Кіріспе
Рокпорт – АҚШ-тың Массачусетс штатының Эссекс округіндегі теңіз жағасындағы қала. 2020 жылы халық саны 6 992 адамды құрады. Рокпорт Бостоннан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 40 миль (64 км) қашықтықта, Кейп-Энн түбегінің ұшында орналасқан. Рокпорт батысында Глостермен шектеседі, ал қалған барлық жақтан Атлант мұхитымен қоршалған. Қаланың бір бөлігі Rockport деп белгіленген санақ аумағын құрайды.
Тарих
Ағылшын зерттеушілері мен отарлаушылары келгенге дейін Кейп-Энн аймағында Агавам тайпасының мүшелері тұрған бірнеше үндістер ауылдары болған. 1605 жылы Сэмюэл де Шамплен бұл жарым аралды «Кап-Окс-Айлс» деп атады, және оның экспедициясы онда қысқа уақытқа қонуы мүмкін. 1623 жылы еуропалықтар Глостерде тұрақты қоныс құрды. 1680 жылы қазіргі Рокпорт аумағында гранит кесуші және Сэнди-Бэй колониясының алғашқы қоныс салушысы Ричард Тарр тұрды. Ол әйелі Элизабетпен бірге он балаға ие болды, ал 1690 жылдан кейін туғандары Сэнди-Бэй колониясының тізімдеріне енгізілді. Ричард шамамен 1732 жылы қайтыс болды. Бұл аймақ кеме жасауға арналған ағаш, әсіресе қарағай ағашымен қамтамасыз етілді, ал Сэнди-Бэй карьерлерінен гранит өндірілді. Кейп-Энн аймағы Жаңа Англиядағы ең бай балық аулау орындарының бірі болды, және 1743 жылы Сэнди шығанағындағы Рокпорт портында кемежай салынды, ол ағаш экспорттау және балық аулау үшін пайдаланылды. 19 ғасырдың басында алғашқы гранит карьерлері ашылды, ал 1830 жылдары Рокпорт граниті АҚШ-тың шығыс жағалауындағы қалалар мен кенттерге жөнелтілді. Рокпорт көбінесе ірі мүліктерден, жазғы үйлерден және шағын балықшылар ауылынан тұрды, ал Глостер қала болып дамып келе жатқан еді. Рокпорт 1840 жылы жеке қала ретінде бөлінді, себебі оның тұрғындары өзінің ерекшелігімен жеке анклавты қалаған, және 1840 жылы қала болып құрылды. Өнеркәсіптік революция кезінде оның жоғары сапалы гранитіне сұраныс артқан сайын, Рокпорт карьерлері тас өндірісінің маңызды орталығына айналды. Гранитті алыс-жақын жерлерге тасымалдау үшін 20 ғасырдың басына дейін ерекше құмшаңдар жасалды. Көптеген жылдар бойы скандинавиялық текті тұрғындар көп болды, себебі тас карьерлерінде жұмыс істейтін жұмысшылардың көп бөлігін тас өңдеуде тәжірибелі фин және швед иммигранттары құрады. Ұлы депрессия кезінде құрылыста бетонды қолданудың артуына байланысты гранитке деген сұраныс төмендесе де, Рокпорт суретшілер колониясы ретінде гүлдене берді, бұл оның тасты, кесек мұхит жағалаулары, көрнекті балық аулау порты ретіндегі тарихы және Рудярд Киплингтің «Батыл капитан» сияқты БАҚ-та айтылуына байланысты демалыс орны ретінде танымал болды. Рокпорттағы Брэдли Уорфтағы қызыл балықшылар үйі, «Мотив №1» деп белгілі, көп жылдар бойы Кейп-Энннің ең танымал орындарының бірі болып табылады, ол жүздеген суреттер мен фотосуреттерге түсіп, әлемнің түкпір-түкпірінен келген суретшілер мен туристерге таныс. Рокпорт – Рокпорт өнер қауымдастығының орны. 1856 жылы Ханна Джампер басқарылған 200 әйелден тұратын топ қала арқылы өтіп, «Рокпорттың ромға қарсы көтерілісі» деп аталған алкогольді бар нәрсені жойды және қаладан алкогольді тыйым салды. 1930 жылдардағы кезеңді қоспағанда, қала Массачусетс штатының 15 құрғақ қаласының бірі болып қалды. Қала көп жылдар бойы құрғақ болып қалды, 2005 жылға дейін, сол кезде мейрамханаларда алкогольдік сусындарға рұқсат берілді. Дүкендерде сатуға 2019 жылдың наурызына дейін рұқсат берілмеді, содан кейін жергілікті базарға алкогольдік сусындар сатуға лицензия беріліп, сыра мен шарап сата бастады. 1933 жылы Рокпорт американдық легион бөлімі. №98 Чикагода (Иллинойс штаты) 1933 жылғы әлемдік көрменің орнында өткен Легион шеруі үшін «Мотив №1» моделінің 27 фут (8 метр) көлемін жасады. Альдро Хиббард пен Энтони Тиме жобалаған, RAA, Сауда кеңесі және қала тұрғындарының «жоғарыдан төменге дейін» қатысуымен, жүзуші маусым айында іске қосылды, қыркүйек айының соңында аяқталды және тек күндіз ғана, Рокпорттан Чикагоға бір аптадан аз уақыт ішінде жеткізілді. 1933 жылдың 3 қазанында 200 жүзуші арасында өткен тарихи жүзушілер жарысында бірінші орынды иеленді. Жүзуші Рокпортқа қайтып келген кезде, 4000-нан астам адам Үлкен төбеде (5 бұрышта) тізіліп, оны үйге қарсы ала қойды.
