Stax Records: Американдық ән жазу компаниясының тарихы

Кіріспе

Stax Records – американдық әуен жазу компаниясы, бастапқыда Теннесси штатының Мемфис қаласында орналасқан. 1957 жылы Satellite Records деген атпен құрылған компания 1961 жылы Stax Records деп өзгертілді. Ол сондай-ақ өзінің қызметтерін Volt Records деген туысқан компаниямен бөлісті. Stax Оңтүстік соул және Мемфис соул музыкасының қалыптасуына зор ықпал етті. Stax сонымен қатар евангелистік, фанк және блюз жазбаларын шығарды. Блюз музыкасын шығарумен танымал компанияны екі бауырлас және бизнес серіктестері – Джим Стюарт пен Эстел Акстон (Стюарт/Акстон = Stax) құрды. Онда бірнеше танымал этникалық топтар (соның ішінде компанияның үй тобы Booker T. & the M. G.'s) және сол кездегі Мемфис пен Оңтүстіктегі нәсілдік шиеленіс кезінде бұрын-соңды көрілмеген, нәсілдік тұрғыдан біріктірілген қызметкерлер мен әртістер тобы болды. 1967 жылы Stax-тың ең ірі жұлдызы Отис Реддингтің қазасынан кейін және 1968 жылы Atlantic Records компаниясымен тарату шартының бұзылуынан кейін Stax негізінен жаңа серіктес иесі Ал Беллдің басқаруында жұмыс істеді. Бастапқыда гаражда орналасқан. Satellite-тың алғашқы шығарылымдары кантри музыкасы, рокабилли жазбалары немесе қарапайым поп әндері болды, бұл Стюарттың (кантри скрипкашысы) сол кездегі талғамына сәйкес келді. 1958 жылы Стюарттың қарындасы Эстел Акстон компанияға қаржылық үлесін қоса бастады. Осы шамада Стюарт продюсер Чипс Моман арқылы ритм-н-блюз музыкасымен танысты. Сол жылдың жазында Satellite ритм-н-блюз тобы Veltones-тың "Fool in Love" атты алғашқы әнін шығарды, ол көп ұзамай Mercury Records компаниясымен ұлттық дистрибуцияға қабылданды. Алайда, Satellite келесі бір жыл бойы негізінен кантри және поп лейблы болып қала берді. "Fool in Love" әнін насихаттау кезінде Стюарт Мемфис диджейі және R&B әншісі Руфус Томаспен кездесті, екеуі де бір-біріне әсер етті. Шамамен сол уақытта, Чипс Моманның ықпалымен Стюарт компанияны Мемфиске және Оңтүстік Мемфистегі 926-шы Шығыс Маклемор даңғылында орналасқан ескі кинотеатрға, бұрынғы Капитолий театрына көшірді; Стюарт ғимаратты таңдағанын еске алды, өйткені "ол Руфус Томас (WDIA радиосының диджейі) тұратын жерге жақын болды, сондай-ақ бүгін де студиямен жұмыс істеп жатқан бірнеше музыканттар мен авторлардың да тұрағы болды. Олар келіп, біз ритм-н-блюз саласына толыққандай ендік". Осы кезден бастап Стюарт ритм-н-блюз әндерін жазуға және насихаттауға көбірек назар аударды. Veltones және Rufus & Carla сияқты әндерді жазғанға дейін R&B жанры туралы ештеңе білмеген Стюарт жағдайды "көздері соқыр адамның кенеттен көру қабілетін алғанымен" салыстырды. 1961 жылдан бастап, Satellite Records (және оның ізбасарлары Stax және Volt) өнімдерінің барлығы R&B/Оңтүстік соул стилінде болды. Atlantic компаниясымен жасалған келісімнің бір бөлігі ретінде Satellite Карла Томаспен бірге ән жазуды жалғастыруға келісті, бірақ оның жазған әндерін Atlantic лейблында шығаруға рұқсат берді. Оның алғашқы хиті "Gee Whiz" бастапқыда Satellite 104 болып шығарылды, бірақ ол тез арада Atlantic 2086 болып қайта шығарылды, ол 1961 жылдың басында хитке айналды.

American record label

Stax Records is an American record company, originally based in Memphis, Tennessee. Founded in 1957 as Satellite Records, the label changed its name to Stax Records in 1961. It also shared its operations with sister label Volt Records. Stax was influential in the creation of Southern soul and Memphis soul music. Stax also released gospel, funk, and blues recordings. Renowned for its output of blues music, the label was founded by two siblings and business partners, Jim Stewart and Estelle Axton (STewart/AXton = Stax). It featured several popular ethnically integrated bands (including the label's house band, Booker T. & the M. G.'s) and a racially integrated team of staff and artists unprecedented in that time of racial strife and tension in Memphis and the South. Following the death of Stax's biggest star, Otis Redding, in 1967, and the severance of the label's distribution deal with Atlantic Records in 1968, Stax continued primarily under the supervision of a new co owner, Al Bell. initially operating in a garage. Satellite's early releases were country music, rockabilly records or straight pop numbers, reflecting the tastes of Stewart (a country fiddle player) at the time. In 1958, Stewart's sister Estelle Axton began her financial interest in the company. Around this time, Stewart was introduced to rhythm and blues music by staff producer Chips Moman. In the summer of that year, Satellite released its first record by a rhythm and blues act, "Fool in Love", by the Veltones, which was soon picked up for national distribution by Mercury Records. However, Satellite remained primarily a country and pop label for the next year or so. While promoting "Fool in Love", Stewart met with Memphis disc jockey and R&B singer Rufus Thomas, and both parties were impressed by the other. Around the same time, and at the urging of Chips Moman, Stewart moved the company back to Memphis and into an old movie theater, the former Capitol Theatre, at 926 East McLemore Avenue in South Memphis; Stewart recalled that he chose the building because "it was in the area close to where Rufus Thomas (WDIA Radio disk jockey) lived [alongside] several of the other musicians and writers that are still working with the studio today. They drifted in and we got locked in on the rhythm and blues field." From this point on, Stewart focused more and more on recording and promoting rhythm and blues acts. Not having really known anything about the R&B genre prior to having recorded acts such as the Veltones and Rufus & Carla, Stewart likened the situation to that of "a blind man who suddenly gained his sight." From 1961 on, virtually all of the output of Satellite Records (and its successor labels Stax and Volt) would be in the R&B/southern soul style. As part of the deal with Atlantic, Satellite agreed to continue recording Carla Thomas but allowed her recordings to be released on the Atlantic label. Her first hit, "Gee Whiz", was originally issued as Satellite 104, but it was quickly reissued as Atlantic 2086, becoming a hit in early 1961.

