Британдық Колумбиядағы У.А.С. Беннет бөгеті – әлемдегі ең биік топырақтан жасалған гидроэлектр стансалардың бірі. Williston көлі, өзендері, көлемі туралы ақпарат.
W. A. C. Беннетт бөгеті – Канаданың Британдық Колумбиясының солтүстігіндегі Бейбітшілік өзеніндегі ірі гидроэлектрлік бөгет. 183 метр биіктігімен ол әлемдегі ең биік топырақтан жасалған бөгеттердің бірі. Бөгет құрылысы 1961 жылы басталып, 1968 жылы аяқталды. Бөгетте Финлей, Парсник және Бейбітшілік өзендері Уиллистон көліне құяды, ол Уиллистон су қоймасы деп те аталады. Бұл Солтүстік Америкадағы үшінші ірі жасанды көл (Смолвуд су қоймасы мен Маникуаган су қоймасынан кейін), сондай-ақ Британдық Колумбиядағы ең үлкен тұщы су айдыны. Уиллистон көлі солтүстік-оңтүстікке қарай 250 шақырым, ал шығыс-батысқа қарай 150 шақырымға созылған. Бөгет құрылысы 750 миллион долларға бағаланып, Британдық Колумбия провинциясындағы ең ірі жобаға айналды. Бөгетке премьер-министр В. А. К. Беннеттің есімі берілді, өйткені оның көрегендігі жобаның басталуына, дамуына және іске асырылуына үлкен үлес қосты; ал су қоймасы премьер-министрдің сенімді кеңесшісі Рэй Уиллистонның құрметіне аталды. W. A. C. Беннетт бөгетіндегі Гордон М. Шрум генерациялық станциясы жылына 13 000 ГВт/сағ электр энергиясын өндіруге қабілетті, бұл Британдық Колумбияның қуат сұранысының үштен бірінен астамын құрайды. Құрылыс кезінде бұл электр станциясы әлемдегі ең ірісі болды. Қазір де ол Британдық Колумбиядағы ең үлкен электр станциясы және Роберт Бурасса және Черчилль шарлауынан кейін Канададағы үшінші ірі гидроэлектрлік жобасы болып табылады. Құрылыстың алғашқы кезеңдеріне қорғау бөгетін салу, негізді дайындау, су өткізбейтін жабын жасау үшін жерге цемент құю, дренаж жүйесін салу және берік негіз құру үшін қазба жұмыстарын жүргізу кірді. Құрылыс барысында, жақын маңдағы мұздық моренадан тас пен топырақ конвейерлік лента арқылы тасылып, гравитация күшіне сүйене отырып бөгет құрылысын жүзеге асыруға мүмкіндік берді. Аяқталғаннан кейін W. A. C. Беннетт бөгеті 183 метр биіктігінде, 800 метр енінде және 2 километр ұзындығындағы әлемдегі ең үлкен топырақтан жасалған бөгеттердің біріне айналды. Бөгет құрылысында жер астына дейін орналасқан және электр стансасының терең жер астында орналасқан 10 генераторлық бөлімі бар құрылымдар бар. Негізгі электр станциясы Г. М. Шрум генерациялық станциясы деп аталады. Ол 1960 жылдардың заманауи дизайны мен функциясын көрсететін алып трансформаторға ұқсас етіп жобаланған. Жоба, әсіресе, өркениеттен шалқары орналасқандығын ескере отырып, үлкен табысқа жеткені деп есептелді. Құрылыс жобасын жаңадан құрылған BC Hydro мемлекеттік корпорациясының басшысы болып тағайындалған Гордон Шрум басқарды. Провинциялық үкімет BC Hydro-ны жобаны мемлекеттік корпорацияларға қолжетімді төмен пайыздық мөлшерлемелер арқылы қаржыландыру және провинциялық энергия ресурстарын дамытуды бақылау мақсатымен құрды. Шрум 1961 жылы жобаны қабылдаған кезде, ол 1968 жылы электр энергиясын өндірудің соңғы мерзімінен бір жыл қалып қойған болатын. «Жобалау барысында», «құнға баса назар аудару» және «тікелей басқару» стратегиясы арқылы жоба 1967 жылдың күзінде ресми түрде аяқталды, ал алғашқы генераторлар 1968 жылы іске қосылды. Жоба уақытылы және бюджетке сәйкес аяқталды, бірақ қосымша құрылыс 1970 жылдарға дейін жалғасты, соңғы генератор орнатылған 1980 жылы толыққанды аяқталды. W. A. C. Беннетт бөгетінің құрылысына BC Hydro-ға ешқандай тосқауыл немесе ереуілге бармауды кепілдік берген он жылдық келісімшарттармен байланысты жиырмадан астам кәсіподақ қатысты. Бұл келісімшарт жобаны жұмыс күшінің кешігуіне ұшыратпай салуға мүмкіндік берді. Жобаға қатысқан жұмысшылар Солтүстік Америка, Еуропа және тіпті Жапониядан келген халықаралық топтан құралды. Жұмысшылар Портж-Маунтин учаскесінің маңында салынған уақытша лагерьлерде тұрды, жазда көбірек, қыста азырақ жұмысшылар болды. Құрылыстың көп бөлігі бөгеттің ішінде жүргізілді, ол клаустрофобиялық, түтінге толы және кейде үңгірлердің құлауына бейім болды. Барлығы 16 адам бөгет құрылысы кезінде қаза тапты. Құрылыс барысында Портж тауының қарау орны туристерге бөгет құрылысының барысын көру үшін салынған алғашқы ғимараттардың бірі болды.
