Дэниел Квизенберри: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1953-1998)

Дэниел Раймонд Квизенберри (7 ақпан 1953 - 30 қыркүйек 1998), "Квиз" лақап атымен танымал, Бас лига бейсболында оң қолымен табалдырықтан шығатын американдық питчер болды, негізгі ойындарын Канзас-Сити Роялс командасы үшін өткізді. Өзінің су асты стиліндегі доп тастау техникасымен және әзіл-қалжың сөздерімен ерекшеленді. Америка лигасында бес рет рекордтық көрсеткішпен сақтап қалды (1980, 1982–1985). Квизенберри 1990 жылы 244 сақтап қалумен зейнеткерлікке шықты, ол кезде бұл көрсеткіш Бас лига тарихында бесінші орында тұрды.

Ерте өмір

Квизенберри Калифорния штатының Санта-Моника қаласында дүниеге келген. Оның есімі – неміс тегінің, Саксония-Анхальт жеріндегі Квестенберг ауылының ағылшын тіліне ауысқан түрі. Оның ата-анасы ол 7 жасқа толғанда ажырасып, анасы Арт Меолаға қайта үйленді. Арт Меола – Rockwell International компаниясының инженері болды және ол онымен ағасын бейсбол ойнауға ынталандырды. Квизенберри Коста-Меса орта мектебінде бейсболмен айналысты. 1973 жылы Оранж Кост колледжінде оқып жүргенде, команданың үздік ойыншысы деп танылды. Кейін Ла Верн университетіне, бауырлар шіркеуіне қарасты колледжге қабылданды, онда болашақ әйелі Джени Ховардпен танысты, олар бірге квадраттық би сабағына қатысқан.

Мансап

1975 жылы Айова штатының Ватерлоо қаласындағы А класты командасында еркін агент ретінде «Роялс» клубымен келісімшартқа отырды және алғашқы ойынында толық ойын ойнады. Маусым соңында Флорида штатының Джексонвилл қаласындағы «AA» командасына көтерілді. Ол күндіз спорт тауарлары дүкенінде, ал түні мәйітханада жұмыс істеді. 1979 жылдың 8 шілдесінде 26 жасында «Канзас-Сити Роялс» сапында «Чикаго Уайт Сокс» клубына қарсы өзінің жоғары лигасындағы тұңғыш ойынын өткізді, 2 2/3 голсыз иннинг тастады, тек екі соққы жіберіп, бір де жүріс жібермеді. Квизенберри 32 ойында қатысып, 3–2 есебімен 3.15 орташа ұпай жинап, бес ойынды сақтап қалды. Ол кейде сирек кездесетін доғарушы да болды. Квизенберри соққы беруге аса шебер болмаса да (мансабында 9 иннингке орташа есеппен 3.3 соққы берген), бұл кемшіліктің орнын сирек жүріс жіберуімен және жабайы тастаулар жасамайтынымен толтырды. 1983 жылы ол 45 ойынды сақтап қалып, бір маусымдық рекорд орнатты (1984 жылы Брюс Саттермен теңестірілді, ал 1986 жылы Дэйв Ригетти бұзды), сондай-ақ 1993 жылы Джефф Монтгомеримен теңестірілген және 2013 жылы Грег Холландпен теңестірілген командалық рекордты жаңартты. Квизенберри жоғары лига тарихында бір маусымда 40-тан астам ойынды екі рет сақтап қалған алғашқы питчер болды. 1985 жылы «Роялс» сапында әлем чемпионатын жеңіп алды және 6-ойынның жеңімпазы атанды, бұл ойын Дон Денкингердің бірінші базадағы қате соққысымен танымал болды. 1983 жылы «Роялс» Квизенберримен өмір бойына келісімшарт жасасты, бұл келісімшарт оның командаласы Джордж Бреттің келісімшартына ұқсас болды. Алайда, 1988 жылы ойынның қиын басталғандығы Квизенберридің ортаңғы резервке түсуіне және ойынды аяқтауға жұмыстануына әкелді. «All Star» демалысынан аз уақыт бұрын «Роялс» оны босатып жіберді. Он күннен кейін, бұрынғы «Роялс» клубының бас жаттықтырушысы Уайти Герцог басқаратын «Сент-Луис Кардиналс» клубы Квизенберримен еркін агент ретінде келісімшарт жасасты. «Сент-Луис» клубында бір жарым жыл ойнағаннан кейін, 1990 жылы Квизенберри «Сан-Франциско Джайентс» клубымен ойнауға келісімшарт жасады. 1990 жылғы маусымда бес ойын өткізгеннен кейін иық буынының байламталдарын жыртып алды, бұл оның мансабындағы алғашқы ауыр жарақат болды. Квизенберри 1990 жылы 244 ойынды сақтап, бейсболдан зейнеткерлікке шықты, ол кезде ол жоғары лига тарихында бес орында тұрды. 1996 жылы Бейсбол жазушылар қауымдастығының Бейсбол Даңқы залындағы дауыс беру кезінде Квизенберри 18 дауыс алды, бюллетеньде қалу үшін қажетті 24 дауыстан (5%) кем. Сол сайлауда жалпы статистикасы өте ұқсас болған Брюс Саттер 137 дауыс алды; Саттер 2006 жылы Ұлттық Бейсбол Даңқы мен мұражайының залына сайланды. 2013 жылы Квизенберридің Даңқ залына кандидатурасын Екпансиялық дәуір комитеті қайта қарады, ол 1973 жылдан бергі назардан тыс қалған ойыншылардың біліктілігін қайта қарады, бірақ ол 16 мүшелі комиссиядан қажетті 12 дауысқа жетпеді. Саттер мен Рич Госсажбен бірге Квизенберри демалыстағы асадан Тони Ла Руссаның тоғызыншы иннингтегі аялдамасына ауысуда алдыңғы қатарда болды.