1962-1964: Стакс пен Вольт үстемдік етеді

1962 жылға қарай, Stax компаниясының табысты аймақтық лейблден (Motown және Atlantic сияқты) ұлттық R&B қуат үйіне айналуына қажетті жағдайлар қалыптасты. Дүкен тез арада жергілікті жасөспірімдердің танымал кездесу орнына айналды және Stax синглдерін сынақтан өткізу үшін пайдаланылды, себебі клиенттердің реакциясын білу үшін жақында жазылған Stax музыкасының ацетаттары ойнатылды. Бұл сондай-ақ, кейіннен Stax-тың музыкалық отбасының бір бөлігіне айналған көптеген жас үміткерлерге тұрақты жұмыс орнын қамтамасыз етті және лейбл өзін орнықтыруға күрескен алғашқы жылдары қаржы ағынын қамтамасыз етті. Роберт Гордон 2013 жылғы "Respect Yourself: Stax Records and the Soul Explosion" кітабында компания үшін Эстель Акстонның маңыздылығын атап көрсетті. Оны көбінесе "Миз Акстон" немесе "Леди А." деп атады, ол Stax қызметкерлері мен орындаушыларының құрметіне ие болды және компанияда аналық фигура ретінде қарастырылды. Ол маркетинг саласында формальды білімі мен тәжірибесі болмаса да, музыкаға ерекше сезімталдықпен қарады және жас авторлар мен музыканттарға көптеген құнды ұсыныстар жасады. Букер Т. Джонс Эстельді "шабыттандырушы" деп сипаттады: text=Ол музыканы, адамдарды жақсы көретін. Ол бізді үнемі сол жерге (диск дүкеніне) алып барып, жаңа дискілерді тыңдатып отыратын. Ол бізді музыка индустриясымен байланыста ұстады. Менің ойымша, Эстель Акстон болмаса, Stax Records пайда болмас еді. Ол өзінің кішкентай орнынан барлық Stax артистерін қолдады.

Және ЖЖ

Бастапқы A&R директоры Чипс Моман Стюартпен авторлық гонорарлар бойынша даудан кейін 1961 жылдың соңында компаниядан кетіп, көп ұзамай қаланың екінші жағында жеке студиясын ашты. Mar Keys тобының мүшесі Стив Кроппер Стюарттың көмекшісі және A&R директоры ретінде Моманның орнын басты. Кроппер көп кешікпей Stax компаниясының көптеген синглдері үшін автор, продюсер және сессиялық гитарист болып жұмыс істеді.

Үй тобы

Stax-тағы алғашқы жылдары үй тобы құрамы жиі өзгеріп тұрды, алайда Кроппер, бассист Леви Штайнберг, барабаншылар Говард Граймс немесе Кертис Грин, мүйізді аспаптарда ойнаушылар Флойд Ньюман, Джин "Боулегс" Миллер және Гилберт Капл тұрақты мүшелер болды. 1962 жылға қарай, көп аспапты орындайтын Букер Т. Джонс та Stax студиясында тұрақты музыкант ретінде жұмыс істеді (оның негізгі шеберлігі фортепиано мен орган болған, бірақ ол "Cause I Love You" әнінде саксофонда орындады), сондай-ақ бассист Дональд "Дук" Данн да жұмыс істеді. Джонс, Штайнберг және Кроппер 1962 жылдың ортасында барабаншы Ал Джексон кішімен бірге Booker T. & the M. G.'s тобын құрды. Бұл топ көптеген хит-синглдерді өздері жазды және 1962 жылдан 1970 жылға дейін Stax студиясында жасалған барлық жазбаларға іс жүзінде үй тобы ретінде қызмет етті.

