кәсіби қызметін жалғастырды. Ол соңғы өнер көрсеткеннен екі күн өткен соң Франциядағы Кахор блюз фестиваліндегі қонақүй бөлмесінде өлі күйде табылған. Уинтердің қайтыс болу себебі ресми түрде жарияланбады. Оның гитарист досы және жазба продюсері Пол Нельсонның сөзіне сәйкес, Уинтер өкпе қабынуымен бірге емфиземадан қайтыс болған. "Роллинг Стоун" журналында Уинтердің қайтысынан кейін жазған Дэвид Маркес: "Уинтер алғашқы блюз-рок гитара виртуоздарының бірі болды, ол 60-шы жылдардың соңы мен 70-шы жылдардың басында көптеген танымал және құмарлық альбомдар шығарды, соның нәтижесінде арена деңгейіндегі концерттерге көптеген көрермендер жиылды" және "блюз ойнау арқылы өзіне есімдері қатар қалады". Уинтер Юнион зиратында (Коннектикут штаты, Истон қаласы) жерленген.

Танылу және мұра

Уинтер Мэдди Уотерстің үш Гремми сыйлығын жеңіп алған альбомын продюсерлік етті – Hard Again (1977), I'm Ready (1978) және Muddy "Mississippi" Waters – Live (1979). Уинтердің өзінің бірнеше альбомы Гремми сыйлығына ұсынылды – Guitar Slinger (1984) және Serious Business (1985) «Ең үздік дәстүрлі блюз альбомы» номинациясында, ал Let Me In (1991) және I'm a Bluesman (2004) «Ең үздік заманауи блюз альбомы» номинациясында. 2015 жылы Уинтер «Step Back» альбомы үшін қайтыс болғаннан кейін «Ең үздік блюз альбомы» Гремми сыйлығын жеңіп алды. Албом сондай-ақ 2015 жылы «Ең үздік рок-блюз альбомы» үшін Blues Music Award сыйлығын жеңіп алды. 2015 жылғы 18-ші Maple Blues Awards марапатында Уинтер қайтыс болғаннан кейін «B. B. King халықаралық суретші» сыйлығымен марапатталды. 1980 жылы Уинтер Guitar World журналының бірінші санының мұқабасында болды. 1988 жылы ол Блюз Даңқы залына енгізілді, бұл залдағы алғашқы африкалық емес орындаушы болды. Джо Перри, Фрэнк Марино, Майкл Шенкер, Адриан Смит, Алекс Скольник және Билли Корган сияқты көптеген гитаристтер Уинтерді өздеріне үлгі еткендері туралы айтты, оның тобы Smashing Pumpkins Джонниге арналған «Tribute to Johnny» әнін шығарды. 2021 жылы жарық көрген «May You Live in Interesting Times: A Memoir» аудиокітабында комедияшы және Saturday Night Live тобының негізін қалаушы Ларайн Ньюман 1960 жылдардың соңында 17 жасында Джонни Винтермен бірінші рет қарым-қатынасқа түскенін айтады. 2008 жылы Джонни Винтер (ағасы Эдгармен бірге) Бенджамин Мидтің «American Music: Off the Record» атты деректі фильмінде пайда болды.

Гитаралар мен пікіру стилі

Уинтер мансабында әртүрлі гитаралармен ойнады, бірақ ол ең көп Гибсон Firebirds қолданғанымен танымал. Оның бірнешеуі болды, бірақ 1963 жылғы Firebird V үлгісін артық жақсы көретін. Уинтер түсіндірді:

2008 жылы Gibson Custom Shop Джонни Уинтердің авторлық Firebird V гитарасын шығарды. Уинтер Гибсон сатқан пластик бас бармаққа кигізілетін медиаторды және кейін Dunlop компаниясы сатуға шығарған металл саусаққа кигізілетін слайдты пайдалануды ұнатты.