Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
География
Ако Хиого префектурасының оңтүстік-батысында орналасқан. Қала Хиёго және Окаяма префектураларының шекарасында орналасқан, сонымен қатар Кинки және Чугоку аймақтарын бөліп тұрады. Шекараның екі жағында ежелгі Харима және Бизен провинциялары, қазіргі уақытта Ако және Бизен қалалары (бұрын Бизен провинциясына қарасты Фукукава ауылынан басқа, ол қазір Ако қаласының бір бөлігі) өздерінің мәдениеттерін дамытқан. Сондықтан, тілдер шекараның екі жағында әлі де өте әртүрлі. JR San'yō магистральдық желісімен батыстан шығысқа қарай саяхаттайтын адам Хиого префектурасындағы Камигори станциясы мен Окаяма префектурасындағы Мицуиси станциясы арасында жолаушылардың тілі күрт өзгеретінін байқайды. Акода адамдар Кансай диалектісінің бір түрімен сөйлейді, бірақ оның интонациясы Токиоға тән. Ако диалектісінің Banshū ben деп аталатын кеңейтілген түрі ең қиын дыбысталатын диалекттердің бірі ретінде танымал. Чикуса өзені қаланың ортасынан ағып өтеді және Ако қаласының орқашасын сумен қамтамасыз ететін Қария өзеніне тармақтайды. Қаланың орталық бөлігі Чикуса өзенінің аллювиалды жазығында салынған. Қаланың бір бөлігі Сетонаикай ұлттық паркінің шекарасында орналасқан.
Akō is located in far southwestern Hyōgo Prefecture. The city is on the border of the Hyōgo and Okayama prefectures, which also divides the Kinki and Chūgoku areas. On each side of the border, ancient Harima and Bizen provinces, which are now Akō and Bizen cities, respectively (except for the former village of Fukukawa, now part of Akō but formerly belonging to Bizen Province), have cultivated their own cultures. Therefore, even at the present days, dialects are vastly different on the sides of the border. A traveller from west to east on the JR San'yō Main Line will notice that the dialect of passengers suddenly changes between Kamigori station in Hyogo prefecture and Mitsuishi station in Okayama prefecture. In Akō, people speak a type of the Kansai dialect whose intonation is however of the Tokyo type. The superset of the dialect spoken in Akō, called Banshū ben, is known as one of the harshest sounding dialects. The Chikusa River flows through the center of the city, providing the moat of Akō Castle with water through a branch, Kariya River. The central part of the city around the castle has been built on the alluvial plain of Chikusa River. Parts of the city are within the borders of the Setonaikai National Park.
Климат
Аконың ылғалды субтропиктік климаты (Köppen Cfa) бар, бұл ыстық жаздармен және жұмсақ қыстармен сипатталады, онда аз немесе қар жаумайды. Аконың орташа жылдық температурасы 15,1 °C. Орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 1519 мм, ең көп жауын-шашын қыркүйек айында жауады. Орташа температура тамыз айында шамамен 26,1 °C, ал қаңтар айында шамамен 4,8 °C төмендейді.
Akō has a Humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light to no snowfall. The average annual temperature in Akō is 15.1 °C. The average annual rainfall is 1519 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 26.1 °C, and lowest in January, at around 4.8 °C.
Демография
Жапондық халық санауы деректері бойынша, Ақо қаласының халқы соңғы 40 жыл ішінде салыстырмалы түрде тұрақты болып келеді.
Per Japanese census data, the population of Akō has remained relatively constant over the past 40 years.
Тарих
Ако ежелгі Харима провинциясының бір бөлігі болды және кем дегенде Жомон дәуірінен бері мекенделген, қала шегінде Яйои және Кофун дәуірлерінен сақталған көптеген ескерткіштер табылған. Эдо дәуірінде Ако, тұз өндірісімен әйгілі болған Ако доменінің астанасы еді. Ако қаласы 1889 жылдың 1 сәуірінде заманауи муниципалитеттер жүйесі құрылған кезде құрылды. 1951 жылдың 1 қыркүйегінде қала мәртебесі берілді.
Akō was part of ancient Harima province, and has been settled since at least the Jomon period, with numerous remains from the Yayoi period and Kofun period found within city limits. During the Edo period, Akō was a capital of Akō Domain, which was noted for its salt production. The town Akō was created with the establishment of the modern municipalities system on April 1, 1889. It was raised to city status on September 1, 1951.