Стакс студиясы

Стэкстің табысының тағы бір маңызды факторы – студияның өзі болды. Мемфистегі 926 E McLemore Ave мекенжайында орналасқан жазба студиясы бұрынғы кинотеатрды қайта жаңарту арқылы құрылған, оның едені әлі де көлбеу болып сақталған. Бөлме тепе-теңдігі болмағандықтан, жазбаларда естілетін дыбыстық ерекшелік пайда болды, бұл оларға қуатты, терең, бірақ шикі дыбыс берді. Соул музыкасының тарихшысы Роб Боуман соул музыкасының жанкүйерлерінің Stax студиясында жазылған әннің алғашқы ноталарында-ақ оны тани алатынын айтады, себебі дыбысы өте ерекше. Том Дауд 1963 жылы алғаш рет Stax студиясына келгенде, студия әлі де 1950-жылдардың соңында сатып алынған Ampex моно жазғышын пайдаланып жатқан еді. Дауд бірден екі тректі жазғыш орнатуды ұсынды. Stax командасы бұл идеяға қарсы болды, өйткені олар ерекше "Stax дыбысының" жойылуынан қорқып, оның ерекшелігін сақтағысы келді. Бірақ Дауд стерео альбомдардың бағасы жоғарырақ болатынын, демек Stax студиясы үшін табыс көлемі артатынын атап өтті. Сондықтан 1965 жылдың жазында ол қосымша екі тректі жазғыш орнатты, бұл Stax студиясына моно және стерео жазбаларды бір уақытта жасауға мүмкіндік берді. Ал 1966 жылы студияны төрт тректі жазғышпен одан әрі жаңартты.

Алғашқы табыстары

1962 жылы лейблдің ең ірі жұлдызы, соул әншісі Отис Реддинг та келді. Дегенмен, Реддинг техникалық тұрғыдан Stax-та емес, оның серіктес лейблі Volt-та болды. Сол кезде көптеген радиостанциялар, тіпті ақшалай сыйлықтың иесіз қалған көрінісін болдырмау үшін, бір уақытта бір немесе екі жаңа әнді бір лейблден ойнатудан бас тартты, осылайша ешқандай лейблге жақпалық танытпауға тырысты. Мұны болдырмау үшін Stax, көптеген басқа жазба компаниялары сияқты, бірнеше еншілес лейблдер құрды. 1961 жылдың соңында құрылған Volt, Отис Реддинг, Бар Кейс және тағы бірнеше әртістердің үйі болды. Volt шығарылымдарын бастапқыда Atlantic, өзінің еншілес компаниясы Atco Records арқылы жариялады. Жылдар бойы басқа Stax еншілес компанияларының ішінде Enterprise (USS Enterprise Star Trek-тен алынған, оның жанкүйері Аль Белл болған), Chalice (ғаналық лейбл), Hip, Safice, Magic Touch және Arch болды. 1962 жылдың қазанында шыққан Реддингтің "These Arms of Mine" атты алғашқы синглы R&B және поп-карталарда хитке айналды. Лейбл Mar Keys және Booker T. & the M. G.'s-пен бірнеше ерте хиттерге қол жеткізгенімен, Реддинг Stax/Volt әртістерінің арасында әр шығарылымымен тұрақты түрде картаға түсетін біріншісі болды – шын мәнінде, Реддингтің өмірінде жарық көрген 17 синглының барлығы картаға енді. (Карла Томас та тұрақты түрде картаға түсті, бірақ оның 1965 жылға дейінгі шығарылымдары Stax немесе Volt емес, Atlantic-те болды.) 1962 жылдың қаңтары мен 1964 жылдың желтоқсаны аралығында Stax және Volt Отис Реддинг, Руфус Томас және Booker T. & the M. G.'s әрқайсысының бірнеше хиттерін жариялады. Алайда, ондаған басқа шығарылымдарға қарамастан, осы кезеңде тек үш Stax/Volt синглы ғана картаға енді, және барлығы да жақсырақ емес: Уильям Беллдің "You Don't Miss Your Water" 1962 жылдың басында #95 орынға ие болды; Mar Keys-дің "Pop Eye Stroll" 1962 жылдың ортасында #94 орынға ие болды (бірақ ол Канадада үлкен хитке айналып, Торонто CHUM Chart-та #1 орынға ие болды), ал Барбара & the Browns-тың "Big Party" 1964 жылдың ортасында #97 орынға ие болды. 1965 жылдан бастап, лейбл Atlantic компаниясымен дистрибуциялық келісімді ресми түрде бекіткеннен кейін, Stax/Volt әртістері жиірек картаға түсе бастады. Векслер Stax-тың "табиғи" жазу әдістеріне қатты ғашық болғанымен, олар шақыртқан кейбір әртістер жанжал тудырды. 1965 жылдың маусымында Дон Ковеймен болған сессия жаман сезімдерді тудырды, ол 1966 жылдың басында, Уилсон Пикетт жаңа материалды жазуға оралғанда, шиеленістің шыңына жетті. Сессия екі хит ән шығарса да – "634 5789" және "Ninety Nine and a Half (Won't Do)", – Пикетттің "ұғымсыз" мінезі студияда хаос тудырды; сессия музыканттары ақырында студиядан шығып кетті, ал Пикетт оларды сыртқа шығарып, сессияны аяқтау үшін әрқайсысына 100 доллар ұсынғанда бұрылыс нүктесі келді. Нәтижесінде ашуланған үй тобы Джим Стюартқа "сол есек" студияға қайта әкелмеуін ашық айтты. Сондай-ақ, Stax дыбысын пайдаланудан шаршаған Стюарт Пикетт сессиясынан кейін көп ұзамай Векслерге телефон соғып, Stax емес әртістердің Stax өндірістерін жасағысы келмейтінін айтты. Осылайша Stax-та жазба жасай алмаған Atlantic әртісінің бірі жаңадан қол қойған Арета Франклин болды. Оның орнына ол Алабамадағы Рик Холлдың FAME студиясына жіберілді, оның дыбысы Stax дыбысына ұқсас болды. Пикетттің келесі хиттері де басқа жерлерде жазылды, соның ішінде Fame және American Group Productions, Chips Moman's Memphis студиясында. 1966 және 1967 жылдары Stax және оның еншілес компаниялары өркендеп, Отис Реддинг, Сэм және Дейв, Карла Томас, Уильям Белл, Booker T. & the M. G.'s, Эдди Флойд, Бар Кейс, Альберт Кинг және Mad Lads сияқты әртістермен үнемі хиттерге қол жеткізді. Stax Мемфисте (Теннесси штаты) орналасқан, ол әлі де сегрегацияланған қала еді, онда 1968 жылы азаматтық құқық қозғалысының көшбасшысы Мартин Лютер Кинг қаза тапты.

