Токугава Иеёси: Жапонияның 12-ші сёгуны

Кіріспе

Жапония Токугава шогунатының 12-ші шогуны Токугава Иэёши (徳川家慶) болды.

Өмірбаян

Иэёси 11-ші сёгун Токугава Иенаридің екінші ұлы ретінде дүниеге келді және Тошижиро (敏次郎) деп аталды. Тошижиро ағасы Такечиёның қазасынан кейін мұрагер болып тағайындалды. Ол 1837 жылдың 2 қыркүйегінде, 45 жасында әкесі Токугава Иенари зейнеткерлікке шыққаннан кейін сёгун атанды. Алайда, Иенари тақтың артында биліктің көп бөлігін сақтап қалды, және 1841 жылы қайтыс болғаннан кейін ғана аға Родзю Мидзуно Тадакуни үкіметтегі оның жақтастарынан тазарта алды, сондай-ақ 1832-36 жылдардағы Ұлы Тенпо ашаршылығынан кейін сёгунаттың қаржысын және басқаруын жаңарту шараларын іске асыра алды. "Тенпо реформалары" деп аталған осы көптеген заңдар, Эдо дәуірінің басындағы қарапайымдық, салымдылық және тәртіп сипаттағандай, экономиканы тұрақтандыруға тырысты, көңіл көтерудің және байлықты көрсетудің көптеген түрлеріне тыйым салды. Бұл шектеулер қарапайым халықтың арасында кеңінен наразылық тудырды. Үкіметтің шетелдік істерді басқаруына наразылық 1839 жылы "Банша но гоку" оқиғасына әкеп соқты, ол "рангаку" зерттеулерін тоқтатты. Реформаның тағы бір бөлігі 1843 жылғы "Агечи рейі" болды, ол Эдо және Осака маңындағы даймиоларды басқа жерлердегі тең көлемдегі жерлермен иеліктерін алмастыруға міндеттеді, осылайша Токугаваның осы стратегиялық маңызды аймақтардағы бақылауын нығайтты. Алайда, бұл барлық дәрежедегі және табыс деңгейлеріндегі даймиолардың арасында да кеңінен ұнамады. Жағдайды одан әрі усложнитқан нәрсе – 1844 жылдың мамырында Эдо қамалы өртеніп кетті, нәтижесінде Мидзуно Тадакуни қуғынға ұшырап, зейнеткерлікке кетті. Мидзуноның орнын Дои Ёсицура, Абэ Масахиро және Цуцуи Масанори ройю ретінде басты. Ол 1844 жылы Токугава Нариакиді зейнеткерлікке жіберді және 1847 жылы Нариакидің жетінші ұлы Токугава Ёсинобуды Токугава Хитоцубаши үйінің басшысы етіп тағайындады. Сондай-ақ, ол 1851 жылы Шимазу Нариокиді зейнеткерлікке жіберді. АҚШ-тың коммодоры Мэтью Перри 1853 жылдың 3 маусымында Жапонияны саудаға ашу мақсатымен келісімге қол қою үшін келді. Иэёси 1853 жылдың 27 шілдесінде, келісімге қол қойылмас бұрын, ыстық соққыға байланысты жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды, және оның орнына үшінші ұлы Токугава Иэсада билікке келді. Келесі жылы Токугава сёгунаты Канагава конвенциясына қол қойып, американдық талаптарды қабылдауға мәжбүр болды. Токугава Иэёсидің қабірі Шибадағы Зодзё-дзидегі Токугава отбасының мазар кешенінде орналасқан. Оның буддалық есімі Шинтокуин болды.

Ieyoshi was born as the second son of the 11th shōgun, Tokugawa Ienari and named Toshijirō (敏次郎). Toshijirō was appointed heir on the death of his elder brother, Takechiyo. He became shogun on September 2, 1837, at the age of 45 upon the retirement of his father, Tokugawa Ienari. However, Ienari continued to wield much power from behind the throne, and it was not until after his death in 1841 that Senior Rōjū Mizuno Tadakuni was able to purge the government of his clique, and to implement measures to overhaul the shogunate's finances and controls in the aftermath of the Great Tenpō Famine of 1832–36. Known as the Tenpō Reforms, these numerous sumptuary laws attempted to stabilize the economy through a return to the frugality, simplicity and discipline that were characteristic of the early Edo period, by banning most forms of entertainment and displays of wealth. The restrictions proved extremely unpopular with the commoners. Increasing criticism of the government's handling of foreign affairs led to the Bansha no goku in 1839, suppressing rangaku studies. Another part of the Reform included the Agechi rei of 1843, which was to have daimyō in the vicinity of Edo and Ōsaka surrender their holdings for equal amounts of land elsewhere, thereby consolidating Tokugawa control over these strategically vital areas. However, this was also greatly unpopular amongst daimyō of all ranks and income levels. To complicate the situation further, in May 1844, Edo Castle burned down, and Mizuno Tadakuni was forced into exile and retirement. Mizuno was replaced by Doi Yoshitsura, Abe Masahiro and Tsutsui Masanori as rōjū. He forced the retirement of Tokugawa Nariaki in 1844 and placed Nariaki's seventh son, Tokugawa Yoshinobu as head of the Hitotsubashi Tokugawa house in 1847. He also forced the retirement of Shimazu Narioki in 1851. US Commodore Matthew Perry arrived on June 3, 1853, on a mission to force a treaty opening Japan to trade. Ieyoshi died on July 27, 1853, before the treaty could be concluded, of heart failure possibly brought on by heat stroke, and was succeeded by his third son Tokugawa Iesada. The following year the Tokugawa shogunate was forced to accept the American demands by signing the Convention of Kanagawa. Tokugawa Ieyoshi's grave is at the Tokugawa family mausoleum at Zōjō ji in Shiba. His Buddhist name was Shintokuin.