Quisenberry signed with the Royals as an amateur free agent in 1975 for a Class A team in Waterloo, Iowa, and pitched a complete game in his first start. At the end of the season, he was promoted to the Double A team in Jacksonville, Florida. At the time, he worked for a sporting goods store during the day and a mortuary at night. On July 8, 1979, at the age of 26, he made his major league debut with the Kansas City Royals against the Chicago White Sox, pitching 2 2/3 scoreless innings, and surrendering just two hits and no walks. Quisenberry appeared in 32 games and posted a 3–2 record with a 3.15 earned run average and five saves. and an occasional knuckleball. Although Quisenberry was not a strikeout pitcher (averaging only 3.3 strikeouts per nine innings during his career), he offset this deficiency by seldom walking batters or throwing wild pitches. His 45 saves in 1983 set a single season record (tied in 1984 by Bruce Sutter and broken in 1986 by Dave Righetti), and set a team record that was matched in 1993 by Jeff Montgomery and surpassed in 2013 by Greg Holland. Quisenberry was the first pitcher in major league history to save more than 40 games in a season twice in his career. He won a World Series with the Royals in 1985 and was the winning pitcher of Game 6, notorious for Don Denkinger's blown call at first base. In 1983, the Royals signed Quisenberry to a lifetime contract, similar to the contract of his teammate, George Brett. However, a rocky start in 1988 led to Quisenberry's relegation to middle relief and mop up duty. Shortly before the All Star break, he was released by the Royals. Ten days later, the St. Louis Cardinals, managed by ex Royals manager Whitey Herzog, signed Quisenberry as a free agent. After pitching for a year and a half in St. Louis, Quisenberry signed to play with the San Francisco Giants in 1990. He tore his rotator cuff just five appearances into the 1990 season; this was the first serious injury of his career. Quisenberry retired from baseball in 1990 with 244 saves, then the fifth highest total in major league history. In the 1996 Baseball Hall of Fame balloting by the Baseball Writers' Association of America, Quisenberry received 18 votes, just under the 24 vote (5%) cut off to remain on the ballot. In the same election, Bruce Sutter, a pitcher with remarkably similar overall statistics, received 137 votes; Sutter went on to be elected to the National Baseball Hall of Fame and Museum in 2006. In 2013, Quisenberry's Hall of Fame candidacy was given a second look by the Expansion Era Committee, which reexamines the credentials of overlooked players from 1973–present, but he fell short of the 12 votes needed from the 16 member panel. Along with Sutter and Rich Gossage, Quisenberry was at the forefront of the transition from relief ace to the Tony La Russa ninth inning closer.

Жеке өмір

Квизенбери және оның әйелі Канзас-Ситиде тұрды. Олардың екі баласы болды: Алисия мен Дэвид. Отбасы "Harvesters" азық-түлік банкін қолдады. Квизенбери діншіл адам болған. (Дегенмен, соңғы цитатаға қатысты мәлімдемеге ұқсас сөздерге жуық екі он жыл бұрын жарияланған.)

Өлім

1998 жылдың қаңтар айында Квизенберри бас ауыру, бас айналу және көрудің нашарлауы себепті Колорадодағы сноуборд демалысын тоқтатты. Квизенберриге 4-тарапты астроцитома, мидың өте қатерлі ісігі деген диагноз қойылды. Ол 1998 жылдың қыркүйек айында Канзас штатының Ливуд қаласында 45 жасында қайтыс болды.