Кіріспе

Жапондық мотоцикл өндірушісі Yamaha Motor Co., Ltd. (ヤマハ発動機株式会社) – мотоциклдер, моторлық қайықтар, моторлық қозғалтқыштар және басқа да моторизацияланған өнімдерді шығаратын жапондық мобильдік өндіруші компания. Компания 1955 жылы Nippon Gakki Co., Ltd. (қазіргі Yamaha Corporation) компаниясынан бөлініп құрылған. 2012 жылғы мәліметтер бойынша компания 109 біріктірілген еншілес компаниялар арқылы дамыту, өндіріс және маркетингтік операцияларды жүргізеді. Компанияның негізін қалаушы және алғашқы президенті Геничи Каваками басшылығымен Yamaha Motor 1955 жылы музыкалық аспаптар өндіруші Yamaha Corporation компаниясынан бөлініп, өзінің алғашқы өнімін – YA 1 125cc мотоциклін шығара бастады. Бұл өнім тез арада сәттілікке ие болды және өз класындағы Фудзи тауына көтерілу жарысының үшінші кезеңінде жеңіске жетті. Компанияның өнімдеріне мотоциклдер, скутерлер, моторлы велосипедтер, қайықтар, желкенді қайықтар, жеке су тасымалдағыштары, бассейндер, шаруашылық қайықтар, балық аулау қайықтары, моторлық қозғалтқыштар, 4 дөңгелекті ATV, ойын-сауық көліктері, гокарт қозғалтқыштары, гольф көліктері, көп мақсатты қозғалтқыштар, электр генераторлары, су сорғыштары, қар мотоциклдері, кішкентай қар тазартқыштар, автомобиль қозғалтқыштары, беттік монтаждар, интеллектуалды машиналар, өнеркәсіптік қолданыстағы ұшқышсыз тікұшақтар, мүгедектердің коляскалары мен шлемдері үшін электр қуат блогы жатады. Компания сонымен қатар әртүрлі өнімдерді импорттау және сату, туристік бизнесті дамыту, демалыс және ойын-сауық объектілерін басқару және осыған байланысты қызметтерді ұсынумен де айналысады. Yamaha мотоциклдерінің сатылымы әлемде екінші орында, ал су көліктерінің сатылымы бойынша Yamaha әлемдік көшбасшы болып табылады.

Негізгі компания

Nippon Gakki Co., Ltd (қазіргі Yamaha Corporation) 1887 жылы Торакусу Ямахамен қамыс орган мен пианино өндіру үшін құрылған және 20-ғасырдың басында музыкалық аспаптардың ең ірі жапондық өндірушісіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ямаха Жапон үкіметімен ағаштан және (кейін) металдан жасалған ұшақ пернелерін өндіру бойынша келісім жасады. Соғыстан кейін компания қиындыққа тап болды, ал 1950 жылдардың басында төраға Геничи Каваками бос тұрған соғыс кезеңіндегі өндіріс орындарын демалыс үшін арналған шағын мотоциклдер жасауға қайта бағыттауға шешім қабылдады.

Басталуы: 1955 жыл

Ямаханың мотоцикл бөлімшесі 1955 жылы бөлініп, 1955 жылдың 1 шілдесінде Жапонияда тіркелді және оны Геничи Каваками басқарды. Ямаханың алғашқы өнімі – екі тактілі, бір цилиндрлі YA 1 мотоциклі, ол неміс DKW RT 125-інің көшірмесі болды. YA 1 бастапқыда-ақ жарыстарда сәтті өнер көрсетті, 125cc класында ғана емес, Фудзи тауына көтерілу жарысында жеңіске жетіп, сондай-ақ сол жылы өткен Бүкілжапондық мотоциклдердің төзімділік жол жарысында бірінші, екінші және үшінші орындарды алып, толыққанды подиумды бағындырды. Жарыстардағы алғашқы табыстар Ямаханың болашағын анықтады, өйткені компания тарихы бойында мотоцикл жарыстарының түрлі салаларындағы бәсекелестік маңызды рөл атқарды, көбінесе Хонда, Сузуки, Кавасаки және басқа жапондық өндірушілермен күшті бәсекелестікке түсті. Ямаха 1956 жылы халықаралық жарыстарға қатыса бастады, YA 1 мотоциклімен Каталина Гран-приіне қатысып, алтыншы орынды иеленді. YA 1 1957 жылы YA 2 мотоциклімен алмастырылды, ол да 125cc екі тактілі болды, бірақ рамасы мен аспасы айтарлықтай жақсартылды. 1957 жылғы YD 1 – 250cc екі тактілі, екі цилиндрлі мотоцикл, YA 2-ге ұқсас, бірақ үлкен және қуаттырақ қозғалтқышқа ие болды. Бұл мотоциклдің жоғары өнімділік нұсқасы YDS 1 250cc екі тактілі қозғалтқышты қос құбырлы рамаға орналастырды және жапондық мотоциклдердің арасында алғашқы бес жылдамдықты беріліс қорабын ұсынды. Осы кезеңде Ямаха алғашқы сыртқы моторларын да ұсынды.

