Кіріспе

Видеокамера және бейнежазба құралы. Камкодер – негізгі функциясы бейне түсіру және жазу болып табылатын, дербес жұмыс істейтін портативті электрондық құрылғы. Ол әдетте сол жағына орнатылған иілгіш экранмен, оң жағында ұстауға арналған белдікпен, пайдаланушыға қаратылған, жылдам ауыстырылатын батареямен, жылдам ауыстырылатын жазба құралымен және ішкі құрамында тыныш оптикалық зум линзасымен жабдықталған. Алғашқы камкодерлер таспаға негізделген, аналогты сигналдарды видеокассеталарға жаздыратын. 2000-шы жылдары цифрлық жазу қалыпты жағдайға келді, сондай-ақ таспаның орнына шағын HDD, MiniDVD, ішкі флэш-жад және SD карталар сияқты сақтау орталары пайда болды. Жақында жасалған бейне түсіруге қабілетті құрылғылар – камералы телефондар және негізінен фотосуреттерге арналған цифрлық камералар, ал арнайы камкодерлер көбінесе қарапайым камераларға қарағанда көбірек функциялар мен интерфейстермен жабдықталған, мысалы, ішкі оптикалық зум линзасы, ол жылдамдығы шектелмей, тыныш жұмыс істей алады, ал зум линзасы созылатын камералар көбінесе бейне түсіру кезінде дыбыстық бұзылыстарды азайту үшін жұмыс жылдамдығын төмендетіп қояды. Сонымен қатар, арнайы құрылғылар батареясыз, тек сыртқы қуат көзінен жұмыс істей алады.

Тарих

Теледидарлық эфир үшін жасалған бейнекамералар бастапқыда үлкен және ауыр болды, арнайы тұғырларға орнатылып, жеке бөлмелердегі сыртқы жазғыштарға сымдар арқылы қосылды. Технология жетілдікке жеткенде, студиядан тыс бейнежазу шағын бейнекамералар мен портативті жазғыштардың көмегімен мүмкін болды, ал ажыратылатын жазба блогын түсірілім орнына алып жүруге болады. Камераның өзі ыңғайлы болғанымен, жеке жазғыштың қажеттілігі түсірілім орнындағы жұмысты екі адамдыққа айналдырды. JVC (VHS) және Sony (Umatic, Betamax) компаниялары мобильді жұмыс үшін арнайы бейнекассеталық жазғыштарды ұсынды. Портативті жазғыштардың арқасында жазылған бейнематериалдарды кешкі жаңалықтарда көрсетуге болады, себебі енді фильмді дамыту қажет болмады. 1983 жылы Sony кәсіби пайдалануға арналған Betacam жүйесімен алғашқы видеокамераны шығарды. Бұл жүйенің негізгі бөлігі – камера мен жазғыш арасындағы сымды жойған, камера операторының еркіндігін арттырған біріктірілген жазба блогы болды. Betacam Betamax-пен бірдей кассета форматын (таспаны) пайдаланды, бірақ үйлесімсіз жазба форматымен жұмыс істеді. Ол эфирлік жаңалықтар үшін стандартты жабдыққа айналды. Sony 1985 жылы 8 мм Video8 шағын форматын ұсынды. Сол жылы Panasonic, RCA және Hitachi үш сағаттық сыйымдылығы бар VHS кассеталарын қолдана отырып, видеокамералар шығара бастады. Бұл иыққа орнатылатын видеокамераларды видео әуесқойлары, өндірістік операторлар және колледж телестудиялары қолданды. 1987 жылы толық өлшемді Super VHS (S VHS) видеокамералары шығарылды, олар жаңалықтар бөлімдерін немесе басқа да бейнематериалдарды жинаудың қолжетімді әдісін ұсынды. Sony Video8 форматын жаңартып, S VHS-пен бәсекелестікке түсті. 1986 жылы Sony D1 құрылғысымен цифрлық технология пайда болды, ол сығылмаған деректерді жазды және сол кезде үлкен жолақты өткізу қабілетін қажет етті. 1992 жылы Ampex DCT-ді ұсынды – бұл дискретті косинус түрлендіру алгоритмін қолданатын, көптеген коммерциялық цифрлық бейне форматтарында қолданылатын деректерді сығымдау мүмкіндігі бар алғашқы цифрлық бейне форматы. 1995 жылы Sony, JVC, Panasonic және басқа видеокамера өндірушілері DV форматын іске қосты, ол үй бейне өндірісі, тәуелсіз кино және азамат журналистикасы үшін де-факто стандарты болды. Сол жылы Ikegami Editcam (алғашқы таспасыз бейнежазба жүйесі) ұсынды. 21-ші ғасырдың басында DVD медиасын қолданатын видеокамералар отбасылық DVD-плеерге дискіні салудың ыңғайлылығына байланысты танымал болды. Алайда, DVD мүмкіндіктері, форматтың шектеулеріне байланысты, көбінесе бейнематериалдарын өңдеуге көп күш жұмсамайтын тұтынушыларға арналған жабдықтармен шектелді. Hitachi 2000 жылы әлемдегі алғашқы DVD RAM видеокамерасын шығарды, ол 8 см-лік MiniDVD дискісін пайдаланды.

