Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Цюрих, Швейцарияда дадаизм өнер қозғалысының туған жері болған түнгі клуб.
Nightclub in Zürich, Switzerland, birthplace of the Dada art movement
«Кабаре Вольтер» – 1916 жылы (21-ші ғасырда қайта жаңғыртылған) Швейцарияның Цюрих қаласындағы қысқа ғұмырлы көркемдік түнгі клубтың атауы. Ол Хьюго Балл және оның серігі Эмми Хеннингс 1916 жылдың 5 ақпанында Шпигельғассе 1-дегі «Голландская Мейери» мекемесінің артқы бөлмесінде көркемдік және саяси мақсаттармен кабаре ретінде құрылды. Басқа негіздеуші мүшелері – Марсель Янко, Рихард Хюльсенбек, Тристан Цара, Софи Таубер Арп және Жан Арп. Кабареде өткен шаралар дадаизм деп аталатын анархиялық өнер қозғалысының құрылуында шешуші рөл атқарды. 2013 жылы Complex журналының Дейл Эйзингері «Кабаре Вольтер» өнерлерін тарихтағы ең үздік перформанс өнерінің 25-ші туындысы деп бағалады. «Кабаре Вольтер» 1916 жылдың жазында жабылды, бірақ 21-ші ғасырда сол ғимаратта қайта ашылды.
Cabaret Voltaire was the name of a short lived artistic nightclub in Zürich, Switzerland in 1916 (revived in the 21st century). It was founded by Hugo Ball, with his companion Emmy Hennings, in the back room of Holländische Meierei, Spiegelgasse 1, on February 5, 1916, as a cabaret for artistic and political purposes. Other founding members were Marcel Janco, Richard Huelsenbeck, Tristan Tzara, Sophie Taeuber Arp and Jean Arp. Events at the cabaret proved pivotal in the founding of the anarchic art movement known as Dada. In 2013, the Cabaret Voltaire performances were collectively ranked by Dale Eisinger of Complex as the 25th best work of performance art in history. Cabaret Voltaire closed in the summer of 1916, but the Cabaret was revived in the same building in the 21st century.
Тарих
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Швейцария бейтарап ел болды және Цюрихке келген көптеген босқындардың арасында бүкіл Еуропадан келген суретшілер болды. Балл мен Хеннингс 1915 жылы Цюрихтің алғашқы әдеби кабаресі – «Пантагруэль» кабаресін өткізген Шпигельғассе 1-дегі «Голландская Мейерейдің» меценаты Ефрайм Янға жүгінді. Ян оларға артқы бөлмені іс-шаралар өткізуге рұқсат берді. 1916 жылғы 2 ақпанда клубтың ашылуы туралы баспасөз хабарламасында былай делінген:
Switzerland was a neutral country during World War I and among the many refugees coming to Zürich were artists from all over Europe. Ball and Hennings approached Ephraim Jan, patron of the Holländische Meierei at Spiegelgasse 1, which had already hosted Zürich's first literary cabaret, the Pantagruel in 1915. Jan permitted them to use the back room for events. The press release on 2 February 1916 announcing the opening of the club reads:
«Кабаре Вольтер». Осы атпен жас суретшілер мен жазушылар тобы көркемдік ойын-сауық орталығы болу мақсатымен бірікті. Кабаре негізінен суретшілер, тұрақты қонақтар жүргізеді, олар күнделікті кездесулерден кейін музыкалық немесе әдеби қойылымдар ұсынады. Біз барлық бағыттағы жас цюрихтік суретшілерді ұсыныстарымен бізге қосылуға шақырамыз. Кабареде сөз өнері, би және музыка болды. Кештер көбінесе суретшілердің жаңа өнер формаларын, мысалы, дыбыстық поэзия мен бір уақытта оқылатын поэзияны тәжірибеден өткізуімен өтті. Бірінші дүниежүзілік соғыстың қоршаған алапатын бейнелейтін өнер көбінесе хаостық және қатыгездікке толы болды. Кем дегенде бір рет көрермендер кабаре сахнасына шабуыл жасады. Кабаре дадаизм қозғалысының туған жері болғанымен, онда авангардтың барлық салаларынан келген суретшілер, соның ішінде футуризмнің Маринеттисі де болды. Кабареде радикалды эксперименттік суретшілер өнер көрсететін, олардың көпшілігі өздерінің көркемдік салаларының бетін өзгертіп, жаңа бағыт берді. Атақты суретшілердің арасында Василий Кандинский, Пол Клее, Джорджио де Кирико, Софи Таубер Арп және Макс Эрнст болды. 