1960 жылдардағы табыстар мен өсім

1963 жылға қарай, Yamaha-ның екі тактылі қозғалтқышқа және жарысқа деген адалдығы халықаралық жарыстағы алғашқы жеңісімен өтелді, Бельгия Гран-приінде 250cc класында жеңіс тіркелді. Сатудағы жетістіктер одан да әсерлі болды, және Yamaha осы кезеңде 1964 жылы Таиландта және 1968 жылы Нидерландыда өзінің алғашқы халықаралық еншік компанияларын құрды. 1965 жылы компанияның флагманы болған 305cc екі тактылі егіз қозғалтқыш шығарылды. Ол жеке маймен жабдықталған, ол жану процесі алдында майды тікелей бензинге құйды (дәстүрлі түрде екі тактылі қозғалтқыштарда жүргізушілер майды бензинмен араластырып, содан кейін жанар май багын толтыратын). 1967 жылы қатарға жаңа, үлкен көлемді модель – 350cc екі тактылі R 1 қосылды. 1968 жылы Yamaha өзінің алғашқы төрт тактылі мотоциклін – XS 1 ұсынды. Yamaha XS 1 – 650cc төрт тактылі егіз қозғалтқыш, ол сол дәуірдегі танымал британдық мотоциклдермен, мысалы Triumph Bonneville және BSA Gold Star-мен салыстырылатын үлкен және қуатты машина болды. Yamaha екі тактылі модельдерін және төрт тактылі егіздерін дамытуды жалғастырды, осы уақытта басқа жапондық өндірушілер төрт цилиндрлі төрт тактылі машиналарға көшуде, бұл үрдісті 1969 жылы Honda CB750 төрт тактылі төрт цилиндрлі мотоциклі бастап берді.

Екі соққы дәуірі басталды: 1970 жылдар

1969 жылдың басында Yamaha бұрынғы порты бар конструкцияларына қамыс клапанды индукцияны қосып, екі цилиндрлі RD және бір цилиндрлі RS отбасыларын жасады, олардың түрлі сыйымдылықтағы нұсқалары болды. "RD" дегенінің жарысқа дамытылғанды білдіретіні туралы тұрақты, бірақ шындығына келмейтін әңгіме тарады. Шындығында, "R" қамыс клапанды, "D" – екі (немесе қос) цилиндрлі модельдерді, ал "S" – бір цилиндрлі модельдерді білдірген көрінеді. RD отбасы 1970 және 1980 жылдары дамытылып, қатты дөңгелектер, сумен салқындату, YPVS және басқа да жаңа технологияларға ие болды, бастапқы нұсқаларынан ешқандай ортақ белгісі қалмады (TZR-мен алмастырылғанша). RS отбасы Yamaha және кейін Үндістандағы Escorts Limited компаниясы көптеген жылдар бойы көптеген нұсқаларда өндірілді, алғашқы үлгілеріне ұқсастығын сақтап қалды. RD және RS стандартты модельдерінен басқа, Yamaha сонымен қатар мөрленген болат рамкалары және роторлық дискілі клапанды қозғалтқыштары бар кішкентай стандартты модельдерді, мысалы Yamaha FS1 және V 50 және V 80 конструкцияларын да жасады. Оның Enduro жолдан тыс мотоциклі DT модельдерімен алмастырылды. 1976 жылға дейін Yamaha басқа жапон брендтеріне көп цилиндрлі төрт тактілі қозғалтқышпен жауап бермеді. XS 750 (кейінірек 850) – 750 куб см үш цилиндрлі машина, соңғы жетек шахталық болды және Honda-ның жаңа мотоциклінен шамамен жеті жыл өткен соң ұсынылды. 1978 жылы Yamaha-ның алғашқы төрт цилиндрлі моделі XS 1100 пайда болды, ол да шахталық жетекпен жабдықталған. Ол қарсыластарынан ауыррақ және көбірек саяхатқа бағытталған болғанына қарамастан, төзімділік жарыстарында әсерлі жеңістерге жетті. 1970 жылдары жолдан тыс жарыстар мен демалыс үшін арналған алғашқы арнайы мотоциклдер де пайда болды. Yamaha жолдан тыс мотоциклдер технологиясындағы алғашқы инноваторлардың бірі болды және 1973 жылы "Monoshock" тауарлық белгісін енгізді. Ол 1974 жылы Yamaha YZ 250 өндірісінде пайда болды, бұл модель әлі де өндірісте, бұл Yamaha-ның ең ұзақ және үздіксіз модельдерінің бірі. Yamaha 1960 және 1970 жылдары әртүрлі форматтарда жарысқа қатысып, үлкен жетістіктерге жетті. 1970 жылдардың соңында XT500 1979 жылы алғашқы Париж-Дакар раллиінде жеңіске жетті.