Үкімет
Ако қаласында тікелей сайланатын әкім және 18 мүшеден тұратын бірпалаталы қалалық кеңес басқаратын әкімшілік құрылым бар. Ако Хиого префектуралық мәжілісіне бір өкіл жібереді. Ұлттық саясат саласында қала Жапония Парламентінің (Diet) Төменгі палатасының Hyōgo 12-ші сайлау округіне кіреді.
Akō has a mayor council form of government with a directly elected mayor and a unicameral city council of 18 members. Akō contributes one member to the Hyogo Prefectural Assembly. In terms of national politics, the city is part of Hyōgo 12th district of the lower house of the Diet of Japan.
Экономика
Ако дәстүрлі түрде тұз өндірумен танымал болған, феодалдық кезеңде оның басты өнеркәсібі болды. Басқа өнеркәсіптер – жеңіл өндіріс, коммерциялық балық аулау, ауыл шаруашылығы және «Чюсингура» әңгімесінде баяндалған қырық жеті рониннің тарихының арқасында туризм.
Akō has traditionally been famous for salt production was its main industry during the feudal period. Other industries are light manufacturing, commercial fishing, agriculture and tourism thanks to the story of the forty seven rōnin, as featured in the Chūshingura.
Білім
Акода он мемлекеттік бастауыш мектеп және бес мемлекеттік орта мектеп қалалық әкімдікпен басқарылады, ал бір мемлекеттік жоғары мектепті Хёго облыстық білім басқармасы басқарады. Облыс сонымен қатар мүгедектерге арналған арнайы білім беру мектебін де ұстап тұрады. 1997 жылы құрылған Кансай әлеуметтік әл-ауқат университеті де Акода орналасқан.
Akō has ten public elementary schools and five public middle schools operated by the city government and one public high schools operated by the Hyōgo Prefectural Department of Education. The prefecture also operates a special education school for the handicapped. The Kansai University of Social Welfare was founded in 1997 is also located in Akō.
Мұражайлар
Ако Табучи еске алу өнер мұражайында (赤穂市立 田淵記念館) таңғажайып "Ча но ю (茶の湯)" көрмесі қойылған. Ако қаласының тарих мұражайы (赤穂市立歴史博物館) бұрынғы күріш қоймасы орнында салынды. Ол Ако қаласына қатысты тарихи материалдарды, әсіресе қырық жеті ронин және тұз өндірісі арқылы жинап, зерттеп, көрсетеді.
Akō Tabuchi Memorial Museum of Art (赤穂市立 田淵記念館) has on display a remarkable "Cha no yu (茶の湯)" exhibit. Akō City Museum of History (赤穂市立歴史博物館) built at the site of former rice granary collects, investigates, and exhibits historical materials related to the city of Akō, especially through the forty seven rōnin and salt production.
Жергілікті тағамдар
Шиоми Манжу - жапон тәттісі. Сыртқы қабығы сәл тұзды, ал ішкі жағы азуки пастасынан жасалғандықтан өте тәтті. Ол (күшті/ащы) жасыл шаймен немесе кофемен өте үйлеседі.
Shiomi Manjū is a Japanese sweet. The outside shell is a little salty while the inside made of azuki paste is very sweet. It goes very well with (strong/bitter) green tea or coffee
Фестивальдар
Ако Гишисай, жыл сайын 14 желтоқсанда қырық жеті рониннің шебері Асано Наганоридің құрметіне және Чушингура оқиғаларын еске алу үшін өткізіледі. Фестиваль күні қаладағы барлық бастауыш және орта мектептер сабақтан босатылады, ал оқушылар мен шәкірттер кендо, дзюдо және шодо сияқты спорттық және өнерлік жарыстардың біріне немесе қырық жеті рониннің жеңісін қайта жасайтын шеруге, сондай-ақ Эдо кезеңінің мәдени ерекшеліктерін, мысалы санкин котайды көрсететін шеруге қатысуға ынталандырылады.
Akō Gishisai, held annually on December 14, in honor of Asano Naganori, the master of the forty seven rōnin and the events of the Chushingura. On the day of the festival, all the elementary and middle schools in the city are off, and the students and pupils are encouraged to participate in one of the sports and art competitions including those in kendo, judo, and shodō, or one of the parades, including the one re enacting the victory of the forty seven rōnin and another one exhibiting the cultural features of the Edo period, such as sankin kotai.