Жоғары анықтайтын (HD)

1984 жылы пайдалануға берілген Sony HDVS жүйесі 1990 жылдардың басында 1080i форматында жазуға мүмкіндік берді. Кейіннен Sony 1997 жылы Betacam-нің HD нұсқасы – HDCAM-ді шығарды. Panasonic 2000 жылы DVCPRO HD-ді ұсынды, бұл DV кодегін жоғары сапада (HD) бейнелеуді қолдау үшін кеңейтті. Бұл формат кәсіби бейнекамералар үшін арналған және стандартты өлшемдегі DVCPRO кассеталарын пайдаланды. 2003 жылы Sony, JVC, Canon және Sharp компаниялары HDV-ді, ең төмен бағалы HD бейне форматы ретінде таныстырды, себебі ол арзан MiniDV кассеталарын қолданды.

Таспасыз

Sony 2003 жылы XDCAM таспасыз бейне форматын ұсынды, осымен Professional Disc (PFD) енгізілді. Panasonic 2004 жылы DVCPRO HD бейнесін жазу үшін P2 қатты күйдегі жад карталарын ұсынды. 2006 жылы Panasonic және Sony AVCHD-ні қолжетімді бағадағы, таспасыз, жоғары сапалы бейне форматы ретінде таныстырды. AVCHD видеокамераларын Sony, Panasonic, Canon, JVC және Hitachi шығарады. Осы кезеңде, кейбір тұтынушылық деңгейдегі видеокамералар қатты дискіге және/немесе жад картасына жазу үшін MOD және TOD файл форматтарын қолданды, оларға USB арқылы компьютерден қол жеткізуге болады.

3D

2010 жылы Джеймс Кэмеронның 2009 жылғы 3D фильмі «Аватардың» табысынан кейін, толық 1080p HD 3D видеокамералар нарыққа енді. Файлға негізделген цифрлық форматтардың кеңінен таралуымен, жазу құралы мен жазу форматы арасындағы байланыс азайды; бейне әртүрлі жазу құралдарына жазылуы мүмкін. Таспасыз форматтарда жазу құралдары цифрлық файлдарды сақтау үшін қолданылады. 2011 жылы Panasonic, Sony және JVC 3D түсіруге қабілетті тұтынушыларға арналған видеокамераларды шығарды. Panasonic HDC SDT750 үлгісін шығарды. Бұл HD сапасында түсіре алатын 2D видеокамера; 3D әсері ажыратылатын конверсиялық линза арқылы қол жеткізіледі. Sony екі линзасы бар HDR TD10 үлгісінде 3D видеокамераны шығарды, ол қажет болса 2D бейнелерді де түсіре алады. Panasonic сондай-ақ опциялық 3D конверсиялық линзасы бар 2D видеокамераларды шығарды. HDC SD90, HDC SD900, HDC TM900 және HDC HS900 үлгілері «3D дайын» деп сатылады: бұл 2D видеокамералар, олар кейінірек 3D мүмкіндігімен жабдықталуы мүмкін. JVC 2011 жылы екі линзалы JVC Everio GS TD1 видеокамерасын шығарды.