The label's biggest early star, soul singer Otis Redding, also arrived in 1962. Redding, however, technically was not on Stax, but on its sister label Volt. In that era, many radio stations, anxious to avoid even the hint of payola, often refused to play more than one or two new songs from any single record label at one time, so as to not appear to be offering favoritism to any particular label. To circumvent this, Stax, like many other record companies, created a number of subsidiary labels. Volt, founded in late 1961, was the label home to Otis Redding, the Bar Kays, and a handful of other artists. Volt releases were initially issued by Atlantic through its subsidiary Atco Records. Other Stax subsidiaries over the years included Enterprise (named after the USS Enterprise from Star Trek, of which Al Bell was a fan), Chalice (a gospel label), Hip, Safice, Magic Touch, and Arch. Redding's first single, "These Arms of Mine", issued in October 1962, hit both the R&B and the pop charts. Though the label had enjoyed some early hits with the Mar Keys and Booker T. & the M. G.'s, Redding became the first Stax/Volt artist to consistently hit the charts with each release—in fact, each of Redding's 17 singles issued during his lifetime charted. (Carla Thomas also charted with some consistency, but her pre 1965 releases were on Atlantic, not Stax or Volt.) Between January 1962 and December 1964, Stax and Volt released several chart hits each by Otis Redding, Rufus Thomas, and Booker T. and the M. G.'s. However, despite dozens of other releases, only three other Stax/Volt singles charted during this time, and all just barely: William Bell's "You Don't Miss Your Water" hit #95 in early 1962; the Mar Keys' "Pop Eye Stroll" hit #94 in mid 1962 (although it was a big hit in Canada, hitting #1 on Toronto's CHUM Chart), and Barbara & the Browns' "Big Party" made it to #97 in mid 1964. Beginning in 1965, when the label formalized its distribution agreement with Atlantic, Stax/Volt artists made the charts much more frequently. Although Wexler was greatly enamoured of Stax's "organic" recording methods, some of the artists they brought in created conflict. A June 1965 session with Don Covay created bad feelings, which came to a head in early 1966, when Wilson Pickett returned to record new material. Although the session produced two hit songs—"634 5789" and "Ninety Nine and a Half (Won't Do)"—Pickett's "corrosive" character caused havoc in the studio; the session musicians eventually walked out, and the breaking point came when Pickett followed them outside and offered them $100 each (US$ in dollars) to complete the session. As a result, the furious house band bluntly told Jim Stewart not to bring "that asshole" to the studio again. Also tired of another label capitalizing on the Stax sound, Stewart phoned Wexler soon after the Pickett session and told him that he wanted to do no more Stax productions of non Stax artists. One Atlantic artist who was thus not able to record at Stax was the newly signed Aretha Franklin. She instead was sent to Rick Hall's FAME studios in Alabama, which had a sound similar to that of Stax. Pickett's subsequent hits were also recorded elsewhere, including at Fame and American Group Productions, Chips Moman's Memphis studio. Through 1966 and 1967, Stax and its subsidiaries hit their stride, regularly scoring hits with artists such as Otis Redding, Sam and Dave, Carla Thomas, William Bell, Booker T. & the M. G.'s, Eddie Floyd, the Bar Kays, Albert King, and the Mad Lads. Stax was located in Memphis, Tennessee, which was still a segregated city, where Martin Luther King Jr., a leader of the civil rights movement, was assassinated in 1968.

1968: Atlantic Records-пен келісімін бұзу

1967 жылы Atlantic Records Warner Bros. Seven Arts компаниясына сатылды. Atlantic-ті Warner-ге сату Stax пен Atlantic арасындағы тарату шартындағы «кілт адам» ережесін (Жим Стюарт талап еткен) қолданысқа енгізді. Бұл ереже Стюарт тағайындаған «кілт адам» – Atlantic-тегі Джерри Векслер компанияны тастап кеткен немесе Atlantic-тегі акцияларын сатқан жағдайда тарату келісімін қайта қарауды немесе тоқтатуды талап етті. Stax бастапқыда Warner сатып алу кезінде Atlantic-ке қосылуды үміттенеді, сондықтан Джим Стюарт, Эстел Акстон және Ал Белл келісімге келіссөз жүргізу үшін Нью-Йоркке ұшты, бірақ Стюарттың айтуынша, оларға ұсынылған сома «құлық» болды. Стюарт содан кейін тікелей Warner Seven Arts компаниясына жүгінді, бірақ олардың ұсынысы да Stax үшін қабылданбады. Екі ұсыныстан да қанағаттанбаған Стюарт Stax мастерларын қайтаруды сұрады, бірақ Warner Seven Arts басшылары бас тартты. Содан кейін оған Atlantic-тің адвокаты Пол Маршаллдың 1965 жылғы тарату шартына 1960 мен 1967 жылдар аралығында Atlantic арқылы таратылған Stax жазбаларына қатысты барлық құқықтарды, меншікті және мүдделерді, соның ішінде көбейту құқығын беруге мүмкіндік беретін ереже енгізгені хабарланды. Векслер 1993 жылғы «Rhythm and the Blues» автобиографиясындағы жағдайға наразылық білдірді:

