Кіріспе

Әділет басқармасы актісі, немесе Әділдіктің бейтарап басқарылуы туралы акт, сондай-ақ «Маймыл актісі» немесе «Қанды акті» деп белгілі, Ұлыбритания Парламентінің актісі (14 Geo. 3 тарау 39) болды. Ол Массачусетс шығанағындағы британдық лауазым иелеріне қатысты қағидаларды қамтиды және 1774 жылдың 20 мамырында заң күшіне енді. Бұл акт британ үкіметінің Америка колонияларын бақылауда ұстау үшін қабылдаған бірнеше актінің (Төзбеу актілері деп белгілі) бірі еді.

Тарих

1770-ші жылдардың басында Америкадағы британдық колонияларда тұратын көптеген азаматтар британ үкіметінен тәуелсіздік алу үшін ұйымдастыра бастады. Акт Бостон шай ішкен оқиғасынан кейін, британ үкіметі колонияны қайта бақылауға тырысқанда қабылданды. Бұл заң – Британияның американдық иеліктеріндегі билігін сақтап қалу мақсатымен жасалған шаралардың бірі (көптеген отарлаушылар бұл заңды «Төзбес актілер», «Жазалау актілері» немесе «Мәжбүрлеу актілері» деп атады). Сондықтан, ол АҚШ Тәуелсіздік декларациясындағы наразылықтардың бір бөлігі болып табылады. Америкада бұл акт Лондондағы британ үкіметімен келіссөздердің тоқтатылғанының соңғы белгісі ретінде қабылдалды. Бірінші Континенттік Конгресс төрт айдан кейін шақырылды, ал Акт қабылданғаннан кейін бір жыл ішінде Америка революциялық соғысы басталды.

Контурлық

Мәжбүрлеу актілеріне Бостон порты актісі, Массачусетс үкіметі актісі және Квебек актісі кірді. Әділет басқармасы актісі патша тағайындаған губернаторға, егер губернатор лауазымды тұлғаның әділ сотқа тартылатынына сенбесе, халықтың мүшесі салған кез келген айыптаманы алып тастауға рұқсат берді. Американдық сепаратистер бұл заңды "Қанды қылмыс актісі" деп атады, себебі олардың пікірінше, лауазымды тұлға өлім жазасына кесілетін қылмыстардан да құтыла алады. Сот процестерінің тәжірибелі жергілікті қазылар алқасының ықтимал әділетсіздігінен гөрі, тәжге көбірек пайда әкелетінін қамтамасыз ету үшін, акт заңды орындау немесе бүліктерді басу кезінде қылмыс жасады деген айыппен сотталатын лауазымды тұлғалардың ісін басқа британдық колонияға (немесе Ұлыбританияға) көшіруге мүмкіндік берді. Екі тараптың куәгерлері де сотқа қатысуға міндетті болды және олардың жол шығындары өтелінді.

Күту мерзімі және күшін жою

8-тармақта Заң 3 жылға дейін күшінде болады делінген. Аталған Заңның бәрі 1871 жылы мерзімі бітіп, жойылды.