4K Ultra HD

CES (қаңтар) 2014 жылы Sony тұңғыш тұтынушы/төменгі деңгейдегі кәсіби ("просюмер") Sony FDR AX100 видеокамерасын ұсынды, ол 1" 20.9MP сенсоры арқылы 3840x2160 пикселде 30fps немесе 24fps жылдамдықта 4K видеоны XAVC S форматында түсіре алады; стандартты HD форматында видеокамера 60fps-ті де қамтамасыз етеді. AVCHD дәстүрлі форматын пайдаланғанда, видеокамера кірістірілген микрофонынан 5.1 айналмалы дыбысты қолдайды, бірақ бұл мүмкіндік XAVC S форматында қолдау көрсетілмейді. Камерада сонымен қатар 3 сатылы ND-фильтр алмастырғышы бар, ол камераға түсетін жарық мөлшерін бақылауға мүмкіндік береді, бұл арқылы тереңдік сақталатынымен қатар, қозғалысқа жұмсақ эффект беруге болады. 4K форматында бір сағаттық бейне түсіру үшін камераға 50 Мбит/с деректерді беру жылдамдығын қамтамасыз ету үшін шамамен 32 ГБ жад қажет. АҚШ-та камераның ұсынылған бөлшек сауда бағасы 2000 АҚШ доллары. 2015 жылы 1000 доллардан төмен тұтынушыларға арналған UHD (3840x2160) видеокамералар қолжетімді болды. Sony FDRAX33, ал Panasonic HC WX970K және HC VX870 үлгілерін шығарды. 2014 жылдың қыркүйегінде Panasonic 4K Ultra HD HC X1000E видеокамерасын ұсынды, ол 150 Мбит/с жылдамдықпен 60 кадр/сек дейін немесе ALL I режимінде 200 Мбит/с жылдамдықпен стандартты HD түсірілімді жасай алатын алғашқы дәстүрлі камера болып табылады. MP4, MOV және AVCHD форматтары қолдау көрсетіледі, олардың таңдалуы қарапайым және кадр жылдамдығына байланысты. Көпiр камераларында кеңiнен қолданылатын 1/2.3" шағын сенсорды пайдалана отырып, видеокамерада 20x оптикалық зум, қос XLR аудио кірісі бар ықшам корпус, кірістірілген ND-фильтрлер және фокус, ирис және зумды басқаруға арналған жеке сақиналар бар. HD түсірілім кезінде видеокамера 4K кескінін HD форматына дейін азайтуға мүмкіндік береді, бұл кіші сенсордың тудыратын шуды азайтады. 2017 жылдың қаңтарына қарай, Лас-Вегастағы CES (Consumer Electronic Show) көрмесінде жаңа тұтынушыларға арналған видеокамераларды ұсынған жалғыз ірі өндіруші Canon болды, ол HD модельдерін ұсынды. Panasonic тек LUMIX GH5 деп аталатын айнасыз Micro Four Thirds Digital Camera туралы мәліметтерді жариялады, ол 4K форматында 60p жылдамдықта түсіруге қабілетті. Бұл Panasonic және Sony компанияларының CES көрмесінде жаңа дәстүрлі видеокамераларды ұсынбауының алғашқы жағдайы, олардың орнына 2016 жылғы модельдерін, мысалы Sony FDR AX53 сияқты, ұсынуда. Бұл нарықта дәстүрлі видеокамераларға деген сұраныстың төмендеуіне байланысты, өйткені тұтынушылардың басым бөлігі 4K мүмкіндігі бар смартфондарымен, DSLR және GoPro, Xiaomi, Sony, Nikon және басқа да көптеген компаниялардың әрекет камераларымен бейне түсіруді қалайды.

Құралымдары

Камераның үш негізгі құралы бар: линза, бейне сенсоры және жазу құрылғысы. Линза жарықты жинап, оны бейне сенсорына бағыттайды. Бейне сенсоры (әдетте CCD немесе CMOS сенсор; бұрынғы үлгілерде видикон түтікшелері қолданылған) түсетін жарықты электр сигналына түрлендіреді. Жазу құрылғысы электр сигналын бейнеге түрлендіріп, сақтауға арналған форматта кодтайды. Линза мен бейне сенсоры – «камера» бөлімін құрайды.