1980 жылдар: әртараптандыру және инновация

1980 жылы тұтынушылардың қалауы мен экологиялық талаптардың үйлесімі төрт тактілі қозғалтқыштарды одан әрі танымал етті. Suzuki 1977 жылы GT екі тактілі сериясын, соның ішінде сумен салқындатылатын 750cc GT 750 моделін өндіруді тоқтатты. Kawasaki 1970-ші жылдарда 250cc, 350cc, 400cc, 500cc және 750cc екі тактілі үш цилиндрлі модельдерімен үлкен жетістіктерге жеткен. 1980 жылға қарай олардың екі тактілі модельдерін шығаруды тоқтатты. Yamaha бұл тенденцияға қарсы шығып, 1980-ші жылдарға дейін көшеге арналған екі тактілі мотоциклдерді жаңарту мен сатуын жалғастырды. Бұл мотоциклдер жоғары өнімділікке есептелген, сумен салқындатылатын екі цилиндрлі машиналар болатын, екі тактілі қозғалтқыштардың жеңіл салмағының артықшылықтарын пайдаланып, тамаша нәтижелерге қол жеткізді. 1980 жылғы RZ 250 осы серияның бастауы болды. Ең үлкен көлемді модель болған RZ 350, 1980-ші жылдардағы танымал "hot rod" мотоциклі болды және 1990-шы жылдардың басына дейін кейбір елдерде сатыла берді. 1980-ші жылдарда мотоцикл индустриясы бірнеше қарапайым, бірақ әмбебап модельдерді жасаудан, нақты мақсаттарға арналған, мамандандырылған машиналарды ұсынуға көшті. Олардың ішінде жарыс және жоғары жылдамдықты жүру, саяхаттау, мотокросс, эндуро және ойын-сауық үшін жолдан тыс жүру, сондай-ақ круизерлік стильдегі мотоциклдер бар. Yamaha онжылдықтың басында UJM (Universal Japanese Motorcycle) модельдерінің шағын санынан, онжылдықтың соңында бірнеше анық нарықтарда кең таңдау ұсынуға жетті. 1981 жылғы XV750 ауамен салқындатылатын V-тәрізді екі цилиндрлі төрт тактілі қозғалтқышпен және круизерлік стильмен жабдықталған, алғашқы жапондық круизерлік стильдегі мотоциклдердің бірі болды. 1980-ші жылдардың соңына қарай Yamaha әртүрлі көлемдегі және қозғалтқыш конфигурацияларында ондаған круизерлік стильдегі мотоциклдерді ұсынды. RZV500 – бұл "реплика" мотоциклдердің біріншісі болды, ол Кенни Робертстің жарыс GP мотоциклінің дерлік толық көшірмесі еді. Ол V4 конфигурациясындағы 500cc екі тактілі қозғалтқышты, периметрлік раманы және толық қаптаманы ұсынды. Көшеде жоғары өнімділікке есептелген, танымал және практикалық модель 1985 жылы FZ750 ретінде ұсынылды. Бұл 750cc төрт тактілі, тік төрт цилиндрлі модель болды. Yamaha-ның танымал болған бес клапанды цилиндр басқышын алғаш рет осы модельде қолданды. Сондай-ақ, цилиндр блогы 45 градусқа бұрылып, болат периметрлік рамасы қорап тәрізді бөліктерден құралған. FZ өндірісі 1991 жылға дейін жалғасты. Тағы бір жоғары өнімділікке есептелген мотоцикл – 1985 жылы ұсынылған Yamaha RX Z, ол Yamaha RX 135 және Yamaha RD 135 модельдерімен байланысты екі тактілі "нейкед" спорттық мотоцикл болды, шассиі мен платформасын олардан алды. Бастапқыда бес жылдамдықты беріліс қорабымен және артқы барабанды тежегіштері бар алдыңғы дискілі тежегішпен жабдықталған, ол Малайзия мен Сингапурда танымал болды. Нарықта бірнеше жыл болғаннан кейін, қозғалтқыш алты жылдамдықты беріліс қорабымен, жаңа приборлар панелімен және рульдегі қосқыштармен, сондай-ақ алдыңғы дискілі тежегішпен жаңартылды, ал артқы тежегіш барабанды қалды. 2004 жылға дейін дизайн өзгеріссіз болды, артқы шамдар Yamaha Y125Z-ден алынса, ал фара жаңадан орнатылды. Сондай-ақ, оған күшін 19 ат күшіне дейін төмендеткен катализдік түрлендіргіш орнатылды. Алайда, максималды айналу моменті өзгермеді, бірақ төменгі диапазондағы айналу моменті ерте модельдерге қарағанда жақсарды. RX Z мотоциклінің иелері, әсіресе жаңадан бастағандар, бірінші берілісте жүру кезінде қозғалтқышты сөндіріп алуы мүмкін. Алайда, бұл мәселе жаңа модельде шешілді. Малайзияда бұл мотоцикл көшедегі жарысқа қатысушылармен байланысты болды және көптеген малай фильмдерінде көрсетілді. 2011 жылы, 26 жылдық өндірістен кейін, оның шығарылуы тоқтатылды.

