Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мидзуно Тадакуни (水野 忠邦) – Эдо дәуірінің соңындағы Жапониядағы даймё, кейін Токугава сёгунатының қызметінде бас кеңесші (рожу) болды. Ол Тэнпо реформаларын жүзеге асырғанымен танымал.
Mizuno Tadakuni (水野 忠邦) was a daimyō during late Edo period Japan, who later served as chief senior councilor (Rōjū) in service to the Tokugawa shogunate. He is remembered for having instituted the Tenpō Reforms.
Өмірбаян
Мидзуно Тадакуни – Каратсу доменінің даймёсы Мидзуно Тадакидің екінші ұлы. Ағасы ерте қайтыс болғандықтан, Тадакуни 1805 жылы мұрагер атанды және 1807 жылы ресми қабылдауда шогун Токугава Иэнари мен болашақ шогун Токугава Иэёсиге жол тартты. 1812 жылы әкесі зейнетке шыққан соң, ол Мидзуно әулетінің басшысы және Каратсу даймёсы болды. 1816 жылы Эдо сарайында Токугава шогунатының қызметіне Сошабан (Сермониялар шебері) ретінде кірді. Алайда, Нагасакидің шетелдік сауда портын күзетудегі қиындықтар артқандықтан, 1817 жылы Тадакуни Каратсу доменінен Тотоми провинциясындағы Хамаматсу доменіне ауысуды сұрады, ол Каратсу доменінен әлдеқайда кішкентай болды. Екі домен де ресми түрде 70 000 коку деңгейінде болғанымен, Каратсу доменінің нақты кірісі 253 000 кокуды құрады, ал Хамаматсу үшін бұл көрсеткіш 153 000 коку ғана болды. Осы ауысу оның жоғары лауазымды вассалдарының наразылығы мен күмәнін тудырды, нәтижесінде оның аға кеңесшісі сеппуку жасады, бірақ Тадакуни бұл шешімнен мойын бұрмады. Сол жылы шогунат әкімшілігінде ол Джиша бугё (Сыныптар мен храмдар комиссары) лауазымын алды. 1825 жылы Тадакуни Осака жодай (Осака сарайының қастандысы) лауазымын иеленді және төменгі 4-ші дәрежеге көтерілді. Келесі жылы (1826) ол Киотодағы шогунаттың император сарайындағы ресми өкілі – Киото Шошидай болды. Оның құрметті атағы Идзуми но камиден Эчизен но камиге өзгертілді. 1828 жылы Тадакуни Родзю атанды. 1839 жылы ол аға Родзю болу үшін Родзюлардың қатарында жоғарылады. Родзю Мидзуно Тадакуни зор саяси билікке ие болды және 1832-1836 жылдардағы Ұлы Темпо ашаршылығынан кейін шогунаттың қаржысын және әлеуметтік бақылауын жаңартуға тырысты, осы мақсатта көптеген тұтыну шектеулері енгізілді, олар кейіннен Тенпо реформалары деп аталды. Бұл реформалар Эдо дәуірінің басындағы қарапайымдық пен қанағатқа оралу арқылы экономиканы тұрақтандыруға бағытталды, соның салдарынан көптеген ойын-сауық түрлері мен байлықты көрсетуге тыйым салынды. Бұл қарапайым халық арасында кең тараған наразылықты тудырды. Реформаның тағы бір бөлігі – Агечи рейі болды, ол Эдо мен Осака маңындағы даймёлардың басқа жерлерде тең көлемдегі жерлерге иеліктерін беруін көздеді, осылайша Токугаваның осы стратегиялық маңызды аймақтардағы бақылауын нығайтты. Алайда, бұл барлық дәрежедегі және кірісі бар даймёлардың арасында да наразылық тудырды. Реформалардың жалпы сәтсіздігі Тадакунидің беделін төмендетті, ал 1844 жылғы мамыр айында Эдо сарайының өртенуі оның беделін одан әрі түсірді. 1845 жылдың 22 ақпанында ол үкіметтегі лауазымынан босатылды, ал 1845 жылдың 2 қыркүйегінде Дева провинциясындағы Ямагата доменіне жер аударылды, онда өліміне дейін елден шығарылған күйде болды. Ол 1851 жылдың 12 наурызында қайтыс болды, жер аударылудан босатылу туралы хабар оған жетпей тұрып, бес күн бұрын. Оның орнын ұлы Мидзуно Тадакио иеленді, ол да Токугава шогунатының маңызды тұлғасы болды. Мидзуно Тадакуни Обама доменінің вакадошийори және даймёсы Сакай Тадаюкидің қызына үйленген.