Сурет салушы

Суретке түсіру құрылғысы, көбінесе CCD немесе фотодиодтық массив, ол белсенді пикселдік сенсор болуы мүмкін, жарықты электр сигналына айналдырады. Камера линзасы суретті суретші бетіне проекциялайды, фотосезімді массивті жарыққа ұшыратады. Бұл жарық әсері электр зарядына айналады. Белгілі бір уақытқа дейін жарыққа ұшыратылғаннан кейін, сурет түсіру құрылғысы жинақталған зарядты сурет түсіру құрылғысының шығу терминалдарындағы үздіксіз аналогтық кернеуге түрлендіреді. Түрлендіру аяқталғаннан кейін, фотосайттар келесі бейне кадрының жарыққа ұшыруын бастау үшін қалпына келтіріледі. Көп жағдайда фотосайттар (әр пиксел үшін) тұрақты кернеуге зарядталатын және жиналған жарық мөлшеріне пропорционалды түрде нөлге қарай босатылатын жағдайда, сенсорды осылай жасау оңай болғандықтан, жапсырулы түрде қайта орнатылады. Көптеген бейнекамералар әр пиксел үшін интеграцияланған түсті сүзгілері бар бір сурет түсіру сенсорын пайдаланады, бұл қызыл, жасыл және көк түстерді әрқайсысы өз пикселдерінде сезінуге мүмкіндік береді. Жеке пикселдік сүзгілер өндірісте маңызды қиындықтар тудырады. Дегенмен, кейбір бейнекамералар, тіпті JVC GZ HD3 сияқты тұтынушыларға арналған құрылғылар, 2007 жыл шамасында ұсынылған, әдетте CCD, бірақ CMOS болуы мүмкін үш сенсорлы камералар болып табылады. Бұл жағдайда бейне шығысының қызыл, жасыл және көк компоненттерінің дұрыс сәйкестігі үшін үш сенсордың нақты сәйкестігі өндірісте қиындық тудырады.

Жазушы

Жазу құрылғысы видеосигналды магниттік видеотаспа сияқты жазба тасымалдағышқа жазады. Жазу функциясы көптеген сигналды өңдеу қадамдарын қамтитындықтан, сақталған видеода бұрмалаулар мен шу пайда болып келген. Сақталған сигналды ойнату тікелей видео ағыны сияқты нақты сипаттамалар мен толыққанды мәліметтерді бермейтін. Барлық бейнекамераларда жазуды басқару бөлімі болады, ол пайдаланушыға жазылған материалды қарау үшін жазу құрылғысын ойнату режиміне ауыстыруға мүмкіндік береді, сондай-ақ экспозицияны, фокусты және түс балансын басқаруға арналған бейне басқару бөлімі де бар. Жазылған бейне видоискательде көрінген суретпен ғана шектелуі міндетті емес. Оқиғаларды құжаттау мақсатында (мысалы, құқық қорғау саласында) көру аймағы бейне төбесінде және табанында жазылған уақыт пен күнді көрсетіп жабады. Сондай-ақ, бейнежазу құрылғысы бекітілген полиция машинасының немесе инспектордың нөмірін, жазу кезіндегі машина жылдамдығын, компас бағытын және географиялық координаталарын да көруге болады.