Рокпорт карьерлеріндегі еңбек қозғалысы
Рокпорт, особенно район Пиджон-Коув, исторически был домом для многих иммигрантских общин, в частности финнов, шведов, итальянцев и португальцев. Скандинавские иммигранты часто работали в карьерах, расположенных на территории нынешнего государственного парка Халибут-Пойнт. Иммигранты из Средиземноморья прибыли в период ранней Республики, а первые финские и шведские иммигранты – в 1870-х годах. Финны и шведы часто объединялись в одну группу, и, как предполагает историк Джонатан Шварц, в глазах общины Новой Англии существовала обобщенная «скандинавская» идентичность для шведских и финских иммигрантов. Эти этнические различия были важной частью идентичности рабочего класса и приобрели большее значение, когда карьерные рабочие стали активнее участвовать в трудовой борьбе против компании Rockport Granite Company, которая была открыта 10 февраля 1865 года и ликвидирована 31 декабря 1933 года. Например, с марта по июнь 1899 года группа финских каменотесов, представлявших собой новейшую группу иммигрантов, прибывших на работу в карьеры, объявила забастовку. Первоначально финны были привезены в Пиджон-Коув и на гранитные карьеры Рокпорта для подавления забастовок в начале 1890-х годов, но в конечном итоге стали одной из самых радикальных групп, боровшихся за права рабочих. Забастовку 1899 года поддержали Национальный союз резчиков по граниту и Союз работников карьеров, предположительно из-за нарушения условий контракта. Эта забастовка была особенно ожесточенной, сопровождалась насилием и арестами. Газета Boston Globe опубликовала множество сообщений о том, что финны были особенно активными сторонниками трудовых прав, отказывались идти на компромиссы и угрожали тем, кто пытался выйти на работу во время забастовки. Компания Rockport Granite Company попыталась привлечь итальянских рабочих из Бостона в качестве забастовщиков весной 1899 года. Эти временные рабочие были размещены в лачугах возле карьера Blood Ledge в Bay View, примерно в полумиле от карьера. Финские рабочие узнали об итальянцах и попытались сообщить им, что они бастуют, и надеялись, что итальянцы присоединятся к их делу. По сообщению The New York Times, итальянских рабочих привезли на карьер «под ложным предлогом», и около половины из них бросили работу. Те, кто остался, чувствовали себя под угрозой, и компания Rockport Granite Company запросила полицейскую охрану для них. 10 мая 1899 года ряд финских забастовщиков были арестованы за свою трудовую деятельность. 20 апреля 1899 года группа из двухсот финнов собралась и двинулась к лачугам карьера, вооруженная дубинками и камнями, в конечном итоге столкнувшись с итальянскими рабочими, которые укрылись в котельной, даже сорвав ставни с здания. В конечном итоге забастовщики разошлись, когда одного из них застрелили в ногу. Итальянские рабочие группы сильно боялись финских забастовщиков, и многие из них после этого инцидента вернулись в Бостон. 