1990 жылдар: Биік өнімділік мотоциклдері және бұрмаланған бренд

1998 жылы Yamaha компаниясы YZF 'R1' деп аталған 1000cc төрт цилиндрлі жол мотоциклін шығарды. Бұл модель, қозғалтқыш пен қоробка корпусының жалпы ұзындығын қысқартып, оны ықшамдауға мүмкіндік беретін жаңа қоробка дизайнын енгізді. Бұл өз кезегінде қозғалтқышты қысқа базалық дөңгелекті рамаға алға қарай орналастыруға мүмкіндік берді, бұл басқаруды жақсарту үшін жасалған еді. 1995 жылы Yamaha американдық нарықтағы крейсерлік мотоциклдер сериясы үшін Star Motorcycles деген жаңа бренд құрылғанын жариялады. Басқа нарықтарда Star мотоциклдері әлі де Yamaha брендімен сатылады. Бұл АҚШ-тың ең ірі және табысты нарық сегменттерінің бірі – крейсерлік нарық сегментімен байланысты жеке бренд имиджін қалыптастыруға жасалған әрекет болды.

2000-шы жылдар: кеңейту және шоғырландыру

2007 жылы Yamaha филиппин операцияларын құрды және Yamaha мотоциклдерін Yamaha Motor Philippines, Inc. корпоративтік атауымен таратады, ол барлық континенттерде жұмыс істейтін 20-дан астам дүниежүзілік еншілес компаниялардың бірі. 2017 жылдың қазан айында Yamaha Subaru компаниясынан шағын қозғалтқыштар өндіруші Subaru Industrial Power Products компаниясын сатып алды. Subaru өндірген қозғалтқыштар газон шабу машиналарына, генераторларға және су сорғыларына қуат берді және одан кейін Yamaha брендімен қайта аталды.

Мотоцикл жарыстарының ерекшеліктері

Мотоцикл жарыстарында Yamaha 39 әлем чемпионатын жеңіп алды, оның ішінде MotoGP-де жеті, алдыңғы 500 куб.см екі тактылі класта 10 және World Superbike-де екі чемпионатты ұтып алды. Бұған қоса, Yamaha Мэн аралы ТТ жарысында 210 жеңіске қол жеткізді және Sidecar TT жарысында 40 жеңіспен жеңістер тізімінде көш бастап тұр.

Дүниежүзілік супербайк

2009 жылы World Superbike-ті жеңіп алған алғашқы Yamaha мотоциклшісі Бен Спис болды. Содан кейін 2021 жылы Топрак Разгатлыоғлы әлем чемпионы болды.