Функционалдылығы

Арнайы бейнекамералар әдетте оптикалық кескінді тұрақтандыру, оптикалық зум, стерео микрофон және сенсорлық экранмен жабдықталады. Қосымша мүмкіндіктерге видоискатель (әдетте цифрлық), бақыланатын жылдамдықпен масштабтау үшін қысымға сезімтал түйме, қараңғыда жарықтандыру үшін LED шам, мүмкін автоматты түрде реттеу мүмкіндігімен, инфрақызыл шаммен көмек көрсетілетін түнгі көру, фотосуретке түсіру, фотосуреттерді түсіру мүмкіндігі, әдетте видеодан жоғары ажыратылымда, OIS-ті кішірейтілген кезде қашықтағы нысандарға бұғаттау мүмкіндігі (Panasonic "OIS Lock" деп атайды), "жазу" батырмасын басудан бұрын кадрларды буферлеу мүмкіндігі, үнемі жазуды қажет етпей, жоғалған сәттерді болдырмау үшін (Panasonic "PRE REC" деп атайды), линзаның қақпағын бірнеше минутқа тез қайта іске қосу үшін күту режиміне қосу мүмкіндігі, енгізілген жад картасының кеңістігі толған кезде жазу үшін ішкі сақтау, автоматты фокус, бейне нысандарды іздеу және бейне жазу мен ойнату кезінде опционалды эффекттер бар. Метадеректер, мысалы, күн/сағат және техникалық параметрлер бөлек субтитрлік жолға сақталуы мүмкін. Біріншісі, тіпті ара-тұра тоқтатылған көріністердің дәл және бұрмаланбаған түсірілу уақытын өлшеуге мүмкіндік береді, ал екіншісі диафрагма, кадрлардың экспозиция ұзақтығы, экспозиция мәні және фотосезімділікті қамтуы мүмкін. Цифрлық видеокамераларда бейнерезолюция, кадрлар жылдамдығы және/немесе бит жылдамдығы жоғары сапалы, бірақ үлкен файл өлшемі мен төмен сапалы, бірақ қалған сақтаудағы ұзақ уақытқа дейін реттелуі мүмкін. Сурет сенсоры түсірілген бейнеден жоғары ажыратылуы болуы мүмкін, бұл бейне сенсордан оқылған аумақты кесіп тастау арқылы жоғалтусыз цифрлық зумды жүзеге асыруға мүмкіндік береді. Видео ойнатқышта жеке кадрлар арасында жүруге және кадрларды кадрдан жеке суреттерге көшіруге мүмкіндік береді. 2006 жылдан бері тұтынушылар камераларында шығарылмайды. Алғашқы аналогтық видеокамераларда бейнелеу құрылғысы вакуум түтік технологиясы болған, онда жарыққа сезімтал нысананың заряды оған түсетін жарық мөлшеріне тікелей пропорционалды; Vidicon осындай бейнелеу түтігінің мысалы. Жаңа аналогтық және цифрлық видеокамералар қатты күйдегі зарядты біріктірілген бейнелеу құрылғысын (CCD) немесе CMOS бейнелеу аппаратын қолданады. Екеуі де аналогтық детекторлар, фотодиодтар арқылы жарық өткізетін токқа пропорционалды ток өткізеді. Ток электронды түрде сканерлеуден және бейнелеу аппаратының шығысына беруден бұрын цифрландырылады. Екі құрылғының басты айырмашылығы - сканерлеудің қалай жасалатынында. CCD-де диодтар бір мезгілде сынамаланады, ал сканер цифрланған деректерді бір регистрден екіншісіне береді. CMOS құрылғыларында диодтар сканерлеу логикасымен тікелей сынамаланады. Цифрлық бейне сақтау аналогтық сақтаудан гөрі жоғары сапалы бейнелерді сақтайды, әсіресе просумерлік және қатаң тұтынушылық деңгейлерде. MiniDV сақтау аналогтық тұтынушы бейне стандарттарынан айырмашылығы, толық ажыратылымдағы бейнеге (720x576 PAL үшін, 720x480 NTSC үшін) мүмкіндік береді. Цифрлық бейнеде түстердің қан кетуі, дрейфтері немесе сарқылуы байқалмайды. Аналогтық форматтардан айырмашылығы, цифрлық форматтар дубляж кезінде генерация жоғалмайды; дегенмен, олар толық жоғалуға бейім. Цифрлық ақпарат теориялық тұрғыдан нашарламай, шексіз сақталуы мүмкін болса да, кейбір цифрлық форматтар (MiniDV сияқты) жолдарды 10 микрометрге ғана бөледі (VHS үшін 19–58 мкм-мен салыстырғанда). Цифрлық жазуда таспадағы қисықтар немесе созылулар деректерді жоюы мүмкін, бірақ таспадағы бақылау және қателерді түзету коды көптеген ақауларды өтейді. Аналогтық медиада ұқсас зақымдар бейнеде "шу" ретінде тіркеледі, бұзылған (бірақ көруге болатын) бейне қалдырады. DVD дискілері DVD-де шіріуге ұшырап, деректердің үлкен бөліктерін жоғалтады. Аналогтық жазба оның сақтау құралы қатты нашарлағаннан кейін "пайдалануға жарамды" болуы мүмкін, бірақ цифрлық жазбаларда шағын медианың нашарлауы "барлығы немесе ештеңе жоқ" сәтсіздікке әкелуі мүмкін; цифрлық жазба кең көлемді қалпына келтірусіз ойнатылмауы мүмкін.