8 июня 1899 года произошел взрыв, который, по мнению полиции, был организован забастовщиками или кем-то, заинтересованным в забастовке, в результате чего было разрушено одно из зданий компании, в котором проживали Джон Нельсон и шесть других рабочих, отказавшихся присоединиться к забастовке. К счастью, рабочие не пострадали. Трое финнов были арестованы по подозрению в совершении преступления. Позже они бежали из Рокпорта, чтобы избежать суда. В конечном итоге финны и их товарищи по забастовке добились права на девятичасовой рабочий день и полуторную оплату за сверхурочную работу, а также гарантий того, что компания не будет дискриминировать ни одного из более чем 2000 рабочих, участвовавших в забастовке. В первые годы двадцатого века карьерные рабочие бастовали за другие права при поддержке своих профсоюзов, в частности в 1902, 1908 и 1916 годах. Карьеры в конечном итоге прекратили свою деятельность во время Великой депрессии. Существует два объяснения закрытию карьера: внедрение новых строительных материалов, таких как залитый бетон, и продолжение борьбы карьерных рабочих за повышение заработной платы в 1920-х годах. Рокпорт расположен на крайнем восточном конце Кейп-Энна и окружен водой с трех сторон. У побережья Рокпорта расположены три острова: Стрейтсмут, Тачер и Милк-Айленд, которые являются частью города. Береговая линия города в основном скалистая к северу от Лэндс-Энда, но несколько менее к югу от него, поскольку три из шести пляжей города расположены на этом участке береговой линии протяженностью 1 1/4 мили. Рокпортская гавань и Старая гавань, обе расположенные недалеко от центра города, обеспечивают более глубокую воду, в которой могут швартоваться лодки, что обеспечивает доступ к океану для рыболовного сообщества. Самая высокая точка города находится на вершине Pool Hill, которая окружена городским лесом. К другим охраняемым территориям города относятся государственный парк и заповедник Халибут-Пойнт, национальный заповедник дикой природы Тачер-Айленд и заповедник дикой природы Найт на острове Милк-Айленд, а также небольшая территория к югу от Халибут-Пойнт, управляемая Обществом Одубона штата Массачусетс. Единственным соседним городом Рокпорта является Глостер. Рокпорт находится примерно в 32 километрах к востоку-северо-востоку от Сейлема и в 56 километрах к северо-востоку от Бостона. В городе нет автомагистралей, но через него проходят два государственных маршрута: 127 и 127A. Маршрут 127 проходит с севера на юг, въезжая из Глостера, проходя через Great Hill, прежде чем следовать вдоль моря от Back Harbor до Halibut Point, а затем обратно. Маршрут 127A следует вдоль южного побережья, огибая Land's End, Gap Head и центр города, прежде чем достичь своей северной конечной точки на маршруте 127. Автобусное сообщение в Рокпорте осуществляется Транспортным управлением Кейп-Энна. Рокпорт также является конечной станцией одноименной ветки Newburyport/Rockport Line MBTA Commuter Rail, обеспечивающей сообщение вдоль Северного побережья до Северного вокзала Бостона. Ближайший аэропорт — региональный аэропорт Беверли, а ближайшее национальное и международное сообщение — в международном аэропорту Логан в Бостоне.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша қалада 7767 адам, 3490 үй шаруашылығы және 2027 отбасы тұратын. Халық тығыздығы 229,5 адам/км² (594,5 адам/миль²) құрады, ал жалпы тұрғын үйлер саны 4202 болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,73% (7590) ақ нәсілді, 0,27% (20) афроамерикалық, 0,22% (17) американдық үнді, 0,45% (34) азиялық, 0,03% (2) Тынық мұхиты аралдарынан, 0,51% басқа нәсілдерден және 0,79% (69) екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 1,07% (83) испаниялық немесе латын америкалықтарды құрады. Тұрғындардың тегі бойынша бөліну: ағылшын (23,0%), ирланд (20,4%), итальян (15,8%), неміс (7,1%), шотланд (5,7%). АҚШ-тан тыс жерде туғандардың үлесі 6,3% (Еуропада – 3,7%, Солтүстік Америкада – 1,1%, Азияда – 1,0%). 