«Бұл жағдайды түзетуге болмайтын еді, Джим қиын жағдайда қалды, мен осы күнгейін оны жаман көремін». 1968 жылдың 13 мамырында ол Stax-ты Gulf+Western компаниясының бөлімшесі Paramount Pictures-ке сатты, бұл оны 1957 жылдан бері Paramount-қа тиесілі Dot Records компаниясымен бірлесіп иеленуге әкелді. Стюарт компанияда қалды, ал бұрынғы Stax маркетингінің директоры Ал Белл компанияның вице-президенті және серіктес иегері болды, Стюарт Stax-тың күнделікті жұмыстарына қатысы азайған сайын, оның рөлі арта түсті. 1970 жылы ол өз акцияларын сатты және кейіннен «Fretone Records» компаниясын құрды, ол 1976 жылы «Disco Duck» хит-парадымен үлкен жетістікке жетті. 1968 жылдың мамыр айында Atlantic дистрибьюторлық келісімі аяқталғаннан кейін Atlantic қысқа мерзімге бөлінгеннен кейін жасалған Stax/Volt жазбаларын сатты. Бұл жазбаларда альбомдық облокаларда қолданылған Stax/Volt логотиптері, ал түпнұсқа Atlantic дәуірінің логотиптерінен, мысалы «Stax o Wax» логотипінен өзгеше болды. Stax лейбліндегі жазбалар Atlantic лейблінде қайта шығарылды, ал Volt лейбліндегі материалдар Atco лейблінде қайта шығарылды. Gulf+Western-ге тиесілі Stax/Volt релиздері жаңа лейбл дизайнын, жаңа логотиптерді (соның ішінде танымал бармақ шапалақтау логотипін) және жазба дистрибьюторлары арасында шатасуды болдырмау үшін жаңа каталог нөмірлеу жүйесін пайдаланды.

1968-1972: Stax тәуелсіз белгі ретінде

Стакс өзінің ең бағалы артистерін жоғалтса да, тез қалпына келді. Джонни Тейлор 1968 жылы Stax-қа "Who's Making Love" атты алғашқы үлкен Atlantic-тен кейінгі хитін сыйлады, ол сол кездегі лейблдің ең көп сатылған синглі болды. Продюсер және ән авторы Айзек Хейз "Hot Buttered Soul" арқылы назар орталығына шықты. Бастапқыда Хейздің жеке жобасы ретінде қарастырылған ол 1969 жылы үш миллионнан астам данада сатылды. Тіпті лейблға алғашқы қол қойған артистердің бірі – Руфус Томас та 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында хиттер тізбегімен қайта танымал болды. Дегенмен, Stax-тың жалпы рекордтық сатуы Paramount басқаруы кезінде төмендеді, олар операцияны бақылауға тырысты. 1970 жылы Стюарт пен Белл лейблді Deutsche Grammophon компаниясынан, сол кездегі ірі Grammophon Philips Group (1972 жылы PolyGram болып қайта аталды) компаниясының қаржылық көмегімен қайта сатып алуға шешім қабылдады. Deutsche Grammophon-ның қаржыландыруы Stax-тың Paramount-тан кейінгі жазбаларын 1970 жылдан бастап, Stax банкротқа ұшырағанға дейін DG-нің поп-лейблі Polydor Records арқылы АҚШ-тан тыс елдерде таратты. 1971 жылы Букер Т. және MGs тобының соңғы альбомы жарық көрді. Қалған екі MGs (Дак Данн мен Ал Джексон) Stax-та қалды, түрлі Stax жазбаларында сессиялық музыканттар ретінде жұмыс істеді, бірақ басқа да жерлерде жұмыс істеді. Атап айтқанда, Ал Джексон 1971 мен 1975 жылдар аралығында Al Green-мен, қалалық бәсекелес Hi Records компаниясында көп жұмыс істеді, Green-нің бірнеше хитін бірлесіп жазды. Ал Stax 1970-1972 жылдар аралығында тәуелсіз дистрибьюторларды пайдалана отырып, дербес өмір сүрді. 1971 жылдың ортасында Stax логотипінде шағын өзгеріс жасалды, онда саусақ шапалақтаған қолдың түсі көк түстен қоңыр түске өзгертілді. Бірлескен иеленуші ретінде Белл Stax-ты тек ірі жазба компаниясы ғана емес, сонымен қатар афроамерикандық қауымдастықтағы маңызды күшке айналдыру үшін амбициялық бағдарламаны бастады. Алғаш рет лейблдің көптеген артистері сыртқы студияларда (мысалы, Мемфистегі Ardent Studios және Алабама штатының Muscle Shoals қаласындағы студияларда) жиі жаздырып, сыртқы продюсерлермен жұмыс істей бастады, бұл Stax дыбысының аяқталуын білдірді. Белл тіпті комедиялық еншілес лейбл Partee Records құрды, ол Ричард Прайор сияқты артистердің альбомдарын шығарды.