The W. A. C. Bennett Dam is a large hydroelectric dam on the Peace River in northern British Columbia, Canada. At high, it is one of the world's highest earth fill dams. Construction of the dam began in 1961 and culminated in 1968. At the dam, the Finlay, the Parsnip and the Peace rivers feed into Williston Lake, also referred to as Williston Reservoir. It is the third largest artificial lake in North America (after Smallwood Reservoir and Manicouagan Reservoir) as well as the largest body of fresh water in British Columbia. Williston Lake runs 250 kilometres north–south and 150 kilometres east–west. The construction of the dam cost $750 million, making it the largest project of its kind in the province of BC. The dam was named after Premier W. A. C. Bennett because his vision played a major role in the project initiation, development, and realization; the reservoir was named after the premier's trusted cabinet colleague: Ray Williston. The Gordon M. Shrum Generation Station at the W. A. C. Bennett Dam has the capacity to generate more than 13,000 GWh annually, supplying over a third of B. C's power demand. At the time of its construction the powerhouse was the largest of its kind worldwide; it continues to be the largest power station in B. C and it is the third largest hydroelectric development in Canada after Robert Bourassa and Churchill Falls. The initial stages of construction required building a coffer dam, preparing the foundations and injecting grout into the ground to create a watertight seal, building a drainage system, and excavating to create a solid base for building. Over the course of construction, of rock and dirt were taken from the nearby glacial moraine by conveyor belt to create the dam relying primarily on gravity to hold it together. Upon completion, the W. A. C. Bennett Dam became one of the biggest earth filled dams in the world stretching 183 metres tall, 800 metres wide, by two kilometres long When finished, the dam incorporated one of the largest hydroelectric generating stations. Components are located as far as below ground and includes 10 generating units located deep underground in the powerhouse. The Main powerhouse structure is named the G. M. Shrum generating station. It was designed to resemble a giant transformer to reflect its function and modern design of the 1960s. The project was widely seen as a success, especially considering its remote location far from civilization. The construction project was managed by Gordon Shrum, the appointed head of the newly created BC Hydro crown corporation. The provincial government had specifically created BC Hydro as a way of financing the project through lower interest rates available to crown corporations and to control the development of provincial energy resources. When Shrum took over the project in 1961 it was already a year behind schedule meeting the 1968 deadline to generate power. Through a 'hands on', 'cost conscious' and a 'design as you go' strategy, the project was officially completed in the fall of 1967 with the first generators going online in 1968. The project was completed on time and on budget; however, additional construction would continue through the 1970s with final completion in 1980 when the last generator was installed. The construction of the W. A. C. Bennett Dam involved over twenty unions that were bound by ten year contracts guaranteeing BC Hydro no lockouts or strike action. This contract allowed the project to be built without labour delays. The men involved on the project were international, coming from around North America, Europe, and as far as Japan. The workers onsite lived in temporary camps built around the Portage Mountain site with more workers in the summer and fewer in the winter. Much of the construction occurred inside the dam which was claustrophobic, full of exhaust fumes, and occasionally subject to cave ins. In total, 16 men have lost their lives working on the dam. During the construction process, the Portage Mountain lookout was one of the first buildings built so that tourists could view the progress on the dam.