Жазу құралдары

Ескі цифрлық видеокамералар видеоны цифрлық түрде таспаға, микродискілерге, қатты дискілерге және кішкентай DVD RAM немесе DVD Rs форматтарында сақтайды. 2006 жылдан бері жаңа камералар MPEG 1, MPEG 2 немесе MPEG 4 форматында бейнелерді флэш-жад құрылғыларына және ішкі күйдегі дискілерге жазады. Осы кодектер кадр аралық сығылуды қолданғандықтан, жеке кадрларды өңдеу үшін кадрды қайта жасау, қосымша өңдеу қажет, сондай-ақ сурет ақпараты жоғалуы мүмкін. Әрбір кадрды жеке сақтайтын, кадр бойынша көріністерді өңдеуді жеңілдететін кодектер кәсіби қолдануда жиі қолданылады. Басқа тұтынушылық цифрлық видеокамералар DV немесе HDV форматында таспаға бейне жазады, ал мазмұнды FireWire немесе USB 2.0 арқылы компьютерге жібереді, онда үлкен файлдарды (DV үшін 1 ГБ, PAL/NTSC ажыратымдылығында 4-4,6 минутқа) өңдеуге, түрлендіруге және таспаға қайта жазуға болады. Деректерді көшіру нақты уақытта жүзеге асырылады, сондықтан 60 минуттық таспаны көшіруге бір сағат уақыт және шикі бейне үшін 13 ГБ дискілік орын қажет (қосымша рендерингтелген файлдар мен басқа медиа үшін орынмен қоса).

Таспасыз

Таспасыз видеокамера – 20-шы ғасырдағыдай бейне түсіруді цифрлық жазу үшін видеотаспа қолданбайтын видеокамера. Таспасыз видеокамералар бейнені цифрлық компьютерлік файлдар түрінде оптикалық дискілерге, қатты дискілерге және қатты күйдегі флэш-жад карталарына жазады. Арзан қалташалық видеокамералар флэш-жад карталарын пайдаланады, ал кейбір қымбат камералар қатты күйдегі дискілерді немесе SSD қолданады; ұқсас флэш-технология жоғары сапалы теледидар (HDTV) контентін өте жылдам беру үшін жартылай кәсіби және жоғары деңгейдегі кәсіби видеокамераларда қолданылады. Көптеген тұтынушылар деңгейіндегі таспасыз видеокамералар бейне кодтау форматтары ретінде MPEG 2, MPEG 4 немесе оның туындыларын қолданады. Олар, әдетте, JPEG форматында суреттерді түсіруге қабілетті. Тұтынушы класты таспасыз видеокамералар бейнелерді компьютерге көшіру үшін USB портына ие. Кәсіби модельдерде Serial Digital Interface (SDI) немесе HDMI сияқты басқа опциялар да бар. Кейбір таспасыз видеокамералар магниттік таспаға негізделген DV және HDV форматтарымен үйлесімділікті қамтамасыз ету үшін FireWire (IEEE 1394) портымен жабдықталған.