Although Stax had also lost their most valuable artists, they recovered quickly. Johnnie Taylor gave Stax its first big post Atlantic hit in 1968 with "Who's Making Love", which became the label's best selling single to that point. Producer and songwriter Isaac Hayes stepped into the spotlight with Hot Buttered Soul. Originally seen just as a solo artistic project for Hayes to make up the numbers, it went on to sell over three million copies in 1969. Even Rufus Thomas, one of the first artists signed to the label, enjoyed a popular resurgence with a string of hits in the late 1960s/early 1970s. However, Stax's record sales were down overall under Paramount, whose management were also trying to exert more control of the operation. In 1970, Stewart and Bell decided to purchase the label back, with financial help from Deutsche Grammophon, the European record company owned at the time by the giant Grammophon Philips Group (renamed PolyGram in 1972). The financing on Deutsche Grammophon's end led to Stax's post Paramount recordings being distributed outside of the United States by DG's pop label, Polydor Records, from 1970 until Stax fell into bankruptcy. A final Booker T. and the MGs album was issued in 1971. The two remaining MGs (Duck Dunn and Al Jackson) stayed on at Stax, working as session musicians on various Stax recordings, although they also worked elsewhere. In particular, Al Jackson worked extensively with Al Green at crosstown rival Hi Records, co writing a number of Green's hits between 1971 and 1975. Stax, meanwhile, subsisted on its own between 1970 and 1972, using independent distributors. By mid 1971, the Stax logo was slightly altered in which the color of the finger snapping hand was changed from blue to brown. As co owner, Bell undertook an ambitious program to make Stax not only a major recording company, but also a prominent force in the black community. For the first time, many of the label's acts began frequently recording at outside studios (such as Ardent Studios in Memphis and at recording studios in Muscle Shoals, Alabama) and working with outside producers, signaling an end of the signature Stax sound. Bell even created a comedy subsidiary label, Partee Records, which released albums from the likes of Richard Pryor

1972-1975: құлдырау және банкроттық

Уотстакстың табысына қарамастан, Стакстың болашағы тұрақсыз болды. 1972 жылы Белл Стюарттың компаниядағы қалған үлесін сатып алып, CBS Records-пен тарату келісімін жасасты. Дейвис басшылықтан кеткен соң, CBS тез арада Стаксқа деген қызығушылығын жоғалтты. Стаксқа Чикаго және Детройт сияқты қалалардағы дүкендер тұтынушылардың сұранысына қарамастан жаңа Stax пластинкаларын ала алмағаны туралы хабарлар келіп түсті, сондай-ақ компания CBS-пен жасалған тарату келісімін күштен шығаруға тырысты. 1976 жылдың 12 қаңтарында федералды банкрот судьясы Уильям Б. Леффлердің бұйрығымен жабылды. Банкроттық процеске үш күн қалғанда Union Planters Мартин Лютер Кингқа арналған естелік альбом шығаруды жоспарлаған, оның түсімдері Стакс жұмысын жалғастыруға жұмсалмақ болған.

1976-1977 жж.: "Стакс" белгісіз жерде

Ал Белл Stax банкроттық рәсімдері кезінде банктік алаяқтық жасады деген айыппен тұтқындалды және сотқа тартылды, бірақ 1976 жылдың тамызында осы айыптардан ақталды. Бұл корпорация кейіннен Stax-қа тиесілі негізгі жазбаларды, сондай-ақ "Stax Records" атауын сол жылы Fantasy Records компаниясына сатты. Бұл, тиісінше, Fantasy-ге 1968 жылдың мамыр айынан кейін жазылған барлық Stax материалдарына иелік құқығы мен басқару құқығы берді, сондай-ақ 1968 жылдың мамыр айына дейін жазылған Stax синглдері мен альбомдарының бірнешеуіне қатысты. Atlantic 1960 жылдары оларды ұлттық деңгейде таратпауды бастады (олардың ешқайсысы хит болған жоқ). Fantasy сонымен қатар Stax жазған барлық жарияланбаған тректер мен басқа нұсқаларды, 1968 жылдың мамыр айына дейін жазылғандарды қоса алғанда, бақылауға және иелікке алды, сондай-ақ Stax Records таңбасымен жаңа жазбаларды шығару құқығын алды. Stax-тың бұрынғы McLemore Ave. кеңсесі 1981 жылға дейін сатылмады, сонда Union Planters оны он долларға Southside Church of God in Christ шіркеуіне берді. A&M Records музыкалық баспагері Almo/Irving Music 1981 жылы Stax-тың баспа бөлімі East Memphis Music-ті сатып алды.