Жаңарту және қайта жаңарту
2009 жылдан 2012 жылға дейін 6-дан 8-ге дейінгі блоктар қайта жаңартылып, станцияның қуатын 90 мегаваттқа арттырды. Олардың соңғысы – 7-ші блок 2012 жылдың 29 қарашасында пайдалануға берілді. 1-ден 5-ке дейінгі блоктар толыққанды жаңартудан өтіп, модернизацияланды, бұл G. M. Шрумда орнатылған алғашқы блоктардың сенімділігі мен қуатын арттырды. Модернизация арқасында әрбір блоктың электр энергиясын өндіру қуаты 17%-ға дейін артты.
From 2009 to 2012, units 6 to 8 were refurbished to increase the plant capacity by 90 megawatts. The last unit of them, unit 7, was put into service on November 29, 2012. Units 1 to 5 have undergone complete refurbishment and upgrades, increasing the reliability and capacity of the first units installed at G. M. Shrum. The upgrades increase the generating capacity of each unit by as much as 17%.
Британдық Колумбия провинциясы
1950-ші жылдары, сондай-ақ одан бұрынғы және кейінгі онжылдықтарда Британдық Колумбияның экономикасы көбінесе табиғи ресурстарды өндіруге негізделгендіктен, оларға әлемдік сұраныстың өзгеруіне бейім болды. Осы сезімталдықтан туындаған тұрақсыз экономикаға қарамастан, Британдық Колумбия Канадада тұруға ең ізделіс провинциялардың бірі саналды. Бұл, ең алдымен, Британдық Колумбияның жан басына шаққандағы ең жоғары нақты табысымен байланысты болды, бұл тұрғындары үшін жоғары тұрмыс деңгейін қамтамасыз етті. Алайда, Британдық Колумбиядағы су электр станцияларының әлеуеті В. А. К. Беннетттің премьер-министрлік қызметі мен провинцияға арналған оның көрегендік саясаты кезінде ғана іске асырылды. Беннетт пайдаланылмаған кез келген табиғи ресурстың ысырап екеніне сенді және Бейбіт өзенінің мол, пайдаланылмаған су электр энергиясының әлеуетін пайдалану жолдарын іздеуге ұмтылды. Бүгінде В. А. К. Беннетт және Бейбіт каньонындағы электр станциялары Британдық Колумбияның жалпы электр энергиясының шамамен 35% -ын өндіреді.
In the 1950s, as well as the decades before and after, the economy of British Columbia had largely been based on the extraction of natural resources and had therefore been susceptible to fluctuations in the world's demand for the respective resources. Despite the potentially unreliable economy resulting from this susceptibility, British Columbia was considered to be one of the most sought out Canadian provinces to live in. This was due to the fact that British Columbia had the country's highest real per capita income which resulted in high standards of living for its residents. It was not until W. A. C. Bennett's premiership and vision for his province though that British Columbia saw the realization of its hydroelectric energy potential. Bennett believed that any natural resource that was not used was wasted and pushed for the development of ways to harness the enormous unrealized hydroelectric energy power potential of the Peace River. Today, the W. A. C. Bennett and Peace Canyon facilities produce about 35% of British Columbia's total electricity.