Тұтыну нарығы

Тұтынушылар нарығы қолданудың қарапайымдылығын, тасымалдану мүмкіндігін және бағасын қалайды, сондықтан көптеген тұтынушылық видеокамералар аудио және бейне сапасынан гөрі басқару мен автоматтандыруға басымдық береді. Видеокамера мүмкіндігі бар құрылғылардың көпшілігі – камералы телефондар немесе ықшам цифрлық камералар, онда бейне – қосымша мүмкіндік. Кейбір қалташа камералар, ұялы телефондар мен видеокамералар соққыға, шаңға және суға төзімді. Тұтынушылық видеокамералар 1990 жылдардың басында және ортасында әдетте өте қымбат болды, бірақ кірістік деңгейдегі модельдердің бағасы 1980 жылдармен салыстырғанда екі есеге төмендеді және мыңжылдық басында одан да арзан болды, бұл оларды қарапайым табысы бар тұтынушылар үшін қолжетімді етті, сонымен қатар төлемді бөлуге мүмкіндік беретін несиелердің қолжетімділігі де осыған себеп болды. Бұл нарық шағыннандыру және дизайн мен өндірістегі жетістіктер арқасында шығындарды төмендетуге бағытталған эволюциялық жолды ұстанды. Шағыннандыру бейне түсіргіштің жарықты жинау қабілетін азайтады; дизайнерлер сенсордың сезімталдығын өлшемді кішіреумен теңгерді, камераның бейне түсіргішін және оптикасын кішірейте отырып, күндізгі жарықта салыстырмалы түрде шусыз бейне сақтады. Жарқысыз немесе әлсіз жарықта түсіру көбінесе қиын, сондықтан мұндай жағдайларда жасанды жарықтандыру ұсынылады. Механикалық басқару элементтері белгілі бір өлшемнен төмендеуі мүмкін емес, ал камераны қолмен басқару камерамен басқарылатын автоматтандыруға жол берді, барлық түсіру параметрлері үшін (фокус, диафрагма, жапқыш жылдамдығы және түс балансы). Қолмен басқару мүмкіндігі бар бірнеше модельдер мәзірлік жүйемен басқарылады. Қосылымдарға USB 2.0, композиттік және S-видео, сондай-ақ MiniDV модельдері үшін IEEE 1394/FireWire кіреді. Тұтынушылық нарықтың жоғары сегменті пайдаланушының бақылауына және кеңейтілген түсіру режимдеріне баса назар аударады. Қымбат тұтынушылық видеокамералар қолмен экспозицияны басқаруды, HDMI шығысын және сыртқы аудио кірісін, прогрессивті сканерлеу кадр жылдамдықтарын (24fps, 25fps, 30fps) және қарапайым модельдерге қарағанда сапалы линзаларды ұсынады. Төмен жарықтағы мүмкіндіктерді, түс беруді және кадр ажыратымдылығын арттыру үшін CCD/CMOS видеокамералар кәсіби жабдықтардың үш элементтен тұратын бейне түсіргіш дизайнын имитациялайды. Сынақтар көрсеткендей, тұтынушылық видеокамералардың көпшілігі (бағасына қарамастан) нашар жарықта шулы бейне шығарады. XXI ғасырдан бұрын бейне өңдеуге екі жазғыш және оларды басқару үшін жұмыс станциясы қажет болды. Типтік үй компьютері стандартты сападағы бірнеше сағаттық бейнені сақтай алады және қосымша жаңартуларсыз кадрларды өңдеуге жеткілікті жылдам. Көптеген тұтынушылық видеокамералар негізгі бейне өңдеу бағдарламалық жасақтамасымен бірге сатылады, бұл пайдаланушыларға өздерінің DVD дискілерін жасауға немесе өңделген кадрларды онлайн бөлісуге мүмкіндік береді. 2006 жылдан бері сатылатын барлық видеокамералар дерлік цифрлық. Таспаға негізделген (MiniDV/HDV) видеокамералар енді танымал емес, себебі таспасыз модельдер (SD картасы немесе ішкі SSD-і бар) шамамен бірдей бағада сатылады, бірақ ыңғайлырақ. SD картасына жазылған бейне цифрлық таспаға қарағанда компьютерге жылдам көшіріледі. 2006 жылғы Халықаралық тұтынушы электроникасы көрмесінде ұсынылған тұтынушылық кластағы ешбір видеокамера таспаға жазба жасаған жоқ.

Бірін-бірі ауыстыратын линзалар

Ауыстырылатын линзалы бейнекамералар адаптер арқылы DSLR линзаларын қолданып HD сапасында бейне жаза алады.

Құрастырылған проектор

2011 жылы Sony HDR PJ HD бейнекамераларының – HDR PJ10, 30 және 50 модельдерінен тұратын қатарын ұсынды. Handycams деп белгілі болған бұл бейнекамералар құрылғының қабырғасына кішкентай кескін проекторын енгізген алғашқы үлгілер болды. Бұл мүмкіндік көрермендер тобына теледидар, үлкен проектор немесе компьютерсіз бейне көруге мүмкіндік берді. Бұл бейнекамералар үлкен сәттілікке ие болды, содан кейін Sony осы қатардағы басқа да модельдерді шығарды. Sony компаниясының 2014 жылғы модельдер қатарына HDR PJ240, HDR PJ330 (бастапқы деңгейдегі модельдер), HDR PJ530 (орта деңгейдегі модель) және HDR PJ810 (жоғарғы деңгейдегі модель) кіреді. Техникалық сипаттамалар модельге қарай өзгешеленеді.

Медиа

Камералар барлық электрондық бұқаралық ақпарат құралдарында қолданылады, электрондық жаңалықтар агенттіктерінен бастап, ағымдағы оқиғаларды телешоуларға дейін. Алшақ жерлерде камералар алғашқы бейнематериалды түсіруге ыңғайлы; түсірілген видео кейіннен студияға немесе өндіріс орталығына электрондық түрде жіберіліп, эфирге шығарылады. Видеоинфрақұрылымы бар немесе алдын ала құрылатын жоспарланған іс-шаралар (мысалы, баспасөз мәслихаттары) әлі де студиялық камералармен, өндіріс машиналарына қосылып түсіріледі.

