Кіріспе

Құс түрлері

Эскимолық керли (Numenius borealis), сонымен қатар солтүстік керли деп те аталады, Scolopacidae тұқымдасына жататын керлидің бір түрі. Бұл құс бұрын Батыс Арктикалық Канада мен Алясканың тундрасындағы ең көп кездесетін құстардың бірі болған. 1800 жылдардың соңында жыл сайын мыңдаған құс өлтірілді. 1987 жылдан бері сенімді түрде көрілмегені және 1963 жылдан бері расталмағандықтан, Эскимолық керли өте қауіпті түрге жатады немесе, мүмкін, жойылып кеткен болуы мүмкін. Құстың ұзындығы шамамен [ұзындығы көрсетілмеген] болған, ол негізінен жәндіктермен және жидектермен қоректенген.

Таксономия

Эскимолық керлиу - керлиудің сегіз түрінің бірі және олармен бірге Numenius туысына жатады. Бұрын ол Mesoscolopax жеке туысына жатқызылған. Numenius Scolopacidae тұқымдасына жатады. Бұл тұқымдасқа жататын басқа түрлерге ағаш құстар, фалароптар, снайптар және құмқұстар жатады. Scolopacidae – Charadriiform желісі. Бұл түрді 1772 жылы Иоганн Рейнхольд Форстер сипаттаған. Туыс атауының үш мүмкін этимологиясы бар. Біріншісі – грек тіліндегі "noumenios" сөзінен шыққан. "Noumenios" сөзі "жаңа ай" дегенді білдіреді, ал бұл керлиудің жұқа мүсілі жұқа айға теңеледі. Екінші мүмкіндік – туыс атауы "nod" деген мағынаны білдіретін numen сөзінен алынған, бұл түрдің басы алға және төмен иілгендігін көрсетеді. Соңғы мүмкіндік – Numenius грек тіліндегі noumenios сөзінің латыншасы, бұл сөзді Диоген Лаерций керлиу түріне сіңірген. "Borealis" атауы латын тілінде "солтүстік" дегенді білдіреді. Бұл түрдің көптеген жалпылама атаулары бар. Оған "далалық көгершін", "фут", "кішкентай керлиу", "көк құс" және "майлы құс" деген аттар қойылған. Соңғы екі атау оның оңтүстікке көшіп бара жатқанда майға толуынан туындаған.

Сипаттама

Эскимо бүкпесі – 30 см ұзындығы, шамамен 360 г салмағы және 70 см қанат кеңдігі бар кішкентай бүкпе. Ересектердің аяқтары ұзын, қоңыр сұр түсті, ал тұмсығы ұзын, сәл төмен қарай иілген. Жоғарғы жағында дақтанған қоңыр, ал төменгі жағы ашық қоңыр түсті болады. Ұшқанда қанаттарының асты қызыл қоңыр түсті болады. Сыртқы түрімен Гудзон бүкпесіне (американдық вимбрелдің американдық түрі) ұқсас, бірақ одан кішірек. Далада эскимо бүкпесін анықтаудың жалғыз сенімді жолы – оның қанаттың алдыңғы қанатындағы жолақтардың болмауына көз жеткізу. Эскимо бүкпесі Азиялық кішкентай бүкпемен (Numenius minutus) бір түрді құрайды, бірақ одан сәл ірі, қанаты ұзын, аяғы қысқа және түсі жылырақ болады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Эскимолық қызылқұйрық – Жаңа дүние құсы. Осы түрдің өкілдері Канаданың және Алясканың батыс Арктикасының тундрасында көбейді. Эскимолық қызылқұйрықтар жаздың аяғында Аргентинаның Пампас даласына қоныс аударып, ақпан айында қайта оралды.

Диета

Эскимолық құйрықтылар тамақты көзбен көріп таныды, сондай-ақ тебіп іздеу арқылы да тамақтанды. Канадаға күзгі көшіп-қону кезінде олар негізінен жидектер жеді. Көші-қонның қалған бөлігінде және көбейтін жерлерде олар жәндіктермен қоректенді. Көші-қон кезінде олардың рационында шұмыршақтар және басқа да омыртқасыздар (соның ішінде жойылған Роки-Маунтин саранчасы) да болды.

Көбею

Ұя салу маусым айында болған болуы мүмкін. Ұялар ашық жерлерде, жерде орналасқан және табу қиын. Олар құрғақ шөптердің немесе жапырақтардың жіңішке талшықтарынан жасалған. Жұмыртқалары қоңыр дақтармен жасыл болған.

Мүмкін жойылуы

Бір кезде эскимолық құс Солтүстік Америкадағы ең көп кездесетін жағалау құстарының бірі болған, саны миллиондағанға жетеді деп есептеледі. 19 ғасырдың соңында жылына 2 миллионға дейін құс қырғынға ұшырады. Соңғы расталған кездесулер 1962 жылы Техас штатының Галвестон аралында (фотоға түсірілген) және 1963 жылы Барбадос аралында (үлгісі алынған) тіркелді. 1981 жылы Техаста 23 құс байқалды деген сенімді хабарлама болды, ал 1964 және 2006 жылдар аралығында шашыраңқы жерлерде (Солтүстік-Батыс территориялар, Техас, Онтарио, Манитоба, Массачусетс, Аляска, Нова-Шотландия, Саскачеван, Аргентина, Гватемала, Лабрадор, Нью-Джерси және Солтүстік Каролина) бірнеше ондаған расталмаған хабарламалар түсті. 1939 жылдан бері Оңтүстік Америкада осы түрдің тіркелген жағдайлары жоқ. Түрдің барлық мүмкін болатын мекендеу орындары зерттелгенге дейін және кездейсоқ байқаулар тоқтағанға дейін жойылған деп жарияламау және осы аралықта өте қауіпті түр (мүмкін жойылған) деп бағалау ұсынылған. Бұл түр Аргентинада, Бразилияда, Канадада, Мексикада және АҚШ-та толық қорғауға алынған. 1916 жылдан бері оның аулауына тыйым салынды.

Танымал мәдениетте

Бұл құстың тағдыры "Last of the Curlews" романына (және одан кейін 1972 жылы Эмми сыйлығын жеңіп алған ABC Afterschool Special) шабыт берді. Эскимос керлеуі Аудубонның "Америка құстары" атты еңбегінде CCCLVII тақтасы ретінде бейнеленген.