BC Hydro
1962 жылы наурыз айында премьер-министр В. А. К. Беннетт ұсынған Британдық Колумбияның су және электр энергиясы жөніндегі заңы, оның Екі өзен саясатын іске асыру жоспарын баяндады. BC Electric компаниясы Peace River су электр стансасынан алынатын қуатты сатып алуға келіспеді, себебі басқа жерлерде арзанырақ қуат бар еді. Сондықтан, BC Hydro and Power Authority Act заңы BC Electric компаниясын тағы бір мемлекеттік корпорация, BC Power Commission компаниясымен біріктіріп, жаңадан құрылған BC Hydro-ны жасады, оның төрағалары BC Electric-тен Гордон Шрам мен BC Power Commission-нан Хью Кинлисайд болды. BC Hydro бөгеттің, электр стансасының және оған қосымша инфрақұрылымның салынуына жауапты болды.
The British Columbia Hydro and Power Authority Act, introduced by Premier W. A. C. Bennett in March 1962, laid out the plan in which he would pursue his Two Rivers Policy. BC Electric had refused to commit to buying the power that would be harnessed from the Peace River development as cheaper power was available elsewhere. Hence, the BC Hydro and Power Authority Act merged BC Electric with another crown corporation, the BC Power Commission, into a newly formed BC Hydro which was co chaired by Gordon Shrum of BC Electric and Hugh Keenleyside of BC Power Commission. BC Hydro became responsible for the building of the dam, powerhouse and associated infrastructure.
Жергілікті қоғамдастық пен жұмысшылар
Бөгет пен электр стансасының салынуы және Уиллистон көлінің жасалуы BC Hydro немесе қосалқы мердігерлердің бірінде жұмыс тауып, экономикалық мүмкіндік алған көптеген жұмысшыларға жағдай жасады; бұл жұмысшылардың арасында жергілікті халықтардың өкілдері, жергілікті тұрғындар, басқа аймақтан келгендер және иммигранттар болды. Қосалқы мердігерлердің бірі – Жер және Ормандар министрлігінің Орман шаруашылығы бөлімі болды, BC Hydro оларға 80% ағашпен жабылған болатын Уиллистон көлінің орнын тазалау үшін 5 миллион доллар төледі. Жобаның ең шарықталу кезеңінде 3500 жұмысшы жұмыс істеді. Олардың көпшілігі жұмыс істеу үшін осы аймаққа көшіп келіп, бөгет жобасының жанында уақытша қоныстанды. Хадсон Хоуп, шекаралық қала, көптеген басқа аймақтан келген жұмысшыларға баспана тапқан қалалардың бірі болды; жоба кезінде Хадсон Хоуптың халқы 800-ден 1968 жылы 5000-ға дейін өсті, ал 1980-ші жылдардың басында 1500-ден асты. Бұған қоса, бөгетке жақын орналасқан лагерьде 2000-ға жуық жұмысшы тұрды.
The building of the dam and the powerhouse and the creation of Williston Lake provided economic opportunities to the high number of workers who found employment with BC Hydro or one of the subcontractors; these workers included members of the local First Nations, non native residents, non residents, and immigrants. One of the subcontractors was the Forest Service Branch of the Department of Lands and Forests to whom BC Hydro paid $5 million to clear the area that would become Williston Lake—an area that was covered in timber to 80%. At the peak of project, 3,500 workers were employed. Many of them had moved to the area for the job and settled down, at least temporarily, in close proximity to the dam project. Hudson's Hope, a frontier town, was one of the communities in which many of the non resident workers found a home; during the project, the population of Hudson's Hope rose from 800 to over 5,000 in 1968 and dropped to less than 1,500 by the early 1980s. In addition, about 2,000 workers lived at a camp in close proximity to the dam.