Формула бірінші

Yamaha 1989 жылдан 1997 жылға дейін (1990 жылы бір жылдық үзіліспен) Formula One қозғалтқыштарын өндірді, бастапқыда Zakspeed командасы үшін, 1991 жылы Brabham BT60Y үшін, 1992 жылы Jordan 192 үшін, 1993 жылдан 1996 жылға дейін Tyrrell үшін және 1997 жылы Arrows A18 үшін. Yamaha қозғалтқыштары ешқашан жарыста жеңіске жеткен жоқ (Дэймон Хилл 1997 жылғы Венгрия Гран-присінде жеңіске жақын болды), Дэймон Хилл, Укё Катаяма, Марк Бланделл және Мика Сало сияқты пилоттар қанағаттанарлық нәтижелер көрсетті, Бланделл 1994 жылғы Испания Гран-присінде күтпеген 3-орынды жеңіп алды, ал Хилл аталған 1997 жылғы Венгрия Гран-присінде 2-орынды иеленді. Бұл, ішінара, Yamaha-ның John Judd Engine Organization ұйымымен жақсырақ және сенімді қозғалтқыш жасау үшін ынтымақтастығының нәтижесі деп есептелді. Алайда, 1993 жылдан 1997 жылға дейін қолданылған Yamaha қозғалтқыштары Judd қозғалтқыштары екеніне, үстіне Yamaha бренді жапсырылған деген сұрақтар туды. 1994 жыл Ямаха үшін жиналған ұпайлар бойынша ең табысты жыл болды. Испанияда Бланделлдің подиумынан басқа, Tyrrell командасының қозғалтқышы маусым бойы 4 рет 5-орынға және 1 рет 6-орынға ие болды. Дегенмен, жылдар бойы қозғалтқыштың тұрақсыздығына байланысты, олар көбінесе сенімсіз және аса қуатты емес деп есептелді. Yamaha қозғалтқыштарымен жабдықталған машиналар шамамен он жыл бойы жарыс жолында болса да, ең жылдам айналымды немесе поул-позицияны ешқашан жеңіп алған жоқ. 1997 жылғы Formula One маусымы аяқталғаннан кейін Yamaha спорттан шығу туралы шешім қабылдады. Мұның себебі болуы мүмкін, 1998 жылғы қозғалтқыштың идентификациясы бойынша Arrows командасымен келіспеушіліктер болды. Yamaha өз инженерлерімен қозғалтқышта жұмыс істегісі келді, ал Arrows өз инженерлерінің қозғалтқышта жұмыс істеуін қалады, бірақ оның Yamaha брендімен танылуын қалады.

Е формуласы

2024 жылдың наурыз айында Yamaha компаниясы 2024/25 маусымда Lola Cars компаниясымен техникалық серіктестік аясында Формула E чемпионатында қуат агрегатын (power unit) жеткізуші ретінде қатысатыны жарияланды. Бір ай өткен соң, Lola Yamaha 2024/25 маусымында Abt Cupra Formula E командасын өзінің алғашқы қуат агрегатын пайдаланатын клиенті ретінде бекітті.