1978-1981 жж.: Stax операцияларын қайта бастады

1977 жылдың қазан айында Fantasy компаниясы Stax лейблін жаңғырту мақсатында Мемфис қаласында кеңсе ашатынын хабарлады. Жергілікті промоутер Брюс Боулз Fantasy-нің аймақтық жарнама және маркетинг менеджері болып тағайындалды. Келесі айда Fantasy, 1978 жылдың қаңтарында қайта іске қосылған Stax лейблінің жаңартылған нұсқасын басқару үшін ұзақ жылдар бойы Stax үшін жазған және продюсерлікпен айналысқан Дэвид Портерді тағайындады. Портер Fat Larry's Band, Rick Dees және Sho Nuff сияқты бірнеше жаңа орындаушылармен Stax лейбліне келісім шарттарына қол қойды, сондай-ақ 1970 жылдардың ортасында Stax лейблінде болған Rance Allen, Soul Children және Shirley Brown орындаушыларын қайта шартқа алды. Портер сонымен қатар Исаак Хейз, Рэнди Браун, Bar-Kays, Альберт Кинг және The Emotions орындаушыларының бұрын жарияланбаған материалдарының жинақтарын дайындауды қадағалады. Stax лейблінің осы кезеңінде екі десяткадан астам сингл шықты, оның тоғызы АҚШ R&B чарттарына енді. Осы дәуірдегі ең үлкен хит – Bar-Kays тобының 1978 жылы #9 R&B хит болған "Holy Ghost" әні; бұл топтың 1975 жылы Stax үшін жазған трекінің ремикстелген және үстінен жазылған нұсқасы еді. Дегенмен, Fantasy компаниясы банкроттық рәсімдер кезінде басқа лейблдерге кетіп, жаңа лейблдерінде хиттер тізбегін жасаған Stax-тағы көптеген танымал орындаушыларсыз қалды, олардың ішінде Bar-Kays (Mercury лейблінде), Джонни Тейлор (Columbia лейблінде, онда ол "Disco Lady" әнімен RIAA сертификатталған платиналық синглға ие болды), Исаак Хейз (Polydor лейблінде), The Staple Singers, Ричард Прайор (екеуі де Warner Bros. лейблінде), The Dramatics (ABC лейблінде), Ширли Браун (Arista лейблінде) және The Emotions (Columbia лейблінде, кейіннен олардың жаңа продюсері Морис Уайт өзінің өндірісі үшін оны қайта іске қосқаннан кейін ARC лейблінде). Портер 1979 жылы Stax лейблінен кетіп, лейблдің жаңа шығарылымдары азайып кетті. 1981 жылдың соңына қарай Stax лейблі 1968-1975 жылдар аралығында жазылған материалдарды және 1960 және 1970 жылдардағы бұрын жарияланбаған архивтік материалдарды қайта шығарумен ғана айналысты.

1982-2003: Stax қайта шығарылатын таңба ретінде

1980 және 1990 жылдардың көп бөлігінде Stax компаниясының қызметі тек қайта шығаруға бағытталды. Atlantic 1968 жылдың мамырына дейін шығарылған Stax жазбаларының көп бөлігіне (және қазір де иелік етеді) ие болғандықтан, Atlantic бақылауындағы материал Rhino Records арқылы қайта шығарылды немесе Collectables Records компаниясына лицензияланды. Ал Fantasy, өз кезегінде, Stax каталогын Stax лейблінде қайта жинақтап, жаңадан шығарды. Fantasy барлық Stax материалдарының бас жазбаларын иеленгендіктен, бірнеше Stax жинақтарында Atlantic-ке тиесілі бас жазбалардың орнына Stax хиттерінің басқа нұсқаларын шығарды. 1988 жылы Fantasy әртүрлі орындаушылардың «Top of the Stax, Vol. 1: Ең үздік жиырма хит» альбомын шығарды. Бұл альбом Atlantic мен Fantasy иелігіндегі Stax материалдарын қамтитын алғашқы альбом болды және ол Atlantic Records компаниясымен келісім бойынша шығарылды. 1991 жылы Fantasy екінші томды шығарды. 1991 жылы Atlantic «The Complete Stax/Volt Singles 1959–1968» жинағын шығарды, ол тоғыз дискілі компакт-диск жиынтығы болып, Atlantic дәуіріндегі Stax синглдерінің барлық A жақтарын қамтыды. Бұл жинақ продюсер Стив Гринбергке «Үздік тарихи альбом» номинациясында және жазушы Роб Боуманға «Үздік альбом жазбалары» номинациясында «Грэмми» сыйлығына ұсынылды. 2001 жылы жинақ алтын сертификат алды, бұл сертификатқа ие болған CD-лердің ең ірі жиынтығы еді. Fantasy олардың жолын жалғастырып, 1993 және 1994 жылдары «Complete Stax/Volt Soul Singles» сериясының екінші және үшінші томдарын шығарды. Екінші том 1968 жылдан 1971 жылға дейінгі Stax/Volt синглдерін, ал үшінші том 1972 жылдан 1975 жылға дейінгі синглдерді қамтиды. Үшінші том Роб Боуманға «Үздік альбом жазбалары» номинациясында «Грэмми» сыйлығын әкелді. 2000 жылы Fantasy Atlantic компаниясымен келісім бойынша 1968 жылға дейінгі материалдарды қамтитын «The Stax Story» жинағын шығарды. Fantasy осы кезеңде Stax-тың серік лейблі Volt Records-ты екі рет қайта жаңғыртуға тырысты, біріншісі 1980 жылдардың соңында, екіншісі 1990 жылдардың соңында.

2003 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Stax мұражайы және таңбаның қайта жаңғыруы