Түпкүлгі қауымдастықтар
Көпшілігі аборигендер болған азшылықтағы адамдар үшін, Бейбітшілік өзенінің бөгеті салынғаннан кейін қоршаған ортаның өзгеруі тәуелділікке, оқшаулануға, шеттетілуге және ауруға алып келді. Бөгеттің қоршаған ортаға тигізетін әсері, жергілікті абориген топтарының мұралық жерлеріне тәуелділігінен оларды жерсіз қалдыратындығы анық болған кезде, Британдық Колумбия үкіметі өтемақы ұсынды. Британдық Колумбия үкіметі 1,7 миллион долларға он төрт мың акр жерді, оның ішінде ағаш және минералдық құқықтарды сатып алып, шамамен жүз елу жеке адам мен отбасының жерге құқығын сатып алды. Олардың шамамен үштен бірі – Цай Ке Дене тайпасының мүшелері еді. Көшіруден басқа, Форт-Грехам және Финлей Форкс аймақтарындағы аборигендердің аң аулау және балық аулау алқаптары экологиялық өзгерістерден қатты зардап шекті. Балықтың көптеген түрлері, сондай-ақ таулық карибу және сусарлар аборигендердің тұтынуына немесе дәстүрлі қолдануына қол жетімді болмай қалды. Тері саудасы арқылы аборигендердің тәуелсіздігіне тиген өзгерістер және көптеген аборигендердің жаңа резерваттарға көшірілуі, мемлекеттік әлеуметтік жәрдемге деген сұраныстың өсуіне әкелді. 1965 жылдан 1970 жылға дейін, Беннет бөгетінің маңындағы аборигендерге провинциялық үкімет тарапынан көрсетілген әлеуметтік жәрдем 300 пайызға өсті. Бөгеттің зиянды әсері Цай Ке Дене тайпасының мүшесі Дэниел Симстің докторлық диссертациясында егжей-тегжейлі сипатталған. Соңғы кезде, 2008 жылдың қазанында, Уиллистон көлінің Финлей саласының солтүстік жағында орналасқан Форт-Уэр аймағында тұратын Квадача тайпасы, Британдық Колумбия үкіметімен және BC Hydro компаниясымен бөгеттің және Уиллистон көлінің құрылысы мен пайдалану кезінде келтірілген зиян үшін келісімге келді. Келісімге 15 миллион доллар көлемінде біржолғы төлем және инфляцияға байланысты жыл сайынғы 1,6 миллион доллар төлем кірді. Жобаның Цай Ке Дене тайпасына тигізген әсері Люк Глисонның 2021 жылғы «Адамның шашырауы» (DƏNE YI’INJETL) деректі фильмінде көрсетілген.
For a minority of people, many of whom were Aboriginal, environmental changes caused by the damming of the Peace River meant dependence, isolation, alienation, and illness. When it became clear that the environmental impacts of the dam would render land unlivable to local Aboriginal groups who were dependent on the hereditary sites, the British Columbia government offered a settlement. For $1.7 million the British Columbia government purchased fourteen thousand acres of land, including timber and mineral rights, and bought out approximately one hundred and fifty individuals and families securing the rights to the land. Of those one hundred and fifty, roughly one third were members of the Tsay Keh Dene First Nation. Outside of relocation, Aboriginal hunting and fishing grounds around the Fort Grahame and Finlay Forks areas were severely impacted by ecological change. Many species of fish as well as mountain caribou and muskrats were no longer available for Aboriginal consumption or traditional use. These changes to First Nations independence through fur trade and the relocation of many Aboriginals to new reserves caused an influx in demand for government assistance through welfare. Between 1965 and 1970, social assistance provided by the Provincial government to Aboriginal groups in the areas surrounding the Bennett Dam increased by 300 percent. The devastating impact of the dam is documented in detail in a doctoral dissertation by Daniel Sims, a Tsay Keh Dene First Nation member. As recently as October 2008, the Kwadacha First Nation, another Aboriginal group residing in the Fort Ware area located at the north end of the Finlay Reach of Lake Williston, reached a settlement with the British Columbia government and BC Hydro over damages suffered during construction and operation of the dam and Williston Lake. The settlement included a $15 million lump sum payment and annual payments of $1.6 million adjusted for inflation. The effects of the project on the Tsay Keh Dene First Nation were profiled in The Scattering of Man (DƏNE YI’INJETL), a 2021 documentary film by Luke Gleeson.
