Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Францияның Палезо қаласындағы мемлекеттік университет, Франциядағы университет.
Public university in Palaiseau, France
the university in France
Бұл мектеп 1794 жылы Франция революциясы кезінде математик Гаспар Монге құрған, ал 1804 жылы Наполеон I тұсында әскерилендірілген. Ол әлі күнге дейін Франция Қарулы Күштері Министрлігінің бақылауында. Бастапқыда Париждің орталық бөлігіндегі Латын кварталында орналасқан мекеме 1976 жылы Париж-Саклай технологиялық кластеріндегі Палезоға көшірілді. Француз инженерлік студенттері бастапқы әскери дайындықтан өтеді және ақылы офицерлік курсант мәртебесіне ие болады. Мектеп 1985 жылдан бастап докторлық, 2005 жылдан бастап магистрлік және 2017 жылдан бастап бакалаврлық дәрежелерін де табыстайды. Политехника инженерлік факультетінің түлектерінің көпшілігі компаниялардың жетекші басшылары, жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкерлер, әскери офицерлер немесе зерттеушілер болады. Оның инженерлік аспирантура бағдарламасының түлектері арасында үш Нобель сыйлығының иегері, Филдс медалі, Францияның үш президенті және көптеген француз және халықаралық компаниялардың бас директорлары бар. Олардың арасында Коши, Кориолис, Анри Пуанкаре, Лоран Шварц және Бенуа Мандельброт сияқты математиктер, Бекерел, Карно, Ампер және Фреснель сияқты физиктер, сондай-ақ экономистер Морис Аллаис және Жан Тироль бар. Француз маршалдары Жофре, Фош, Файоль және Маунури барлығы Политехника инженерлік бағдарламасын бітірген.
The school was founded in 1794 by mathematician Gaspard Monge during the French Revolution and was militarized under Napoleon I in 1804. It is still supervised by the French Ministry of Armed Forces. Originally located in the Latin Quarter in central Paris, the institution moved to Palaiseau in 1976, in the Paris Saclay technology cluster. French engineering students undergo initial military training and have the status of paid officer cadets. The school has also been awarding doctorates since 1985, masters since 2005 and bachelors since 2017. Most Polytechnique engineering graduates go on to become top executives in companies, senior civil servants, military officers, or researchers. Its alumni from the engineering graduate program include three Nobel Prize winners, a Fields Medalist, three Presidents of France and many CEOs of French and international companies. Among them are mathematicians such as Cauchy, Coriolis, Henri Poincaré, Laurent Schwartz and Benoît Mandelbrot, physicists such as Becquerel, Carnot, Ampère and Fresnel, and economists Maurice Allais and Jean Tirole. French Marshals Joffre, Foch, Fayolle and Maunoury all graduated from Polytechnique engineering program.
Құрылтай және алғашқы жылдары
1789 жылғы революциядан кейін корольдік инженерлік мектептер жабылды. Мектептің негізін қалаушылар Жак Эли Ламбларди, Гаспар Монге және Лазар Карно жаңа "École centrale des travaux publics" ("Орталық қоғамдық жұмыстар мектебі") ұйымдастыруды тапсырды. Мектептің мақсаты азаматтық және әскери инженерлерді даярлау болды. Мектепке түрлі деңгейлі 400 студент тез қабылданды. Алғашқы үш айда физика, математика және химиядан "революциялық курстар" оқылды, содан кейін мемлекеттік қызметке тікелей өтуге бола ма, әлде оқуларын жалғастыру қажет пе, соны анықтау үшін емтихан тапсырды. Бір жыл өткен соң мектеп "École polytechnique" деп аталды. "Политехника" деген жаңа сөз "поли" деген сөзден құралған, ол "көп" дегенді білдіреді және мектепте оқытылатын техникалардың көп түрлілігін көрсетеді. Атаудың өзгеруі мектептің мақсатының өзгеруін көрсетеді, енді ол студенттерді École du génie, École des mines және École des ponts et chaussées сияқты басқа мамандандырылған мектептерге дайындады. Оқу бағдарламасы 3 жылға созылды, "революциялық курстардың" орнына "қалыпты курстар" енгізілді және жыл сайын 120 жаңа студент қабылданды. Мектеп Соғыс және Ішкі істер министрліктерінің бақылауына берілді. 1799 жылы оқу мерзімі үш жылдан екі жылға дейін қысқартылды. 1805 жылы император Наполеон I мектепті Париждің орталық бөлігіндегі Латын кварталындағы Монтагн-Сент-Женевьевке әскери академия ретінде көшірді және оған "Ұлт, ғылым және даңқ үшін" (Pour la Patrie, les Sciences et la Gloire) ұранын берді. 1804 жылы мектептің әскериленуінен кейін оның атмосферасы еркін рухтан мұқият бюрократияға айтарлықтай өзгерді. Әскерилендіруге Наполеонның Мысыр экспедициясына үлес қосқан политехниктерге деген жағымды пікірі және Монге мен Лапласқа деген құрметі себеп болды. 1814 жылы студенттер Парижді Алтыншы коалициядан қорғау шайқасына қатысты. 1816 жылы жаңадан құрылғаннан кейін студенттер саны шамамен жетпіс бесе дейін азайтылды және "әскери өнер" курсы жойылды. Ең бастысы, мектеп Соғыс министрлігінің басқаруына өтті. 1970 жылы мектеп Қорғаныс министрлігінің қолдауымен мемлекеттік азаматтық мекемеге айналды. Алғашқы әйел студенттер 1972 жылы қабылданды. Бір әйел, Анн Шопине, курстың үздік түлегі атанды және студенттер оны "Карва" деп лақап берді.