1916 жылғы 28 шілдеде Балл өзінің дада манифестін оқыды. Маусым айында Балл сол аттас журналды да жариялады. Онда Гийом Аполлинер сияқты ақындардың туындылары жарияланды, мұқабасын Арп жасаған. Кабаре 1916 жылғы жазда жабылды. Дада қозғалысы әлі басталған кезде, 1917 жылға қарай «Кабаре Вольтер» қоздырған қызығушылық сарқылып, суретшілер Цюрихтің басқа жерлеріне, мысалы, Бахнхофштрассе 19-дағы «Галерея Дадаға», содан кейін Парижге және Берлинге көшіп кетті.
The Cabaret Voltaire. Under this name a group of young artists and writers has formed with the object of becoming a center for artistic entertainment. In principle, the Cabaret will be run by artists, permanent guests, who, following their daily reunions, will give musical or literary performances. Young Zürich artists, of all tendencies, are invited to join us with suggestions and proposals. The cabaret featured spoken word, dance and music. The soirees were often raucous events with artists experimenting with new forms of performance, such as sound poetry and simultaneous poetry. Mirroring the maelstrom of World War I raging around it, the art it exhibited was often chaotic and brutal. On at least one occasion, the audience attacked the cabaret's stage. Though the cabaret was to be the birthplace of the Dadaist movement, it featured artists from every sector of the avant garde, including Futurism's Marinetti. The cabaret exhibited radically experimental artists, many of whom went on to change the face of their artistic disciplines; featured artists included Wassily Kandinsky, Paul Klee, Giorgio de Chirico, Sophie Taeuber Arp, and Max Ernst. On 28 July 1916, Ball read out his Dada Manifesto. In June, Ball had also published a journal with the same name. It featured work from artists such as the poet Guillaume Apollinaire, and had a cover designed by Arp. The cabaret closed in the summer of 1916. While the Dada movement was just beginning, by 1917 the excitement generated by Cabaret Voltaire had fizzled out, and the artists moved on to other places in Zürich such as the Galerie Dada at Bahnhofstrasse 19, and later Paris and Berlin.
ХХІ ғасырдағы қайта өрлеу
Мыңжылдықтың басынан кейін 1916 жылы “Кабаре Вольтер” орналасқан ғимарат тозығы жеткен, ал 2001/2002 жылдың қысында Марк Диво ұйымдастырған, өзін нео-дадаисттер деп жариялаған суретшілер тобы, ғимараттың жабылу жоспарына қарсылық білдіріп, оны басып алды. Олар мұның Даданың жаңа өркендеуіне қосылуға шақырушы жаңа буын суретшілері үшін сигнал екенін мәлімдеді. Үш ай бойы түрлі қойылымдар, кештер, поэзия оқу кештері мен кино көрсетулер өтті. Қатысушы суретшілердің арасында Инго Гизенданер, Ленни Ли, Леумунд Культ, Микри3, Ксено вулкан, Электра Стурмшнелл, Айана Калугар және Дэн Джонс болды. Ғимараттың ішкі және сыртқы бөліктері безендірілді. Бұл тәжірибеге Цюрихтің төңірегінен мыңдаған адам қатысты. 