Mizuno Tadakuni was the second son of Mizuno Tadaaki, the daimyō of Karatsu Domain. As his elder brother died at an early age, Tadakuni became heir in 1805 and was presented to shōgun Tokugawa Ienari and future shōgun Tokugawa Ieyoshi in a formal audience in 1807. In 1812, on the retirement of his father, he became head of the Mizuno clan and daimyō of Karatsu. He entered the service of the Tokugawa shogunate as a Sōshaban (Master of Ceremonies) at Edo Castle in 1816. However, faced with increasing difficulties over the policing of the foreign trade port of Nagasaki, in 1817, Tadakuni petitioned to be transferred from the Karatsu Domain to the much smaller Hamamatsu Domain in Tōtōmi Province. Although both domains were ranked officially at 70,000 koku, Karatsu Domain had an effective income of 253,000 koku as opposed to only 153,000 koku for Hamamatsu. As a consequence, this transfer was met with outrage and disbelief by his senior retainers, resulting in the seppuku of his senior advisor, but Tadakuni would not be dissuaded. The same year, within the shogunal administration, he received the post of Jisha bugyō (Commissioner of Shrine and Temples). In 1825, Tadakuni received the post of Osaka jōdai (Castellan of Osaka), with a promotion to Lower 4th Court Rank. The following year (1826), he became Kyoto Shoshidai, the shogunate’s official representative to the Court in Kyoto. His courtesy title was changed from Izumi no kami to Echizen no kami. In 1828, Tadakuni became a Rōju. He steadily rose through the ranks of the Rōjū to become Senior Rōjū in 1839. As Rōjū Mizuno Tadakuni wielded tremendous political power, and attempted to overhaul the shogunate's finances and social controls in the aftermath of the Great Tempo Famine of 1832–36 by the passage of numerous sumptuary laws which came to be known as the Tenpō Reforms. The reforms tried to stabilize the economy through a return to the frugality, simplicity and discipline that were characteristic from the early Edo period by banning most forms of entertainment and displays of wealth. This proved extremely unpopular with the commoners. Another part of the Reform included the Agechi rei which was to have daimyō in the vicinity of Edo and Ōsaka surrender their holdings for equal amounts of land elsewhere, thereby consolidating Tokugawa control over these strategically vital areas. However, this was also greatly unpopular amongst daimyō of all ranks and income levels. The general failure of the reforms caused Tadakuni to lose favor, and opinion of him declined further when Edo Castle burned down in May 1844. On February 22, 1845, he was relieved of his position in the government, and on September 2, 1845, he was exiled to Yamagata Domain in Dewa Province, where he remained in exile until his death. He died on March 12, 1851, five days before word of his release from exile would have reached him. He was succeeded by his son Mizuno Tadakiyo, who was also an important figure in the late Tokugawa shogunate. Mizuno Tadakuni was married to a daughter of Sakai Tadayuki, a wakadoshiyori and daimyō of Obama Domain.
Халықтық мәдениеттегі бейнелеу
Мидзуно – Немури Кёширо фильмдерінде, телесериалдарда және телеарналық бағдарламаларда жиі кездесетін, кейде маңызды рөлдегі кейіпкер, ол Родзюның Бас ақсақалы болып табылады.
Mizuno is a recurring, sometimes major, character in the Nemuri Kyōshirō films, TV series and TV specials, where he is Chief Elder of the Rōjū.