After the Revolution of 1789, the royal engineering schools were closed. Jacques Élie Lamblardie, Gaspard Monge and Lazare Carnot, the founding fathers of the School, were charged with organizing a new "École centrale des travaux publics"(Central School of Public Works), The aim of the school was to train civil and military engineers. The school quickly welcomed 400 students of different levels. During the first three months, "revolutionary courses" were given in physics, mathematics and chemistry, after which they took exams to see if they could enter the civil service directly, or if they should continue their studies. The school was renamed "École polytechnique" a year later. The neologism "polytechnique" is composed of "poly" which means "many" and reflects the plurality of techniques taught in the School. The change of name reflects the change of vocation of the school, which now prepares students for other specialized schools such as the École du génie, the École des mines and the École des ponts et chaussées. The curriculum lasted 3 years, the "regular courses" replaced the "revolutionary courses" and there were only 120 new students each year. The school was placed under the supervision of the Ministries of War and the Interior., In 1799, the course was reduced from three to two years. In 1805, Emperor Napoléon I transferred the School to Montagne Sainte Geneviève in the Quartier Latin of central Paris to become a military academy and gave it its motto: Pour la Patrie, les Sciences et la Gloire (For the Nation, Science, and Glory). In 1804, after the militarization of the school, its atmosphere changed significantly from a rather free spirit to a meticulous bureaucracy. Militarization was motivated by Napoleon's favorable opinion of the polytechnicians who had contributed to the Egyptian expedition and by his admiration for Monge and Laplace. In 1814, students participated in the fighting to defend Paris against the Sixth Coalition. After the restoration of 1816, the number of students was reduced to about seventy five and the 'military arts' course was abolished. Above all, the school came under the administration of the Ministry of War, In 1970, the School became a state sponsored civilian institution under the auspices of the Ministry of Defence. The first female students were admitted in 1972. One woman, Anne Chopinet, was class valedictorian. and was nicknamed "Carva" by the students.
Палазо (1976 жылдан бастап)
Париждің шетінде, қала орталығынан шамалы қашықтықта орналасқан Эколь-политехник – кампустық типтегі оқу орны. Ол оқу орындары, студенттерге арналған жатақханалар, тамақтану және қонақ күту қызметтерін, сондай-ақ кампуста тұратын 4600 адамға арналған түрлі спорттық жабық кешендерді ұсынады. Ең жақын аймақтық теміржол станциясы – Лозер (RER желісінің B желісі, 4-аймақ). Бірнеше автобус École polytechnique-ді Massy Palaiseau RER станциясымен және Massy TGV станциясымен байланыстырады. Кампус Саклайдағы басқа ғылыми институттарға жақын орналасқан (Атом энергиясы және баламалы энергиялар комиссариаты), Орсейдегі (Париж-Суд университеті) және Бурестегі (Жоғары ғылыми зерттеулер институты және Ұлттық ғылыми зерттеулер орталығының бірнеше зертханалары).
Located in the suburbs of Paris, about from the city center, École polytechnique is a campus based institution. It offers teaching facilities, student housing, dining and hospitality services, and a range of sports facilities dedicated to the 4,600 people who live on campus. The nearest regional train station is Lozère (line B, zone 4 of the RER network). Several buses also connect École polytechnique to the Massy Palaiseau RER station and Massy TGV station. The campus is close to other scientific institutions in Saclay (Commissariat à l'énergie atomique et aux énergies alternatives), Orsay (Université Paris Sud) and Bures (Institut des hautes études scientifiques and some laboratories of the Centre national de la recherche scientifique).