Үй фильмдері

Камкодерлер көбінесе үйлену тойлары, туған күндер, бітіру кештері, балалардың өсуі және басқа да жеке шараларды түсіріп алады. 1980 жылдардың ортасы мен соңында тұтынушыларға арналған камкодерлердің таралуы «Американың ең қызықты үй бейнежазбалары» сияқты, үйден түсірілген видеоларды көрсететін телешоулардың пайда болуына себеп болды.

Ойын-сауық

Камкодерлер төмен бюджетті телешоулардың өндірісінде қолданылады, егер өндіріс тобының қымбат жабдыққа қол жеткізу мүмкіндігі болмаса. "Блэр сиқыршысы жобасы", "28 күннен кейін" және "Паранормальдық құбылыс" сияқты фильмдер толығымен тұтынушылық камкодерлермен түсірілген. 2010 жылдардың басында академиялық кино түсіру бағдарламалары 16 мм пленкадан цифрлық бейнеге көшті, себебі цифрлық медианың төмен құны мен оңай өңделуі, сондай-ақ пленка мен жабдықтың азаюы себеп болды. Кейбір камкодер өндірушілері осы нарыққа бейімделген; Canon және Panasonic жоғары сапалы модельдерінде 24p (24 кадр/секунд, прогрессивті сканерлеу – кинофильмдермен бірдей кадр жылдамдығы) бейнесін қолдап, оны фильмге оңай түрлендіруге мүмкіндік береді.

Білім

Дамыған елдердегі мектептер цифрлық медиа мен цифрлық білім беруді кеңінен қолданады. Студенттер видеокамералар арқылы күнделіктер жазады, қысқаметражды фильмдер түсіреді және пәнаралық мультимедиалық жобалар дамытады. Мұғалімдерді бағалау кезінде мұғалімнің сабақтары тіркеліп, әсіресе мұғалімнің қызмет мерзіміне қатысты мәселелерді қарау үшін шенеуніктерге ұсынылады. Жаңа мұғалімдерді даярлау курстарында студенттердің видеокамерамен түсірген материалдары мен басқа да цифрлық технологиялар пайдаланылады. Оксфорд университетінің білім беру факультетінің PGCE бағдарламасы және Нью-Йорк университетінің Штайнхардт мектебінің оқыту және оқу кафедрасының MAT бағдарламасы – осыған мысал. USC Rossier білім беру мектебі одан да әрі барып, барлық студенттерге өздерінің видеокамерасын (немесе оған ұқсас құрылғысын) сатып алуын міндеттейді, бұл олардың MAT білім беру бағдарламаларына қабылдану шарты болып табылады (олардың көп бөлігі онлайн форматта жүзеге асырылады). Курстарды өткізу үшін Adobe Connect бағдарламасының өңделген нұсқасы қолданылады. MAT студенттерінің жұмыстарының жазбалары USC веб-порталында жарияланып, оқытушылар оларды сыныпта отырғандай бағалайды. Видеокамералар USC-ге мұғалімдерді Оңтүстік Калифорниядан АҚШ-тың көптеген штаттарына және шетелге дайындауға мүмкіндік берді, бұл оқытуға қабылданған мұғалімдердің санын арттырды.

Операциялық жүйелер

Өндірушілердің көпшілігі қолдауды Windows және Mac пайдаланушыларына бағыттағандықтан, басқа операциялық жүйелердің пайдаланушылары өз құрылғылары үшін қолдау табуда қиындықтарға кезігеді. Дегенмен, Kdenlive, Cinelerra және Kino сияқты ашық кодты өнімдер (Linux операциялық жүйесі үшін жазылған) баламалы операциялық жүйелерде кең таралған цифрлық форматтарды өңдеуге мүмкіндік береді және онлайн хабар тарату шешімдері үшін OBS-пен бірге қолданылуы мүмкін; DV ағындарын өңдеуге арналған бағдарламалық қамтамасыз ету көптеген платформаларда қол жетімді.

Цифрлық криминалистика

Деректерді (мысалы, уақыт белгілері бар бейне файлдарды) алу үшін цифрлық бейнекамералардың сараптамасы мәселесі қарастырылды.