Он жылдық тоқыраудан кейін, Саутсайд Құдай Мәсіх шіркеуі 1989 жылы бастапқы Stax студиясын бұзды. Формалды қайта іске қосылу 2007 жылдың 13 наурызында Stax Records-тың 50 жылдығына арналған 2 CD қораптық жинағының шығуымен болды, онда Stax Records тарихының барлық кезеңінен 50 трек кірді. Concord таратқан Stax-тың жаңа материалдан тұратын алғашқы альбомы 2007 жылдың 27 наурызында шыққан әртүрлі орындаушылардың CD-сі болды, ол Interpretations: Celebrating The Music of Earth, Wind & Fire деп аталды. Soulive жаңартылған лейблдегі алғашқы орындаушы болды, ол 2007 жылдың 10 шілдесінде шыққан No Place Like Soul альбомымен толыққанды жаңа материалдан тұратын альбом шығарды. 2007 жылдың 28 тамызында 1972 жылғы Wattstax музыкалық шарасының 3 CD Deluxe Edition қораптық жинағы шықты, ол жай ғана "WATTSTAX" деп аталды. 30 жылдан астам уақыттан бері алғаш рет осы шараға қатысқан 25-тен астам орындаушының жартысы алғаш рет естілді, олар қайта жаңартылған күйде шығарылды. 3 CD жинағы әлі де 10 сағаттан астам уақытқа созылған Wattstax концертінің үштен бірін ғана қамтиды; Concord қалған Wattstax материалдарын қамтитын болашақ шығарылымдарды дайындау мүмкіндігі туралы ешқандай мәлімдеме жасаған жоқ. (Исаак Хейздің толық Wattstax жинағы 1995 жылы CD-де жарық көрді.) 2013 жылдың 9 сәуірінде президент Барак Обама және бірінші ханым Мишель Обама "Ақ үйде өнер көрсету: Мемфис рухы" атты шара өткізді. Шақырылған Stax орындаушыларының ішінде Букер Т. Джонс, Стив Кроппер, Эдди Флойд және Сэм Мур болды. Бірінші ханым Обама "Соулсвилл, АҚШ: Мемфис рухының тарихы" атты семинарды өткізді. 2012 жылы лейблдің қайта жаңғыруының аясында Stax Records Бен Харпермен келісімшарт жасасты және оның Чарли Муссельвайтпен бірлескен Get Up! альбомын 2013 жылдың 29 қаңтарында шығарды. Харпер "Үздік блюз альбомы" номинациясында Грэмми сыйлығын жеңіп алды. Натаниел Рателифф және The Night Sweats 2015 жылдың 21 тамызында сыншылар тарапынан жоғары бағаланған дебюттік альбомын шығарды. The Tonight Show Starring Jimmy Fallon бағдарламасындағы топтың тікелей өнер көрсетуі топты танымалдылыққа ие етті деп есептеледі. 2016 жылы Stax лейблдің түпкілікті орындаушыларының бірі Уильям Беллдің Нью-Йоркте жазылған және Джон Левенталмен бірлесіп өндірілген жаңа материалдан тұратын альбомын шығарды. Stax Records 2015 жылдың 6 маусымында Ұлттық ритм және блюз даңқы залына енгізілді, оны бұрынғы Stax продюсері Al Bell Кларксдейлде қабылдады. 2017 жылдың 22 қыркүйегінде Stax Soulsville U.S.A. (A Celebration of Stax) шығарды, бұл Stax Records тарихының барлық кезеңінен 60 трек кірген үш CD жинағы. Бұл шығарылым 2007 жылғы Stax 50 жылдығына арналған екі CD жинағының жаңартылған нұсқасы. Soulsville U.S.A. құрамында Stax 50-ге кірмеген он екі трек бар; Stax 50-де Soulsville U.S.A.-ға кірмеген екі трек бар. Written In Their Soul: The Stax Songwriter Demos, Stax-тың 146 демодан тұратын жинағы, 2023 жылғы Грэмми сыйлығын Liner Notes және ең жақсы тарихи альбом номинацияларында жеңіп алды.

After a decade of neglect, the Southside Church of God in Christ tore down the original Stax studio in 1989. The formal relaunch came with the release on March 13, 2007 of Stax 50th Anniversary Celebration, a 2 CD box set containing 50 tracks from the entire history of Stax Records. The first Concord distributed Stax album of all new material was a various artists CD which was released on March 27, 2007 and titled Interpretations: Celebrating The Music of Earth, Wind & Fire. Soulive was the first artist on revived label to release an album of all new material with No Place Like Soul released July 10, 2007. On August 28, 2007, a 3 CD Deluxe Edition box set of the 1972 music event Wattstax was released, simply titled "WATTSTAX". For the first time in over 30 years almost half of the 25 plus performers at that event were finally heard for the first time, released in remastered stereo. The 3 CD set still only covers about one third of the entire Wattstax concert, which lasted 10+ hours; Concord has not issued any statement as to the possibility of preparing future releases that would cover the remaining Wattstax material. (Isaac Hayes' complete Wattstax set was released on CD in 1995.) On April 9, 2013, President Barack Obama and First Lady Michelle Obama hosted an event called "In Performance at the White House: Memphis Soul". Invited Stax artists included Booker T. Jones, Steve Cropper, Eddie Floyd, and Sam Moore. First Lady Obama also led a workshop called, "Soulsville, USA: The History of Memphis Soul." In 2012 as part of the label revival, Stax Records signed Ben Harper and released his album with Charlie Musselwhite called Get Up! on January 29, 2013. Harper won a Grammy Award for Best Blues Album. Nathaniel Rateliff & The Night Sweats released their critically acclaimed self titled debut album on August 21, 2015. The band's live performance on The Tonight Show Starring Jimmy Fallon is credited with having boosted the band into the mainstream. In 2016, Stax issued an album of new material by one of the label's original artists, William Bell, recorded in New York City and co produced by him and Jon Leventhal. Stax Records was inducted into National Rhythm & Blues Hall of Fame on June 6, 2015 and was accepted by former Stax producer Al Bell in Clarksdale, MS.

On September 22, 2017, Stax released Soulsville U. S. A. (A Celebration of Stax), a three CD compilation containing 60 tracks from the entire history of Stax Records. This release is an update of the Stax 50th Anniversary Celebration two CD compilation from 2007. Soulsville U. S. A. contains twelve tracks not included in Stax 50th; there are two tracks in Stax 50th that are not included in Soulsville U. S. A. Written In Their Soul: The Stax Songwriter Demos, a compilation of 146 demos from Stax, won the 2023 Grammy Awards for Liner Notes and Best Historical Album.