3490 үй шаруашылығының ішінде 24,4%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 48,0%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 7,6%-ы күйеуімен бірге тұрмайтын әйелдер, ал 41,9%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 36,3%-ы жеке тұлғалардан тұрады, ал 16,6%-ында 65 жасқа толған жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,20 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,93 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 21,3%, 18-24 жас аралығындағылар – 4,4%, 25-44 жас аралығындағылар – 24,5%, 45-64 жас аралығындағылар – 29,6%, 65 жастан асқандар – 20,2%. Орташа жас 45 жас. Әр 100 әйелге 85,3 еркек шамасында. 18 жастан асқан әр 100 әйелге 79,9 еркек шамасында. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 50 661 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 69 263 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 46 131 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 36 458 доллар. Жан басына шаққандағы орташа табыс 29 294 долларды құрады. Халықтың 3,7%-ы және отбасылардың 2,5%-ы кедейлік шегінен төмен өмір сүреді. Кедейлікте өмір сүретін адамдардың ішінде 18 жасқа дейінгілердің үлесі 3,0%, ал 65 жастан асқандардың үлесі 3,5% құрайды. Қаладағы үйдің орташа құны 277 300 доллар.
(20) African American, 0.22% (17) Native American, 0.45% (34) Asian, 0.03% (2) Pacific Islander, 0.51% from other races, and 0.79% (69) from two or more races. 1.07% (83) of the population were Hispanic or Latino of any race. The ancestral breakdown of the residents is as follows: English (23.0%), Irish (20.4%), Italian (15.8%), German (7.1%), Scots (5.7%). The percentage of residents born outside of the United States is 6.3% (3.7% in Europe, 1.1% elsewhere in North America, 1.0% in Asia). There were 3,490 households, out of which 24.4% had children under the age of 18 living with them, 48.0% were married couples living together, 7.6% had a woman whose husband did not live with her, and 41.9% were non families. 36.3% of all households were made up of individuals, and 16.6% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.20 and the average family size was 2.93. In the town, the population was spread out, with 21.3% under the age of 18, 4.4% from 18 to 24, 24.5% from 25 to 44, 29.6% from 45 to 64, and 20.2% who were 65 years of age or older. The median age was 45 years. For every 100 females, there were 85.3 males. For every 100 females age 18 and over, there were 79.9 males. The median income for a household in the town was $50,661, and the median income for a family was $69,263. Males had a median income of $46,131 versus $36,458 for females. The per capita income for the town was $29,294. 3.7% of the population and 2.5% of families were below the poverty line. Out of the total people living in poverty, 3.0% are under the age of 18 and 3.5% are 65 or older. The median house value in the town is $277,300.
Қоғамдық қауіпсіздік
Рокпорт өрт сөндіру бөлімі мен Рокпорт жедел жәрдем қызметі де қала тұрғындарына ерікті өрт сөндірушілер ретінде қызмет көрсетеді. Олар полиция бөлімі арқылы шақырылады және Бродвейдегі Орталық өрт сөндіру станциясына немесе Гранит көшесіндегі Пьюжон Ков өрт сөндіру станциясына жауап береді. Су аймағын Т-Уорфта орналасқан Рокпорт гавань шебері бақылайды, олар 24 футттық Boston Whaler Justice және 22 футттық Boston Whaler қайықтарын пайдаланады. Рокпорт полиция бөлімі 168 Майн-стрит мекенжайында орналасқан, үш патрульдік сменада жұмыс істейді, олардың құрамында 18 толық штатты полицей қызметкері бар.
Көлік
Рокпорт қаласына MBTA Newburyport/Rockport желісінің Бостонға соқпақтары арқылы апта ішінде он үш қатынайтын пойыз қызмет көрсетеді. Аймақ бойынша автобус тасымалдауын Кейп-Эн көлік басқармасы жүзеге асырады.