2002 жылдың 2 сәуірінде полиция ғимараттан адамдарды шығарып жіберді. Содан бері ғимаратта жаңа кабаре ашылды, ол 2008 жылы Базон Броктың кураторлығымен өткен “Hugo Ball: Fuga saeculi” сияқты кең ауқымды іс-шаралар бағдарламасын ұсынады. Оған Габриэлла Дарисдің “LopLop: WORD or WOman biRD” (Макс Эрнсттің 1921 жылғы коллажына құрмет ретінде) поэмасының орындалуы, сондай-ақ Вернер Некестің кино көрсетуі және 2008 жылғы “Dreamachine: David Woodard, Sheela Birnstiel, Christian Kracht” көрмесі кірді. Соңғы кезде “Кабаре Вольтер” Александр Арчипенко, Тацуо Окада және Михаил Бакунин сияқты тұлғаларды қабылдап, оларды дадаисттер ретінде мойындады. “Кабаре Вольтер” Берндегі Бремгартен зиратында Бакуниннің қабір тақтасын қалпына келтіруге қаржы жұмсады, оған швейцариялық суретші Даниэль Гарбаде салған портрет және Бакуниннің: “Мүмкін емес нәрсеге ұмтылу арқылы адам әрқашан мүмкін нәрсеге жетеді” деген цитаты қосылды. 2020 жылы неміс ақыны Эмми Хеннингске арналған “Қашқын ойыны” телешоуының бірінші маусымы “Кабаре Вольтер” орналасқан жерде түсірілді.
After the turn of the millennium, the building which had housed Cabaret Voltaire in 1916 had fallen into disrepair, and in the winter of 2001/2002 a group of artists describing themselves as neo Dadaists, organised by Mark Divo, squatted the building to protest its planned closure. They declared that it was a signal for a new generation of artists to align themselves with a revival of Dada. Over a period of three months there was a number of performances, parties, poetry evenings and film nights. Among the participating artists were Ingo Giezendanner, Lennie Lee, Leumund Cult, Mickry3, xeno volcano, elektra sturmschnell, Aiana Calugar, and Dan Jones. The building was decorated on the outside as well as the inside. Thousands of people from around Zürich took part in the experiment. On April 2, 2002 police evicted the occupants. A new cabaret has since opened in the building, with an extensive programme of events such as, Hugo Ball: Fuga saeculi, in 2008, curated by Bazon Brock and included a performance of Gabriella Daris' corporeal poem LopLop: WORD or WOman biRD (an homage to Max Ernst's namesake collage from 1921) as well as a film projection by Werner Nekes, and the 2008 exhibition Dreamachine: David Woodard, Sheela Birnstiel, Christian Kracht. More recently, Cabaret Voltaire has adopted personalities and celebrated them as Dadaists, such as Alexander Archipenko, Tatsuo Okada and Mikhail Bakunin. Cabaret Voltaire sponsored the restoration of Bakunin's grave plate in the Bremgarten cemetery in Bern, adding a portrait by Swiss artist Daniel Garbade and the Bakunin quote: "By striving to do the impossible, man has always achieved what is possible." In 2020, the first season of the television show The Fugitive Game, which focusses on German poet Emmy Hennings, was filmed on location at Cabaret Voltaire.
Танымал мәдениетте
Электрондық топ Cabaret Voltaire осы атты клубқа сілтеме жасай, дадаизмнен шабыт алып, оны алғашқы альбомдарында пайдаланды. "Не нәрсе әдемі және жақсы" романы Эмма Хеннингс пен Хьюго Баллдың Бірінші дүниежүзілік соғыстың басындағы күндеріндегі өмірін және олардың хаос арасында мағына іздеуге жасаған күресінің "Кабаре Вольтер" құрылуына қалай әкелгенін баяндайды.
The electronic band Cabaret Voltaire was named as so in reference to the club, drawing inspiration from Dadaism and incorporating it in their earliest albums. The novel, "What was Beautiful and Good" tells the story of Emmy Hennings and Hugo Ball as they navigate the early days of World War 1 and how their struggle to find purpose amidst the chaos lead to the creation of the Cabaret Voltaire.