Ерекше мәртебесі
École polytechnique – Франция Қорғаныс министрлігінің бақылауындағы жоғары білім беру мекемесі, Қару-жарақ бас басқармасы арқылы (әкімшілік тұрғысынан алғанда, бұл әкімшілік сипаттағы ұлттық мемлекеттік ұйым). Ол екі мәртебеге ие: азаматтық инженерлер мен ғалымдарды даярлайтын инженерлік мектеп, сонымен қатар үш француз армиясы үшін офицерлерді дайындайды. Мақсаты – Франция мемлекетін ғылыми және техникалық элитамен қамтамасыз ету. 1950 жылдан бері мемлекеттік қызметкерлер және офицерлер болып жұмысқа орналасқан түлектердің саны азайды: бүгінде мектеп студенттерінің 10-20% ғана әкімшілік немесе армия қатарына қосылады, ал 20% ғылыми зерттеулермен айналысады, ал қалғаны инженерлік немесе басқару салаларына бағыт алады. Оны генерал басқарады (2012 жылдан бастап – Қару-жарақ бас инженеры, ал бұрынғы директорлар көбінесе армия генералдары болған), сондай-ақ басшылық, әкімшілік және спорттық жаттығулар бойынша әскери қызметкерлер жұмыс істейді. Француз студенттері, ерлер де, әйелдер де, курсанттар болып есептеледі және оқуларын бастамас бұрын әскери дайындықтан өтуі керек. Алайда, мектептің әскери маңызы уақыт өте келе азайды, алдын ала әскери дайындық мерзімі қысқарды және офицерлік мансапты таңдаған студенттердің саны азайды. Арнайы жағдайларда, мысалы, Бастилия күні Шанз-Элизедегі әскери шеруде политехниктер 19 ғасыр стиліндегі Grand Uniforme (үлкен форма) киеді, оның ішінде бикорн (екі мүйізді шляпа) бар, бірақ 1980-жылдардың ортасында «ішкі форма» жойылғаннан бері студенттер кампуста форма кимейді. Студенттер сондай-ақ кампуста конференциялар мен салтанаттар сияқты арнайы іс-шараларда Grand Uniforme киеді.
École polytechnique is an institution of higher education under the supervision of the French Ministry of Defence, through the General Directorate for Armament (administratively speaking, it is a national public establishment of an administrative character). It has a dual status, being an engineering school that trains civilian engineers and scientists, but also officers for the three French armies. The aim is to provide the French state with a scientific and technical elite. The number of graduates becoming civil servants and officers has weakened since 1950: today, only 10 to 20% of the school's students join the ranks of the administration or the army, while 20% go into research and the rest into engineering or management. It is headed by a general officer (since 2012, by a General engineer of Armament, whereas previous directors were generally army generals), and employs military personnel in leadership, administrative and sport training positions. French undergraduate polytechniciens, both male and female, are cadets and have to go through a period of military training before beginning their studies. However, the military dimension of the school faded over time, with a reduced period of preliminary military training, and fewer and fewer students choosing a career as an officer. On special occasions, such as the military parade on the Champs Élysées on Bastille Day, the polytechniciens wear the 19th century style Grand Uniforme, including a bicorne, but students no longer wear uniforms on campus since the abolition of the 'internal uniform' in the mid 1980s. Students also wear the Grand Uniforme for special events on campus, such as conferences and ceremonies.
Іс-әрекеттер және оқытушылар құрамы
École polytechnique бакалавриат және магистратура деңгейлерінде, сондай-ақ докторантурада жалпы инженерлік білім беру бағдарламасын ұсынады. Жергілікті зертханалардан келген оқытушылармен қатар, CNRS, CEA және INRIA сияқты зертханалардан, École Normale Supérieure, Institut d'Optique және Université Paris Sud сияқты жақын орналасқан мекемелерден көптеген зерттеушілер мен профессорлар жұмыс істейді, бұл түрлі және жоғары деңгейдегі оқу ортасын құрайды. Француз мемлекеттік университеттерінен өзгеше, École polytechnique-тегі оқытушылар мемлекеттік қызметкерлер емес, шартты жұмыспен қамтылғандар. École polytechnique-те толық оқытушылық міндеттерін орындаумен қатар ғылыми зерттеулер жүргізетін толық уақытты профессорлармен бірге, оқыту жүктемесі жартылай ғана болатын жартылай штатты профессорлар да бар. Жартылай штатты оқытушылар көбінесе CNRS, CEA, INRIA сияқты ғылыми ұйымдардан тартады, олар өз қызметтерін мектеп кампусында, Париж аймағында немесе кейде провинцияларда атқарады.
École polytechnique has a general engineering curriculum at the undergraduate and graduate levels, as well as a doctoral school. In addition to the faculty coming from its local laboratories, it employs many researchers and professors from other institutions, including laboratories such as CNRS, CEA, and INRIA, as well as from the École Normale Supérieure and nearby institutions such as the Institut d'Optique, and the Université Paris Sud, thus creating a varied and high level teaching environment. Contrary to French public universities, the teachers at École polytechnique are not civil servants (fonctionnaires) but contract employees. In addition to full time professors who do research at the École polytechnique in addition to their full teaching duties, there are part time professors who have only a partial teaching load. Part time teachers are often recruited from research organizations (CNRS, CEA, INRIA, etc.) which carry out their activities on the School's campus, in the Paris region, or sometimes even in the provinces.