Жергілікті тұрғындар
Британ Колумбиясының әлеуметтік несие партиясы басқаратын үкімет, гидроэлектр энергиясын өндіру үшін Бейбітшілік өзенін бөгеттеген кезде, айналасындағы елді мекендерде бірқатар әлеуметтік өзгерістерді бастады. Бұл әлеуметтік өзгерістер, басқа жерде қол жетімсіз жұмыс орындары мен экономикалық мүмкіндіктерді іздеп келген жұмысшылар үшін жағымды нәтижелер берді. Алайда, бөгет салына бастағанға дейін сол аймақта тұрған тұрғындар үшін де жағымсыз салдарлары болды. Британ Колумбиясының премьер-министрі В. А. К. Беннет 1952 жылы Бейбітшілік өзенін бөгеттеуді жоспарлағанда, елді мекендердің өсіп келе жатқанын көріп отырды. 1964 жылы оның болжамы расталды, нәтижесінде "Маккензи" деген "жаңа қала" пайда болды, онда мыңдаған адам BC Forest Products компаниясында жұмыс таба алды. Компания бөгет құрылысы үшін жерді дайындаудан алынған ағаштарды өңдеуге арналған "орман шаруашылығы кешеніне" 60 миллион доллар жұмсады. Бөгеттерді салу жоспарланғанға дейін сол аймақта тұрған тұрғындар үшін даму көптеген адамдарды аз сомада ақша алып, өз үйлерінен шығарып тастады. Мың акр жері бар, оның көп бөлігі егін шаруашылығына пайдаланылған бір тұрғынға BC Hydro компаниясы 28 мың доллар ұсынды. Дегенмен, ағылшын текті жергілікті тұрғындар үшін, толық жұмыс күнімен жалақылы жұмысқа қол жеткізу оңай болды, себебі бөгет салу жобасы тікелей және жанама түрде жұмыс орындарын құрды.
When the government, controlled by the Social Credit Party of British Columbia, dammed the Peace River to generate hydroelectricity it had already set into motion a series of social changes in the surrounding communities. These social changes had positive effects for workers who flocked to the area to secure jobs and economic opportunities unavailable elsewhere. It also had negative effects for residents who lived in the surrounding areas prior to the dam's construction. British Columbia Premier W. A. C. Bennett saw growing communities when he envisioned the damming of the Peace River in 1952. In 1964, his vision would be validated as a result of the "instant town" of Mackenzie, where thousands of individuals would find employment with BC Forest Products. The company spent $60 million on a "forestry complex" to process timber resulting from clearing land for the construction of the dam. For residents who had lived in the surrounding areas prior to the dams planned construction, development caused many to be pushed off homesteads for small monetary settlements. One resident who owned a thousand acres of land, much of which was used for farming, was offered only twenty eight thousand dollars by BC Hydro to secure the property. However, for local residents of Anglo ethnicity, full time waged work was more easily accessible due to the employment opportunities produced directly and indirectly by the damming project.