Автомобиль қозғалтқыштары

Yamaha басқа өндірушілердің көліктеріне арналған қозғалтқыштар құрды, бұл Toyota 2000GT (1967) моделін әзірлеу және өндіруден басталды. Toyota 4A GE қозғалтқышының цилиндр басы Yamaha компаниясымен әзірленді және Toyota Shimayama зауытында 4A және 2A қозғалтқыштарымен бірге құрастырылды. 1984 жылы Yamaha Motor Corporation басшылары Ford Motor Company компаниясымен 1989–95 жылдарғы Ford Taurus SHO үшін көлденең орналасуға арналған, 60° бұрышпен жасалған 3.0 литрлік DOHC V6 қозғалтқыштарын әзірлеу, өндіру және жеткізу туралы келісімге келді. 1993 жылдан 1995 жылға дейін SHO қозғалтқышы 3.0 және 3.2 литрлік нұсқаларда шығарылды. Yamaha, 1996–99 жылдарғы SHO үшін 3.4 литрлік DOHC V8 қозғалтқышын Ford компаниясымен бірлесіп жасады. Ford және Yamaha бірге Zetec SE брендімен танымал 4 цилиндрлі қозғалтқыштарды жасады, олар Ford Puma сияқты бірнеше Ford автомобильдерінде қолданылды. 2005 жылдан 2010 жылға дейін Yamaha Volvo үшін 4.4 литрлік V8 қозғалтқышын өндірді. B8444S қозғалтқыштары XC90 және S80 модельдерінде пайдаланылды, сондай-ақ Volvo-ның V8 Supercars класына қатысуы үшін 5.0 литрлік конфигурацияға бейімделді. Британдық спорттық автомобиль өндірушісі Noble өздерінің M600 моделінде Volvo V8 қозғалтқышының екі турболық нұсқасын қолданады. Toyota/Lexus қозғалтқыштарындағы барлық жоғары өнімділікке бағытталған цилиндр бас конструкциялары Yamaha компаниясымен жобаланды және/немесе құрастырылды. Мысалдар: 2010–2012 жылдарғы Lexus LFA-да қолданылған 1LR GUE қозғалтқышы, Lexus ISF-дегі 2UR GSE, Toyota MR2 және Toyota Celica GT4/All Trac-тағы 3S GTE, 1999–2006 жылдарғы Toyota Celica GT S және Lotus Elise Series 2-дегі 2ZZ GE, сондай-ақ Lexus IS250-дегі Toyota 4GR FSE қозғалтқыштары. Yamaha сонымен қатар Toyota сияқты өндірушілер үшін қозғалтқыштарды реттейді, сондықтан Yamaha логотипі Toyota S қозғалтқыштарында кездеседі. Yamaha 1990 жылдары Yamaha OX99 11 деп аталған суперкар жасауға тырысты. Бұл суперкар Yamaha Formula 1 қозғалтқышын қуат көзі ретінде және Formula 1 технологияларын пайдалану үшін жасалды. Олардың қозғалтқыштары Гран-приде жеңіске жетпесе де, 1991 жылға қарай команда OX99 атты жаңа қозғалтқышты жасады және машинаның бастапқы нұсқасын жобалау үшін неміс компаниясына жүгінді. Yamaha нәтижеге риза болмады, себебі ол сол кездегі спорттық автомобильдерге тым ұқсас болды, сондықтан жобаны жалғастыру үшін IAD компаниясымен байланыс жасады. 1992 жылдың басында, жоба басталғаннан кейін бір жыл ішінде IAD машинаның бастапқы нұсқасын ұсынды. Автомобильдің дизайнын Такуя Юра жасады, бастапқыда ол бір орындық ретінде жоспарланған; алайда Yamaha екі орындық көлік сұрады және Yamaha мотоциклдерінің тәжірибесіне сәйкес тандемдік орындықтар ұсынылды. Бұл сол кездегі C тобына жататын автомобильдерге негізделген радикалды және ерекше дизайнға әкелді, оның ішінде кокпит құлыптамалы шатыры сияқты ерекшеліктер болды. Ол сондай-ақ тұтынушыларға таза Formula 1 тәжірибесін сыйлау үшін Formula 1 машинасымен бірдей шассиді бөлісті. Ақырында IAD-пен бюджет мәселелері келіспеушілік тудырды, нәтижесінде Yamaha жобаны өз Ypsilon Technology компаниясына тапсырды, оларға жобаны аяқтау үшін алты ай берілді, әйтпесе жоба тоқтатылатын болды. Жағдайды ушықтырғандай, Жапония экономикалық төмендеуді басынан өткізіп жатқандықтан, Yamaha машинаға сұраныс болмайды деп ойлады, сондықтан жоба 1994 жылы көптеген кешігулерден кейін тоқтатылды, тек 3 прототип жасалды.

Концепт-көліктер

2013 жылдан бастап Yamaha компаниясы Гордон Мюррей Дизайнмен бірлесіп әзірленген, компанияның iStream дизайн процесін пайдаланған концепциялық автомобильдер сериясын таныстырды. Алғашқы концепт, MOTIV деп аталды, 2013 жылы 43-ші Токио автосалонында көрсетілді. MOTIV – бензинді қозғалтқыштарды, электр жетегін, гибридтік жүйелерді және қуат диапазонын кеңейтуші құрылғыларды қолдануға арналған шағын қалалық автомобиль. Екінші концепт – Sports Ride Concept 2015 жылы 44-ші Токио автосалонында таныстырылды. Бұл концепт компанияның мотоциклдерінен шабыттанған екі орындық, жеңіл спорттық автомобиль болды. Үшінші концепт, Cross Hub Concept, 2017 жылы 45-ші Токио автосалонында көрсетілді. Cross Hub – қала ішінде пайдалану үшін ыңғайлы шағын габариттерді сақтай отырып, кузовта екі мотоциклді тасымалдауға мүмкіндік беретін, ромб тәрізді отыру орналасуы бар купе-пикап. Yamaha компаниясы 2019 жылы 46-шы Токио автосалонында енді автомобильдерді дамыру жоспарларына енгізбегенін растады.