Ағысқа қарай
W. A. C. Беннетт бөгеті зор экономикалық әлеуетке ие болды, бірақ оның төңірегіндегі орта үшін жағдай оңай болмады. Салынысынан бері бірқатар қоршаған орта өзгерістері орын алды. Бөгет Бейбітшілік өзенінің төменгі ағысындағы су деңгейінің күрт өзгеруін азайтып, аймақтағы өсімдіктер мен жануарларға өзгерістер енгізді. Сонымен қатар, Атабаска көлі мен Бейбітшілік өзенінің ландшафтында өзгерістер болды, бұл Атабаска дельтасы деп аталады. Өзеннің бұл бөлігінде судың айтарлықтай жоғалуы байқалды. Бөгеттің төменгі ағысында Пейс-Атабаска дельтасының су тасқыны, бұрынғыдай екі-үш жылда бір рет болатын, тоқтады және дельта бойындағы ылғалды жерлердің биологиялық әртүрлілігін жандандырмайды. Осы себепті дельтада су деңгейі төмендеп, дельтаның ландшафты мен су жануарларына әсер етті. 1971 жылы Уиллистон көлінің су қоймасы аяқталғаннан кейін дельтадағы су жамылғысы 38 пайызға азайды, ал жиырма жыл өткен соң ылғалды жерлердің көлемі 47 пайызға төмендеді. Су шығынының азаюы салдарынан, төменгі ағында зиянды заттар мен шөгінділер жиналып, судың сапасы нашарлады. Балықтар да су деңгейінің төмендеуінен зардап шекті: жасыл балықтың шағылатын орындарына және жас балықтың өсіп-өнімді болатын жерлеріне жететін арналар азайды, бұл олардың көбею қабілетіне қауіп тудырды. Динозавр көлі Бейбітшілік каньоны бөгеті аяқталған кезде, W. A. C. Беннетт бөгетінің тікелей төменгі ағысында пайда болды. Бейбітшілік каньоны бөгеті W. A. C. Беннетт бөгетінен және оның үлкен су қоймасынан келетін сумен екінші рет гидроэлектр энергиясын өндіру үшін салынды.
The W. A. C. Bennett Dam held tremendous economic potential, but for its surrounding environment the experience was not so positive. Since its construction a number of environmental changes have taken place. The dam has been responsible for less drastic fluctuations in the water levels of the downstream portions of the Peace River, creating modifications to both the plants and animals in the region. In addition, it has also been blamed for creating changes in the landscapes of the Athabasca Lake and Peace River, known as the Athabasca Delta. This part of the river faced significant water loss. Downstream of the dam the flood plains of Peace Athabasca Delta were drying up after the floods that had occurred every two or three years came to a halt and no longer revitalized the wetland biodiversity alongside the delta. For this reason, the delta experienced lower water levels, affecting both the landscape of the delta and its aquatic life. Following the completion of the Williston Lake reservoir in 1971, water coverage in the delta was reduced by 38 percent and twenty years later, the amount of wetlands had declined by 47 percent. A reduction in the amount of discharge resulted in the accumulation of toxins and sediments downstream, decreasing the quality of the water. Fish also experienced changes as a result of the low water levels: fewer channels were accessible for walleye to reach spawning grounds and for juvenile fish to reach nursery areas therefore jeopardizing their ability to reproduce. Dinosaur Lake was created directly downstream of the W. A. C. Bennett Dam when the Peace Canyon Dam was completed. The Peace Canyon Dam was built to produce hydro electricity for a second time with the water coming from W. A. C. Bennett Dam and its huge reservoir.
Бейнелеу орталығы
W.A.C. Беннет бөгетінің келушілер орталығы бөгеттің жанында, Уиллистон көлі су қоймасын көріп тұрады. Орталықта бөгет, гидроэлектр энергиясы және аймақтың табиғи және мәдени тарихына арналған көрмелер бар.
The W. A. C. Bennett Dam Visitor Centre is located near the dam, overlooking Williston Lake Reservoir. The centre features exhibits on the dam, hydroelectricity, and the area's natural and cultural history.